മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
पितुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ।
आधाय विपुलं क्रोधं पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ५.६१.१ ॥
പിതാവിന്റെ ഈ വാക്കു കേട്ട്, അത്യന്തം അസഹിഷ്ണുവായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ വലിയ ക്രോധം ഉള്ളിലേറ്റി വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.61.2
अशक्या देवसचिवाः पार्थाः स्युरिति यद्भवान् ।
मन्यते तद्भयं व्येतु भवतो राजसत्तम ॥ ५.६१.२ ॥
"രാജശ്രേഷ്ഠാ, പാണ്ഡവർ ദേവന്മാരുടെ സഖാക്കളായതിനാൽ ജയിക്കാനാവാത്തവരാണെന്ന് അങ്ങ് കരുതുന്ന ആ ഭയം അങ്ങയെ വിട്ടുപോകട്ടെ."
5.61.3
अकामद्वेषसंयोगाल्लोभद्रोहाच्च भारत ।
उपेक्षया च भावानां देवा देवत्वमाप्नुवन् ॥ ५.६१.३ ॥
ഭാരതാ, ആഗ്രഹവും വെറുപ്പും ചേരുന്നതിനാലും, ലോഭവും ദ്രോഹവും മൂലവും, വികാരങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നതിനാലും ദേവന്മാർ ദേവത്വം നേടി.
5.61.4
इति द्वैपायेनो व्यासो नारदश्च महातपाः ।
जामदग्न्यश्च रामो नः कथामकथयत्पुरा ॥ ५.६१.४ ॥
ഇങ്ങനെ ദ്വൈപായനനായ വ്യാസനും മഹാതപസ്വിയായ നാരദനും ജമദഗ്നിപുത്രനായ രാമനും പണ്ടു നമുക്ക് ഈ കഥ പറഞ്ഞു.
5.61.5
नैव मानुषवद्देवाः प्रवर्तन्ते कदाचन ।
कामात्क्रोधात्तथा लोभाद्द्वेषाच्च भरतर्षभ ॥ ५.६१.५ ॥
ഭരതർഷഭാ, ദേവന്മാർ മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആഗ്രഹം, ക്രോധം, ലോഭം, വെറുപ്പ് എന്നിവയാൽ ഒരിക്കലും പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല.
5.61.6
यदा ह्यग्निश्च वायुश्च धर्म इन्द्रोऽश्विनावपि ।
कामयोगात्प्रवर्तेरन्न पार्था दुःखमाप्नुयुः ॥ ५.६१.६ ॥
അഗ്നിയും വായുവും ധർമ്മനും ഇന്ദ്രനും അശ്വിനികളും ആഗ്രഹവശത്താൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, പാർത്ഥർ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുമായിരുന്നു.
5.61.7
तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यैषा स्यात्कथंचन ।
दैवेष्वपेक्षका ह्येते शश्वद्भावेषु भारत ॥ ५.६१.७ ॥
അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു തരത്തിലും ആശങ്കപ്പെടരുത്. ഇവർ എപ്പോഴും ദൈവങ്ങളെയും വിധിയെയും ആശ്രയിക്കുന്നവരാണ്, ഹേ ഭാരതാ.
5.61.8
अथ चेत्कामसंयोगाद्द्वेषो लोभश्च लक्ष्यते ।
देवेषु दैवप्रामाण्यान्नैषां तद्विक्रमिष्यति ॥ ५.६१.८ ॥
എന്നാൽ കാമസംയോഗം മൂലം ഇവരിൽ ദ്വേഷവും ലോഭവും കാണപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവങ്ങളോടും ദൈവത്തിന്റെ പ്രാമാണ്യം മൂലവും അത് ഇവരിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയില്ല.
5.61.9
मयाऽभिमन्त्रतः शश्वञ्जातवेदाः प्रशाम्यति ।
दिधक्षुः सकलाँल्लोकान्परिक्षिप्य समन्ततः ॥ ५.६१.९ ॥
എന്റെ മന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിമന്ത്രിതമാകുമ്പോൾ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ചുറ്റും വളഞ്ഞ് ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഈ ജാതവേദസ് (അഗ്നി) എപ്പോഴും ശാന്തമാകുന്നു.
5.61.10
यद्वा परमकं तेजो येन युक्ता दिवौकसः ।
ममाप्यनुपमं भूयो देवेभ्यो विद्धि भारत ॥ ५.६१.१० ॥
അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാർ ഏത് പരമതേജസ്സിനാൽ യുക്തരാണോ, അത് എന്നിലും അനുപമമാണ്. ഹേ ഭാരതാ, അതിനെ ദേവന്മാരേക്കാളും അധികമായി അറിയുക.
5.61.11
विदीर्यमाणां वसुधां गिरीणां शिखराणि च ।
लोकस्य पश्यतो राजन्स्थापयाम्यभिमन्त्रणात् ॥ ५.६१.११ ॥
ഹേ രാജാവേ, പിളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂമിയെയും പർവതശിഖരങ്ങളെയും, ലോകം കാണ്കെ എന്റെ മന്ത്രബലത്താൽ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കും.
5.61.12
चेतनाचेतनस्यास्य जङ्गमस्थावरस्य च ।
विनाशाय समुत्पन्नमहं घोरं महास्वनम् ॥ ५.६१.१२ ॥
ഈ ചേതനാചേതനങ്ങളുടെയും ജംഗമ സ്ഥാവരങ്ങളുടെയും നാശത്തിനായി ഉത്ഭവിച്ച ഞാൻ ഘോരവും മഹാനാദവുമുള്ളവനാണ്.
5.61.13
अश्मवर्षं च वायुं च शमयामीह नित्यशः ।
जगतः पश्यतोऽभीक्ष्णं भूतानामनुकम्पया ॥ ५.६१.१३ ॥
കല്ലുമഴയെയും കാറ്റിനെയും ഞാൻ ഇവിടെ എപ്പോഴും ശമിപ്പിക്കുന്നു; ലോകം കാണ്കെ, ജീവികളോടുള്ള അനുകമ്പയാൽ.
5.61.14
स्तम्भितास्वप्सु गच्छन्ति मया रथपदातयः ।
देवासुराणां भावानामहमेकः प्रवर्तिता ॥ ५.६१.१४ ॥
എന്നാൽ തടയപ്പെട്ട രഥങ്ങളും കാലാളുകളും വെള്ളത്തിലൂടെ പോകുന്നു; ദേവാസുരന്മാരുടെ ഭാവങ്ങളെ ഞാൻ ഒരാൾ മാത്രമാണ് നയിക്കുന്നത്.
5.61.15
अक्षौहिणीभिर्यान्देशान्यामि कार्येण केनचित् ।
तत्रापो मे प्रवर्तन्ते यत्र यत्राभिकामये ॥ ५.६१.१५ ॥
ഏതോ കാര്യത്തിനായി അക്ഷൗഹിണി സേനകളോടൊപ്പം ഞാൻ ദേശങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു; അവിടെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തെല്ലാം എനിക്കായി ജലം ഒഴുകുന്നു.
5.61.16
भयानकानि विषये व्यालादीनि न सन्ति मे ।
मन्त्रगुप्तानि भूतानि न हिंसन्ति यंकराः ॥ ५.६१.१६ ॥
എന്റെ രാജ്യത്ത് ഭയങ്കരങ്ങളായ വ്യാളങ്ങളും മറ്റുമില്ല; മന്ത്രത്താൽ സംരക്ഷിതരായ ജീവികൾ, ഉപദ്രവിക്കുന്നവർ, എന്നെ ഹിംസിക്കുന്നില്ല.
5.61.17
निकामवर्षी पर्जन्यो राजन्विषयवासिनाम् ।
धर्मिष्ठाश्च प्रजाः सर्वा ईतयश्च न सन्ति मे ॥ ५.६१.१७ ॥
രാജാവേ, എന്റെ രാജ്യനിവാസികൾക്ക് പർജന്യൻ ഇഷ്ടംപോലെ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു; എന്റെ പ്രജകളെല്ലാം അത്യന്തം ധർമ്മനിഷ്ഠരാണ്; എനിക്ക് ഈതികൾ (ഉപദ്രവങ്ങൾ) ഇല്ല.
5.61.18
अश्विनावथ वाय्वग्नी मरुद्भिः सह वृत्रहा ।
धर्मश्चैव मया द्विष्टान्नोत्सहन्तेऽभिरक्षितुम् ॥ ५.६१.१८ ॥
അശ്വിനിമാർ, വായു, അഗ്നി, മരുത്തുക്കളോടുകൂടിയ വൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രൻ, ധർമ്മവും — എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
5.61.19
यदि ह्येते समर्थाः स्युर्मद्द्विषस्त्रातुमञ्जसा ।
न स्म त्रयोदश समाः पार्था दुःखभवाप्नुयुः ॥ ५.६१.१९ ॥
ഇവർ എന്റെ ശത്രുക്കളിൽനിന്ന് അനായാസം രക്ഷിക്കാൻ പ്രാപ്തരായിരുന്നെങ്കിൽ, പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ പതിമൂന്നു വർഷം ദുഃഖം അനുഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല.
5.61.20
नैव देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
शक्तास्त्रातुं मया द्विष्टं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.६१.२० ॥
ദേവന്മാർക്കോ ഗന്ധർവന്മാർക്കോ അസുരന്മാർക്കോ രാക്ഷസന്മാർക്കോ എന്റെ ദ്വേഷ്യനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഇത് സത്യമെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.
5.61.21
दयभिध्याम्यहं शश्वच्छुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
नैतद्विपन्नपूर्वं मे मित्रेष्वरिषु चोभयोः ॥ ५.६१.२१ ॥
ശുഭമോ അശുഭമോ, എന്തായാലും ഞാൻ എപ്പോഴും അതിനെ ധ്യാനിക്കുന്നു; ഇത് മിത്രങ്ങളുടെയും ശത്രുക്കളുടെയും കാര്യത്തിൽ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
5.61.22
भविष्यतीदमिति वा यद्ब्रवीमि परन्तप ।
नान्यथा भूतपूर्वं च सत्यवागिति मां विदुः ॥ ५.६१.२२ ॥
ഹേ പരന്തപാ! 'ഇതു സംഭവിക്കും' എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നത് മുമ്പൊരിക്കലും മറിച്ചായി സംഭവിച്ചിട്ടില്ല; അതിനാൽ ജനങ്ങൾ എന്നെ സത്യവാദി എന്ന് അറിയുന്നു.
5.61.23
लोकसाक्षिकमेतन्मे माहात्म्यं दिक्षु विश्रुतम् ।
आश्वासनार्थं भवतः प्रोक्तं न श्लाघया नृप ॥ ५.६१.२३ ॥
ലോകം സാക്ഷിയായ എന്റെ ഈ മഹിമ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രസിദ്ധമാണ്; രാജാവേ, നിനക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനാണ് ഇതു പറഞ്ഞത്, സ്വയം പുകഴ്ത്താനല്ല.
5.61.24
न ह्यहं श्लाघनो राजन्भूतपूर्वः कदाचन ।
असदाचरितं ह्येतद्यदात्मानं प्रशंसति ॥ ५.६१.२४ ॥
രാജാവേ! ഞാൻ ഒരിക്കലും സ്വയം പുകഴ്ത്തുന്നവനായിരുന്നിട്ടില്ല; സ്വയം പുകഴ്ത്തുന്നവൻ നിശ്ചയമായും അനുചിതമായി പെരുമാറുന്നു.
5.61.25
पाण्डवांश्चैव मत्स्यांश्च पाञ्चालान्केकयैः सह ।
सात्यकिं वासुदेवं च श्रोतासि विजितान्मया ॥ ५.६१.२५ ॥
പാണ്ഡവരെയും മത്സ്യരെയും കേകയരോടൊപ്പമുള്ള പാഞ്ചാലരെയും സാത്യകിയെയും വാസുദേവനെയും — അവർ എന്നാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് നീ കേൾക്കും.
5.61.26
सरितः सागरं प्राप्य यथा नश्यन्ति सर्वशः ।
तथैव ते विनङ्क्ष्यन्ति मामासाद्य सहान्वयाः ॥ ५.६१.२६ ॥
നദികൾ സമുദ്രത്തിലെത്തി പൂർണ്ണമായി നശിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം എന്നെ എതിർത്ത് നശിക്കും.
5.61.27
परा बुद्धिः परं तेजो वीर्यं च परमं मम ।
परा विद्या परो योगो मम तेभ्यो विशिष्यते ॥ ५.६१.२७ ॥
എന്റെ ബുദ്ധി ഉത്കൃഷ്ടം, എന്റെ തേജസ്സ് ഉത്കൃഷ്ടം, എന്റെ വീര്യം അത്യുത്കൃഷ്ടം; എന്റെ വിദ്യയും യോഗവും ഉത്കൃഷ്ടം — അത് അവരെക്കാൾ വിശിഷ്ടമാണ്.
5.61.28
पितामहश्च द्रोणश्च कृपः शल्यः शलस्तथा ।
अस्त्रेषु यत्प्रजानन्ति सर्वं तन्मयि विद्यते ॥ ५.६१.२८ ॥
പിതാമഹനും ദ്രോണനും കൃപനും ശല്യനും ശലനും — അസ്ത്രങ്ങളിൽ അവർ അറിയുന്നതെല്ലാം എന്നിൽ ഉണ്ട്.
5.61.29
इत्युक्ते सञ्जयं भूयः पर्यपृच्छत भारत ।
ज्ञात्वा युयुत्सोः कार्याणि प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ५.६१.२९ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭാരതാ, ശത്രുനാശകൻ വീണ്ടും സഞ്ജയനോട് ചോദിച്ചു — യുദ്ധമാഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ കാര്യങ്ങൾ, സമയോചിതമായവ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്.