மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.3.1
खरा गोषु प्रजायन्ते रमन्ते मातृभिः सुताः ।
अनार्तवं पुष्पफलं दर्शयन्ति वनद्रुमाः ॥ ६.३.१ ॥
கழுதைகள் பசுக்களிடையே பிறக்கின்றன, மக்கள் தாய்களுடன் மகிழ்கின்றனர், காட்டு மரங்கள் பருவமல்லாத காலத்தில் மலரையும் கனியையும் காட்டுகின்றன.
6.3.2
गर्भिण्योऽजातपुत्राश्च जनयन्ति विभीषणान् ।
क्रव्यादाः पक्षिभिश्चापि सहा श्नन्ति परस्परम् ॥ ६.३.२ ॥
கர்ப்பிணிப் பெண்கள், இன்னும் மகனைப் பெறாதவர்களும், பயங்கரமான உயிரினங்களைப் பெறுகின்றனர்; ஊனுண்ணிகள் பறவைகளுடன் சேர்ந்து ஒருவரை ஒருவர் உண்கின்றன.
6.3.3
त्रिविषाणाश्चतुर्नेत्राः पञ्चपादा द्विमेहनाः ।
द्विशीर्षाश्च द्विपुच्छाश्च दंष्ट्रिणः पशवोऽशिवाः ॥ ६.३.३ ॥
மூன்று கொம்புகள், நான்கு கண்கள், ஐந்து கால்கள், இரண்டு உறுப்புகள், இரண்டு தலைகள், இரண்டு வால்கள், கோரைப் பற்களுடைய அமங்கலமான விலங்குகள்.
6.3.4
जायन्ते विवृतास्याश्च व्याहरन्तोऽशिवा गिरः ।
त्रिपदाः शिखिनस्तार्क्ष्याश्चतुर्दंष्ट्रा विषाणिनः ॥ ६.३.४ ॥
திறந்த வாயுடையவையாகவும், அமங்கலமான குரலில் பேசியபடியும், மூன்று கால்களுடையவையாகவும், சிகையுடையவையாகவும், கருடனைப் போன்றவையாகவும், நான்கு கோரைகளும் கொம்புகளும் உடையவையாகவும் பிறக்கின்றன.
6.3.5
तथैवान्याश्च दृश्यन्ते स्त्रियो वै ब्रह्मवादिनाम् ।
वैनतेयान्मयूरांश्च जनयन्ति पुरे तव ॥ ६.३.५ ॥
அதுபோலவே பிரம்மவாதிகளின் பிற பெண்களும் காணப்படுகின்றனர்; அவர்கள் உமது நகரத்தில் வைநதேயர்களையும் மயில்களையும் பெற்றெடுக்கின்றனர்.
6.3.6
गोवत्सं वडवा सूते श्वा सृगालं महीपते ।
कुक्कुरान्करभाश्चैव शुकाश्चाशुवादिनः ॥ ६.३.६ ॥
அரசே! பெண்குதிரை பசுவின் கன்றையும், நாய் நரியையும் பெற்றெடுக்கிறது; நாய்களையும், ஒட்டகங்களையும், விரைவாகப் பேசும் கிளிகளையும் (பெற்றெடுக்கின்றன).
6.3.7
स्त्रियः काश्चित्प्रजायन्ते चतस्रः पञ्च कन्यकाः ।
जातमात्राश्च नृत्यन्ति गायन्त च हसन्ति च ॥ ६.३.७ ॥
சில பெண்கள் நான்கைந்து பெண் குழந்தைகளைப் பெறுவார்கள்; பிறந்த உடனே அவர்கள் நடனமாடுவார்கள், பாடுவார்கள், சிரிப்பார்கள்.
6.3.8
पृथग्जनस्य सर्वस्य क्षुद्रकाः प्रहसन्ति च ।
नृत्यन्ति परिगायन्ति वेदयन्तो महद्भयम् ॥ ६.३.८ ॥
எல்லா சாமானியர்களிடையேயும் கீழோர் சிரிப்பார்கள்; ஆடுவார்கள், சுற்றிலும் பாடி பெரும் பயத்தை அறிவிப்பார்கள்.
6.3.9
प्रतिमाश्चालिखन्त्येताः सशस्त्राः कालचोदिताः ।
अन्योन्यमभिधावन्ति शिशवो दण्डपाणयः ॥ ६.३.९ ॥
காலத்தால் தூண்டப்பட்டு ஆயுதம் தாங்கிய உருவங்களையும் இவர்கள் வரைவார்கள்; கையில் தண்டத்துடன் சிறுவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி ஓடுவார்கள்.
6.3.10
अन्योन्यमभिमृद्गन्ति नगराणि युयुत्सवः ।
पद्मोत्पलानि वृक्षेषु जायन्ते कुमुदानि च ॥ ६.३.१० ॥
போர் வேட்கை கொண்டோர் ஒருவரின் நகரங்களை ஒருவர் நசுக்குவார்கள்; மரங்களில் தாமரைகளும் நீலோற்பலங்களும் குமுதங்களும் முளைக்கும்.
6.3.11
विष्व्वाताश्च वान्त्युग्रा रजो नाप्युपशाम्यति ।
अभीक्ष्णं कम्पते भूमिरर्कं राहुरुपैति च ॥ ६.३.११ ॥
சுழன்றடிக்கும் கொடிய காற்றுகள் வீசும்; தூசி அடங்காது; பூமி அடிக்கடி நடுங்கும், ராகு சூரியனை அணுகுவான்.
6.3.12
श्वेतो ग्रहस्तथा चित्रां समतिक्रम्य तिष्ठति ।
अभावं हि विशेषेण कुरूणां तत्र पश्यति ॥ ६.३.१२ ॥
வெள்ளைக் கோளும் சித்ரையைக் கடந்து நிற்கிறது; அங்கே அது குருக்களின் அழிவை சிறப்பாகக் காண்கிறது.
6.3.13
धूमकेतुर्महाघोरः पुष्यं चाक्रम्य तिष्ठति ।
सेनयोरशिवं घोरं करिष्यति महाग्रहः ॥ ६.३.१३ ॥
புகைக்கேது மிகவும் கொடியவனாய் புஷ்ய நட்சத்திரத்தை நெருங்கி நிற்கிறான். அந்த மகா கிரகம் இரு படைகளுக்கும் கொடிய, அமங்கலமான விளைவை உண்டாக்கும்.
6.3.14
मघास्वङ्गारको वक्रः श्रवणे च बृहस्पतिः ।
भगं नक्षत्रमाक्रम्य सूर्यपुत्रेण पीड्यते ॥ ६.३.१४ ॥
மகத்தில் வக்கிர செவ்வாய் இருக்கிறான்; ஸ்ரவணத்தில் பிருஹஸ்பதி. பக நட்சத்திரத்தை நெருங்கி சூரியனின் மகனால் அது வாதிக்கப்படுகிறது.
6.3.15
शुक्रः प्रोष्ठपदे पूर्वे समारुह्य विरोचते ।
उत्तरे तु परिक्रम्य सहितः समुदीक्षते ॥ ६.३.१५ ॥
சுக்கிரன் பூர்வ பிரோஷ்டபதத்தில் ஏறி ஒளிர்கிறான்; உத்தர (பிரோஷ்டபதம்) சுற்றி வந்து உடனிருப்பதாகக் காணப்படுகிறான்.
6.3.16
श्यामो ग्रहः प्रज्वलितः सधूम इव पावकः ।
ऐन्द्रं तेजस्वि नक्षत्रं ज्येष्ठामाक्रम्य तिष्ठति ॥ ६.३.१६ ॥
கருமையான, சுடர்விடும் அந்த கிரகம் புகையுடன் கூடிய நெருப்பைப் போன்றது. இந்திரனுடைய ஒளிமிக்க நட்சத்திரமான ஜ்யேஷ்டாவை நெருங்கி நிற்கிறது.
6.3.17
ध्रुवं प्रज्वलितो घोरमपसव्यं प्रवर्तते ।
रोहिणीं पीडयत्येवमुभौ च शशिभास्करो ।
चित्रास्वात्यन्तरे चैव विष्ठितः परुषग्रहः ॥ ६.३.१७ ॥
நிச்சயமாக சுடர்விட்டு கொடியதாய் அது அபசவ்யமாகச் செல்கிறது. இவ்வாறு ரோஹிணியை வாதிக்கிறது, சந்திரனையும் சூரியனையும் இருவரையும் கூட; சித்திரைக்கும் ஸ்வாதிக்கும் இடையில் அந்த கடுமையான கிரகம் நிற்கிறது.
6.3.18
वक्रानुवक्रं कृत्वा च श्रवणं पावकप्रभः ।
ब्रह्मराशिं समावृत्य लोहिताङ्गो व्यवस्थितः ॥ ६.३.१८ ॥
வக்கிரமும் அனுவக்கிரமுமாகச் சென்று, நெருப்பின் ஒளியுடைய அவன் ஸ்ரவணத்தை; பிரம்மராசியை வளைத்துக்கொண்டு சிவந்த உறுப்புகளோடு நிலைகொண்டுள்ளான்.
6.3.19
सर्वसस्यपरिच्छन्ना पृथिवी सस्यमालिनी ।
पञ्चशीर्षा यवाश्चापि शतशीर्षाश्च शालयः ॥ ६.३.१९ ॥
அனைத்து பயிர்களாலும் மூடப்பட்ட பூமி, தானியங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; பார்லியும் ஐந்து கதிர்களுடனும் நெல்லும் நூறு கதிர்களுடனும்.
6.3.20
प्रधानाः सर्वलोकस्य यास्वायत्तमिदं जगत् ।
ता गावः प्रस्नुता वत्सैः शोणितं प्रक्षरन्त्युत ॥ ६.३.२० ॥
உலகம் முழுவதற்கும் முதன்மையான, இந்த உலகம் எவற்றைச் சார்ந்துள்ளதோ அந்தப் பசுக்கள், கன்றுகளுடன் பால் சொரிந்தும் இரத்தம் சொரிகின்றன.
6.3.21
निश्चेरुरर्चिषश्चापात्खङ्गाश्च ज्वलिता भृशम् ।
व्यक्तं पश्यन्ति शस्त्राणि संग्रामं समुपस्थितम् ॥ ६.३.२१ ॥
வானிலிருந்து தீச்சுடர்கள் எழுந்தன; வாள்கள் மிகவும் எரிந்து ஒளிர்ந்தன; போர் அருகில் வந்துவிட்டதை ஆயுதங்கள் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.
6.3.22
अग्निवर्णा यथा भासः शस्त्राणामुदकस्य च ।
कवचानां ध्वजानां च भविष्यति महाक्षयः ॥ ६.३.२२ ॥
ஆயுதங்கள், நீர், கவசங்கள் மற்றும் கொடிகளின் தீ-நிறச் சுடர்கள் போல; பெரும் அழிவு ஏற்படும்.
6.3.23
पृथिवी शोणितावर्ता ध्वजोडुपसमाकुला ।
कुरूणां वैशसे राजन्पाण्डवैः सह भारत ॥ ६.३.२३ ॥
அரசே, பரத வம்சத்தோனே, குருக்களின் படுகொலையில் பாண்டவர்களோடு பூமி இரத்தச் சுழல்களால் சுழலும், கொடிகளாலும் நட்சத்திரங்களாலும் நிறைந்திருக்கும்.
6.3.24
दिक्षु प्रज्वलितास्याश्च व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।
अत्याहितं दर्शयन्तः क्षत्रियाणां महद्भयम् ॥ ६.३.२४ ॥
திசைகளில் எரியும் வாய்களுடன் மான்களும் பறவைகளும் கூவுகின்றன; க்ஷத்திரியர்களுக்கு பெரும் கேடும் பெரும் அச்சமும் காட்டுகின்றன.
6.3.25
एकपक्षाक्षिचरणाः शकुन्ताः खेचरा निशि ।
रौद्रं वदन्ति संरब्धाः शोणितं छर्दयन्ति च ॥ ६.३.२५ ॥
ஒரு சிறகு, ஒரு கண், ஒரு கால் கொண்ட பறவைகள் இரவில் வானில் திரிகின்றன; சினத்துடன் பயங்கரமானவற்றைக் கூவி இரத்தத்தை வாந்தி எடுக்கின்றன.
6.3.26
ग्रहौ ताम्रारुणनिभौ प्रज्वलन्ताविव स्थितौ ।
सप्तर्षीणामुदाराणां समवच्छाद्य वै प्रभाम् ॥ ६.३.२६ ॥
செம்பு போலவும் சிவப்பு போலவும் ஒளிரும் இரண்டு கோள்கள் எரிவது போல நிற்கின்றன; உயர்ந்த சப்தரிஷிகளின் ஒளியை முழுவதுமாக மறைக்கின்றன.
6.3.27
संवत्सरस्थायिनौ च ग्रहौ प्रज्वलितावुभौ ।
विशाखयोः समीपस्थौ बृहस्पतिशनैश्चरौ ॥ ६.३.२७ ॥
ஓராண்டு நிலைத்திருக்கும் இரண்டு கோள்களான வியாழனும் சனியும் எரிந்தபடி விசாகை நட்சத்திரங்களின் அருகே நிற்கின்றன.
6.3.28
चन्द्रादित्यावुभौ ग्रस्तावेकाह्ना हि त्रयोदशीम् ।
अपर्वमि ग्रहं यातौ प्रजासंक्षयमिच्छतः ॥ ६.३.२८ ॥
சந்திரனும் சூரியனும் ஒரே நாளில் திரயோதசியன்று கிரகணத்தால் பற்றப்பட்டனர்; பருவமல்லாத நேரத்தில் கிரகணம் அடைந்தனர், மக்கள் அழிவை விரும்புபவர்கள் போல.
6.3.29
अशोभिता दिशः सर्वाः पांसुवर्षैः समन्ततः ।
उत्पातमेघा रौद्राश्च रात्रौ वर्षन्ति शोणितम् ॥ ६.३.२९ ॥
எல்லாத் திசைகளும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் புழுதி மழையால் பொலிவிழந்தன; பயங்கர அபசகுன மேகங்கள் இரவில் இரத்தத்தைப் பொழிகின்றன.
6.3.30
कृत्तिकां पीडयंस्तीक्ष्णैर्नक्षत्रं पृथिवीपते ।
अभीक्ष्णवाता वायन्ते धूमकेतुमवस्थिताः ॥ ६.३.३० ॥
பூமிபதியே, கடுமையானவை கிருத்திகை நட்சத்திரத்தை வருத்துகின்றன; இடைவிடாத காற்று வீசுகிறது, வால்நட்சத்திரம் நிற்கிறது.
6.3.31
विषमं जनयन्त्येत आक्रन्दजननं महत् ।
त्रिषु पूर्वेषु सर्वेषु नक्षत्रेषु विशांपते ।
बुधः संपततेऽभीक्ष्णं जनयन्प्राणिनां भयम् ॥ ६.३.३१ ॥
இவை ஒழுங்கின்றி பெரும் அழுகையை உண்டாக்குகின்றன. மக்களின் தலைவனே, முந்தைய மூன்று நட்சத்திரங்களிலும் எல்லா நட்சத்திரங்களிலும் புதன் அடிக்கடி சஞ்சரித்து உயிரினங்களுக்குப் பயத்தை உண்டாக்குகிறான்.
6.3.32
चतुर्दशीं पञ्चदशीं भूतपूर्वां च षोडशीम् ।
इमां तु नाभिजानामि अमावास्यां त्रयोदशीम् ।
चन्द्रसूर्यावुभौ ग्रस्तावेकाह्ना हि त्रयोदशीम् ॥ ६.३.३२ ॥
பதினான்காம் நாளையும் பதினைந்தாம் நாளையும், முன்பு நிகழ்ந்த பதினாறாம் நாளையும் நான் அறிவேன். ஆனால் இந்த அமாவாசையையும் பதின்மூன்றாம் நாளையும் நான் அறியேன். ஒரே நாளில், பதின்மூன்றாம் நாளில், சந்திரனும் சூரியனும் இருவரும் கிரகணம் பிடிக்கப்பட்டனர்.
6.3.33
अपर्वणि ग्रहेणैतौ प्रजाः संक्षपयिष्यतः ।
मांसवर्षं पुनस्तीव्रमासीत्कृष्णचतुर्दशीम् ।
शोणितैर्वक्रसंपूर्णा अतृप्तास्तत्र राक्षसाः ॥ ६.३.३३ ॥
காலம் தவறிய கிரகணத்தால் இவ்விருவரும் உயிரினங்களை அழித்துவிடுவர். கிருஷ்ண பக்ஷ சதுர்த்தசியில் மீண்டும் கொடிய இறைச்சி மழை பெய்தது. இரத்தத்தால் நிறைந்த வளைந்த நீரில் அங்கே இராக்ஷசர்கள் திருப்தியடையவில்லை.
6.3.34
प्रतिस्रोतोवहा नद्यः सरितः शोणितोदकाः ।
फेनायमानाः कूपाश्च कूर्दन्ति वृषभा इव ॥ ६.३.३४ ॥
ஆறுகள் எதிர்த் திசையில் பாய்ந்தன, ஓடைகள் இரத்தத்தையே நீராகக் கொண்டன, கிணறுகள் நுரைத்துப் பொங்கின, காளைகளைப் போல் குதித்தன.
6.3.35
पतन्त्युल्काः सनिर्घाताः शक्राशनिसमप्रभाः ।
अद्य चैव निशां व्युष्टामनयं समवाप्स्यथ ॥ ६.३.३५ ॥
இந்திரனின் இடிக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய விண்கற்கள் இடியோசையுடன் விழுகின்றன. இன்றே இரவு விடிந்த பின் நீங்கள் துன்பத்தை அடைவீர்கள்.
6.3.36
विनिःसृत्य महोल्काभिस्तिमिरं सर्वतो दिशम् ।
अन्योन्यमुपतिष्ठद्भिस्तत्र चोक्तं महर्षिभिः ।
भूमिपालसहस्राणां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ६.३.३६ ॥
பெரும் எரிகொள்ளிகளுடன் எல்லாத் திசைகளிலும் இருள் வெளிப்பட்டுத் தோன்றியது. அங்கே ஒருவரோடொருவர் அணுகிய மகரிஷிகள் கூறினர்: ஆயிரம் அரசர்களின் இரத்தத்தை பூமி குடிக்கும்.
6.3.37
कैलासमन्दराभ्यां तु तथा हिमवतो विभो ।
सहस्रशो महाशब्दं शिखराणि पतन्ति च ॥ ६.३.३७ ॥
ஓ வல்லமை மிக்கவனே, கைலாசம், மந்தரம் மற்றும் இமயத்தின் சிகரங்களும் பெரும் ஒலியுடன் ஆயிரக்கணக்கில் விழுகின்றன.
6.3.38
महाभूता भूमिकम्पे चत्वारः सागराः पृथक् ।
वेलामुद्वर्तयन्तीव क्षोभयन्तो वसुन्धराम् ॥ ६.३.३८ ॥
நில நடுக்கத்தில் நான்கு பெருங்கடல்களும் தனித்தனியாக, கரையை புரட்டுவது போல, பூமியைக் கலக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.
6.3.39
वृक्षानुन्मथ्य वान्त्युग्रा वाताः शर्करकर्षिणः ।
आभग्राः सुमहावातैरशनीभिः समाहताः ॥ ६.३.३९ ॥
மரங்களைப் பிடுங்கி, கற்களை இழுத்துக்கொண்டு கொடிய காற்றுகள் வீசுகின்றன; பெரும் காற்றுகளாலும் இடிகளாலும் தாக்கப்பட்டு உடைந்துள்ளன.
6.3.40
वृक्षाः पतन्ति चैत्याश्च ग्रामेषु नगरेषु च ।
नीललोहितपीतश्च भवत्यग्निर्हुतो द्विजैः ॥ ६.३.४० ॥
கிராமங்களிலும் நகரங்களிலும் மரங்களும் சைத்தியங்களும் விழுகின்றன; இருபிறப்பாளர்களால் ஹோமம் செய்யப்பட்ட அக்னி நீல, சிவப்பு, மஞ்சள் நிறமாகிறது.
6.3.41
वामार्चिर्दुष्टगन्धश्च मुञ्चन्वै दारुणं स्वनम् ।
स्पर्शा गन्धा रसाश्चैव विपरीता महीपते ॥ ६.३.४१ ॥
இடப்பக்கம் சுடருடன், துர்நாற்றத்துடன், கொடிய ஒலியை வெளியிட்டு; ஓ மன்னா, தொடுதல், மணம், சுவைகளும் மாறிவிட்டன.
6.3.42
धूमं ध्वजाः प्रमुञ्चन्ति कम्पमाना मुहुर्मुहुः ।
मुञ्चन्त्यङ्गारवर्षं च भेर्यश्च पटहास्तथा ॥ ६.३.४२ ॥
நடுங்கும் கொடிகள் பலமுறை புகையை வெளியிடுகின்றன; நெருப்புத் துண்டுகளின் மழையையும் பொழிகின்றன; பேரிகைகளும் படகங்களும் அவ்வாறே.
6.3.43
शिखराणां समृद्धानामुपरिष्टात्समन्ततः ।
वायसाश्च रुवन्त्युग्रं वामं मण्डलमाश्रिताः ॥ ६.३.४३ ॥
செழித்த சிகரங்களுக்கு மேலே நாற்புறமும் காகங்கள் இடப்புறமாக வட்டமிட்டு பயங்கரமாகக் கரைகின்றன.
6.3.44
पक्वापक्वेऽतिसुभृशं वावाश्यन्ते वयांसि च ।
निलीयन्ते ध्वजाग्रेषु क्षयाय पृथिवीक्षिताम् ॥ ६.३.४४ ॥
பழுத்த, பழுக்காத பழங்களின் மீது பறவைகள் மிகவும் அதிகமாகக் கத்துகின்றன; பூமியின் அரசர்களின் அழிவுக்காக கொடிகளின் நுனிகளில் ஒளிந்து கொள்கின்றன.
6.3.45
ध्यायन्तः प्रकिरन्तश्च व्याला वेपथुसंयुताः ।
दीनास्तुरंगमाः सर्वे वारणाः सलिलाश्रयाः ॥ ६.३.४५ ॥
சிந்தனையுடனும் சிதறியபடியும் நடுங்கும் காட்டு விலங்குகள்; அனைத்து குதிரைகளும் துன்புற்றவையாய், யானைகள் அனைத்தும் நீர்நிலைகளை நாடுகின்றன.
6.3.46
एवंविधं दुर्निमित्तं क्षयाय पृथीवीक्षिताम् ।
भौमं दिव्यं चान्तरिक्षं त्रिविधं जायतेऽनिशम् ॥ ६.३.४६ ॥
இத்தகைய தீய சகுனங்கள் பூமியின் அரசர்களின் அழிவுக்காகும்; நிலம், விண், வானம் என்ற மூன்று வகையான அபசகுனங்கள் இடைவிடாமல் தோன்றுகின்றன.
6.3.47
एतच्छ्रुत्वा भवानत्र प्राप्तकालं व्यवस्यताम् ।
यथा लोकः समुच्छेदं नायं गच्छेत भारत ॥ ६.३.४७ ॥
இதைக் கேட்டு, இப்போது காலத்திற்கேற்ப தீர்மானியுங்கள்; இவ்வுலகம் அழிவை அடையாமல் இருக்கும்படி, பாரதனே.
6.3.48
पितुर्वचो निशम्यैतद्धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ।
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये भविष्यति नरक्षयः ॥ ६.३.४८ ॥
தந்தையின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட திருதராஷ்டிரன் இவ்வாறு கூறினான்: இது முன்பே விதிக்கப்பட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன், மனிதர்களின் அழிவு ஏற்படும்.
6.3.49
राजानः क्षत्रधर्मेण यदि वध्यन्ति संयुगे ।
वीरलोकं समासाद्य सुखं प्राप्स्यन्ति केवलम् ॥ ६.३.४९ ॥
அரசர்கள் க்ஷத்திரிய தர்மத்தின்படி போரில் கொல்லப்பட்டால், வீரர்களின் உலகை அடைந்து வெறும் இன்பத்தையே அடைவார்கள்.
6.3.50
इह कीर्तिं परे लोके दीर्घकालं महत्सुखम् ।
प्राप्स्यन्ति पुरुषव्याघ्राः प्राणांस्त्यक्त्वा महाहवे ॥ ६.३.५० ॥
இங்கே புகழையும், மறு உலகில் நீண்ட காலம் பெரும் இன்பத்தையும், பெரும் போரில் உயிரை விட்ட புருஷ-வ்யாக்ரர்கள் அடைவார்கள்.
6.3.51
एवं मुनिस्तथेत्सुक्त्वा कवीन्द्रो राजसत्तम ।
धृतराष्ट्रेण पुत्रेण ध्यानमन्वगमत्परम् ॥ ६.३.५१ ॥
இவ்வாறு, கவீந்திரரான முனிவர் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, திருதராஷ்டிரனின் மகனுடன் உயர்ந்த தியானத்தில் ஆழ்ந்தார்.
6.3.52
स मुहूर्तं तथा ध्यात्वा पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
असंशयं पार्थिवेन्द्र कालः संक्षयते जगत् ॥ ६.३.५२ ॥
அவர் ஒரு கணம் அவ்வாறு தியானித்த பின், மீண்டும் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்: ஓ அரசர்களின் தலைவனே, சந்தேகமின்றி காலம் இந்த உலகை அழிக்கிறது.
6.3.53
सृजते च पुनर्लोकान्नेह विद्यति शाश्वतम् ।
ज्ञातीनां वै कुरूणां च संबन्धिसुहृदां तथा ॥ ६.३.५३ ॥
அவன் உலகங்களை மீண்டும் படைக்கிறான்; ஆனால் இங்கு நிலையானது எதுவுமில்லை. குரு குலத்து உறவினர்களும், சொந்தங்களும், நண்பர்களும் பற்றியும் இதுவே உண்மை.
6.3.54
धर्म्यं दर्शय पन्थानं समर्थो ह्यसि वारणे ।
क्षुद्रं जातिवधं प्राहुर्मा कुरुष्व ममाप्रियम् ॥ ६.३.५४ ॥
தர்மமான வழியைக் காட்டு, ஏனெனில் நீ இதைத் தடுக்கும் ஆற்றல் உடையவன். உறவினரைக் கொல்லுவது இழிவானது என்று சொல்லப்படுகிறது; எனக்கு விருப்பமில்லாததைச் செய்யாதே.
6.3.55
कालोऽयं पुत्ररूपेण तव जातो विशांपते ।
न वधः पूज्यते वेदे हितं नैव कथंचन ॥ ६.३.५५ ॥
மக்களின் தலைவனே, இந்தக் காலம் உன் மகனின் வடிவில் பிறந்துள்ளது. வேதத்தில் கொலை போற்றப்படவில்லை; அது எவ்வகையிலும் நன்மை பயக்காது.
6.3.56
हन्यात्स एनं यो हन्यात्कुलधर्मं स्विकां तनुम् ।
कालेनोत्पथगन्तसि शक्ये सति यथाऽऽपदि ॥ ६.३.५६ ॥
தன் சொந்த உடலாகிய குலதர்மத்தைக் கொல்பவன், உண்மையில் தன்னையே கொல்லுகிறான். காலத்தின் போக்கால் நீ தவறான பாதையில் சென்றுவிட்டாய்; உன்னால் முடிந்திருந்தும், ஆபத்தில் இருப்பவனைப் போல.
6.3.57
कुलस्यास्य विनाशाय तथैव च महीक्षिताम् ।
अनर्थो राज्यरूपेण तव जातो विशांपते ॥ ६.३.५७ ॥
இந்தக் குலத்தின் அழிவுக்காகவும், அரசர்களின் அழிவுக்காகவும், மக்களின் தலைவனே, உன் அரசாட்சியின் வடிவில் ஒரு பேரழிவு பிறந்துள்ளது.
6.3.58
लुप्तधर्मा परेणासि धर्मं दर्शय वै सुतान् ।
किं ते राज्येन दुर्धर्षयेन प्राप्तोऽसि किल्विषम् ॥ ६.३.५८ ॥
நீ பிறரின் தூண்டுதலால் தர்மத்தை இழந்துவிட்டாய். உன் மகன்களுக்குத் தர்மத்தைக் காட்டு. தோற்கடிக்க முடியாத இந்த அரசாட்சியால் உனக்கு என்ன பயன், நீ பாவத்தையே அடைந்திருக்கும்போது?
6.3.59
यशो धर्मं च कीर्तिं च पालयन्स्वर्गमाप्स्यसि ।
लभन्तां पाण्डवा राज्यं शमं गच्छन्तु कौरवाः ॥ ६.३.५९ ॥
புகழையும், தர்மத்தையும், கீர்த்தியையும் காப்பதால் நீ சொர்க்கத்தை அடைவாய். பாண்டவர்கள் அரசை அடையட்டும்; கௌரவர்கள் அமைதியை அடையட்டும்.
6.3.60
एवं ब्रुवति विप्रेन्द्रे धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रशस्य वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यं चैवाब्रवीत्पुनः ॥ ६.३.६० ॥
விப்ரேந்திரர் இவ்வாறு கூறியபோது, அம்பிகையின் மகன் திருதராஷ்டிரன் அந்தச் சொல்லைப் புகழ்ந்து, சொற்களை அறிந்தவனாக மீண்டும் இவ்வாறு கூறினான்.
6.3.61
यथा भवान्वेत्ति तथैव वेत्ता ।
भावाभावौ विदितौ मे यथार्थौ ।
स्वार्थे हि संमुह्यति तात लोको ।
मां चापि लोकात्मकमेव विद्धि ॥ ६.३.६१ ॥
நீர் அறிவது போலவே நானும் அறிவேன். இருப்பும் இன்மையும் எனக்கு உள்ளபடி தெரிந்தவை. அன்பனே, தன் நலத்திலேயே உலகம் மயங்குகிறது. என்னையும் உலகமயமானவனாகவே அறிவாயாக.
6.3.62
प्रसादये त्वामतुलप्रभावं ।
त्वं नो गतिर्दर्शयिता च धीरः ।
न चापि ते वशगा मे सुताश्च ।
न चाधर्मं कर्तुमर्हा हि मे मतिः ॥ ६.३.६२ ॥
ஒப்பற்ற ஆற்றல் உடையவனே, உன்னை வேண்டுகிறேன். நீயே எங்களுக்கு புகலிடமும் வழிகாட்டும் தீரனுமாவாய். என் மகன்களும் உன் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை; என் மதி அதர்மம் செய்யத் தகுதியுடையதும் அன்று.
6.3.63
त्वं हि धर्मः पवित्रं च यशः कीर्तिर्धृतिः स्मृतिः ।
कुरूणां पाण्डवानां च मान्यश्चापि पितामहः ॥ ६.३.६३ ॥
நீயே தர்மம், புனிதம், புகழ், கீர்த்தி, உறுதி, நினைவு. குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் மதிக்கத்தக்க பிதாமகனும் நீயே.
6.3.64
वैचित्रवीर्य नृपते यत्ते मनसि वर्तते ।
अभिधत्स्व यथाकामं छेत्ताऽस्मि तव संशयम् ॥ ६.३.६४ ॥
விசித்திரவீரியனின் மகனே, அரசே, உன் மனதில் உள்ளதை விருப்பம்போல் சொல். உன் சந்தேகத்தை நான் போக்குவேன்.
6.3.65
यानि लिङ्गानि संग्रामे भवन्ति विजयिष्यताम् ।
तानि सर्वाणि भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ६.३.६५ ॥
பகவானே, போரில் வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு உண்டாகும் அடையாளங்கள் அனைத்தையும் உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
6.3.66
प्रसन्नभाः पावक ऊर्ध्वरश्मिः ।
प्रदक्षिणावर्तशिखो विधूमः ।
पुण्या गन्धाश्चाहुतीनां प्रवान्ति ।
जयस्यैतद्भाविनो रूपमाहुः ॥ ६.३.६६ ॥
தீ தெளிந்த ஒளியுடனும், மேல்நோக்கி எழும் கதிர்களுடனும், வலமாகச் சுழலும் சுடருடனும், புகையின்றியும் உள்ளது; ஆகுதிகளின் புனிதமான நறுமணம் பரவுகிறது. இது வரவிருக்கும் வெற்றியின் வடிவம் என்று கூறுகிறார்கள்.
6.3.67
गम्भीरघोषाश्च महास्वनाश्च ।
शङ्खा मृदङ्गाश्च नदन्ति यत्र।
विशुद्धरश्मिस्तपनः शशी च ।
जयस्येतद्भाविनो रूपमाहुः ॥ ६.३.६७ ॥
ஆழ்ந்த முழக்கமும் பெரும் ஒலியும் கொண்ட சங்குகளும் மிருதங்கங்களும் முழங்கும் இடத்தில், சூரியனும் சந்திரனும் தூய கதிர்களுடன் விளங்குகின்றன; இது வரவிருக்கும் வெற்றியின் வடிவம் என்று கூறுகிறார்கள்.
6.3.68
इष्टा वाचः प्रसृता वायसानां ।
संप्रस्थितानां च गमिष्यतां च।
ये पृष्ठतस्ते त्वरयन्ति राज-
न्ये चाग्रतस्ते प्रतिषेधयन्ति ॥ ६.३.६८ ॥
காக்கைகளின் இனிய குரல் பரவுகிறது; புறப்படுபவர்களையும் புறப்படப்போகிறவர்களையும், பின்னிருந்து விரைவுபடுத்துபவர்களும் முன்னிருந்து தடுப்பவர்களும் உண்டு, ஓ அரசே.
6.3.69
कल्याणवाचः शकुना राजहंसाः ।
शुकाः क्रौञ्चाः शतपत्राश्च यत्र।
प्रदक्षिणाश्चैव भवन्ति सङ्ख्ये ।
ध्रुवं जयस्तत्र वदन्ति विप्राः ॥ ६.३.६९ ॥
நல்ல குரலுடைய பறவைகளான அன்னங்களும், கிளிகளும், கொக்குகளும், நூற்றுச்சிறகுப் பறவைகளும் போரில் வலமாகச் சுற்றும் இடத்தில், அங்கே வெற்றி நிச்சயம் என்று அந்தணர்கள் சொல்கிறார்கள்.
6.3.70
अलंकारैः कवचैः केतुभिश्च ।
सुखप्रणादैर्हेषितैर्वा हयानाम्।
भ्राजिष्मती दुष्प्रतिवीक्षणीया ।
येषां चमूस्ते विजयन्ति शत्रून् ॥ ६.३.७० ॥
அணிகலன்களாலும், கவசங்களாலும், கொடிகளாலும், குதிரைகளின் இனிய கனைப்பொலியாலும் ஒளிரும், நோக்கவும் கடினமான படையினைக் கொண்டவர்கள் எதிரிகளை வெல்கிறார்கள்.
6.3.71
हृष्टा वाचस्तथा सत्वं योधानां यत्र भारत ।
न म्लायन्ति स्रजश्चैव ते तरन्ति रणोदधिम् ॥ ६.३.७१ ॥
பாரதா, எங்கே வீரர்களின் பேச்சும் மனவுறுதியும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றனவோ, அங்கே அவர்களின் மாலைகள் வாடுவதில்லை; அவர்கள் போர்க்கடலைக் கடக்கிறார்கள்.
6.3.72
प्रयाणे वायसो वामे दक्षिणे प्रविविक्षताम् ।
पश्चात्संसाधयत्यर्थं पुरस्तात्प्रतिषेधति ॥ ६.३.७२ ॥
புறப்படும்போது காகம் இடதுபுறத்தில் அல்லது வலதுபுறத்தில் இருந்தால், உள்ளே நுழைபவர்களுக்குப் பின்னிருந்து அது காரியத்தை நிறைவேற்றுகிறது; முன்னிருந்து தடுக்கிறது.
6.3.73
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धाश्चाविकृताः शुभाः ।
सदा हर्षश्च योधानां जयतामिह लक्षणम् ॥ ६.३.७३ ॥
ஒலி, உருவம், சுவை, தொடு உணர்வு, மணம் ஆகியவை கெடாமலும் மங்கலமாகவும் இருக்கும்; வீரர்களிடம் எப்போதும் மகிழ்ச்சி நிலைக்கும் — இங்கு வெற்றி பெறுபவர்களின் அடையாளம் இதுவே.
6.3.74
अनुगा वायवो वान्ति तथाऽभ्राणि वयांसि च ।
अनुप्लवन्ति मेघाश्च तथैवेन्द्रधनूंषि च ॥ ६.३.७४ ॥
சாதகமான காற்றுகள் வீசுகின்றன; அவ்வாறே மேகங்களும் பறவைகளும்; மழைமேகங்களும் பின்தொடர்ந்து மிதக்கின்றன, வானவில்லும் அவ்வாறே.
6.3.75
एतानि जयमानानां लक्षणानि विशांपते ।
भवन्ति विपरीतानि मुमूर्षूणां जनाधिप ॥ ६.३.७५ ॥
மக்களின் தலைவனே, இவையே வெல்பவர்களின் அடையாளங்கள்; சாகப்போகிறவர்களுக்கு இவை தலைகீழாக இருக்கும், ஓ மக்கள் தலைவா.
6.3.76
अल्पायां वा महत्यां वा सेनायामिति निश्चयः ।
हर्षो योधगणस्यैको जयलक्षणमुच्यते ॥ ६.३.७६ ॥
சிறிய படையோ பெரிய படையோ, இது உறுதி: வீரர் கூட்டத்தின் ஒரே மகிழ்ச்சியே வெற்றியின் அடையாளம் எனப்படுகிறது.
6.3.77
एको दीर्णो दारयति सेनां सुमहतीमपि ।
तां दीर्णामनुदीर्यन्ते योधाः शूरतरा अपि ॥ ६.३.७७ ॥
ஒருவர் உடைந்தாலும் மிகப் பெரிய படையையும் அது உடைத்துவிடும். அந்த உடைந்த படையைத் தொடர்ந்து மிகவும் வீரமுள்ள வீரர்களும் உடைந்துபோகிறார்கள்.
6.3.78
दुर्निवर्त्या तदा चैव प्रभग्ना महती वमूः ।
अपामिव महावेगा त्रस्ता मगगणा इव ॥ ६.३.७८ ॥
அப்போது உடைந்த பெரும் படையைத் திருப்புவது கடினமாகிறது; பெருவேகமுள்ள நீர்ப்பெருக்கையோ, பயந்த மான் கூட்டங்களையோ போல.
6.3.79
नैव शक्या समाधातुं सन्निपाते महाचमूः ।
दीर्ण इत्येव दीर्यन्ते सुविद्वांसोऽपि भारत ॥ ६.३.७९ ॥
போர்க் கலவரத்தில் பெரும் படையை மீண்டும் ஒழுங்குபடுத்த முடியாது; 'உடைந்துவிட்டது' என்று நினைத்து மிகவும் கற்றறிந்தவர்களும் உடைந்துபோகிறார்கள், பாரதரே.
6.3.80
भीतान्भग्नांश्च संप्रेक्ष्य भयं भूयोऽभिवर्धते ।
प्रभग्ना सहसा राजन्दिशो विद्रवते चमूः ।
नैव स्थापयितुं शक्या शूरैरपि महाचमूः ॥ ६.३.८० ॥
பயந்தவர்களையும் உடைந்தவர்களையும் காணும்போது பயம் மேலும் பெருகுகிறது. அரசே, உடைந்த படை திடீரென்று நாலாத் திசைகளிலும் ஓடுகிறது. வீரர்களாலும் அந்தப் பெரும் படையை நிலைநிறுத்த முடியாது.
6.3.81
सत्कृत्य महतीं सेनां चतुरङ्गां महीपतिः ।
उपायपूर्वं मेधावी यतेत सततोत्थितः ॥ ६.३.८१ ॥
நான்கு அங்கங்கள் கொண்ட பெரும் படையை மதித்துப் போற்றி, அறிவுள்ள அரசன் எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்து, முதலில் உபாயத்தின் வழியில் முயல வேண்டும்.
6.3.82
उपायविजयं श्रेष्ठमाहुर्भेदेन मध्यमम् ।
जघन्य एष विजयो यो युद्धेन विशांपते ॥ ६.३.८२ ॥
உபாயத்தால் அடையும் வெற்றியே சிறந்ததென்பர்; பேதத்தால் அடையும் வெற்றி நடுத்தரமானது. மக்களின் தலைவரே, போரினால் அடையும் வெற்றியே மிகக் கீழானது.
6.3.83
महान्दोषः सन्निपातस्तस्याद्यः क्षय उच्यते ।
परस्परज्ञाः संहृष्टा व्यवधूताः सुनिश्चिताः ॥ ६.३.८३ ॥
அந்த மோதலில் பெரிய குற்றம் உள்ளது; அதன் முதல் விளைவு அழிவு என்று சொல்லப்படுகிறது. ஒருவரை ஒருவர் அறிந்தவர்கள், மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியவர்கள், உறுதியாகத் தீர்மானித்தவர்கள் (போரிடுகின்றனர்).
6.3.84
अपि पञ्चाशतं शूरा मृद्गन्ति महतीं चमूम् ।
अपि वा पञ्च षट् सप्त विजयन्त्यनिवर्तिनः ॥ ६.३.८४ ॥
ஐம்பது வீரர்கள்கூட ஒரு பெரிய படையை நசுக்குவார்கள்; அல்லது ஐந்து, ஆறு, ஏழு பேர்கூட, பின்வாங்காதவர்கள் வெற்றி பெறுவார்கள்.
6.3.85
न वैनतेयो गरुडः प्रशंसति महाजनम् ।
दृष्ट्वा सुपर्णोऽपचितिं महत्या अपि भारत ॥ ६.३.८५ ॥
வினதையின் மகன் கருடன் திரளான கூட்டத்தைப் புகழ்வதில்லை. பாரதா, கருடன் பெரிய (கூட்டத்திலும்) மதிப்பைக் கண்டே அவ்வாறு கருதுகிறான்.
6.3.86
न बाहुल्येन सेनाया जयो भवति नित्यशः ।
अध्रुवो हि जयो नाम दैवं चात्र परायणम् ।
जयवन्तो हि संग्रामे कृतकृत्या भवन्ति हि ॥ ६.३.८६ ॥
படையின் பெருக்கத்தால் வெற்றி எப்போதும் கிடைப்பதில்லை. வெற்றி நிச்சயமற்றது; இதில் தெய்வமே இறுதிப் புகலிடம். போரில் வெற்றி பெற்றவர்களே நிறைவேறியவர்களாகின்றனர்.