Mahābhārata · Adhyāya 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
पितुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ।
आधाय विपुलं क्रोधं पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ५.६१.१ ॥
Als der Sohn Dhṛtarāṣṭras diese Worte seines Vaters hörte, entfachte er, über die Maßen unduldsam, großen Zorn und sprach erneut so.
5.61.2
अशक्या देवसचिवाः पार्थाः स्युरिति यद्भवान् ।
मन्यते तद्भयं व्येतु भवतो राजसत्तम ॥ ५.६१.२ ॥
"Mögest du von jener Furcht befreit werden, Bester der Könige, die dich glauben macht, die Pārthas, als Gefährten der Götter, seien unbesiegbar."
5.61.3
अकामद्वेषसंयोगाल्लोभद्रोहाच्च भारत ।
उपेक्षया च भावानां देवा देवत्वमाप्नुवन् ॥ ५.६१.३ ॥
O Bhārata, durch die Verbindung von Begierde und Hass, durch Gier und Verrat und durch Missachtung der Seinszustände erlangten die Götter die Göttlichkeit.
5.61.4
इति द्वैपायेनो व्यासो नारदश्च महातपाः ।
जामदग्न्यश्च रामो नः कथामकथयत्पुरा ॥ ५.६१.४ ॥
So erzählten einst Vyāsa Dvaipāyana, der große Asket Nārada und Rāma, der Sohn des Jamadagni, uns diese Geschichte.
5.61.5
नैव मानुषवद्देवाः प्रवर्तन्ते कदाचन ।
कामात्क्रोधात्तथा लोभाद्द्वेषाच्च भरतर्षभ ॥ ५.६१.५ ॥
Niemals handeln die Götter wie Menschen aus Begierde, Zorn, Gier oder Hass, o Stier der Bharatas.
5.61.6
यदा ह्यग्निश्च वायुश्च धर्म इन्द्रोऽश्विनावपि ।
कामयोगात्प्रवर्तेरन्न पार्था दुःखमाप्नुयुः ॥ ५.६१.६ ॥
Würden Agni, Vāyu, Dharma, Indra und die Aśvins ebenfalls unter der Herrschaft der Begierde handeln, so würden die Pārthas Leid erfahren.
5.61.7
तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यैषा स्यात्कथंचन ।
दैवेष्वपेक्षका ह्येते शश्वद्भावेषु भारत ॥ ५.६१.७ ॥
Daher sollt Ihr Euch keineswegs darum sorgen; diese Wesen sind stets auf die Götter und das Schicksal angewiesen, o Bhārata.
5.61.8
अथ चेत्कामसंयोगाद्द्वेषो लोभश्च लक्ष्यते ।
देवेषु दैवप्रामाण्यान्नैषां तद्विक्रमिष्यति ॥ ५.६१.८ ॥
Wenn aber aus der Verbindung mit dem Begehren Hass und Gier bei ihnen zu erkennen sind, so wird dies aufgrund der Götter und der Autorität des Schicksals doch nicht über sie herrschen.
5.61.9
मयाऽभिमन्त्रतः शश्वञ्जातवेदाः प्रशाम्यति ।
दिधक्षुः सकलाँल्लोकान्परिक्षिप्य समन्ततः ॥ ५.६१.९ ॥
Wenn es durch meine Beschwörung geweiht wird, beruhigt sich dieses Jātavedas (Feuer), das alle Welten von allen Seiten umschlingend verbrennen wollte, stets.
5.61.10
यद्वा परमकं तेजो येन युक्ता दिवौकसः ।
ममाप्यनुपमं भूयो देवेभ्यो विद्धि भारत ॥ ५.६१.१० ॥
Oder jene höchste Strahlkraft, mit der die Götter begabt sind, ist auch in mir unvergleichlich; wisse, o Bhārata, dass sie selbst die Götter übertrifft.
5.61.11
विदीर्यमाणां वसुधां गिरीणां शिखराणि च ।
लोकस्य पश्यतो राजन्स्थापयाम्यभिमन्त्रणात् ॥ ५.६१.११ ॥
O König, während die Welt zusieht, werde ich die sich spaltende Erde und die Gipfel der Berge durch meine Beschwörung wieder fest machen.
5.61.12
चेतनाचेतनस्यास्य जङ्गमस्थावरस्य च ।
विनाशाय समुत्पन्नमहं घोरं महास्वनम् ॥ ५.६१.१२ ॥
Ich bin zur Vernichtung dieser ganzen Welt des Bewussten und Unbewussten, des Beweglichen und des Unbeweglichen entstanden; ich bin schrecklich und von gewaltigem Brüllen.
5.61.13
अश्मवर्षं च वायुं च शमयामीह नित्यशः ।
जगतः पश्यतोऽभीक्ष्णं भूतानामनुकम्पया ॥ ५.६१.१३ ॥
Ich beruhige hier unablässig den Steinregen und den Wind, während die Welt zusieht, aus Mitgefühl mit den Wesen.
5.61.14
स्तम्भितास्वप्सु गच्छन्ति मया रथपदातयः ।
देवासुराणां भावानामहमेकः प्रवर्तिता ॥ ५.६१.१४ ॥
Wagen und Fußsoldaten, von mir angehalten, gehen über die Wasser; ich allein bewege die Zustände von Göttern und Dämonen.
5.61.15
अक्षौहिणीभिर्यान्देशान्यामि कार्येण केनचित् ।
तत्रापो मे प्रवर्तन्ते यत्र यत्राभिकामये ॥ ५.६१.१५ ॥
Mit den akṣauhiṇī-Heeren ziehe ich aus einem Anlass in Länder; dort, wo immer ich will, entspringen mir Wasser.
5.61.16
भयानकानि विषये व्यालादीनि न सन्ति मे ।
मन्त्रगुप्तानि भूतानि न हिंसन्ति यंकराः ॥ ५.६१.१६ ॥
In meinem Reich gibt es keine schrecklichen Schlangen und dergleichen; die durch Mantra geschützten Wesen, die Schädlichen, verletzen mich nicht.
5.61.17
निकामवर्षी पर्जन्यो राजन्विषयवासिनाम् ।
धर्मिष्ठाश्च प्रजाः सर्वा ईतयश्च न सन्ति मे ॥ ५.६१.१७ ॥
O König, der Regenwolke gießt nach Wunsch für die Bewohner meines Reiches; alle meine Untertanen sind höchst rechtschaffen, und für mich gibt es keine Plagen (īti).
5.61.18
अश्विनावथ वाय्वग्नी मरुद्भिः सह वृत्रहा ।
धर्मश्चैव मया द्विष्टान्नोत्सहन्तेऽभिरक्षितुम् ॥ ५.६१.१८ ॥
Die Aśvin, Wind und Feuer, Indra, der Vṛtra-Töter, zusammen mit den Marut, und das Dharma selbst vermögen nicht, die zu schützen, die mich hassen.
5.61.19
यदि ह्येते समर्थाः स्युर्मद्द्विषस्त्रातुमञ्जसा ।
न स्म त्रयोदश समाः पार्था दुःखभवाप्नुयुः ॥ ५.६१.१९ ॥
Wenn diese tatsächlich fähig wären, sie leicht vor meinen Feinden zu schützen, hätten die Söhne der Pṛthā nicht dreizehn Jahre lang Leid erfahren.
5.61.20
नैव देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
शक्तास्त्रातुं मया द्विष्टं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.६१.२० ॥
Weder Götter noch Gandharvas, weder Asuras noch Rākṣasas vermögen den zu schützen, den ich hasse; diese Wahrheit sage ich dir.
5.61.21
दयभिध्याम्यहं शश्वच्छुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
नैतद्विपन्नपूर्वं मे मित्रेष्वरिषु चोभयोः ॥ ५.६१.२१ ॥
Ob gut oder schlecht, ich sinne immer darüber nach; dies hat mich nie im Stich gelassen, gegenüber Freunden wie Feinden.
5.61.22
भविष्यतीदमिति वा यद्ब्रवीमि परन्तप ।
नान्यथा भूतपूर्वं च सत्यवागिति मां विदुः ॥ ५.६१.२२ ॥
O Feindeszermalmer, was ich sage, 'dies wird geschehen', ist nie zuvor anders gewesen; deshalb kennt man mich als wahrhaftig.
5.61.23
लोकसाक्षिकमेतन्मे माहात्म्यं दिक्षु विश्रुतम् ।
आश्वासनार्थं भवतः प्रोक्तं न श्लाघया नृप ॥ ५.६१.२३ ॥
Diese meine Größe, von der Welt bezeugt, ist in allen Richtungen berühmt; ich habe es dir zur Beruhigung gesagt, o König, nicht aus Selbstlob.
5.61.24
न ह्यहं श्लाघनो राजन्भूतपूर्वः कदाचन ।
असदाचरितं ह्येतद्यदात्मानं प्रशंसति ॥ ५.६१.२४ ॥
O König, ich war nie einer, der prahlt; wer sich selbst lobt, handelt in der Tat unpassend.
5.61.25
पाण्डवांश्चैव मत्स्यांश्च पाञ्चालान्केकयैः सह ।
सात्यकिं वासुदेवं च श्रोतासि विजितान्मया ॥ ५.६१.२५ ॥
Du wirst hören, dass die Pāṇḍavas, die Matsyas, die Pāñcālas zusammen mit den Kekayas sowie Sātyaki und Vāsudeva von mir besiegt wurden.
5.61.26
सरितः सागरं प्राप्य यथा नश्यन्ति सर्वशः ।
तथैव ते विनङ्क्ष्यन्ति मामासाद्य सहान्वयाः ॥ ५.६१.२६ ॥
Wie Flüsse, die das Meer erreichen, gänzlich vergehen, so werden auch sie samt ihren Verwandten untergehen, wenn sie mich treffen.
5.61.27
परा बुद्धिः परं तेजो वीर्यं च परमं मम ।
परा विद्या परो योगो मम तेभ्यो विशिष्यते ॥ ५.६१.२७ ॥
Mein Verstand ist höchst, mein Glanz ist höchst, und meine Tapferkeit ist die größte; mein Wissen ist höchst, und meine Übung ist höchst — diese übertreffen die ihren.
5.61.28
पितामहश्च द्रोणश्च कृपः शल्यः शलस्तथा ।
अस्त्रेषु यत्प्रजानन्ति सर्वं तन्मयि विद्यते ॥ ५.६१.२८ ॥
Der Großvater, Droṇa, Kṛpa, Śalya und Śala — alles, was sie über Waffen wissen, das alles ist in mir.
5.61.29
इत्युक्ते सञ्जयं भूयः पर्यपृच्छत भारत ।
ज्ञात्वा युयुत्सोः कार्याणि प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ५.६१.२९ ॥
So angesprochen, o Bhārata, befragte der Bezwinger der Feinde Sañjaya erneut, nachdem er von den Taten dessen erfahren hatte, der den Kampf begehrt, die zur rechten Zeit geschehen.