Mahābhārata · Adhyāya 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
पितुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ।
आधाय विपुलं क्रोधं पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ५.६१.१ ॥
Ao ouvir estas palavras de seu pai, o filho de Dhṛtarāṣṭra, extremamente intolerante, acendeu grande ira e falou de novo assim.
5.61.2
अशक्या देवसचिवाः पार्थाः स्युरिति यद्भवान् ।
मन्यते तद्भयं व्येतु भवतो राजसत्तम ॥ ५.६१.२ ॥
"Que esse temor se afaste de ti, o melhor dos reis, que te faz pensar que os Pārthas, sendo companheiros dos deuses, não podem ser vencidos."
5.61.3
अकामद्वेषसंयोगाल्लोभद्रोहाच्च भारत ।
उपेक्षया च भावानां देवा देवत्वमाप्नुवन् ॥ ५.६१.३ ॥
Ó Bhārata, pela união do desejo e do ódio, pela cobiça e pela traição, e pelo descaso dos estados do ser, os deuses alcançaram a divindade.
5.61.4
इति द्वैपायेनो व्यासो नारदश्च महातपाः ।
जामदग्न्यश्च रामो नः कथामकथयत्पुरा ॥ ५.६१.४ ॥
Assim, Vyāsa Dvaipāyana, o grande asceta Nārada e Rāma, filho de Jamadagni, nos contaram esta história outrora.
5.61.5
नैव मानुषवद्देवाः प्रवर्तन्ते कदाचन ।
कामात्क्रोधात्तथा लोभाद्द्वेषाच्च भरतर्षभ ॥ ५.६१.५ ॥
Os deuses nunca agem como os homens, por desejo, ira, cobiça ou ódio, ó touro dos Bharatas.
5.61.6
यदा ह्यग्निश्च वायुश्च धर्म इन्द्रोऽश्विनावपि ।
कामयोगात्प्रवर्तेरन्न पार्था दुःखमाप्नुयुः ॥ ५.६१.६ ॥
Se Agni, Vāyu, Dharma, Indra e os Aśvin também agissem sob o domínio do desejo, os Pārthas sofreriam tristeza.
5.61.7
तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यैषा स्यात्कथंचन ।
दैवेष्वपेक्षका ह्येते शश्वद्भावेषु भारत ॥ ५.६१.७ ॥
Portanto, não deveis de forma alguma inquietar-vos com isso; estes seres sempre dependem dos deuses e do destino, ó Bhārata.
5.61.8
अथ चेत्कामसंयोगाद्द्वेषो लोभश्च लक्ष्यते ।
देवेषु दैवप्रामाण्यान्नैषां तद्विक्रमिष्यति ॥ ५.६१.८ ॥
Mas se ódio e cobiça se manifestarem neles pela união com o desejo, então, pelos deuses e pela autoridade do destino, isso não prevalecerá sobre eles.
5.61.9
मयाऽभिमन्त्रतः शश्वञ्जातवेदाः प्रशाम्यति ।
दिधक्षुः सकलाँल्लोकान्परिक्षिप्य समन्ततः ॥ ५.६१.९ ॥
Quando consagrado pelo meu encantamento, esse Jātavedas (fogo), que desejava queimar todos os mundos cercando-os por todos os lados, sempre se apazigua.
5.61.10
यद्वा परमकं तेजो येन युक्ता दिवौकसः ।
ममाप्यनुपमं भूयो देवेभ्यो विद्धि भारत ॥ ५.६१.१० ॥
Ou aquele esplendor supremo com que os deuses são dotados é também incomparável em mim; sabei, ó Bhārata, que ele está acima até dos deuses.
5.61.11
विदीर्यमाणां वसुधां गिरीणां शिखराणि च ।
लोकस्य पश्यतो राजन्स्थापयाम्यभिमन्त्रणात् ॥ ५.६१.११ ॥
Ó rei, enquanto o mundo observa, farei que a terra que se fende e os picos das montanhas se firmem novamente pelo meu encantamento.
5.61.12
चेतनाचेतनस्यास्य जङ्गमस्थावरस्य च ।
विनाशाय समुत्पन्नमहं घोरं महास्वनम् ॥ ५.६१.१२ ॥
Surgi para a destruição de todo este mundo do consciente e do inconsciente, do móvel e do imóvel; sou terrível e de rugido poderoso.
5.61.13
अश्मवर्षं च वायुं च शमयामीह नित्यशः ।
जगतः पश्यतोऽभीक्ष्णं भूतानामनुकम्पया ॥ ५.६१.१३ ॥
Acalmo aqui constantemente a chuva de pedras e o vento, enquanto o mundo observa, por compaixão pelos seres.
5.61.14
स्तम्भितास्वप्सु गच्छन्ति मया रथपदातयः ।
देवासुराणां भावानामहमेकः प्रवर्तिता ॥ ५.६१.१४ ॥
Carros e soldados de infantaria, detidos por mim, caminham sobre as águas; só eu coloco em movimento os estados dos deuses e dos demônios.
5.61.15
अक्षौहिणीभिर्यान्देशान्यामि कार्येण केनचित् ।
तत्रापो मे प्रवर्तन्ते यत्र यत्राभिकामये ॥ ५.६१.१५ ॥
Com os exércitos akṣauhiṇī vou às terras por algum motivo; ali, onde quer que eu deseje, surgem águas para mim.
5.61.16
भयानकानि विषये व्यालादीनि न सन्ति मे ।
मन्त्रगुप्तानि भूतानि न हिंसन्ति यंकराः ॥ ५.६१.१६ ॥
No meu reino não há serpentes terríveis nem coisas semelhantes; os seres protegidos pelo mantra, os nocivos, não me ferem.
5.61.17
निकामवर्षी पर्जन्यो राजन्विषयवासिनाम् ।
धर्मिष्ठाश्च प्रजाः सर्वा ईतयश्च न सन्ति मे ॥ ५.६१.१७ ॥
Ó rei, a nuvem da chuva derrama à vontade para os habitantes do meu reino; todos os meus súditos são justíssimos, e para mim não há calamidades (īti).
5.61.18
अश्विनावथ वाय्वग्नी मरुद्भिः सह वृत्रहा ।
धर्मश्चैव मया द्विष्टान्नोत्सहन्तेऽभिरक्षितुम् ॥ ५.६१.१८ ॥
Os Aśvin, o Vento e o Fogo, Indra, o matador de Vṛtra, junto com os Marut, e o próprio Dharma não são capazes de proteger os que me odeiam.
5.61.19
यदि ह्येते समर्थाः स्युर्मद्द्विषस्त्रातुमञ्जसा ।
न स्म त्रयोदश समाः पार्था दुःखभवाप्नुयुः ॥ ५.६१.१९ ॥
Se estes fossem capazes de protegê-los facilmente dos meus inimigos, os filhos de Pṛthā não teriam sofrido por treze anos.
5.61.20
नैव देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
शक्तास्त्रातुं मया द्विष्टं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.६१.२० ॥
Nem deuses, nem gandharvas, nem asuras, nem rākṣasas são capazes de proteger quem eu odeio; esta verdade te digo.
5.61.21
दयभिध्याम्यहं शश्वच्छुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
नैतद्विपन्नपूर्वं मे मित्रेष्वरिषु चोभयोः ॥ ५.६१.२१ ॥
Seja bom ou mau, sempre o medito; isto nunca me falhou, tanto com amigos quanto com inimigos.
5.61.22
भविष्यतीदमिति वा यद्ब्रवीमि परन्तप ।
नान्यथा भूतपूर्वं च सत्यवागिति मां विदुः ॥ ५.६१.२२ ॥
Ó destruidor de inimigos, o que digo, 'isto acontecerá', nunca antes foi de outro modo; por isso me conhecem como veraz.
5.61.23
लोकसाक्षिकमेतन्मे माहात्म्यं दिक्षु विश्रुतम् ।
आश्वासनार्थं भवतः प्रोक्तं न श्लाघया नृप ॥ ५.६१.२३ ॥
Esta minha grandeza, testemunhada pelo mundo, é renomada em todas as direções; disse-o para tranquilizar-te, ó rei, não por autoelogio.
5.61.24
न ह्यहं श्लाघनो राजन्भूतपूर्वः कदाचन ।
असदाचरितं ह्येतद्यदात्मानं प्रशंसति ॥ ५.६१.२४ ॥
Ó rei, nunca fui de me gabar; quem se elogia a si mesmo, de fato, age de modo impróprio.
5.61.25
पाण्डवांश्चैव मत्स्यांश्च पाञ्चालान्केकयैः सह ।
सात्यकिं वासुदेवं च श्रोतासि विजितान्मया ॥ ५.६१.२५ ॥
Ouvirás que os Pāṇḍavas, os Matsyas, os Pāñcālas junto com os Kekayas, e Sātyaki e Vāsudeva foram derrotados por mim.
5.61.26
सरितः सागरं प्राप्य यथा नश्यन्ति सर्वशः ।
तथैव ते विनङ्क्ष्यन्ति मामासाद्य सहान्वयाः ॥ ५.६१.२६ ॥
Assim como os rios, ao chegar ao oceano, perecem por completo, também eles, com seus parentes, perecerão ao me encontrar.
5.61.27
परा बुद्धिः परं तेजो वीर्यं च परमं मम ।
परा विद्या परो योगो मम तेभ्यो विशिष्यते ॥ ५.६१.२७ ॥
Minha inteligência é suprema, meu esplendor é supremo e meu valor é o mais alto; meu saber é supremo e minha disciplina é suprema — estes superam os deles.
5.61.28
पितामहश्च द्रोणश्च कृपः शल्यः शलस्तथा ।
अस्त्रेषु यत्प्रजानन्ति सर्वं तन्मयि विद्यते ॥ ५.६१.२८ ॥
O avô, Droṇa, Kṛpa, Śalya e Śala — tudo o que eles sabem sobre armas, tudo isso existe em mim.
5.61.29
इत्युक्ते सञ्जयं भूयः पर्यपृच्छत भारत ।
ज्ञात्वा युयुत्सोः कार्याणि प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ५.६१.२९ ॥
Assim falado, ó Bhārata, o subjugador de inimigos interrogou Sañjaya novamente, tendo conhecido as ações do que deseja a batalha, as oportunas.