Mahābhārata · Adhyāya 5.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.47.1
एवं सनत्सुजातेन विदुरेण च धीमता ।
सार्धं कथयतो राज्ञः सा व्यतीयय सर्वरी ॥ ५.४७.१ ॥
Assim, enquanto o rei conversava com o sábio Sanatsujāta e com Vidura, aquela noite passou.
5.47.2
तस्यां रजन्यां व्युष्टायां राजानः सर्व एव ते ।
सभामाविविशुर्हृष्टाःक सूतस्योपदिदृक्षया ॥ ५.४७.२ ॥
Quando aquela noite amanheceu, todos os reis, alegres e desejosos de ver o cocheiro (Sañjaya), entraram no salão da assembleia.
5.47.3
शुश्रूषमाणाः पार्थानां वाचो धर्मार्थसंहिताः ।
धृतराष्ट्रमुखाः सर्वे ययू राजन्सभां शुभाम् ॥ ५.४७.३ ॥
Ó rei, ansiosos por ouvir as palavras dos Pāṇḍavas, cheias de dharma e de proveito, todos eles, com Dhṛtarāṣṭra à frente, foram àquele salão magnífico.
5.47.4
सुधावदातां विस्तीर्णां कनकाजिरभूषिताम् ।
चन्द्रप्रभां सुरुचिरां सिक्तां चिन्दनवारिणा ॥ ५.४७.४ ॥
Brilhante como o néctar, vasta, adornada com pátios dourados, de esplendor lunar, muito formosa e aspergida com água de sândalo.
5.47.5
रुचिरैरासनैः स्तीर्णां काञ्चनैर्दारवैरपि ।
अश्मसारमयैर्दान्तैःक स्वास्तीर्णैः सोत्तरच्छदैः ॥ ५.४७.५ ॥
Coberta de belos assentos, de ouro, de madeira, de madeira dura como ferro e de marfim, bem estendidos com coberturas superiores.
5.47.6
भीष्मो द्रोणः कृपः शल्यः कृतवर्मा जयद्रथः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तश्च बाह्लिकः । ॥ ५.४७.६ ॥
Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Śalya, Kṛtavarman, Jayadratha, Aśvatthāman, Vikarṇa, Somadatta e Bāhlika.
5.47.7
विदुरश्च महाप्राज्ञो युयुत्सुश्च महारथः ।
सर्वे च सहिताः शूराः पार्थिवा भरतर्षभ ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विविशुस्तां सभां शुभाम् ॥ ५.४७.७ ॥
Vidura, o muito sábio, e Yuyutsu, o grande guerreiro de carro, e todos os reis valorosos, ó touro dos Bharatas, colocando Dhṛtarāṣṭra à frente, entraram naquela bela sala de assembleia.
5.47.8
दुःशासनश्चित्रसेनः शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुर्मुखो दुःसहः कर्ण उलूकोऽथ विविंशतिः ॥ ५.४७.८ ॥
Duḥśāsana, Citrasena, também Śakuni, filho de Subala, Durmukha, Duḥsaha, Karṇa, Ulūka e depois Vivińśati.
5.47.9
कुरुराजं पुरस्कृत्य दुर्योधनममर्षणम् ।
विविशुस्तां सभां राजन्सुराः शक्रसदो यथा ॥ ५.४७.९ ॥
Ó rei, colocando à frente Duryodhana, rei dos Kurus, o implacável, entraram naquela sala de assembleia, como os deuses entram na assembleia de Indra.
5.47.10
आविशद्भिस्तदा राजञ्शूरैः परिघबाहुभिः ।
शुशुभे सा सभा रजन्सिंहैरिव गिरेर्गुहा ॥ ५.४७.१० ॥
Ó rei, ao entrarem aqueles heróis de braços como barras de ferro, aquela sala de assembleia brilhou como uma caverna de montanha com leões.
5.47.11
ते प्रविश्य महेष्वासाः सभां सर्वे महौजसः ।
आसनानि विचित्राणि भेजिरे सूर्यवर्चसः ॥ ५.४७.११ ॥
Tendo entrado naquela sala de assembleia, todos aqueles grandes arqueiros, de grande força e resplandecentes como o sol, tomaram seus assentos em tronos maravilhosos.
5.47.12
आसनस्थेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारत ।
द्वाःस्थो निवेदयामास सूतपुत्रमुपस्थितम् ॥ ५.४७.१२ ॥
Ó descendente de Bharata, enquanto todos aqueles reis estavam sentados, o porteiro anunciou que o filho do cocheiro havia chegado.
5.47.13
अयं सरथ आयाति योऽयासीत्पाण्डवान्प्रति ।
दूतो नस्तूर्णमायाति सैन्धवैः साधुवाहिभिः ॥ ५.४७.१३ ॥
Aqui vem, em seu carro, aquele que foi aos Pāṇḍava; nosso mensageiro chega depressa com excelentes cavalos de Sindhu.
5.47.14
…पेयाय स तु क्षिप्रं रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
प्रविवेश सभां पूर्णां महीपालैर्महात्मभिः ॥ ५.४७.१४ ॥
…Então aquele de brincos saltou depressa do carro e entrou na assembleia cheia de reis magnânimos.
5.47.15
प्राप्तोऽस्मि पाण्डवान्गत्वा तं विजानीत कौरवाः ।
यथावयः कुरून्सर्वान्प्रतिनन्दन्ति पाण्डवाः ॥ ५.४७.१५ ॥
Fui até os Pāṇḍava e retornei. Saibam isto, Kauravas: os Pāṇḍava saúdam de volta todos os Kuru, conforme a idade.
5.47.16
अभिवादयन्ति वृद्धांश्च वयस्यांश्च वयस्यवत् ।
पुनश्चाभ्यवदन्पार्थाः प्रतिपूज्य यथावयः ॥ ५.४७.१६ ॥
Os Pāṇḍava saúdam os anciãos e tratam os pares como pares. Depois, os filhos de Pṛthā, honrando cada um conforme a idade, falam com eles.
5.47.17
यथाहं धृतराष्ट्रेण शिष्टः पूर्वमितो गतः ।
अब्रवं पाण्डवान्गत्वा नात्र किञ्चन हापितम् ॥ ५.४७.१७ ॥
Assim como Dhṛtarāṣṭra me instruíra antes, parti daqui e falei aos Pāṇḍava; nada foi omitido.
5.47.18
पृच्छामि त्वां सञ्जय राजमध्ये ।
यदब्रवीद्वाक्यमदीनसत्वः।
जनार्दनस्तात युधां प्रणेता ।
दुरात्मनां जीवितच्छिन्महात्मा ॥ ५.४७.१८ ॥
Sañjaya, no meio dos reis pergunto-te: que palavras disse Janārdana, de espírito destemido? Querido, o que disse aquele grande guia dos guerreiros, destruidor da vida dos malvados?
5.47.19
आगुल्फेभ्योऽभिसंवीतः प्रयतोऽहं कृताञ्जलिः ।
शुद्धान्तं प्राविशं राजन्नाख्यातो नरसिंहयोः ॥ ५.४७.१९ ॥
Ó rei, envolto em tecido até os tornozelos, recolhido, de mãos postas, entrei nos aposentos internos, anunciado pelos dois leões entre os homens.
5.47.20
न चाभिमन्युर्न यमौ तं देशमभिजग्मतुः ।
यत्र कृष्णौ च कृष्णा च सत्यभामा च भामिनी ॥ ५.४७.२० ॥
Nem Abhimanyu nem os gêmeos tinham ido àquele lugar onde estavam os dois Kṛṣṇas, Kṛṣṇā e a esplêndida Satyabhāmā.
5.47.21
उभौ मध्वासवक्षीबौ वरचन्दनरूषितौ ।
स्त्रग्विणौ वरवस्त्राङ्गौ वराभरणभूषितौ ॥ ५.४७.२१ ॥
Ambos, embriagados de hidromel e licor, untados com fino sândalo, usando guirlandas, com vestes finas e adornados com belas joias.
5.47.22
नैकरत्नविचित्रं च काञ्चनं च वरासनम् ।
नानास्तरणसंस्तीर्णं यत्रासाते नरर्षभौ ॥ ५.४७.२२ ॥
No excelente assento de ouro, variegado com muitas joias e coberto com diversas colchas, onde se sentavam os dois touros entre os homens.
5.47.23
सत्याङ्कमुपधानं तु कृत्वा शेते जनार्दनः ।
अर्जुनाङ्कगतौ पादौ केशवस्योपलक्षये।
अर्जुनस्य च कृष्णायाः शुभायाश्चाङ्कगावुभौ ॥ ५.४७.२३ ॥
Usando o colo de Satyā como travesseiro, Janārdana deita-se. Observei os pés de Keśava repousando no colo de Arjuna, e ambos os pés repousando nos colos de Arjuna e da auspiciosa Kṛṣṇā.
5.47.24
काञ्चनं पादपीठं तु पार्थो वै प्रादिशन्मुदा ।
दासीभ्यामाहृतं मह्यं स्पृष्ट्वा भूमावुपाविशम् ॥ ५.४७.२४ ॥
Pārtha deu alegremente um banquinho dourado; trazido para mim por duas criadas, toquei-o no chão e sentei-me.
5.47.25
ऊर्ध्वरेखाङ्कितौ पादौ पार्थस्य शुभलक्षणौ ।
पादपीठादपहृतौ धारयेतां वरस्त्रियौ ॥ ५.४७.२५ ॥
Os pés auspiciosos, marcados com linhas ascendentes, de Pārtha eram segurados por duas excelentes mulheres, retirados do apoio para os pés.
5.47.26
न नूनं कल्मषं किञ्चिन्मम कर्मसु विद्यते ।
स्त्रीरत्नाभ्यां समेतौ यन्मिथो मामभ्यभाषताम् ॥ ५.४७.२६ ॥
Certamente não há falta alguma em minhas ações, pois aquelas duas joias entre as mulheres falaram comigo juntas.
5.47.27
विस्मयो मे महानासीदास्त्रं मे बहुसङ्गतम् ।
हृष्टानि चैव रोमाणि दृष्ट्वा तौ सहितावुभौ ॥ ५.४७.२७ ॥
Um grande espanto tomou conta de mim, e meus pensamentos sobre as armas se emaranharam; ao ver os dois juntos, meus pelos se eriçaram.
5.47.28
श्यामौ बृहन्तौ तरुणौ नागाविव समुच्छ्रितौ ।
एकशय्यागतौ दृष्ट्वा भयं मे महदाविशत् ॥ ५.४७.२८ ॥
Escuros, grandes e jovens, como dois elefantes erguidos; ao vê-los vir juntos a um mesmo leito, grande temor penetrou em mim.
5.47.29
ततोऽभ्यचिन्तयं तत्र दृष्ट्वा तौ पुरुषर्षभौ ।
सङ्कल्पो धर्मराजस्य नानवाप्योऽस्ति कश्चन।
निदेशगाविमौ यस्य नरनारायणावुभौ ॥ ५.४७.२९ ॥
Então, ao ver ali aqueles dois touros entre os homens, refleti: nenhum propósito do rei do dharma é inatingível, pois estes dois, Nara e Nārāyaṇa, obedecem ao seu comando.
5.47.30
सत्कृतश्चान्नपानाभ्यामाच्छन्नो लब्धसत्क्रियः ।
अञ्जलिं मूर्ध्नि सन्धाय सन्देशं चाभ्यचोदयम् ॥ ५.४७.३० ॥
Honrado com comida e bebida e recebido com cortesia, pus as mãos juntas sobre a cabeça e transmiti a mensagem.
5.47.31
धनुर्धरोचितेनाथ पाणिनैकं सलक्षणम् ।
पादमानाययत्पार्थः केशवस्य यशस्विनः ॥ ५.४७.३१ ॥
Então Pārtha (Arjuna), o arqueiro, com sua mão apropriada, trouxe para perto um pé do renomado Keśava, marcado com sinais auspiciosos.
5.47.32
इन्द्रकेतुरिवोत्थाय दिव्याभरणभूषितः ।
इन्द्रवीर्योपमः कृष्णः संविष्टो माऽभ्यभाषत ॥ ५.४७.३२ ॥
Kṛṣṇa, erguendo-se como o estandarte de Indra, adornado com ornamentos divinos, igual em vigor a Indra, estando sentado, dirigiu-me a palavra.
5.47.33
स वाचं वदतां श्रेष्ठ आददे वचनक्षमाम् ।
दीपनीं धार्तराष्ट्राणां मृदुपूर्वां सुदारुणाम् ॥ ५.४७.३३ ॥
O melhor dos oradores tomou uma palavra apta a ser dita, que inflamava os filhos de Dhṛtarāṣṭra, suave no início mas muito dura.
5.47.34
बहिश्चरस्य प्राणस्य प्रियस्य प्रियकारिणः ।
मतिमान्मतिमास्थाय केशवः सन्दधे वचः ॥ ५.४७.३४ ॥
Para o sopro vital que anda do lado de fora, para o amado, para aquele que faz o que agrada, o sábio Keśava, recorrendo ao juízo, compôs suas palavras.
5.47.35
वचनं वचनज्ञस्य शिक्षाक्षरसमन्वितम् ।
मनःप्रह्लादनं श्रेष्ठं पश्चाद्धृदयतापनम् ॥ ५.४७.३५ ॥
A palavra daquele que conhece a palavra, dotada de letras de instrução, alegrando a mente, excelente, mas depois abrasadora do coração.
5.47.36
सञ्जयैतद्वचो ब्रूयाः प्राप्य क्षत्रियसंसदम् ।
श्रृण्वतः कुरुवृद्धस्य आचार्यस्य च धीमतः ॥ ५.४७.३६ ॥
Ó Sañjaya, ao chegar à assembleia dos guerreiros, deves dizer estas palavras enquanto o ancião dos Kurus e o sábio mestre escutam.
5.47.37
अर्थांस्त्यजत पार्थेषु सुखमाप्नुत कामजम् ।
प्रियं प्रियेभ्यश्चरत राजा हि त्वरते जये ॥ ५.४७.३७ ॥
Abandone a riqueza e entregue-a aos filhos de Pṛthā, e obterás a felicidade nascida do desejo. Faze o que é caro aos que te são caros, pois o rei se apressa para a vitória.
5.47.38
यजध्वं विविधैर्यज्ञैर्दक्षिणाश्च प्रयच्छत ।
पुत्रेर्दारैश्च मोदध्वमागतं वो महद्भयम् ॥ ५.४७.३८ ॥
Realiza sacrifícios variados e oferece dádivas sacrificiais. Alegra-te com os teus filhos e esposas, pois um grande perigo se aproximou de vós.
5.47.39
ऋणं प्रवृद्धमिव मे हृदयान्नापसर्पति ।
गोविन्देति यदाक्रन्दत्कृष्णा मां दूरवासिनम् ॥ ५.४७.३९ ॥
Assim como uma dívida que cresceu não sai do meu coração, também não sai do meu coração o grito com que Kṛṣṇā me chamou 'Govinda', eu que morava longe.
5.47.40
तेजोमयं दुराधर्पं बिभ्रता गाण्डिवं धनुः ।
मद्द्वितीयेन पार्थेन वैरं वः प्रत्युपस्थितम् ॥ ५.४७.४० ॥
Vossa inimizade se apresentou diante de Pārtha, que porta o arco Gāṇḍīva, radiante e invencível, e que tem a mim como seu segundo.
5.47.41
कृष्णस्यैतद्वचः श्रुत्वा महन्मे भयमाविशत् ।
तव पुत्रस्य लोभं च वर्धमानं प्रपश्यतः ॥ ५.४७.४१ ॥
Ao ouvir estas palavras de Kṛṣṇa, um grande temor entrou em mim, ao ver crescer a cobiça do teu filho.
5.47.42
सोमेन्द्रसदृशौ वीरौ तौ मन्दो नावबुध्यते ।
भीष्मद्रोणाश्रयाच्चैव कर्णस्य च विकत्थनात् ॥ ५.४७.४२ ॥
Esses dois heróis são iguais a Soma e Indra, mas o insensato não o percebe — apoiado em Bhīṣma e Droṇa e na jactância de Karṇa.