மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.59.1
ब्रूहि सञ्जय यच्छेषं वासुदेवादनन्तरम् ।
यजर्जुन उवाच त्वां परं कौतूहलं हि मे ॥ ५.५९.१ ॥
சஞ்சயா, வாசுதேவருக்குப் பின் அர்ஜுனன் கூறிய மீதியைச் சொல். அதை அறிய எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது.
5.59.2
वासुदेववचः श्रुत्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
उवाच काले दुर्धर्षो वासुदेवस्य शृण्वतः ॥ ५.५९.२ ॥
வாசுதேவரின் சொற்களைக் கேட்ட குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன், வெல்லற்கரியவன், தகுந்த காலத்தில் வாசுதேவன் கேட்கும்போதே பேசினான்.
5.59.3
पितामहं शान्तनवं धृतराष्ट्रं च सञ्जय ।
द्रोणं कृपं च शल्यं च महाराजं च बाह्लिकम् ॥ ५.५९.३ ॥
பிதாமகர் சாந்தனுவின் மகன் (பீஷ்மர்), திருதராஷ்டிரர், சஞ்சயா, துரோணர், கிருபர், சல்யர், மகாராஜா பாஹ்லிகர்.
5.59.4
द्रौणिं च सौमदत्तिं च शकुनिं चापि सौबलम् ।
दुश्शासनं शलं चैव पुरुमित्रं विविंशतिम् ॥ ५.५९.४ ॥
துரோணரின் மகன் (அசுவத்தாமன்), சோமதத்தரின் மகன் (பூரிசிரவஸ்), சகுனி, சுபலனின் மகன் (சகுனி) கூட, துச்சாசனன், சலன், புருமித்திரன், விவிம்சதி.
5.59.5
विकर्णं चित्रसेनं च जयत्सेनं च पार्थिवम् ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ दुर्मुखं चापि पौरवम् ॥ ५.५९.५ ॥
விகர்ணன், சித்திரசேனன், அரசன் ஜயத்சேனன், அவந்தியின் இரு இளவரசர்கள் விந்தன், அனுவிந்தன், பௌரவன் துர்முகனும்.
5.59.6
सैन्धवं दुस्सहं चैव भूरिश्रवसमेव च ।
भगदत्तं च राजानं जलसन्धं च पौरवम् ॥ ५.५९.६ ॥
சிந்துவின் அரசன் (ஜயத்ரதன்), துஸ்ஸஹன், பூரிசிரவஸ், அரசன் பகதத்தன், பௌரவன் ஜலசந்தனும்.
5.59.7
ये चाप्यन्ये पार्थिवास्तत्र योद्धुं ।
समागताः कौरवाणां प्रियार्थम्।
मुमूर्षवः पाण्डवाग्नौ प्रदीप्ते ।
समानीता धार्तराष्ट्रोण सूत ॥ ५.५९.७ ॥
சூதனே, கௌரவர்களின் நலனுக்காக அங்கே போரிட ஒன்றுகூடிய பிற அரசர்களும், திருதராஷ்டிரனின் மகனால் கொண்டுவரப்பட்டவர்களும், பாண்டவர்களின் எரியும் நெருப்பில் மடியும் விருப்பம் கொண்டவர்களாவர்.
5.59.8
यथान्यायं कुशलं वन्दनं च ।
समागता मद्वचनेन वाच्याः ॥ ५.५९.८ ॥
முறைப்படி நலத்தையும் வணக்கத்தையும், என் சொல்லால் ஒன்றுகூடியவர்களிடம் சொல்லப்பட வேண்டும்.
5.59.9
सहामात्यं सञ्जय श्रावयेथाः ॥ ५.५९.९ ॥
சஞ்சயா, அமைச்சர்களுடன் சேர்த்து அவர்களுக்குக் கேட்கச் செய்வாய்.
5.59.10
एवं परिष्वज्य धनञ्जयो मां ।
ततोऽर्थवद्धर्मवच्चापि वाक्यम्।
प्रोवाचेदं वासुदेवं समीक्ष्य ।
पार्थो धीमाँल्लोहितान्तायताक्षः ॥ ५.५९.१० ॥
இவ்வாறு என்னை அணைத்த பின், தனஞ்சயன் பொருளும் தர்மமும் நிறைந்த சொற்களைச் சொன்னான்; வாசுதேவனைப் பார்த்து, நுண்ணறிவுள்ள பார்த்தன், ஓரங்களில் சிவந்த நீண்ட கண்களுடன் இதைச் சொன்னான்.
5.59.11
यथाश्रुतं ते वदतो महात्मनो ।
यदुप्रवीरस्य वचः समाहितम्।
तथैव वाच्यं भवतापि मद्वचः ।
समागतेषु क्षितिपेषु सर्वशः ॥ ५.५९.११ ॥
நீங்கள் கேட்டவாறு, பெருமனம் கொண்ட யாதவ வீரர்களில் முதல்வனின் சொல் அமைந்ததுபோல, நீங்களும் என் சொல்லை ஒன்றுகூடிய அரசர்களிடம் எல்லா வகையிலும் சொல்ல வேண்டும்.
5.59.12
शराग्निधूमे रथनेमिनादिते ।
धनुस्स्त्रुवेणास्त्रबलापहारिणा ।
यथा न होमः क्रियते महामृधे ।
तथा समेत्य प्रयतध्वमादृताः ॥ ५.५९.१२ ॥
அம்புகளின் நெருப்புப் புகையில், தேர்ச்சக்கரங்களின் முழக்கத்தில் ஒலிக்கும், வில்லையே ஸ்ருவமாகக் கொண்டு, ஆயுத வலிமையைக் கவர்கின்ற அந்தப் பெரும்போரில் யாகம் செய்யப்படுவது போல, நீங்கள் மரியாதையுடன் ஒன்றுகூடி முயலுங்கள்.
5.59.13
न चेत्प्रयच्छध्वममित्रघातिनो ।
युधिष्ठिरस्यार्धमभीप्सितं स्वकम्।
नयामि वः साश्वपदातिकुञ्जरा-
न्दिशं पितॄणामशिवां शितैः शरैः ॥ ५.५९.१३ ॥
நீங்கள் அமித்திரர்களை அழிப்பவர்களே, யுதிஷ்டிரனுக்கு அவர் விரும்பும், அவருடையதான் பாதி ராஜ்யத்தை நீங்கள் கொடுக்கவில்லையானால், குதிரைகள், காலாட்படை, யானைகளுடன் உங்களை கூரிய அம்புகளால் பித்ருக்களின் அசுப திசைக்கு அனுப்புவேன்.
5.59.14
ततोऽहमामन्त्र्य चतुर्भुजं हरिं ।
धनञ्जयं चैव नमस्य सत्वरम्।
जवेन संप्राप्त इहामरद्युते ।
तवान्तिकं प्रापयितुं वचो महत् ॥ ५.५९.१४ ॥
பின்னர் நான் நான்கு கரங்கள் கொண்ட ஹரியையும் தனஞ்சயனையும் விடைபெற்று, வணங்கி, விரைவாக வந்தேன்; தேவர்களைப் போன்ற ஒளியுடையவரே, உம்மிடம் இந்த மகத்தான செய்தியைக் கொண்டு சேர்ப்பதற்காக வேகமாக இங்கு வந்தடைந்தேன்.