Mahābhārata · Adhyāya 6.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.2.1
ततः पूर्वापरे सैन्ये समीक्ष्य भगवानृषिः ।
सर्ववेदविदां श्रेष्ठो व्यासः सत्यवतीसुतः ॥ ६.२.१ ॥
Da betrachtete Vyāsa, der ehrwürdige Weise, Sohn der Satyavatī, der Beste unter den Kennern aller Veden, die beiden Heere und sprach—
6.2.2
भविष्यति रणे घोरे भरतानां पितामहः ।
प्रत्यक्षदर्शी भगवान्भूतभव्यभविष्यवित् ॥ ६.२.२ ॥
In der schrecklichen Schlacht wird der Großvater der Bharatas sein; der Erhabene, der Augenzeuge und Kenner von Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft, wusste es.
6.2.3
वैचित्रवीर्यं राजानं रहस्स्थमिदमब्रवीत् ।
शोचन्तमार्तं ध्यायन्तं पुत्राणामनयं तदा ॥ ६.२.३ ॥
Da sprach er zu dem König, dem Sohn Vicitravīryas, der abgesondert saß, trauernd und bekümmert, über das Unglück seiner Söhne grübelnd, diese Worte.
6.2.4
राजन्परिकालास्ते पुत्राश्चान्ये च पार्थिवाः ।
ते हिंसन्तीव सङ्ग्रामे समासाद्येतरेतरम् ॥ ६.२.४ ॥
O König, deine Söhne und die anderen Könige sind von der Zeit ergriffen; im Kampf aufeinandertreffend, schlagen sie gleichsam einander.
6.2.5
तेषु कालपरीतेषु विनश्यत्स्वेव भारत ।
कालपर्यायमाहाय मा स्म शोके मनः कृथा ॥ ६.२.५ ॥
O Bhārata, während sie, von der Zeit umfangen, zugrunde gehen, bedenke den Lauf der Zeit und richte deinen Geist nicht auf Kummer.
6.2.6
यदि चेच्छसि संग्रामं द्रुष्टुमेनं विशांपते ।
चक्षुर्ददानि ते पुत्र युद्धमेतन्निशामया ॥ ६.२.६ ॥
O Herr der Menschen, wenn du diesen Kampf sehen willst, gebe ich dir dazu das Auge, mein Sohn; erblicke diesen Kampf.
6.2.7
न रोचये ज्ञातिवधं द्रष्टुं ब्रह्मर्षिसत्तम ।
युद्धमेतत्त्वशेषेण श्रृणुयां तव तेजसा ॥ ६.२.७ ॥
Bester unter den brahmanischen Weisen, ich wünsche nicht, das Gemetzel meiner Verwandten zu sehen. Doch durch deine Kraft will ich diese Schlacht ganz hören.
6.2.8
तस्मिन्ननिच्छति द्रष्टुं संग्रामं श्रोतुमिच्छति ।
वराणामीश्वरो व्यासः संजयाय वरं ददौ ॥ ६.२.८ ॥
Da er die Schlacht nicht sehen, aber hören wollte, gab Vyāsa, der Herr der Gaben, Sañjaya eine Gabe.
6.2.9
एष ते संजयो राजन्युद्धमेतद्वदिष्यति ।
एतस्य सर्वं संग्रामे न परोक्षं भविष्यति ॥ ६.२.९ ॥
O König, dieser dein Sañjaya wird diese Schlacht erzählen. Nichts von der Schlacht wird ihm verborgen bleiben.
6.2.10
चक्षुषा संजयो राजन्दिव्येनैव समन्वितः ।
कथयिष्यति ते युद्धं सर्वज्ञश्च भविष्यति ॥ ६.२.१० ॥
O König, Sañjaya, mit göttlicher Sehkraft begabt, wird dir die Schlacht berichten und allwissend werden.
6.2.11
प्रकाशं वाऽप्रकाशं वा दिवा वा यदि वा निशि ।
मनसा चिन्तितमपि सर्वं वेत्स्यति संजयः ॥ ६.२.११ ॥
Ob offen oder verborgen, bei Tag oder bei Nacht, selbst was nur im Geist gedacht wird, Sañjaya wird alles wissen.
6.2.12
नैनं शस्त्राणि भेत्स्यन्ति नैनं बाधिष्यते श्रमः ।
गावल्गणिरयं जीवन्युद्धादस्माद्विमोक्ष्यते ॥ ६.२.१२ ॥
Waffen werden ihn nicht durchbohren, Erschöpfung wird ihn nicht quälen, und dieser Sohn Gavalgaṇas wird lebend aus dieser Schlacht befreit werden.
6.2.13
अहं तु कीर्तिमेतेषां करूणां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां प्रथयिष्यामि मा शुचः ॥ ६.२.१३ ॥
Stier der Bharatas, ich werde den Ruhm dieser Mitfühlenden und aller Pāṇḍavas verbreiten. Sei nicht betrübt.
6.2.14
दिष्टमेतन्नरव्याघ्र नाभिशोचितुमर्हसि ।
न चैव शक्यं संयन्तुं यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.२.१४ ॥
Tiger unter den Menschen, dies ist das Schicksal; du solltest darüber nicht trauern. Auch ist es nicht möglich, es aufzuhalten. Wo Dharma ist, dort ist der Sieg.
6.2.15
एवमुक्त्वा स भगवान्कुरूणां प्रतितामहः ।
पुनरेव महाभागो धृतराष्ट्रमुवाच ह ॥ ६.२.१५ ॥
So gesprochen, wandte sich jener verehrte Urgroßvater der Kurus erneut an Dhṛtarāṣṭra, den Glückseligen.
6.2.16
इह युद्धे महाराज भविष्यति महान्क्षयः ।
तथेह च निमित्तानि भयदान्युपलक्षये ॥ ६.२.१६ ॥
O großer König, in dieser Schlacht wird großes Verderben kommen. Und hier erkenne ich furchterregende Vorzeichen.
6.2.17
श्येना गृध्राश्च काकाश्च काङ्काश्च सहिता बकैः ।
संपतन्ति ध्वजाग्रेषु समवायांश्च कुर्वते ॥ ६.२.१७ ॥
Falken, Geier, Krähen und Reiher, zusammen mit Kranichen, stoßen auf die Spitzen der Banner herab und sammeln sich in Schwärmen.
6.2.18
अभ्यग्रं च प्रपश्यन्ति युद्धमानन्दिनो द्विजाः ।
क्रव्यादा भक्षयिष्यन्ति मांसानि गजवाजिनां ॥ ६.२.१८ ॥
Die frohlockenden Vögel sehen die Schlacht nahen; die Fleischfresser werden das Fleisch von Elefanten und Pferden verschlingen.
6.2.19
कटाकटेति वाशन्तो भैरवा भयवेदिनः ।
कङ्काः क्रोशन्ति मध्याह्ने दक्षिणामभितो दिशं ॥ ६.२.१९ ॥
Mit dem Ruf »kaṭa-kaṭa« schreien die Schrecklichen, Künder der Furcht; die Kaṅka-Vögel kreischen am Mittag ringsum gegen die südliche Richtung.
6.2.20
उभे पूर्वापरे सन्ध्ये नित्यं पश्यामि भारत ।
उदयास्तमने सूर्यं कबन्धैः परिवारितम् ॥ ६.२.२० ॥
O Nachkomme des Bharata, ich sehe unablässig beide Dämmerungen, die östliche und die westliche, und die Sonne beim Aufgang und Untergang von kopflosen Rümpfen umgeben.
6.2.21
श्वेतलोहितपर्यन्ताः कृष्णाग्रीवाः सविद्युतः ।
त्रिवर्णाः परिघाः सन्धौ भानुमावारयन्त्युत ॥ ६.२.२१ ॥
Mit weißen und roten Rändern, schwarzen Hälsen und Blitzen umgeben dreifarbige Halos an der Schnittstelle der Dämmerung in der Tat die Sonne.
6.2.22
ज्वलितार्के …त्रं निर्विशेषदिनक्षपम् ।
चन्द्रोऽभूतग्निवर्णश्च पद्मवर्णे नभस्तले । ॥ ६.२.२२ ॥
Als die Sonne loderte, mit einer Lücke, wurden Tag und Nacht ohne Unterschied; der Mond wurde feuerfarben, und am lotusfarbenen Himmel…
6.2.23
आलक्षे प्रभया हीनां पौर्णमासीं च कीर्तिकीम् ।
चन्द्रोऽभूदग्निवर्णश्च पद्मवर्णे नभस्तले ॥ ६.२.२३ ॥
Als des Lichtes beraubt erscheinend, die Vollmondnacht und die Kārtika-Nacht; der Mond wurde feuerfarben, und am lotusfarbenen Himmel.
6.2.24
स्वप्स्यन्ति निहता वीरा भूमिमावृत्य पार्थिवाः ।
राजानो राजपुत्राश्च शूराः परिघबाहवः ॥ ६.२.२४ ॥
Die erschlagenen Helden werden schlafen und die Erde bedecken — die Könige und Prinzen, tapfer, mit Armen wie eiserne Stangen.
6.2.25
अन्तरिक्षे वराहस्य पृषदंशकस्य चोभयोः ।
प्रणादं युध्यतो रात्रौ रौद्रं नित्यं प्रलक्षये ॥ ६.२.२५ ॥
Am Himmel, vom Eber und vom Gefleckten, beider im Kampf, sehe ich nachts ständig ein schreckliches Brüllen.
6.2.26
देवताप्रतिमाश्चैव कम्पन्ति च हसन्ति च ।
वमन्ति रुधिरं चास्यैः स्विद्यन्ति प्रपतन्ति च ॥ ६.२.२६ ॥
Die Götterbilder zittern und lachen, speien Blut aus ihren Mündern, schwitzen und stürzen.
6.2.27
अनाहता दुन्दुभयः प्रणदन्ति विशांपते ।
अयुक्ताश्च प्रवर्तन्ते क्षत्रियाणां महारथाः ॥ ६.२.२७ ॥
O Herr des Volkes, ungeschlagene Trommeln dröhnen, und die großen Wagenkämpfer der Krieger ziehen mit unbespannten Wagen voran.
6.2.28
कोकिलाः शतपत्राश्च चाषा भासाः शुकास्तथा ।
सारसाश्च मयूराश्च वाचो मुञ्चन्ति दारुणाः ॥ ६.२.२८ ॥
Kuckucke, hundertflügelige Vögel, Chāṣas, Bhāsas, Papageien, ebenso Kraniche und Pfauen, stoßen schreckliche Schreie aus.
6.2.29
गृहीतशस्त्राः क्रोशन्ति चर्मिणो वाजिपृष्ठगाः ।
अरुणोदये प्रदृश्यन्ते शतशः शलभव्रजाः ॥ ६.२.२९ ॥
Die Waffen tragen, Schildträger reitend auf Pferden, schreien; bei Sonnenaufgang erscheinen Hunderte von Heuschreckenschwärmen.
6.2.30
उभे सन्ध्ये प्रकाशन्ते दिशो दाहसमन्विते ।
पर्जन्यः पांसुवर्षी च मांसवर्षी च भारत ॥ ६.२.३० ॥
Beide Dämmerungen leuchten, die Himmelsrichtungen sind erfüllt von Brand; o Bhārata, die Regenwolke schüttet Staub und auch Fleisch aus.
6.2.31
या चैषा विश्रुता राजंस्त्रैलोक्ये साधुसंमता ।
अरुन्धती तयाप्येष वसिष्ठः पृष्ठतः कृतः ॥ ६.२.३१ ॥
O König, diese Arundhatī, in den drei Welten berühmt und von den Guten geschätzt, und mit ihr ist dieser Vasiṣṭha nach hinten gestellt.
6.2.32
रोहिणीं पीडयन्नेष स्थितो राजञ्शनैश्चरः ।
व्यावृत्तं लक्ष्म सोमस्य भविष्यति महद्भयम् ॥ ६.२.३२ ॥
O König, dieser Śanaiścara steht und bedrängt Rohiṇī; ein abgewandtes Zeichen des Mondes wird erscheinen, und große Furcht wird kommen.
6.2.33
अनभ्रे च महाघोरस्तनितं श्रूयते भृशम् ।
वाहनानां च रुदतां निपतन्त्युश्रुबिन्दवः ॥ ६.२.३३ ॥
Ohne Wolken ertönt laut ein überaus schrecklicher Donner, und Tränentropfen fallen von den weinenden Reittieren.