மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
पितुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ।
आधाय विपुलं क्रोधं पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ५.६१.१ ॥
தந்தையின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, மிகுந்த சினம் கொண்ட திருதராஷ்டிரரின் மகன் பெரும் கோபத்தை ஏற்றுக்கொண்டு மீண்டும் இவ்வாறு கூறினான்.
5.61.2
अशक्या देवसचिवाः पार्थाः स्युरिति यद्भवान् ।
मन्यते तद्भयं व्येतु भवतो राजसत्तम ॥ ५.६१.२ ॥
"அரசர்களில் சிறந்தவரே, பாண்டவர்கள் தேவர்களின் நண்பர்களாதலால் வெல்ல முடியாதவர்கள் என்று நீங்கள் கருதும் அந்த அச்சம் உங்களிடமிருந்து நீங்கட்டும்."
5.61.3
अकामद्वेषसंयोगाल्लोभद्रोहाच्च भारत ।
उपेक्षया च भावानां देवा देवत्वमाप्नुवन् ॥ ५.६१.३ ॥
பரதனின் வழியவனே, ஆசையும் வெறுப்பும் கலப்பதாலும், பேராசையாலும் துரோகத்தாலும், உணர்வுகளைப் புறக்கணிப்பதாலும் தேவர்கள் தேவநிலையை அடைகின்றனர்.
5.61.4
इति द्वैपायेनो व्यासो नारदश्च महातपाः ।
जामदग्न्यश्च रामो नः कथामकथयत्पुरा ॥ ५.६१.४ ॥
இவ்வாறு துவைபாயனரான வியாசரும், பெரும் தவம் கொண்ட நாரதரும், ஜமதக்னியின் மகன் ராமரும் முற்காலத்தில் நமக்கு இந்தக் கதையைச் சொன்னார்கள்.
5.61.5
नैव मानुषवद्देवाः प्रवर्तन्ते कदाचन ।
कामात्क्रोधात्तथा लोभाद्द्वेषाच्च भरतर्षभ ॥ ५.६१.५ ॥
பரதர்களில் காளையானவனே, தேவர்கள் மனிதர்களைப் போல் ஆசையாலோ, சினத்தாலோ, பேராசையாலோ, வெறுப்பாலோ ஒருபோதும் செயல்படுவதில்லை.
5.61.6
यदा ह्यग्निश्च वायुश्च धर्म इन्द्रोऽश्विनावपि ।
कामयोगात्प्रवर्तेरन्न पार्था दुःखमाप्नुयुः ॥ ५.६१.६ ॥
அக்னி, வாயு, தர்மன், இந்திரன், அசுவினி தேவர்கள் ஆகியோரும் ஆசையின் வயப்பட்டுச் செயல்பட்டிருந்தால், பாண்டவர்கள் துன்பம் அடைந்திருக்க மாட்டார்கள்.
5.61.7
तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यैषा स्यात्कथंचन ।
दैवेष्वपेक्षका ह्येते शश्वद्भावेषु भारत ॥ ५.६१.७ ॥
ஆகையால் உங்களால் இதைப் பற்றி எவ்வகையிலும் கவலை கொள்ளக்கூடாது. இவர்கள் எப்போதும் தெய்வங்களையும் விதியையும் சார்ந்தவர்களே, ஹே பாரதா.
5.61.8
अथ चेत्कामसंयोगाद्द्वेषो लोभश्च लक्ष्यते ।
देवेषु दैवप्रामाण्यान्नैषां तद्विक्रमिष्यति ॥ ५.६१.८ ॥
ஆனால் ஆசையின் சேர்க்கையால் இவர்களிடம் வெறுப்பும் பேராசையும் காணப்பட்டால், தெய்வங்களின் மீதும் விதியின் அதிகாரத்தாலும் அது இவர்களிடம் வெற்றி பெறாது.
5.61.9
मयाऽभिमन्त्रतः शश्वञ्जातवेदाः प्रशाम्यति ।
दिधक्षुः सकलाँल्लोकान्परिक्षिप्य समन्ततः ॥ ५.६१.९ ॥
என் மந்திரங்களால் அபிமந்திரிக்கப்பட்டதும், எல்லா உலகங்களையும் சுற்றிலும் சூழ்ந்து எரிக்க விரும்பிய இந்த ஜாதவேதஸ் (அக்னி) எப்போதும் தணிந்துவிடும்.
5.61.10
यद्वा परमकं तेजो येन युक्ता दिवौकसः ।
ममाप्यनुपमं भूयो देवेभ्यो विद्धि भारत ॥ ५.६१.१० ॥
அல்லது தேவர்கள் கொண்டுள்ள அந்த உயர்ந்த தேஜஸ் என்னிடமும் ஒப்பற்றதாக உள்ளது. ஹே பாரதா, அதை தேவர்களை விடவும் மேலானதாக அறிவாயாக.
5.61.11
विदीर्यमाणां वसुधां गिरीणां शिखराणि च ।
लोकस्य पश्यतो राजन्स्थापयाम्यभिमन्त्रणात् ॥ ५.६१.११ ॥
ஹே அரசே, பிளந்துகொண்டிருக்கும் பூமியையும் மலைகளின் சிகரங்களையும், உலகம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், என் மந்திரத்தால் நிலைநிறுத்துவேன்.
5.61.12
चेतनाचेतनस्यास्य जङ्गमस्थावरस्य च ।
विनाशाय समुत्पन्नमहं घोरं महास्वनम् ॥ ५.६१.१२ ॥
இந்த அறிவுள்ளவை மற்றும் அறிவற்றவை, அசையும் மற்றும் அசையாத அனைத்தின் அழிவுக்காக எழுந்த, பயங்கரமான பெருமுழக்கம் கொண்ட நான் (ஆவேன்).
5.61.13
अश्मवर्षं च वायुं च शमयामीह नित्यशः ।
जगतः पश्यतोऽभीक्ष्णं भूतानामनुकम्पया ॥ ५.६१.१३ ॥
கல்மழையையும் காற்றையும் நான் இங்கு எப்போதும் அடக்குகிறேன்; உலகம் காண, உயிர்கள் மீதான கருணையால்.
5.61.14
स्तम्भितास्वप्सु गच्छन्ति मया रथपदातयः ।
देवासुराणां भावानामहमेकः प्रवर्तिता ॥ ५.६१.१४ ॥
என்னால் தடுக்கப்பட்ட தேர்களும் காலாட்படையும் நீரில் செல்கின்றன; தேவர்கள், அசுரர்களின் நிலைகளை நானொருவனே இயக்குபவன்.
5.61.15
अक्षौहिणीभिर्यान्देशान्यामि कार्येण केनचित् ।
तत्रापो मे प्रवर्तन्ते यत्र यत्राभिकामये ॥ ५.६१.१५ ॥
ஏதோ ஒரு காரியத்திற்காக அக்ஷௌஹிணிப் படைகளுடன் நான் நாடுகளுக்குச் செல்கிறேன்; அங்கே நான் விரும்பும் இடமெல்லாம் நீர் எனக்காகப் பாய்கிறது.
5.61.16
भयानकानि विषये व्यालादीनि न सन्ति मे ।
मन्त्रगुप्तानि भूतानि न हिंसन्ति यंकराः ॥ ५.६१.१६ ॥
என் நாட்டில் கொடிய விலங்குகளும் அதுபோன்றவையும் இல்லை; மந்திரத்தால் காக்கப்பட்ட உயிர்கள் தீங்கு செய்பவை எனக்குத் துன்பம் தருவதில்லை.
5.61.17
निकामवर्षी पर्जन्यो राजन्विषयवासिनाम् ।
धर्मिष्ठाश्च प्रजाः सर्वा ईतयश्च न सन्ति मे ॥ ५.६१.१७ ॥
அரசே, என் நாட்டு மக்களுக்கு மேகம் விரும்பிய அளவு மழை பொழிகிறது; என் குடிமக்கள் அனைவரும் மிகவும் தர்மவான்கள்; எனக்கு இடர்கள் ஏதுமில்லை.
5.61.18
अश्विनावथ वाय्वग्नी मरुद्भिः सह वृत्रहा ।
धर्मश्चैव मया द्विष्टान्नोत्सहन्तेऽभिरक्षितुम् ॥ ५.६१.१८ ॥
அசுவினிகள், வாயு, அக்னி, மருத்துகளுடன் வ்ருத்ரனைக் கொன்ற இந்திரன், தர்மம் ஆகியோரும் — என்னை வெறுப்பவர்களைக் காக்க முடியாது.
5.61.19
यदि ह्येते समर्थाः स्युर्मद्द्विषस्त्रातुमञ्जसा ।
न स्म त्रयोदश समाः पार्था दुःखभवाप्नुयुः ॥ ५.६१.१९ ॥
இவர்கள் என் பகைவர்களிடமிருந்து எளிதில் காக்கும் வல்லமை பெற்றிருந்தால், பிருதையின் மக்கள் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் துன்பம் அடைந்திருக்க மாட்டார்கள்.
5.61.20
नैव देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
शक्तास्त्रातुं मया द्विष्टं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.६१.२० ॥
தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், அசுரர்களும், ராட்சசர்களும் ஒருவரும் என்னால் வெறுக்கப்பட்டவனைக் காக்க வல்லவர்கள் அல்லர்; இதுவே உண்மை என்று உனக்குச் சொல்கிறேன்.
5.61.21
दयभिध्याम्यहं शश्वच्छुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
नैतद्विपन्नपूर्वं मे मित्रेष्वरिषु चोभयोः ॥ ५.६१.२१ ॥
நன்மையோ தீமையோ, எதுவாயினும் நான் எப்போதும் அதையே நினைக்கிறேன்; இது நண்பர்களிடமும் பகைவர்களிடமும் என்னிடத்தில் ஒருபோதும் தவறியதில்லை.
5.61.22
भविष्यतीदमिति वा यद्ब्रवीमि परन्तप ।
नान्यथा भूतपूर्वं च सत्यवागिति मां विदुः ॥ ५.६१.२२ ॥
பரந்தபா! 'இது நடக்கும்' என்று நான் சொல்வது, முன்பு ஒருபோதும் வேறுவிதமாக நடந்ததில்லை; ஆகவே மக்கள் என்னை சத்தியவாதி என்று அறிவர்.
5.61.23
लोकसाक्षिकमेतन्मे माहात्म्यं दिक्षु विश्रुतम् ।
आश्वासनार्थं भवतः प्रोक्तं न श्लाघया नृप ॥ ५.६१.२३ ॥
உலகம் சாட்சியாக உள்ள என் இந்த மேன்மை எல்லாத் திசைகளிலும் புகழ்பெற்றது; அரசே, இதை உனக்கு ஆறுதல் அளிக்கவே சொன்னேன், புகழ்ச்சிக்காக அல்ல.
5.61.24
न ह्यहं श्लाघनो राजन्भूतपूर्वः कदाचन ।
असदाचरितं ह्येतद्यदात्मानं प्रशंसति ॥ ५.६१.२४ ॥
அரசே! நான் ஒருபோதும் தற்புகழ்ச்சி செய்பவனாக இருந்ததில்லை; தன்னைத்தானே புகழ்பவன் நிச்சயமாக தகாத நடத்தையுடையவனே.
5.61.25
पाण्डवांश्चैव मत्स्यांश्च पाञ्चालान्केकयैः सह ।
सात्यकिं वासुदेवं च श्रोतासि विजितान्मया ॥ ५.६१.२५ ॥
பாண்டவர்களும், மத்சyர்களும், கேகயர்களுடன் பாஞ்சாலர்களும், சாத்யகியும், வாசுதேவனும் — அவர்கள் என்னால் வெல்லப்பட்டார்கள் என்பதை நீ கேட்பாய்.
5.61.26
सरितः सागरं प्राप्य यथा नश्यन्ति सर्वशः ।
तथैव ते विनङ्क्ष्यन्ति मामासाद्य सहान्वयाः ॥ ५.६१.२६ ॥
ஆறுகள் கடலை அடைந்து முற்றிலும் மறைவது போல, அவர்கள் உறவினருடன் என்னை எதிர்கொண்டு அழிவார்கள்.
5.61.27
परा बुद्धिः परं तेजो वीर्यं च परमं मम ।
परा विद्या परो योगो मम तेभ्यो विशिष्यते ॥ ५.६१.२७ ॥
என் அறிவு உயர்ந்தது, என் ஒளி உயர்ந்தது, என் வீரியம் மிக உயர்ந்தது; என் கல்வியும் என் யோகமும் உயர்ந்தவை — அவை அவர்களை விட மேலானவை.
5.61.28
पितामहश्च द्रोणश्च कृपः शल्यः शलस्तथा ।
अस्त्रेषु यत्प्रजानन्ति सर्वं तन्मयि विद्यते ॥ ५.६१.२८ ॥
பிதாமகரும், துரோணரும், கிருபரும், சல்யரும், சலரும் — அஸ்திரங்களில் அவர்கள் அறிந்ததெல்லாம் என்னிடம் உள்ளது.
5.61.29
इत्युक्ते सञ्जयं भूयः पर्यपृच्छत भारत ।
ज्ञात्वा युयुत्सोः कार्याणि प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ५.६१.२९ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், பாரதா, எதிரிகளை அடக்குபவன் மீண்டும் சஞ்சயனிடம் வினவினான் — போர் விரும்புவனின் செயல்களை அறிந்து, காலத்திற்கேற்ற விஷயங்களை.