மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.2.1
ततः पूर्वापरे सैन्ये समीक्ष्य भगवानृषिः ।
सर्ववेदविदां श्रेष्ठो व्यासः सत्यवतीसुतः ॥ ६.२.१ ॥
அப்போது சத்தியவதியின் மகனும், அனைத்து வேதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவருமான பகவான் ரிஷி வியாசர் இரு படைகளையும் நோக்கி—
6.2.2
भविष्यति रणे घोरे भरतानां पितामहः ।
प्रत्यक्षदर्शी भगवान्भूतभव्यभविष्यवित् ॥ ६.२.२ ॥
கொடிய போரில் பரதர்களின் பிதாமகர் இருப்பார் என்று — நேரில் காண்பவரும், கடந்த, நிகழ், எதிர்கால விஷயங்களை அறிந்தவருமான பகவான் அறிந்தார்.
6.2.3
वैचित्रवीर्यं राजानं रहस्स्थमिदमब्रवीत् ।
शोचन्तमार्तं ध्यायन्तं पुत्राणामनयं तदा ॥ ६.२.३ ॥
அப்போது தனியே அமர்ந்து, துயரத்தால் வாடி, மகன்களின் அழிவைக் குறித்து சிந்தித்துக்கொண்டிருந்த விசித்திரவீரியனின் புதல்வனான அரசனிடம் அவர் இதைக் கூறினார்.
6.2.4
राजन्परिकालास्ते पुत्राश्चान्ये च पार्थिवाः ।
ते हिंसन्तीव सङ्ग्रामे समासाद्येतरेतरम् ॥ ६.२.४ ॥
அரசே! உன் மகன்களும் பிற அரசர்களும் காலத்தால் சூழப்பட்டவர்கள். போரில் ஒருவரையொருவர் எதிர்கொண்டு, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொல்லுகின்றனர்.
6.2.5
तेषु कालपरीतेषु विनश्यत्स्वेव भारत ।
कालपर्यायमाहाय मा स्म शोके मनः कृथा ॥ ६.२.५ ॥
பரதனின் வழியோனே! காலத்தால் சூழப்பட்டு அவர்கள் அழிந்துகொண்டிருக்கையில், காலத்தின் சுழற்சியைக் கருதி உன் மனதைத் துயரில் ஆழ்த்தாதே.
6.2.6
यदि चेच्छसि संग्रामं द्रुष्टुमेनं विशांपते ।
चक्षुर्ददानि ते पुत्र युद्धमेतन्निशामया ॥ ६.२.६ ॥
மன்னர்களின் தலைவனே! இந்தப் போரைக் காண விரும்பினால், மகனே, உனக்கு நான் தெய்வக் கண்ணைத் தருகிறேன்; இந்த யுத்தத்தைப் பார்.
6.2.7
न रोचये ज्ञातिवधं द्रष्टुं ब्रह्मर्षिसत्तम ।
युद्धमेतत्त्वशेषेण श्रृणुयां तव तेजसा ॥ ६.२.७ ॥
பிரம்மரிஷிகளில் சிறந்தவரே, உறவினர்களின் வதத்தைக் காண நான் விரும்பவில்லை. ஆனால் உங்கள் தேஜஸால் இந்தப் போரை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
6.2.8
तस्मिन्ननिच्छति द्रष्टुं संग्रामं श्रोतुमिच्छति ।
वराणामीश्वरो व्यासः संजयाय वरं ददौ ॥ ६.२.८ ॥
போரைக் காண விரும்பாமல் கேட்க விரும்பிய அவருக்கு, வரங்களின் தலைவரான வியாசர் சஞ்சயனுக்கு ஒரு வரம் அளித்தார்.
6.2.9
एष ते संजयो राजन्युद्धमेतद्वदिष्यति ।
एतस्य सर्वं संग्रामे न परोक्षं भविष्यति ॥ ६.२.९ ॥
அரசே, உன் சஞ்சயன் இந்தப் போரை விவரிப்பான். போரில் நடப்பதெல்லாம் அவனுக்கு மறைவாக இருக்காது.
6.2.10
चक्षुषा संजयो राजन्दिव्येनैव समन्वितः ।
कथयिष्यति ते युद्धं सर्वज्ञश्च भविष्यति ॥ ६.२.१० ॥
அரசே, சஞ்சயன் தெய்வீகப் பார்வையுடன் கூடியவனாய் உனக்குப் போரை விவரிப்பான்; அவன் எல்லாம் அறிந்தவனுமாவான்.
6.2.11
प्रकाशं वाऽप्रकाशं वा दिवा वा यदि वा निशि ।
मनसा चिन्तितमपि सर्वं वेत्स्यति संजयः ॥ ६.२.११ ॥
வெளிப்படையாகவோ மறைவாகவோ, பகலிலோ இரவிலோ, மனதில் நினைத்ததையும் சஞ்சயன் எல்லாம் அறிவான்.
6.2.12
नैनं शस्त्राणि भेत्स्यन्ति नैनं बाधिष्यते श्रमः ।
गावल्गणिरयं जीवन्युद्धादस्माद्विमोक्ष्यते ॥ ६.२.१२ ॥
படைக்கலன்கள் இவனைத் துளைக்கா; சோர்வு இவனை வருத்தாது. கவல்கணனின் இந்த மகன் உயிருடன் இந்தப் போரிலிருந்து விடுபடுவான்.
6.2.13
अहं तु कीर्तिमेतेषां करूणां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां प्रथयिष्यामि मा शुचः ॥ ६.२.१३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நான் இவர்களின் புகழையும், கருணையுள்ளோரின் புகழையும், பாண்டவர்கள் அனைவரின் புகழையும் பரப்புவேன்; துயரப்படாதே.
6.2.14
दिष्टमेतन्नरव्याघ्र नाभिशोचितुमर्हसि ।
न चैव शक्यं संयन्तुं यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.२.१४ ॥
மனிதர்களில் புலியே, இது விதிக்கப்பட்டது; இதற்காக நீ வருந்தக் கூடாது. இதைத் தடுப்பதும் இயலாது. எங்கே தர்மம் உள்ளதோ, அங்கே வெற்றி.
6.2.15
एवमुक्त्वा स भगवान्कुरूणां प्रतितामहः ।
पुनरेव महाभागो धृतराष्ट्रमुवाच ह ॥ ६.२.१५ ॥
குருக்களின் பெரும் பாட்டனாகிய அந்த பகவான், இவ்வாறு கூறிய பின்னர், மீண்டும் மிகுந்த பாக்கியவானாகிய திருதராஷ்டிரனிடம் பேசினார்.
6.2.16
इह युद्धे महाराज भविष्यति महान्क्षयः ।
तथेह च निमित्तानि भयदान्युपलक्षये ॥ ६.२.१६ ॥
மகாராஜாவே, இப்போரில் பெரும் அழிவு ஏற்படும். இங்கே பயத்தைத் தரும் சகுனங்களையும் நான் காண்கிறேன்.
6.2.17
श्येना गृध्राश्च काकाश्च काङ्काश्च सहिता बकैः ।
संपतन्ति ध्वजाग्रेषु समवायांश्च कुर्वते ॥ ६.२.१७ ॥
பருந்துகளும், கழுகுகளும், காக்கைகளும், கொக்குகளும் நாரைகளுடன் சேர்ந்து, கொடிகளின் நுனிகளின் மீது பாய்ந்து வந்து கூட்டமாகக் கூடுகின்றன.
6.2.18
अभ्यग्रं च प्रपश्यन्ति युद्धमानन्दिनो द्विजाः ।
क्रव्यादा भक्षयिष्यन्ति मांसानि गजवाजिनां ॥ ६.२.१८ ॥
மகிழ்ச்சியடையும் பறவைகள் போர் அருகில் இருப்பதைக் காண்கின்றன; ஊனுண்ணிப் பறவைகள் யானைகளின், குதிரைகளின் ஊனை உண்ணும்.
6.2.19
कटाकटेति वाशन्तो भैरवा भयवेदिनः ।
कङ्काः क्रोशन्ति मध्याह्ने दक्षिणामभितो दिशं ॥ ६.२.१९ ॥
கடாகடேதி வாசந்தோ பைரவா பயவேதினः। கங்காः க்ரோசந்தி மத்யாஹ்னே தக்ஷிணாமபிதோ திஶம்॥
6.2.20
उभे पूर्वापरे सन्ध्ये नित्यं पश्यामि भारत ।
उदयास्तमने सूर्यं कबन्धैः परिवारितम् ॥ ६.२.२० ॥
உபே பூர்வாபரே ஸந்த்யே நித்யம் பஶ்யாமி பாரத। உதயாஸ்தமனே ஸூர்யம் கபந்தைঃ பரிவாரிதம்॥
6.2.21
श्वेतलोहितपर्यन्ताः कृष्णाग्रीवाः सविद्युतः ।
त्रिवर्णाः परिघाः सन्धौ भानुमावारयन्त्युत ॥ ६.२.२१ ॥
ஶ்வேதலோஹிதபர்யந்தாः க்ருஷ்ணாக்ரீவாः ஸவித்யுதः। த்ரிவர்ணாః பரிகாः ஸந்தௌ பானுமாவாரயந்த்யுத॥
6.2.22
ज्वलितार्के …त्रं निर्विशेषदिनक्षपम् ।
चन्द्रोऽभूतग्निवर्णश्च पद्मवर्णे नभस्तले । ॥ ६.२.२२ ॥
ஜ்வலிதார்கே …த்ரம் நிர்விஶேஷதினக்ஷபம்। சந்த்ரோ(அ)பூத அக்னிவர்ணஶ்ச பத்மவர்ணே நபஸ்தலே॥
6.2.23
आलक्षे प्रभया हीनां पौर्णमासीं च कीर्तिकीम् ।
चन्द्रोऽभूदग्निवर्णश्च पद्मवर्णे नभस्तले ॥ ६.२.२३ ॥
ஆலக்ஷே ப்ரபயா ஹீனாம் பௌர்ணமாஸீம் ச கீர்திகீம்। சந்த்ரோ(அ)பூத் அக்னிவர்ணஶ்ச பத்மவர்ணே நபஸ்தலே॥
6.2.24
स्वप्स्यन्ति निहता वीरा भूमिमावृत्य पार्थिवाः ।
राजानो राजपुत्राश्च शूराः परिघबाहवः ॥ ६.२.२४ ॥
ஸ்வப்ஸ்யந்தி நிஹதா வீரா பூமிமாவ்ருத்ய பார்திவாः। ராஜானோ ராஜபுத்ராஶ்ச ஶூராः பரிகபாஹவः॥
6.2.25
अन्तरिक्षे वराहस्य पृषदंशकस्य चोभयोः ।
प्रणादं युध्यतो रात्रौ रौद्रं नित्यं प्रलक्षये ॥ ६.२.२५ ॥
ஆகாயத்தில் வராகத்தின், பிருஷதம்சகத்தின் இருவரது போரிடும் பயங்கரமான கர்ஜனையை இரவில் நான் எப்போதும் காண்கிறேன்.
6.2.26
देवताप्रतिमाश्चैव कम्पन्ति च हसन्ति च ।
वमन्ति रुधिरं चास्यैः स्विद्यन्ति प्रपतन्ति च ॥ ६.२.२६ ॥
தெய்வ உருவங்கள் நடுங்கி சிரிக்கின்றன, வாயிலிருந்து இரத்தத்தை வாந்தி எடுக்கின்றன, வியர்த்து விழுகின்றன.
6.2.27
अनाहता दुन्दुभयः प्रणदन्ति विशांपते ।
अयुक्ताश्च प्रवर्तन्ते क्षत्रियाणां महारथाः ॥ ६.२.२७ ॥
மக்கள் தலைவனே, தொடாமலே துந்துபிகள் முழங்குகின்றன; க்ஷத்திரியரின் பெரும் தேர்வீரர்கள் பூட்டப்படாத தேர்களில் முன்னேறுகிறார்கள்.
6.2.28
कोकिलाः शतपत्राश्च चाषा भासाः शुकास्तथा ।
सारसाश्च मयूराश्च वाचो मुञ्चन्ति दारुणाः ॥ ६.२.२८ ॥
குயில்கள், சதபத்திரங்கள், சாஷங்கள், பாஸங்கள், கிளிகள், அவ்வாறே நாரைகள், மயில்கள் ஆகியவை பயங்கரமான குரல்களை எழுப்புகின்றன.
6.2.29
गृहीतशस्त्राः क्रोशन्ति चर्मिणो वाजिपृष्ठगाः ।
अरुणोदये प्रदृश्यन्ते शतशः शलभव्रजाः ॥ ६.२.२९ ॥
ஆயுதம் ஏந்தி, கேடயம் தாங்கி, குதிரை முதுகில் இருப்போர் கூச்சலிடுகின்றனர்; விடியற்காலையில் நூற்றுக்கணக்கான வெட்டுக்கிளிக் கூட்டங்கள் தோன்றுகின்றன.
6.2.30
उभे सन्ध्ये प्रकाशन्ते दिशो दाहसमन्विते ।
पर्जन्यः पांसुवर्षी च मांसवर्षी च भारत ॥ ६.२.३० ॥
இரு சந்தியாகாலங்களும் ஒளிர்கின்றன, திசைகள் தீயால் நிறைந்துள்ளன; பரதனின் வழித்தோன்றலே, மேகம் தூசியும் இறைச்சியும் பொழிகிறது.
6.2.31
या चैषा विश्रुता राजंस्त्रैलोक्ये साधुसंमता ।
अरुन्धती तयाप्येष वसिष्ठः पृष्ठतः कृतः ॥ ६.२.३१ ॥
ராஜனே, மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றவளும் சாதுக்களால் மதிக்கப்பட்டவளுமான இந்த அருந்ததி; அவளுடன் இந்த வசிஷ்டரும் பின்னால் வைக்கப்பட்டுள்ளார்.
6.2.32
रोहिणीं पीडयन्नेष स्थितो राजञ्शनैश्चरः ।
व्यावृत्तं लक्ष्म सोमस्य भविष्यति महद्भयम् ॥ ६.२.३२ ॥
ராஜனே, ரோகிணியை வருத்தியபடி இந்த சனைச்சரன் நிற்கிறான்; சந்திரனின் திரும்பிய அடையாளம் உண்டாகும், பெரும் பயம் வரும்.
6.2.33
अनभ्रे च महाघोरस्तनितं श्रूयते भृशम् ।
वाहनानां च रुदतां निपतन्त्युश्रुबिन्दवः ॥ ६.२.३३ ॥
மேகமில்லாமலும் மிகக் கொடிய இடி முழக்கம் பெரிதாகக் கேட்கிறது; அழும் வாகனங்களிலிருந்து கண்ணீர்த்துளிகள் விழுகின்றன.