Mahābhārata · Adhyāya 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.3.1
खरा गोषु प्रजायन्ते रमन्ते मातृभिः सुताः ।
अनार्तवं पुष्पफलं दर्शयन्ति वनद्रुमाः ॥ ६.३.१ ॥
Burros nascem entre as vacas, os filhos se deleitam com as mães, e as árvores da floresta mostram flores e frutos fora de época.
6.3.2
गर्भिण्योऽजातपुत्राश्च जनयन्ति विभीषणान् ।
क्रव्यादाः पक्षिभिश्चापि सहा श्नन्ति परस्परम् ॥ ६.३.२ ॥
Mulheres grávidas que ainda não deram à luz filhos geram seres terríveis; os devoradores de carne, junto com as aves, devoram uns aos outros.
6.3.3
त्रिविषाणाश्चतुर्नेत्राः पञ्चपादा द्विमेहनाः ।
द्विशीर्षाश्च द्विपुच्छाश्च दंष्ट्रिणः पशवोऽशिवाः ॥ ६.३.३ ॥
Animais de mau agouro, de três chifres, quatro olhos, cinco patas, dois membros, duas cabeças, duas caudas e presas.
6.3.4
जायन्ते विवृतास्याश्च व्याहरन्तोऽशिवा गिरः ।
त्रिपदाः शिखिनस्तार्क्ष्याश्चतुर्दंष्ट्रा विषाणिनः ॥ ६.३.४ ॥
Nascem seres de bocas abertas, proferindo vozes funestas: de três patas, com crista, semelhantes a Tārkṣya, de quatro presas e chifrudos.
6.3.5
तथैवान्याश्च दृश्यन्ते स्त्रियो वै ब्रह्मवादिनाम् ।
वैनतेयान्मयूरांश्च जनयन्ति पुरे तव ॥ ६.३.५ ॥
Igualmente, outras mulheres dos que falam do Brahman são vistas dando à luz, em tua cidade, Vainateyas (aves semelhantes à águia) e pavões.
6.3.6
गोवत्सं वडवा सूते श्वा सृगालं महीपते ।
कुक्कुरान्करभाश्चैव शुकाश्चाशुवादिनः ॥ ६.३.६ ॥
Ó senhor da terra, uma égua dá à luz um bezerro, uma cadela um chacal; nascem cães, camelos e papagaios de fala rápida.
6.3.7
स्त्रियः काश्चित्प्रजायन्ते चतस्रः पञ्च कन्यकाः ।
जातमात्राश्च नृत्यन्ति गायन्त च हसन्ति च ॥ ६.३.७ ॥
Algumas mulheres darão à luz quatro ou cinco filhas, e logo ao nascer dançarão, cantarão e rirão.
6.3.8
पृथग्जनस्य सर्वस्य क्षुद्रकाः प्रहसन्ति च ।
नृत्यन्ति परिगायन्ति वेदयन्तो महद्भयम् ॥ ६.३.८ ॥
Entre todo o povo comum, os vis rirão e dançarão, cantando por toda parte e anunciando um grande temor.
6.3.9
प्रतिमाश्चालिखन्त्येताः सशस्त्राः कालचोदिताः ।
अन्योन्यमभिधावन्ति शिशवो दण्डपाणयः ॥ ६.३.९ ॥
Impelidos pelo tempo, desenharão até imagens armadas; crianças com varas nas mãos correrão umas contra as outras.
6.3.10
अन्योन्यमभिमृद्गन्ति नगराणि युयुत्सवः ।
पद्मोत्पलानि वृक्षेषु जायन्ते कुमुदानि च ॥ ६.३.१० ॥
Ávidos por guerra, pisotearão as cidades uns dos outros; nas árvores nascerão lótus, nenúfares e lírios noturnos.
6.3.11
विष्व्वाताश्च वान्त्युग्रा रजो नाप्युपशाम्यति ।
अभीक्ष्णं कम्पते भूमिरर्कं राहुरुपैति च ॥ ६.३.११ ॥
Ventos furiosos soprarão em todas as direções e a poeira não assentará; a terra tremerá sem cessar, e Rāhu se aproximará do sol.
6.3.12
श्वेतो ग्रहस्तथा चित्रां समतिक्रम्य तिष्ठति ।
अभावं हि विशेषेण कुरूणां तत्र पश्यति ॥ ६.३.१२ ॥
O planeta branco também se mantém, tendo passado Citrā, e lá vê especialmente a ruína dos Kurus.
6.3.13
धूमकेतुर्महाघोरः पुष्यं चाक्रम्य तिष्ठति ।
सेनयोरशिवं घोरं करिष्यति महाग्रहः ॥ ६.३.१३ ॥
O cometa Dhūmaketu, extremamente terrível, permanece após invadir Puṣya. Esse grande planeta trará um desfecho funesto e terrível para ambos os exércitos.
6.3.14
मघास्वङ्गारको वक्रः श्रवणे च बृहस्पतिः ।
भगं नक्षत्रमाक्रम्य सूर्यपुत्रेण पीड्यते ॥ ६.३.१४ ॥
Marte, retrógrado, está em Maghā, e Júpiter em Śravaṇa. Tendo invadido a constelação Bhaga, é afligido pelo filho do Sol.
6.3.15
शुक्रः प्रोष्ठपदे पूर्वे समारुह्य विरोचते ।
उत्तरे तु परिक्रम्य सहितः समुदीक्षते ॥ ६.३.१५ ॥
Vênus, tendo subido à Proṣṭhapadā anterior, resplandece; e tendo circundado a posterior, é vista em sua companhia.
6.3.16
श्यामो ग्रहः प्रज्वलितः सधूम इव पावकः ।
ऐन्द्रं तेजस्वि नक्षत्रं ज्येष्ठामाक्रम्य तिष्ठति ॥ ६.३.१६ ॥
Esse planeta escuro e flamejante é como um fogo fumegante. Tendo invadido Jyeṣṭhā, a brilhante constelação de Indra, ele permanece.
6.3.17
ध्रुवं प्रज्वलितो घोरमपसव्यं प्रवर्तते ।
रोहिणीं पीडयत्येवमुभौ च शशिभास्करो ।
चित्रास्वात्यन्तरे चैव विष्ठितः परुषग्रहः ॥ ६.३.१७ ॥
Com certeza, esse planeta flamejante e terrível move-se no sentido aziago, para a esquerda. Assim aflige Rohiṇī, e também a lua e o sol; esse planeta duro está entre Citrā e Svāti.
6.3.18
वक्रानुवक्रं कृत्वा च श्रवणं पावकप्रभः ।
ब्रह्मराशिं समावृत्य लोहिताङ्गो व्यवस्थितः ॥ ६.३.१८ ॥
Descrevendo um curso tortuoso e retrógrado, esse planeta de brilho de fogo, de membros vermelhos, permanece firme, envolvendo Śravaṇa e o signo de Brahmā.
6.3.19
सर्वसस्यपरिच्छन्ना पृथिवी सस्यमालिनी ।
पञ्चशीर्षा यवाश्चापि शतशीर्षाश्च शालयः ॥ ६.३.१९ ॥
A terra, coberta de todas as colheitas e adornada de grãos: a cevada de cinco espigas e o arroz de cem espigas.
6.3.20
प्रधानाः सर्वलोकस्य यास्वायत्तमिदं जगत् ।
ता गावः प्रस्नुता वत्सैः शोणितं प्रक्षरन्त्युत ॥ ६.३.२० ॥
As vacas, principais de todo o mundo, das quais depende este universo, fluem com leite junto com seus bezerros, e também gotejam sangue.
6.3.21
निश्चेरुरर्चिषश्चापात्खङ्गाश्च ज्वलिता भृशम् ।
व्यक्तं पश्यन्ति शस्त्राणि संग्रामं समुपस्थितम् ॥ ६.३.२१ ॥
Chamas irromperam do céu e as espadas arderam intensamente; as armas são vistas claramente, pois a batalha se aproximou.
6.3.22
अग्निवर्णा यथा भासः शस्त्राणामुदकस्य च ।
कवचानां ध्वजानां च भविष्यति महाक्षयः ॥ ६.३.२२ ॥
Como o brilho cor de fogo das armas, da água, das armaduras e dos estandartes, haverá grande destruição.
6.3.23
पृथिवी शोणितावर्ता ध्वजोडुपसमाकुला ।
कुरूणां वैशसे राजन्पाण्डवैः सह भारत ॥ ६.३.२३ ॥
Ó rei, ó descendente de Bharata, no massacre dos Kurus junto com os Pāṇḍavas, a terra girará em redemoinhos de sangue, cheia de estandartes e estrelas.
6.3.24
दिक्षु प्रज्वलितास्याश्च व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।
अत्याहितं दर्शयन्तः क्षत्रियाणां महद्भयम् ॥ ६.३.२४ ॥
Nas direções, com bocas ardentes, os cervos e as aves clamam, mostrando grande calamidade e grande temor para os guerreiros.
6.3.25
एकपक्षाक्षिचरणाः शकुन्ताः खेचरा निशि ।
रौद्रं वदन्ति संरब्धाः शोणितं छर्दयन्ति च ॥ ६.३.२५ ॥
Aves com uma asa, um olho e um pé vagueiam pelo céu à noite; enfurecidas, proferem coisas terríveis e vomitam sangue.
6.3.26
ग्रहौ ताम्रारुणनिभौ प्रज्वलन्ताविव स्थितौ ।
सप्तर्षीणामुदाराणां समवच्छाद्य वै प्रभाम् ॥ ६.३.२६ ॥
Dois planetas, de cor cobre e avermelhada, permanecem como se ardessem, cobrindo por completo o brilho dos nobres sete sábios.
6.3.27
संवत्सरस्थायिनौ च ग्रहौ प्रज्वलितावुभौ ।
विशाखयोः समीपस्थौ बृहस्पतिशनैश्चरौ ॥ ६.३.२७ ॥
Os dois planetas que permanecem um ano, Júpiter e Saturno, ardentes, estão perto dos asterismos de Viśākhā.
6.3.28
चन्द्रादित्यावुभौ ग्रस्तावेकाह्ना हि त्रयोदशीम् ।
अपर्वमि ग्रहं यातौ प्रजासंक्षयमिच्छतः ॥ ६.३.२८ ॥
A lua e o sol foram ambos tomados por eclipse no mesmo dia, no décimo terceiro dia lunar; o eclipse veio fora de época, como se desejassem a destruição do povo.
6.3.29
अशोभिता दिशः सर्वाः पांसुवर्षैः समन्ततः ।
उत्पातमेघा रौद्राश्च रात्रौ वर्षन्ति शोणितम् ॥ ६.३.२९ ॥
Todas as direções ficam opacas por todos os lados com chuvas de poeira; nuvens terríveis de presságio chovem sangue à noite.
6.3.30
कृत्तिकां पीडयंस्तीक्ष्णैर्नक्षत्रं पृथिवीपते ।
अभीक्ष्णवाता वायन्ते धूमकेतुमवस्थिताः ॥ ६.३.३० ॥
Ó senhor da terra, planetas ferozes afligem o asterismo de Kṛttikā; ventos incessantes sopram, e um cometa permanece imóvel.
6.3.31
विषमं जनयन्त्येत आक्रन्दजननं महत् ।
त्रिषु पूर्वेषु सर्वेषु नक्षत्रेषु विशांपते ।
बुधः संपततेऽभीक्ष्णं जनयन्प्राणिनां भयम् ॥ ६.३.३१ ॥
Estes produzem de forma desigual grande lamentação. Ó senhor dos homens, nas três mansões lunares anteriores e em todas as mansões lunares, Budha (Mercúrio) move-se incessantemente, gerando medo nos seres vivos.
6.3.32
चतुर्दशीं पञ्चदशीं भूतपूर्वां च षोडशीम् ।
इमां तु नाभिजानामि अमावास्यां त्रयोदशीम् ।
चन्द्रसूर्यावुभौ ग्रस्तावेकाह्ना हि त्रयोदशीम् ॥ ६.३.३२ ॥
Conheço o décimo quarto e o décimo quinto dia lunar, e o décimo sexto que ocorreu outrora; mas este dia de lua nova e o décimo terceiro não reconheço. Num único dia, o décimo terceiro, a Lua e o Sol foram ambos tomados por um eclipse.
6.3.33
अपर्वणि ग्रहेणैतौ प्रजाः संक्षपयिष्यतः ।
मांसवर्षं पुनस्तीव्रमासीत्कृष्णचतुर्दशीम् ।
शोणितैर्वक्रसंपूर्णा अतृप्तास्तत्र राक्षसाः ॥ ६.३.३३ ॥
Por um eclipse fora de tempo, estes dois destruirão as criaturas. No décimo quarto dia da quinzena escura houve novamente uma chuva feroz de carne; nas águas tortuosas cheias de sangue, os demônios ali não ficaram saciados.
6.3.34
प्रतिस्रोतोवहा नद्यः सरितः शोणितोदकाः ।
फेनायमानाः कूपाश्च कूर्दन्ति वृषभा इव ॥ ६.३.३४ ॥
Os rios corriam contra a corrente; os riachos tinham sangue por água; os poços, espumando, saltavam como touros.
6.3.35
पतन्त्युल्काः सनिर्घाताः शक्राशनिसमप्रभाः ।
अद्य चैव निशां व्युष्टामनयं समवाप्स्यथ ॥ ६.३.३५ ॥
Meteoros caem com estrondos, brilhantes como o raio de Indra. Hoje mesmo, quando a noite amanhecer, encontrareis a desgraça.
6.3.36
विनिःसृत्य महोल्काभिस्तिमिरं सर्वतो दिशम् ।
अन्योन्यमुपतिष्ठद्भिस्तत्र चोक्तं महर्षिभिः ।
भूमिपालसहस्राणां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ६.३.३६ ॥
Irrompendo com grandes bólidos, a escuridão se espalhou por todos os lados; e ali os grandes sábios, aproximando-se uns dos outros, disseram: a terra beberá o sangue de milhares de reis.
6.3.37
कैलासमन्दराभ्यां तु तथा हिमवतो विभो ।
सहस्रशो महाशब्दं शिखराणि पतन्ति च ॥ ६.३.३७ ॥
Ó poderoso, os picos do Kailāsa e do Mandara, e também os do Himālaya, caem aos milhares com grande estrondo.
6.3.38
महाभूता भूमिकम्पे चत्वारः सागराः पृथक् ।
वेलामुद्वर्तयन्तीव क्षोभयन्तो वसुन्धराम् ॥ ६.३.३८ ॥
No terremoto, os quatro grandes oceanos, cada um à parte, como se revirassem suas margens, agitam a terra.
6.3.39
वृक्षानुन्मथ्य वान्त्युग्रा वाताः शर्करकर्षिणः ।
आभग्राः सुमहावातैरशनीभिः समाहताः ॥ ६.३.३९ ॥
Arrancando árvores, sopram ventos ferozes, arrastando cascalho; atingidos por grandes ventanias e raios, estão quebrados.
6.3.40
वृक्षाः पतन्ति चैत्याश्च ग्रामेषु नगरेषु च ।
नीललोहितपीतश्च भवत्यग्निर्हुतो द्विजैः ॥ ६.३.४० ॥
Árvores e santuários caem nas aldeias e cidades; e o fogo oferecido pelos dvija torna-se azul, vermelho e amarelo.
6.3.41
वामार्चिर्दुष्टगन्धश्च मुञ्चन्वै दारुणं स्वनम् ।
स्पर्शा गन्धा रसाश्चैव विपरीता महीपते ॥ ६.३.४१ ॥
Com chama voltada para a esquerda e cheiro pestilento, emitindo um som terrível; e o tato, o olfato e o paladar, ó senhor da terra, estão invertidos.
6.3.42
धूमं ध्वजाः प्रमुञ्चन्ति कम्पमाना मुहुर्मुहुः ।
मुञ्चन्त्यङ्गारवर्षं च भेर्यश्च पटहास्तथा ॥ ६.३.४२ ॥
As bandeiras trêmulas emitem fumaça repetidas vezes e derramam uma chuva de brasas; assim também as bherīs e os paṭahas.
6.3.43
शिखराणां समृद्धानामुपरिष्टात्समन्ततः ।
वायसाश्च रुवन्त्युग्रं वामं मण्डलमाश्रिताः ॥ ६.३.४३ ॥
Acima dos picos prósperos, por todos os lados, corvos formando um círculo para a esquerda gritam ferozmente.
6.3.44
पक्वापक्वेऽतिसुभृशं वावाश्यन्ते वयांसि च ।
निलीयन्ते ध्वजाग्रेषु क्षयाय पृथिवीक्षिताम् ॥ ६.३.४४ ॥
Sobre frutos maduros e verdes, as aves gritam repetidamente com grande intensidade, e se escondem nas pontas dos estandartes, para a destruição dos reis da terra.
6.3.45
ध्यायन्तः प्रकिरन्तश्च व्याला वेपथुसंयुताः ।
दीनास्तुरंगमाः सर्वे वारणाः सलिलाश्रयाः ॥ ६.३.४५ ॥
Pensativas e dispersando-se, trêmulas, as feras; os cavalos desolados e todos os elefantes buscam refúgio na água.
6.3.46
एवंविधं दुर्निमित्तं क्षयाय पृथीवीक्षिताम् ।
भौमं दिव्यं चान्तरिक्षं त्रिविधं जायतेऽनिशम् ॥ ६.३.४६ ॥
Tais presságios funestos anunciam a destruição dos reis da terra; prodígios de três tipos — terrestres, celestes e atmosféricos — surgem sem cessar.
6.3.47
एतच्छ्रुत्वा भवानत्र प्राप्तकालं व्यवस्यताम् ।
यथा लोकः समुच्छेदं नायं गच्छेत भारत ॥ ६.३.४७ ॥
Tendo ouvido isto, decida agora o que convém a este momento, para que este mundo não caia na destruição, ó Bhārata.
6.3.48
पितुर्वचो निशम्यैतद्धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ।
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये भविष्यति नरक्षयः ॥ ६.३.४८ ॥
Tendo ouvido as palavras de seu pai, Dhṛtarāṣṭra disse isto: creio que isto foi destinado desde antes; haverá destruição dos homens.
6.3.49
राजानः क्षत्रधर्मेण यदि वध्यन्ति संयुगे ।
वीरलोकं समासाद्य सुखं प्राप्स्यन्ति केवलम् ॥ ६.३.४९ ॥
Se os reis forem mortos em batalha pelo dever do guerreiro, tendo alcançado o mundo dos heróis, obterão somente felicidade.
6.3.50
इह कीर्तिं परे लोके दीर्घकालं महत्सुखम् ।
प्राप्स्यन्ति पुरुषव्याघ्राः प्राणांस्त्यक्त्वा महाहवे ॥ ६.३.५० ॥
Aqui a fama, e no outro mundo uma grande felicidade por longo tempo, obterão os tigres entre os homens que entregarem seus alentos na grande batalha.
6.3.51
एवं मुनिस्तथेत्सुक्त्वा कवीन्द्रो राजसत्तम ।
धृतराष्ट्रेण पुत्रेण ध्यानमन्वगमत्परम् ॥ ६.३.५१ ॥
Assim, o sábio, príncipe dos poetas, tendo dito 'assim seja', ó melhor dos reis, entregou-se à suprema meditação com o filho de Dhṛtarāṣṭra.
6.3.52
स मुहूर्तं तथा ध्यात्वा पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
असंशयं पार्थिवेन्द्र कालः संक्षयते जगत् ॥ ६.३.५२ ॥
Tendo meditado assim por um momento, falou novamente estas palavras: Ó senhor dos reis, sem dúvida o Tempo está destruindo o mundo.
6.3.53
सृजते च पुनर्लोकान्नेह विद्यति शाश्वतम् ।
ज्ञातीनां वै कुरूणां च संबन्धिसुहृदां तथा ॥ ६.३.५३ ॥
Ele cria os mundos novamente, mas nada aqui é eterno; assim também os parentes dos Kurus, seus familiares e amigos.
6.3.54
धर्म्यं दर्शय पन्थानं समर्थो ह्यसि वारणे ।
क्षुद्रं जातिवधं प्राहुर्मा कुरुष्व ममाप्रियम् ॥ ६.३.५४ ॥
Mostra o caminho do dharma, pois tens poder para impedi-lo. Dizem que matar os próprios parentes é vil; não faças o que me é desagradável.
6.3.55
कालोऽयं पुत्ररूपेण तव जातो विशांपते ।
न वधः पूज्यते वेदे हितं नैव कथंचन ॥ ६.३.५५ ॥
Ó senhor dos povos, este tempo nasceu na forma do teu filho. No Veda não se louva a matança, e ela de modo algum é benéfica.
6.3.56
हन्यात्स एनं यो हन्यात्कुलधर्मं स्विकां तनुम् ।
कालेनोत्पथगन्तसि शक्ये सति यथाऽऽपदि ॥ ६.३.५६ ॥
Quem mata o dever da linhagem, que é o seu próprio corpo, na verdade mata a si mesmo. Pelo poder do tempo te desviaste, embora sejas capaz, como alguém em desgraça.
6.3.57
कुलस्यास्य विनाशाय तथैव च महीक्षिताम् ।
अनर्थो राज्यरूपेण तव जातो विशांपते ॥ ६.३.५७ ॥
Para a destruição desta linhagem, e igualmente dos reis, uma calamidade nasceu na forma da tua realeza, ó senhor dos povos.
6.3.58
लुप्तधर्मा परेणासि धर्मं दर्शय वै सुतान् ।
किं ते राज्येन दुर्धर्षयेन प्राप्तोऽसि किल्विषम् ॥ ६.३.५८ ॥
Perdeste o teu dharma por influência de outro. Mostra o dharma aos teus filhos. De que te serve este reino inabalável, se apenas alcançaste o pecado?
6.3.59
यशो धर्मं च कीर्तिं च पालयन्स्वर्गमाप्स्यसि ।
लभन्तां पाण्डवा राज्यं शमं गच्छन्तु कौरवाः ॥ ६.३.५९ ॥
Protegendo a fama, o dharma e a glória, alcançarás o céu. Que os Pāṇḍavas obtenham o reino, e que os Kauravas alcancem a paz.
6.3.60
एवं ब्रुवति विप्रेन्द्रे धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रशस्य वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यं चैवाब्रवीत्पुनः ॥ ६.३.६० ॥
Quando o senhor dos brâmanes falou assim, Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, louvou suas palavras e, conhecedor da fala, voltou a dizer estas palavras.
6.3.61
यथा भवान्वेत्ति तथैव वेत्ता ।
भावाभावौ विदितौ मे यथार्थौ ।
स्वार्थे हि संमुह्यति तात लोको ।
मां चापि लोकात्मकमेव विद्धि ॥ ६.३.६१ ॥
Como tu sabes, assim também eu sei. Ser e não ser me são conhecidos como realmente são. Caro, o mundo se confunde em seu próprio interesse; sabe que também eu sou feito do mundo.
6.3.62
प्रसादये त्वामतुलप्रभावं ।
त्वं नो गतिर्दर्शयिता च धीरः ।
न चापि ते वशगा मे सुताश्च ।
न चाधर्मं कर्तुमर्हा हि मे मतिः ॥ ६.३.६२ ॥
Ó tu, de poder incomparável, eu te suplico. Tu és nosso refúgio e o sábio que mostra o caminho. Meus filhos não estão sob teu controle, e minha mente não é apta a praticar a injustiça.
6.3.63
त्वं हि धर्मः पवित्रं च यशः कीर्तिर्धृतिः स्मृतिः ।
कुरूणां पाण्डवानां च मान्यश्चापि पितामहः ॥ ६.३.६३ ॥
Tu és o dharma e a pureza, a glória, a fama, a firmeza e a memória. És também o avô honrado pelos Kurus e pelos Pāṇḍavas.
6.3.64
वैचित्रवीर्य नृपते यत्ते मनसि वर्तते ।
अभिधत्स्व यथाकामं छेत्ताऽस्मि तव संशयम् ॥ ६.३.६४ ॥
Filho de Vicitravīrya, ó rei, diz livremente o que está em tua mente. Dissiparei a tua dúvida.
6.3.65
यानि लिङ्गानि संग्रामे भवन्ति विजयिष्यताम् ।
तानि सर्वाणि भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ६.३.६५ ॥
Ó bem-aventurado, desejo ouvir com verdade todos os sinais que aparecem na batalha daqueles que vencerão.
6.3.66
प्रसन्नभाः पावक ऊर्ध्वरश्मिः ।
प्रदक्षिणावर्तशिखो विधूमः ।
पुण्या गन्धाश्चाहुतीनां प्रवान्ति ।
जयस्यैतद्भाविनो रूपमाहुः ॥ ६.३.६६ ॥
O fogo arde com brilho límpido, seus raios se erguem, sua chama se enrola para a direita, sem fumaça; o perfume sagrado das oferendas se espalha. Isto chamam a forma da vitória que há de vir.
6.3.67
गम्भीरघोषाश्च महास्वनाश्च ।
शङ्खा मृदङ्गाश्च नदन्ति यत्र।
विशुद्धरश्मिस्तपनः शशी च ।
जयस्येतद्भाविनो रूपमाहुः ॥ ६.३.६७ ॥
Onde ressoam conchas e tambores com ecos profundos e grandes estrondos, e o sol e a lua brilham com raios puros: isto chamam a forma da vitória que há de vir.
6.3.68
इष्टा वाचः प्रसृता वायसानां ।
संप्रस्थितानां च गमिष्यतां च।
ये पृष्ठतस्ते त्वरयन्ति राज-
न्ये चाग्रतस्ते प्रतिषेधयन्ति ॥ ६.३.६८ ॥
Espalham-se os gritos auspiciosos dos corvos. Dos que partiram e dos que hão de partir, uns os apressam por trás, outros os retêm pela frente, ó rei.
6.3.69
कल्याणवाचः शकुना राजहंसाः ।
शुकाः क्रौञ्चाः शतपत्राश्च यत्र।
प्रदक्षिणाश्चैव भवन्ति सङ्ख्ये ।
ध्रुवं जयस्तत्र वदन्ति विप्राः ॥ ६.३.६९ ॥
Onde aves de canto propício — cisnes reais, papagaios, grous e aves de cem asas — giram para a direita na batalha, ali, dizem os brâmanes, a vitória é certa.
6.3.70
अलंकारैः कवचैः केतुभिश्च ।
सुखप्रणादैर्हेषितैर्वा हयानाम्।
भ्राजिष्मती दुष्प्रतिवीक्षणीया ।
येषां चमूस्ते विजयन्ति शत्रून् ॥ ६.३.७० ॥
Aqueles cujo exército resplandece com ornamentos, couraças, estandartes e o agradável relincho dos cavalos, difícil de contemplar, esses vencem os seus inimigos.
6.3.71
हृष्टा वाचस्तथा सत्वं योधानां यत्र भारत ।
न म्लायन्ति स्रजश्चैव ते तरन्ति रणोदधिम् ॥ ६.३.७१ ॥
Ó Bhārata, onde as palavras e o ânimo dos guerreiros são alegres e suas guirlandas não murcham, eles atravessam o oceano da batalha.
6.3.72
प्रयाणे वायसो वामे दक्षिणे प्रविविक्षताम् ।
पश्चात्संसाधयत्यर्थं पुरस्तात्प्रतिषेधति ॥ ६.३.७२ ॥
Na partida, se um corvo estiver à esquerda ou à direita, ele realiza o propósito de quem entra por trás e o impede pela frente.
6.3.73
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धाश्चाविकृताः शुभाः ।
सदा हर्षश्च योधानां जयतामिह लक्षणम् ॥ ६.३.७३ ॥
Sons, formas, sabores, toques e odores permanecem não distorcidos e auspiciosos, e a alegria está sempre presente entre os guerreiros — este é o sinal dos que aqui vencem.
6.3.74
अनुगा वायवो वान्ति तथाऽभ्राणि वयांसि च ।
अनुप्लवन्ति मेघाश्च तथैवेन्द्रधनूंषि च ॥ ६.३.७४ ॥
Ventos favoráveis sopram, e igualmente nuvens e aves; nuvens de chuva flutuam atrás, e assim também os arco-íris.
6.3.75
एतानि जयमानानां लक्षणानि विशांपते ।
भवन्ति विपरीतानि मुमूर्षूणां जनाधिप ॥ ६.३.७५ ॥
Estes são os sinais dos que vencem, ó senhor dos povos; para os que estão prestes a morrer, são invertidos, ó senhor dos homens.
6.3.76
अल्पायां वा महत्यां वा सेनायामिति निश्चयः ।
हर्षो योधगणस्यैको जयलक्षणमुच्यते ॥ ६.३.७६ ॥
Seja o exército pequeno ou grande, isto é certo: a única alegria da hoste de guerreiros é declarada sinal de vitória.
6.3.77
एको दीर्णो दारयति सेनां सुमहतीमपि ।
तां दीर्णामनुदीर्यन्ते योधाः शूरतरा अपि ॥ ६.३.७७ ॥
Um único homem que se desfaz quebra até um exército muito grande, e após esse exército desfeito, até os guerreiros mais valorosos também se desfazem.
6.3.78
दुर्निवर्त्या तदा चैव प्रभग्ना महती वमूः ।
अपामिव महावेगा त्रस्ता मगगणा इव ॥ ६.३.७८ ॥
Então o grande exército, uma vez quebrado, não pode ser feito voltar, como uma correnteza de água de grande ímpeto ou um rebanho de veados assustados.
6.3.79
नैव शक्या समाधातुं सन्निपाते महाचमूः ।
दीर्ण इत्येव दीर्यन्ते सुविद्वांसोऽपि भारत ॥ ६.३.७९ ॥
No choque da batalha, um grande exército não pode ser reorganizado; pensando «está quebrado», até os muito sábios se desfazem, ó Bhārata.
6.3.80
भीतान्भग्नांश्च संप्रेक्ष्य भयं भूयोऽभिवर्धते ।
प्रभग्ना सहसा राजन्दिशो विद्रवते चमूः ।
नैव स्थापयितुं शक्या शूरैरपि महाचमूः ॥ ६.३.८० ॥
Ao ver os assustados e os quebrados, o medo cresce ainda mais. Ó rei, um exército desfeito foge de repente em todas as direções; nem mesmo heróis podem deter aquele grande exército.
6.3.81
सत्कृत्य महतीं सेनां चतुरङ्गां महीपतिः ।
उपायपूर्वं मेधावी यतेत सततोत्थितः ॥ ६.३.८१ ॥
Tendo honrado o grande exército de quatro componentes, o rei sábio, sempre alerta, deve primeiro esforçar-se por meio da estratégia.
6.3.82
उपायविजयं श्रेष्ठमाहुर्भेदेन मध्यमम् ।
जघन्य एष विजयो यो युद्धेन विशांपते ॥ ६.३.८२ ॥
A vitória pela estratégia é chamada a melhor, a vitória pela divisão, a mediana. Esta vitória pela batalha, ó senhor dos homens, é a mais baixa.
6.3.83
महान्दोषः सन्निपातस्तस्याद्यः क्षय उच्यते ।
परस्परज्ञाः संहृष्टा व्यवधूताः सुनिश्चिताः ॥ ६.३.८३ ॥
Naquele choque há uma grande falta; seu primeiro resultado é dito ser a destruição. Os que se conhecem, exultantes e firmemente decididos, [lutam].
6.3.84
अपि पञ्चाशतं शूरा मृद्गन्ति महतीं चमूम् ।
अपि वा पञ्च षट् सप्त विजयन्त्यनिवर्तिनः ॥ ६.३.८४ ॥
Mesmo cinquenta heróis podem esmagar um grande exército; ou mesmo cinco, seis ou sete que não recuam conquistam a vitória.
6.3.85
न वैनतेयो गरुडः प्रशंसति महाजनम् ।
दृष्ट्वा सुपर्णोऽपचितिं महत्या अपि भारत ॥ ६.३.८५ ॥
Garuḍa, filho de Vinatā, não louva uma grande multidão; ó Bhārata, o Suparṇa (Garuḍa), vendo reverência mesmo em um grande exército, [assim julga].
6.3.86
न बाहुल्येन सेनाया जयो भवति नित्यशः ।
अध्रुवो हि जयो नाम दैवं चात्र परायणम् ।
जयवन्तो हि संग्रामे कृतकृत्या भवन्ति हि ॥ ६.३.८६ ॥
A vitória nem sempre vem pela mera quantidade de um exército; a vitória é incerta, e o destino é o refúgio supremo nela. Os vitoriosos na batalha tornam-se realizados.