Mahābhārata · Adhyāya 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.3.1
खरा गोषु प्रजायन्ते रमन्ते मातृभिः सुताः ।
अनार्तवं पुष्पफलं दर्शयन्ति वनद्रुमाः ॥ ६.३.१ ॥
Esel werden unter Kühen geboren, die Nachkommen erfreuen sich mit ihren Müttern, und die Waldbäume zeigen Blüten und Früchte zur Unzeit.
6.3.2
गर्भिण्योऽजातपुत्राश्च जनयन्ति विभीषणान् ।
क्रव्यादाः पक्षिभिश्चापि सहा श्नन्ति परस्परम् ॥ ६.३.२ ॥
Schwangere Frauen, die noch keine Söhne geboren haben, bringen schreckliche Wesen zur Welt; Fleischfresser fressen zusammen mit Vögeln einander auf.
6.3.3
त्रिविषाणाश्चतुर्नेत्राः पञ्चपादा द्विमेहनाः ।
द्विशीर्षाश्च द्विपुच्छाश्च दंष्ट्रिणः पशवोऽशिवाः ॥ ६.३.३ ॥
Unheilvolle Tiere mit drei Hörnern, vier Augen, fünf Beinen, zwei Gliedern, zwei Köpfen, zwei Schwänzen und Fangzähnen.
6.3.4
जायन्ते विवृतास्याश्च व्याहरन्तोऽशिवा गिरः ।
त्रिपदाः शिखिनस्तार्क्ष्याश्चतुर्दंष्ट्रा विषाणिनः ॥ ६.३.४ ॥
Geboren werden Wesen mit offenen Mäulern, die unheilvolle Laute ausstoßen: dreibeinige, gehaubte, adlerähnliche, vierzahnige und gehörnte.
6.3.5
तथैवान्याश्च दृश्यन्ते स्त्रियो वै ब्रह्मवादिनाम् ।
वैनतेयान्मयूरांश्च जनयन्ति पुरे तव ॥ ६.३.५ ॥
Ebenso sieht man andere Frauen der Brahman-Redner in deiner Stadt Vainateyas (adlerartige Vögel) und Pfauen gebären.
6.3.6
गोवत्सं वडवा सूते श्वा सृगालं महीपते ।
कुक्कुरान्करभाश्चैव शुकाश्चाशुवादिनः ॥ ६.३.६ ॥
O Herr der Erde, eine Stute gebiert ein Kalb, eine Hündin einen Schakal; Hunde, Kamele und schnell sprechende Papageien werden geboren.
6.3.7
स्त्रियः काश्चित्प्रजायन्ते चतस्रः पञ्च कन्यकाः ।
जातमात्राश्च नृत्यन्ति गायन्त च हसन्ति च ॥ ६.३.७ ॥
Einige Frauen werden vier oder fünf Töchter gebären, und kaum geboren tanzen, singen und lachen sie.
6.3.8
पृथग्जनस्य सर्वस्य क्षुद्रकाः प्रहसन्ति च ।
नृत्यन्ति परिगायन्ति वेदयन्तो महद्भयम् ॥ ६.३.८ ॥
Unter allen einfachen Menschen werden die Niedrigen lachen und tanzen, ringsum singen und großen Schrecken verkünden.
6.3.9
प्रतिमाश्चालिखन्त्येताः सशस्त्राः कालचोदिताः ।
अन्योन्यमभिधावन्ति शिशवो दण्डपाणयः ॥ ६.३.९ ॥
Von der Zeit getrieben, werden sie sogar bewaffnete Bilder zeichnen; Kinder mit Stöcken in der Hand werden aufeinander losstürmen.
6.3.10
अन्योन्यमभिमृद्गन्ति नगराणि युयुत्सवः ।
पद्मोत्पलानि वृक्षेषु जायन्ते कुमुदानि च ॥ ६.३.१० ॥
Kriegslustig werden sie die Städte einander zertrampeln; auf den Bäumen wachsen Lotusse, Wasserlilien und Nachtlilien.
6.3.11
विष्व्वाताश्च वान्त्युग्रा रजो नाप्युपशाम्यति ।
अभीक्ष्णं कम्पते भूमिरर्कं राहुरुपैति च ॥ ६.३.११ ॥
Heftige Wirbelwinde werden von allen Seiten wehen, und der Staub legt sich nicht; die Erde wird immer wieder beben, und Rāhu nähert sich der Sonne.
6.3.12
श्वेतो ग्रहस्तथा चित्रां समतिक्रम्य तिष्ठति ।
अभावं हि विशेषेण कुरूणां तत्र पश्यति ॥ ६.३.१२ ॥
Auch der weiße Planet steht, nachdem er Citrā überschritten hat, und dort sieht er vor allem den Untergang der Kurus.
6.3.13
धूमकेतुर्महाघोरः पुष्यं चाक्रम्य तिष्ठति ।
सेनयोरशिवं घोरं करिष्यति महाग्रहः ॥ ६.३.१३ ॥
Der Komet Dhūmaketu, überaus schrecklich, steht, nachdem er Puṣya überschritten hat. Dieser große Planet wird für beide Heere einen unheilvollen, furchtbaren Ausgang herbeiführen.
6.3.14
मघास्वङ्गारको वक्रः श्रवणे च बृहस्पतिः ।
भगं नक्षत्रमाक्रम्य सूर्यपुत्रेण पीड्यते ॥ ६.३.१४ ॥
Der rückläufige Mars steht in Maghā, und Jupiter in Śravaṇa. Nachdem er das Sternbild Bhaga überschritten hat, wird er vom Sohn der Sonne bedrängt.
6.3.15
शुक्रः प्रोष्ठपदे पूर्वे समारुह्य विरोचते ।
उत्तरे तु परिक्रम्य सहितः समुदीक्षते ॥ ६.३.१५ ॥
Venus, auf die frühere Proṣṭhapadā gestiegen, leuchtet; und nachdem sie die spätere umkreist hat, wird sie zusammen mit ihr gesehen.
6.3.16
श्यामो ग्रहः प्रज्वलितः सधूम इव पावकः ।
ऐन्द्रं तेजस्वि नक्षत्रं ज्येष्ठामाक्रम्य तिष्ठति ॥ ६.३.१६ ॥
Dieser dunkle, lodernde Planet gleicht einem rauchenden Feuer. Nachdem er Jyeṣṭhā, das leuchtende Sternbild Indras, überschritten hat, steht er da.
6.3.17
ध्रुवं प्रज्वलितो घोरमपसव्यं प्रवर्तते ।
रोहिणीं पीडयत्येवमुभौ च शशिभास्करो ।
चित्रास्वात्यन्तरे चैव विष्ठितः परुषग्रहः ॥ ६.३.१७ ॥
Gewiss bewegt sich dieser lodernde, schreckliche Planet in der unheilvollen Linksrichtung. So bedrängt er Rohiṇī, und ebenso Mond und Sonne; dieser harte Planet steht zwischen Citrā und Svāti.
6.3.18
वक्रानुवक्रं कृत्वा च श्रवणं पावकप्रभः ।
ब्रह्मराशिं समावृत्य लोहिताङ्गो व्यवस्थितः ॥ ६.३.१८ ॥
Einen krummen und zurückkehrenden Lauf vollziehend, steht dieser feuerhelle Planet mit rötlichen Gliedern fest da und umhüllt Śravaṇa und das Zeichen Brahmās.
6.3.19
सर्वसस्यपरिच्छन्ना पृथिवी सस्यमालिनी ।
पञ्चशीर्षा यवाश्चापि शतशीर्षाश्च शालयः ॥ ६.३.१९ ॥
Die Erde, bedeckt mit allen Feldfrüchten und geschmückt mit Korn; die Gerste mit fünf Ähren und der Reis mit hundert Ähren.
6.3.20
प्रधानाः सर्वलोकस्य यास्वायत्तमिदं जगत् ।
ता गावः प्रस्नुता वत्सैः शोणितं प्रक्षरन्त्युत ॥ ६.३.२० ॥
Die vornehmsten Kühe der ganzen Welt, von denen diese Welt abhängt, fließen mit Milch zusammen mit ihren Kälbern über und tropfen zugleich Blut.
6.3.21
निश्चेरुरर्चिषश्चापात्खङ्गाश्च ज्वलिता भृशम् ।
व्यक्तं पश्यन्ति शस्त्राणि संग्रामं समुपस्थितम् ॥ ६.३.२१ ॥
Flammen brachen aus dem Himmel hervor, und die Schwerter brannten heftig; die Waffen sind deutlich zu sehen, denn die Schlacht ist nahe herangerückt.
6.3.22
अग्निवर्णा यथा भासः शस्त्राणामुदकस्य च ।
कवचानां ध्वजानां च भविष्यति महाक्षयः ॥ ६.३.२२ ॥
Wie der feuerfarbene Glanz der Waffen, des Wassers, der Panzer und der Banner wird es zu großer Vernichtung kommen.
6.3.23
पृथिवी शोणितावर्ता ध्वजोडुपसमाकुला ।
कुरूणां वैशसे राजन्पाण्डवैः सह भारत ॥ ६.३.२३ ॥
O König, o Nachkomme Bharatas, beim Gemetzel der Kurus zusammen mit den Pāṇḍavas wird die Erde von Blutwirbeln umkreist sein, voller Banner und Sterne.
6.3.24
दिक्षु प्रज्वलितास्याश्च व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।
अत्याहितं दर्शयन्तः क्षत्रियाणां महद्भयम् ॥ ६.३.२४ ॥
In den Himmelsrichtungen schreien Hirsche und Vögel mit brennenden Mündern und zeigen großes Unheil und große Furcht für die Krieger an.
6.3.25
एकपक्षाक्षिचरणाः शकुन्ताः खेचरा निशि ।
रौद्रं वदन्ति संरब्धाः शोणितं छर्दयन्ति च ॥ ६.३.२५ ॥
Vögel mit einem Flügel, einem Auge und einem Fuß ziehen nachts durch den Himmel; zornig stoßen sie Schreckliches aus und speien Blut.
6.3.26
ग्रहौ ताम्रारुणनिभौ प्रज्वलन्ताविव स्थितौ ।
सप्तर्षीणामुदाराणां समवच्छाद्य वै प्रभाम् ॥ ६.३.२६ ॥
Zwei Planeten, kupfer- und rotfarben, stehen da, als brennten sie, und verdecken völlig den Glanz der edlen sieben Weisen.
6.3.27
संवत्सरस्थायिनौ च ग्रहौ प्रज्वलितावुभौ ।
विशाखयोः समीपस्थौ बृहस्पतिशनैश्चरौ ॥ ६.३.२७ ॥
Die beiden Planeten, die ein Jahr verweilen, Jupiter und Saturn, brennend, stehen nahe den Viśākhā-Sternbildern.
6.3.28
चन्द्रादित्यावुभौ ग्रस्तावेकाह्ना हि त्रयोदशीम् ।
अपर्वमि ग्रहं यातौ प्रजासंक्षयमिच्छतः ॥ ६.३.२८ ॥
Mond und Sonne wurden am selben Tag, am dreizehnten Mondtag, beide von einer Finsternis ergriffen; die Finsternis kam außer der Zeit, als wünschten sie den Untergang des Volkes.
6.3.29
अशोभिता दिशः सर्वाः पांसुवर्षैः समन्ततः ।
उत्पातमेघा रौद्राश्च रात्रौ वर्षन्ति शोणितम् ॥ ६.३.२९ ॥
Alle Himmelsrichtungen sind ringsum von Staubregen verdunkelt; furchtbare Unheilswolken regnen nachts Blut.
6.3.30
कृत्तिकां पीडयंस्तीक्ष्णैर्नक्षत्रं पृथिवीपते ।
अभीक्ष्णवाता वायन्ते धूमकेतुमवस्थिताः ॥ ६.३.३० ॥
O Herr der Erde, grimmige Planeten bedrängen das Sternbild Kṛttikā; unablässig wehen Winde, und ein Komet steht still.
6.3.31
विषमं जनयन्त्येत आक्रन्दजननं महत् ।
त्रिषु पूर्वेषु सर्वेषु नक्षत्रेषु विशांपते ।
बुधः संपततेऽभीक्ष्णं जनयन्प्राणिनां भयम् ॥ ६.३.३१ ॥
Diese erzeugen ungleichmäßig große Klage. O Herr der Menschen, in den drei vorangehenden Mondhäusern und in allen Mondhäusern bewegt sich Budha (Merkur) unablässig und erzeugt Furcht unter den Lebewesen.
6.3.32
चतुर्दशीं पञ्चदशीं भूतपूर्वां च षोडशीम् ।
इमां तु नाभिजानामि अमावास्यां त्रयोदशीम् ।
चन्द्रसूर्यावुभौ ग्रस्तावेकाह्ना हि त्रयोदशीम् ॥ ६.३.३२ ॥
Den vierzehnten und fünfzehnten Mondtag kenne ich und den sechzehnten, der früher geschah; diesen Neumondtag und den dreizehnten aber erkenne ich nicht. An einem einzigen Tag, dem dreizehnten, wurden Mond und Sonne beide von einer Finsternis ergriffen.
6.3.33
अपर्वणि ग्रहेणैतौ प्रजाः संक्षपयिष्यतः ।
मांसवर्षं पुनस्तीव्रमासीत्कृष्णचतुर्दशीम् ।
शोणितैर्वक्रसंपूर्णा अतृप्तास्तत्र राक्षसाः ॥ ६.३.३३ ॥
Durch eine unzeitige Finsternis werden diese beiden die Wesen vernichten. Am vierzehnten Tag der dunklen Hälfte gab es erneut einen grimmigen Fleischregen; in den von Blut erfüllten, gekrümmten Wassern wurden die Dämonen dort nicht gesättigt.
6.3.34
प्रतिस्रोतोवहा नद्यः सरितः शोणितोदकाः ।
फेनायमानाः कूपाश्च कूर्दन्ति वृषभा इव ॥ ६.३.३४ ॥
Die Flüsse flossen gegen die Strömung; die Bäche hatten Blut als Wasser; die Brunnen schäumten und sprangen wie Stiere.
6.3.35
पतन्त्युल्काः सनिर्घाताः शक्राशनिसमप्रभाः ।
अद्य चैव निशां व्युष्टामनयं समवाप्स्यथ ॥ ६.३.३५ ॥
Meteore fallen mit Donnerschlägen, leuchtend wie Indras Donnerkeil. Noch heute, wenn die Nacht angebrochen ist, werdet ihr Unheil erfahren.
6.3.36
विनिःसृत्य महोल्काभिस्तिमिरं सर्वतो दिशम् ।
अन्योन्यमुपतिष्ठद्भिस्तत्र चोक्तं महर्षिभिः ।
भूमिपालसहस्राणां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ६.३.३६ ॥
Mit großen Feuerbällen brach die Finsternis nach allen Richtungen hervor; und dort sprachen die großen Weisen, einander nahend: Die Erde wird das Blut von Tausenden von Königen trinken.
6.3.37
कैलासमन्दराभ्यां तु तथा हिमवतो विभो ।
सहस्रशो महाशब्दं शिखराणि पतन्ति च ॥ ६.३.३७ ॥
O Mächtiger, die Gipfel des Kailāsa und Mandara, ebenso des Himālaya, stürzen tausendfach mit gewaltigem Getöse herab.
6.3.38
महाभूता भूमिकम्पे चत्वारः सागराः पृथक् ।
वेलामुद्वर्तयन्तीव क्षोभयन्तो वसुन्धराम् ॥ ६.३.३८ ॥
Im Erdbeben wühlen die vier großen Ozeane, jeder für sich, als wollten sie die Küsten umstürzen, die Erde auf.
6.3.39
वृक्षानुन्मथ्य वान्त्युग्रा वाताः शर्करकर्षिणः ।
आभग्राः सुमहावातैरशनीभिः समाहताः ॥ ६.३.३९ ॥
Bäume entwurzelnd wehen grimmige Winde und ziehen Kies mit sich; von gewaltigen Stürmen und Blitzen getroffen, sind sie zerbrochen.
6.3.40
वृक्षाः पतन्ति चैत्याश्च ग्रामेषु नगरेषु च ।
नीललोहितपीतश्च भवत्यग्निर्हुतो द्विजैः ॥ ६.३.४० ॥
Bäume und Schreine fallen in Dörfern und Städten; und das von den Zweimalgeborenen dargebrachte Feuer wird blau, rot und gelb.
6.3.41
वामार्चिर्दुष्टगन्धश्च मुञ्चन्वै दारुणं स्वनम् ।
स्पर्शा गन्धा रसाश्चैव विपरीता महीपते ॥ ६.३.४१ ॥
Mit linksgewendeter Flamme und üblem Geruch, einen furchtbaren Laut ausstoßend; und Tastsinn, Geruch und Geschmack, o Herr der Erde, sind umgekehrt.
6.3.42
धूमं ध्वजाः प्रमुञ्चन्ति कम्पमाना मुहुर्मुहुः ।
मुञ्चन्त्यङ्गारवर्षं च भेर्यश्च पटहास्तथा ॥ ६.३.४२ ॥
Die zitternden Banner stoßen immer wieder Rauch aus und lassen einen Regen aus Glut niedergehen; ebenso die Kriegstrommeln und Kesselpauken.
6.3.43
शिखराणां समृद्धानामुपरिष्टात्समन्ततः ।
वायसाश्च रुवन्त्युग्रं वामं मण्डलमाश्रिताः ॥ ६.३.४३ ॥
Über den blühenden Gipfeln schreien ringsum Krähen, die einen linken Kreis bilden, grimmig.
6.3.44
पक्वापक्वेऽतिसुभृशं वावाश्यन्ते वयांसि च ।
निलीयन्ते ध्वजाग्रेषु क्षयाय पृथिवीक्षिताम् ॥ ६.३.४४ ॥
Über reifen und unreifen Früchten schreien die Vögel immer wieder überaus heftig und verbergen sich an den Spitzen der Banner, zum Untergang der Erdenkönige.
6.3.45
ध्यायन्तः प्रकिरन्तश्च व्याला वेपथुसंयुताः ।
दीनास्तुरंगमाः सर्वे वारणाः सलिलाश्रयाः ॥ ६.३.४५ ॥
Grübelnd und umherirrend, zitternd die wilden Tiere; die kläglichen Pferde und alle Elefanten suchen Zuflucht im Wasser.
6.3.46
एवंविधं दुर्निमित्तं क्षयाय पृथीवीक्षिताम् ।
भौमं दिव्यं चान्तरिक्षं त्रिविधं जायतेऽनिशम् ॥ ६.३.४६ ॥
Solche bösen Omen verheißen den Untergang der Erdenkönige; dreifache Vorzeichen — irdische, himmlische und luftige — entstehen unaufhörlich.
6.3.47
एतच्छ्रुत्वा भवानत्र प्राप्तकालं व्यवस्यताम् ।
यथा लोकः समुच्छेदं नायं गच्छेत भारत ॥ ६.३.४७ ॥
Nachdem du dies gehört hast, entscheide nun, was zur rechten Zeit geboten ist, damit diese Welt nicht dem Untergang anheimfällt, o Bhārata.
6.3.48
पितुर्वचो निशम्यैतद्धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ।
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये भविष्यति नरक्षयः ॥ ६.३.४८ ॥
Nachdem er die Worte seines Vaters gehört hatte, sprach Dhṛtarāṣṭra dies: Ich glaube, dies war schon lange bestimmt; die Vernichtung der Menschen wird kommen.
6.3.49
राजानः क्षत्रधर्मेण यदि वध्यन्ति संयुगे ।
वीरलोकं समासाद्य सुखं प्राप्स्यन्ति केवलम् ॥ ६.३.४९ ॥
Wenn Könige im Kampf gemäß der Pflicht des Kriegers erschlagen werden, werden sie, nachdem sie die Welt der Helden erreicht haben, allein Glück erlangen.
6.3.50
इह कीर्तिं परे लोके दीर्घकालं महत्सुखम् ।
प्राप्स्यन्ति पुरुषव्याघ्राः प्राणांस्त्यक्त्वा महाहवे ॥ ६.३.५० ॥
Hier Ruhm, und in der anderen Welt lange großes Glück, werden die Tiger unter den Männern erlangen, die im großen Kampf ihr Leben lassen.
6.3.51
एवं मुनिस्तथेत्सुक्त्वा कवीन्द्रो राजसत्तम ।
धृतराष्ट्रेण पुत्रेण ध्यानमन्वगमत्परम् ॥ ६.३.५१ ॥
So ging der Weise, Fürst der Dichter, nachdem er 'so sei es' gesagt hatte, o Bester der Könige, mit Dhṛtarāṣṭras Sohn in höchste Meditation.
6.3.52
स मुहूर्तं तथा ध्यात्वा पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
असंशयं पार्थिवेन्द्र कालः संक्षयते जगत् ॥ ६.३.५२ ॥
Nachdem er so einen Augenblick meditiert hatte, sprach er diese Worte erneut: O Herr der Könige, zweifellos vernichtet die Zeit die Welt.
6.3.53
सृजते च पुनर्लोकान्नेह विद्यति शाश्वतम् ।
ज्ञातीनां वै कुरूणां च संबन्धिसुहृदां तथा ॥ ६.३.५३ ॥
Er erschafft die Welten wieder, doch nichts hier ist ewig; ebenso steht es um die Verwandten der Kurus, ihre Angehörigen und Freunde.
6.3.54
धर्म्यं दर्शय पन्थानं समर्थो ह्यसि वारणे ।
क्षुद्रं जातिवधं प्राहुर्मा कुरुष्व ममाप्रियम् ॥ ६.३.५४ ॥
Zeige den rechten Pfad, denn du bist fähig, dies zu verhindern. Die Tötung der eigenen Sippe gilt als niedrig; tu nicht, was mir zuwider ist.
6.3.55
कालोऽयं पुत्ररूपेण तव जातो विशांपते ।
न वधः पूज्यते वेदे हितं नैव कथंचन ॥ ६.३.५५ ॥
O Herr der Völker, diese Zeit ist in Gestalt deines Sohnes geboren. Im Veda wird Töten nicht gepriesen, und es ist keineswegs heilsam.
6.3.56
हन्यात्स एनं यो हन्यात्कुलधर्मं स्विकां तनुम् ।
कालेनोत्पथगन्तसि शक्ये सति यथाऽऽपदि ॥ ६.३.५६ ॥
Wer die Familienpflicht tötet, die sein eigener Leib ist, der tötet in Wahrheit sich selbst. Durch die Macht der Zeit bist du vom Weg abgekommen, obwohl du fähig bist, wie einer in Not.
6.3.57
कुलस्यास्य विनाशाय तथैव च महीक्षिताम् ।
अनर्थो राज्यरूपेण तव जातो विशांपते ॥ ६.३.५७ ॥
Zur Vernichtung dieser Sippe und ebenso der Könige ist in Gestalt deiner Herrschaft ein Unheil geboren worden, o Herr der Völker.
6.3.58
लुप्तधर्मा परेणासि धर्मं दर्शय वै सुतान् ।
किं ते राज्येन दुर्धर्षयेन प्राप्तोऽसि किल्विषम् ॥ ६.३.५८ ॥
Du hast dein Dharma durch einen anderen verloren. Zeige deinen Söhnen das Dharma. Was nützt dir diese unangreifbare Herrschaft, da du doch nur Sünde erlangt hast?
6.3.59
यशो धर्मं च कीर्तिं च पालयन्स्वर्गमाप्स्यसि ।
लभन्तां पाण्डवा राज्यं शमं गच्छन्तु कौरवाः ॥ ६.३.५९ ॥
Indem du Ruhm, Dharma und Ansehen bewahrst, wirst du den Himmel erlangen. Mögen die Pāṇḍavas das Reich erhalten und die Kauravas Frieden finden.
6.3.60
एवं ब्रुवति विप्रेन्द्रे धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रशस्य वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यं चैवाब्रवीत्पुनः ॥ ६.३.६० ॥
Als der Herr der Brahmanen so gesprochen hatte, lobte Dhṛtarāṣṭra, der Sohn der Ambikā, seine Worte und, der Rede kundig, sprach wieder diese Worte.
6.3.61
यथा भवान्वेत्ति तथैव वेत्ता ।
भावाभावौ विदितौ मे यथार्थौ ।
स्वार्थे हि संमुह्यति तात लोको ।
मां चापि लोकात्मकमेव विद्धि ॥ ६.३.६१ ॥
Wie du es weißt, so weiß auch ich es. Sein und Nichtsein sind mir so bekannt, wie sie wirklich sind. Lieber, die Welt verirrt sich im eigenen Interesse; wisse, auch ich bin aus der Welt gemacht.
6.3.62
प्रसादये त्वामतुलप्रभावं ।
त्वं नो गतिर्दर्शयिता च धीरः ।
न चापि ते वशगा मे सुताश्च ।
न चाधर्मं कर्तुमर्हा हि मे मतिः ॥ ६.३.६२ ॥
O du von unvergleichlicher Macht, ich flehe dich an. Du bist unsere Zuflucht und der feste Weisende. Meine Söhne stehen nicht unter deiner Gewalt, und mein Sinn ist nicht geeignet, Unrecht zu tun.
6.3.63
त्वं हि धर्मः पवित्रं च यशः कीर्तिर्धृतिः स्मृतिः ।
कुरूणां पाण्डवानां च मान्यश्चापि पितामहः ॥ ६.३.६३ ॥
Du bist Dharma und Reinheit, Ruhm, Ehre, Standhaftigkeit und Gedächtnis. Du bist auch der Großvater, der von den Kurus und Pāṇḍavas geehrt wird.
6.3.64
वैचित्रवीर्य नृपते यत्ते मनसि वर्तते ।
अभिधत्स्व यथाकामं छेत्ताऽस्मि तव संशयम् ॥ ६.३.६४ ॥
Sohn des Vicitravīrya, o König, sprich frei, was in deinem Sinn ist. Ich werde deinen Zweifel zerstreuen.
6.3.65
यानि लिङ्गानि संग्रामे भवन्ति विजयिष्यताम् ।
तानि सर्वाणि भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ६.३.६५ ॥
O Gesegneter, ich möchte alle Zeichen wahrhaft hören, die im Kampf bei denen erscheinen, die siegen werden.
6.3.66
प्रसन्नभाः पावक ऊर्ध्वरश्मिः ।
प्रदक्षिणावर्तशिखो विधूमः ।
पुण्या गन्धाश्चाहुतीनां प्रवान्ति ।
जयस्यैतद्भाविनो रूपमाहुः ॥ ६.३.६६ ॥
Das Feuer brennt mit klarem Glanz, seine Strahlen steigen empor, seine Flamme windet sich rechtsherum, rauchlos; der heilige Duft der Opfergaben breitet sich aus. Dies nennt man die Gestalt des kommenden Sieges.
6.3.67
गम्भीरघोषाश्च महास्वनाश्च ।
शङ्खा मृदङ्गाश्च नदन्ति यत्र।
विशुद्धरश्मिस्तपनः शशी च ।
जयस्येतद्भाविनो रूपमाहुः ॥ ६.३.६७ ॥
Wo Muscheln und Trommeln mit tiefem Widerhall und mächtigem Dröhnen erschallen und Sonne und Mond mit reinen Strahlen leuchten — dies nennt man die Gestalt des kommenden Sieges.
6.3.68
इष्टा वाचः प्रसृता वायसानां ।
संप्रस्थितानां च गमिष्यतां च।
ये पृष्ठतस्ते त्वरयन्ति राज-
न्ये चाग्रतस्ते प्रतिषेधयन्ति ॥ ६.३.६८ ॥
Die verheißungsvollen Rufe der Krähen verbreiten sich. Von denen, die aufgebrochen sind, und denen, die aufbrechen werden, treiben manche sie von hinten an, andere halten sie von vorn zurück, o König.
6.3.69
कल्याणवाचः शकुना राजहंसाः ।
शुकाः क्रौञ्चाः शतपत्राश्च यत्र।
प्रदक्षिणाश्चैव भवन्ति सङ्ख्ये ।
ध्रुवं जयस्तत्र वदन्ति विप्राः ॥ ६.३.६९ ॥
Wo Vögel mit verheißungsvollem Ruf — Königsschwäne, Papageien, Kraniche und Hundertflügler — im Kampf nach rechts kreisen, dort ist, sagen die Brahmanen, der Sieg gewiss.
6.3.70
अलंकारैः कवचैः केतुभिश्च ।
सुखप्रणादैर्हेषितैर्वा हयानाम्।
भ्राजिष्मती दुष्प्रतिवीक्षणीया ।
येषां चमूस्ते विजयन्ति शत्रून् ॥ ६.३.७० ॥
Wessen Heer von Zierden, Panzern, Bannern und dem lieblichen Wiehern der Pferde leuchtet, schwer anzusehen, die besiegen ihre Feinde.
6.3.71
हृष्टा वाचस्तथा सत्वं योधानां यत्र भारत ।
न म्लायन्ति स्रजश्चैव ते तरन्ति रणोदधिम् ॥ ६.३.७१ ॥
O Bhārata, wo die Reden und der Mut der Krieger froh sind und ihre Girlanden nicht welken, durchqueren sie den Ozean der Schlacht.
6.3.72
प्रयाणे वायसो वामे दक्षिणे प्रविविक्षताम् ।
पश्चात्संसाधयत्यर्थं पुरस्तात्प्रतिषेधति ॥ ६.३.७२ ॥
Beim Aufbruch, wenn eine Krähe links oder rechts ist, vollendet sie das Vorhaben derer, die von hinten eintreten, und hindert sie von vorn.
6.3.73
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धाश्चाविकृताः शुभाः ।
सदा हर्षश्च योधानां जयतामिह लक्षणम् ॥ ६.३.७३ ॥
Klänge, Formen, Geschmäcke, Berührungen und Düfte bleiben unverzerrt und günstig, und Freude ist unter den Kriegern stets gegenwärtig — dies ist das Zeichen derer, die hier siegen.
6.3.74
अनुगा वायवो वान्ति तथाऽभ्राणि वयांसि च ।
अनुप्लवन्ति मेघाश्च तथैवेन्द्रधनूंषि च ॥ ६.३.७४ ॥
Günstige Winde wehen, ebenso Wolken und Vögel; Regenwolken ziehen hinterher, und ebenso die Regenbögen.
6.3.75
एतानि जयमानानां लक्षणानि विशांपते ।
भवन्ति विपरीतानि मुमूर्षूणां जनाधिप ॥ ६.३.७५ ॥
Dies sind die Zeichen derer, die siegen, o Herr der Völker; für jene, die sterben werden, sind sie umgekehrt, o Herr der Menschen.
6.3.76
अल्पायां वा महत्यां वा सेनायामिति निश्चयः ।
हर्षो योधगणस्यैको जयलक्षणमुच्यते ॥ ६.३.७६ ॥
Ob das Heer klein oder groß ist, dies steht fest: Die einzige Freude der Kriegerschar wird als Zeichen des Sieges erklärt.
6.3.77
एको दीर्णो दारयति सेनां सुमहतीमपि ।
तां दीर्णामनुदीर्यन्ते योधाः शूरतरा अपि ॥ ६.३.७७ ॥
Ein einziger Zerbrochener zerbricht selbst ein sehr großes Heer, und nach diesem zerbrochenen Heer zerbrechen auch die tapfersten Krieger.
6.3.78
दुर्निवर्त्या तदा चैव प्रभग्ना महती वमूः ।
अपामिव महावेगा त्रस्ता मगगणा इव ॥ ६.३.७८ ॥
Dann lässt sich das große, zerbrochene Heer nicht mehr umkehren, wie eine mit großer Wucht strömende Wassermasse oder eine Herde verschreckter Hirsche.
6.3.79
नैव शक्या समाधातुं सन्निपाते महाचमूः ।
दीर्ण इत्येव दीर्यन्ते सुविद्वांसोऽपि भारत ॥ ६.३.७९ ॥
Im Zusammenprall der Schlacht lässt sich ein großes Heer nicht wieder ordnen; in dem Glauben, es sei zerbrochen, zerbrechen selbst die Hochgelehrten, o Bhārata.
6.3.80
भीतान्भग्नांश्च संप्रेक्ष्य भयं भूयोऽभिवर्धते ।
प्रभग्ना सहसा राजन्दिशो विद्रवते चमूः ।
नैव स्थापयितुं शक्या शूरैरपि महाचमूः ॥ ६.३.८० ॥
Wenn man die Verängstigten und Zerbrochenen sieht, wächst die Furcht noch weiter. O König, ein zerbrochenes Heer flieht plötzlich in alle Richtungen; nicht einmal Helden können dieses große Heer aufhalten.
6.3.81
सत्कृत्य महतीं सेनां चतुरङ्गां महीपतिः ।
उपायपूर्वं मेधावी यतेत सततोत्थितः ॥ ६.३.८१ ॥
Nachdem er das große, vierteilige Heer geehrt hat, soll der weise König, stets wachsam, zunächst durch List zu wirken suchen.
6.3.82
उपायविजयं श्रेष्ठमाहुर्भेदेन मध्यमम् ।
जघन्य एष विजयो यो युद्धेन विशांपते ॥ ६.३.८२ ॥
Der Sieg durch List gilt als der beste, der durch Spaltung als mittelmäßig. Dieser Sieg durch Schlacht, o Herr der Menschen, ist der niedrigste.
6.3.83
महान्दोषः सन्निपातस्तस्याद्यः क्षय उच्यते ।
परस्परज्ञाः संहृष्टा व्यवधूताः सुनिश्चिताः ॥ ६.३.८३ ॥
In diesem Zusammenstoß liegt ein großer Fehler; sein erstes Ergebnis wird Vernichtung genannt. Die einander kennen, freudig erregt und fest entschlossen, [kämpfen].
6.3.84
अपि पञ्चाशतं शूरा मृद्गन्ति महतीं चमूम् ।
अपि वा पञ्च षट् सप्त विजयन्त्यनिवर्तिनः ॥ ६.३.८४ ॥
Selbst fünfzig Helden können ein großes Heer zermalmen; oder auch fünf, sechs oder sieben, die nicht umkehren, erringen den Sieg.
6.3.85
न वैनतेयो गरुडः प्रशंसति महाजनम् ।
दृष्ट्वा सुपर्णोऽपचितिं महत्या अपि भारत ॥ ६.३.८५ ॥
Garuḍa, der Sohn Vinatās, lobt keine große Menge; o Bhārata, der Suparṇa (Garuḍa), der selbst in einem großen Heer nur Ehrfurcht sieht, [urteilt so].
6.3.86
न बाहुल्येन सेनाया जयो भवति नित्यशः ।
अध्रुवो हि जयो नाम दैवं चात्र परायणम् ।
जयवन्तो हि संग्रामे कृतकृत्या भवन्ति हि ॥ ६.३.८६ ॥
Der Sieg kommt nicht immer durch bloße Zahl eines Heeres; der Sieg ist ungewiss, und das Schicksal ist darin die letzte Zuflucht. Die im Kampf Siegreichen werden vollendet.