Mahābhārata · Adhyāya 7.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.190.1
तस्मिंस्तथा वर्तमाने गजाश्वनरसंक्षये ।
दुःशासनो महाराज धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९०.१ ॥
Großer König, während jene Schlacht der Vernichtung von Elefanten, Pferden und Männern so weiterging, kämpfte Duḥśāsana gegen Dhṛṣṭadyumna.
7.190.2
स तु रुक्मरथासक्तो दुःशासनशरार्दितः ।
अमर्षात्तव पुत्रस्य शरैर्वाहानवाकिरत् ॥ ७.१९०.२ ॥
Er aber, auf dem goldenen Streitwagen sitzend und von Duḥśāsanas Pfeilen gequält, bedeckte aus Zorn auf deinen Sohn die Pferde mit Pfeilen.
7.190.3
क्षणेन स रथस्तस्य सध्वजः सहसारथिः ।
नादृश्यत महाराज पार्षतस्य शरैश्चितः ॥ ७.१९०.३ ॥
In einem Augenblick, großer König, war jener Streitwagen des Pārṣata mit seiner Fahne und seinem Wagenlenker nicht mehr zu sehen, von Pfeilen bedeckt.
7.190.4
दुःशासनस्तु राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्य महात्मनः ।
नाशकत्प्रमुखे स्थातुं शरजालप्रपीडितः ॥ ७.१९०.४ ॥
Doch, Herr der Könige, Duḥśāsana vermochte dem großherzigen Pāñcāla nicht standzuhalten, von dem Netz der Pfeile gequält.
7.190.5
स तु दुःशासनं बाणैर्विमुखीकृत्य पार्षतः ।
किऱञ्छरसहस्राणि द्रोणमेवाभ्ययाद्रणे ॥ ७.१९०.५ ॥
Nachdem er Duḥśāsana mit Pfeilen abgewehrt hatte, rückte der Sohn des Pṛṣata, Tausende Pfeile verstreuend, im Kampf direkt gegen Droṇa vor.
7.190.6
अभ्यपद्यत हार्दिक्यः कृतवर्मा त्वनन्तरम् ।
सोदर्याणां त्रयश्चैव त एनं पर्यवारयन् ॥ ७.१९०.६ ॥
Danach rückte Hārdikya Kṛtavarman gegen ihn vor, und drei deiner Brüder umzingelten ihn.
7.190.7
तं यमौ पृष्ठतोऽन्वैतां रक्षन्तौ पुरुषर्षभौ ।
द्रोणायाभिमुखं यान्तं दीप्यमानमिवानलम् ॥ ७.१९०.७ ॥
Die beiden Zwillinge, Stiere unter den Männern, folgten ihm von hinten und beschützten ihn, während er auf Droṇa zuging, glühend wie ein Feuer.
7.190.8
सम्प्रहारमकुर्वंस्ते सर्वे च सुमहारथाः ।
अमर्षिताः सत्त्ववन्तः कृत्वा मरणमग्रतः ॥ ७.१९०.८ ॥
Alle diese großen Wagenkrieger führten einen wilden Angriff aus, voll Zorn und Mut, den Tod vor Augen.
7.190.9
शुद्धात्मानः शुद्धवृत्ता राजन्स्वर्गपुरस्कृताः ।
आर्यं युद्धमकुर्वन्त परस्परजिगीषवः ॥ ७.१९०.९ ॥
O König, rein im Herzen und im Wandel, mit dem Himmel vor Augen, einander zu besiegen begehrend, führten sie einen edlen Kampf.
7.190.10
शुक्लाभिजनकर्माणो मतिमन्तो जनाधिप ।
धर्मयुद्धमयुध्यन्त प्रेप्सन्तो गतिमुत्तमाम् ॥ ७.१९०.१० ॥
O Herr der Menschen, weise Krieger von lichter Abkunft und Taten, kämpften einen gerechten Krieg und suchten das höchste Ziel.
7.190.11
न तत्रासीदधर्मिष्ठमशस्तं युद्धमेव च ।
नात्र कर्णी न नालीको न लिप्तो न च बस्तिकः ॥ ७.१९०.११ ॥
Dort gab es keinen unrechten, verbotenen Krieg; es gab keine Widerhakenpfeile, keine versteckten Pfeile, keine vergifteten und keine blasenförmigen.
7.190.12
न सूची कपिशो नैव न गवास्थिर्गजास्थिजः ।
न चूली बलिशस्तत्र न यमी नापि पाचकः।
इषुरासीन्न संश्लिष्टो न पूतिर्न च जिह्मगः ॥ ७.१९०.१२ ॥
Es gab keine Nadelpfeile, keine fahlgelben, keine aus Kuh- oder Elefantenknochen; keine mit Schopf, keine mit Widerhaken, keine Zwillings- oder Kochpfeile; und keinen Pfeil, der unverbunden, übelriechend oder schief fliegend war.
7.190.13
ऋजून्येव विशुद्धानि सर्वे शस्त्राण्यधारयन् ।
सुयुद्धेन पराँल्लोकानीप्सन्तः कीर्तिमेव च ॥ ७.१९०.१३ ॥
Alle trugen gerade, reine Waffen und strebten durch den ehrenhaften Kampf nach höheren Welten und nach Ruhm.
7.190.14
तदासीत्तुमुलं युद्धं सर्वदोषविवर्जितम् ।
चतुर्णां तव योधानां तैस्त्रिभिः पाण्डवैः सह ॥ ७.१९०.१४ ॥
Da entbrannte ein tosender Kampf, frei von allen Makeln, zwischen deinen vier Kriegern und jenen drei Pāṇḍavas.
7.190.15
धृष्टद्युम्नस्तु तान्दृष्ट्वा तव राजन्रथर्षभान् ।
यमाभ्यां वारितान्वीराञ्छीघ्रास्त्रो द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१९०.१५ ॥
Doch Dhṛṣṭadyumna sah jene Wagenstiere von dir, o König, von den beiden Yamas aufgehalten; schnell im Waffengebrauch, rückte er gegen Droṇa vor.
7.190.16
निवारितास्तु ते वीरास्तयोः पुरुषसिंहयोः ।
समसज्जन्त चत्वारो वाताः पर्वतयोरिव ॥ ७.१९०.१६ ॥
Doch deine vier Helden, von den beiden Löwen unter den Männern aufgehalten, prallten aufeinander wie Winde gegen Berge.
7.190.17
द्वाभ्यां द्वाभ्यां यमौ सार्धं रथाभ्यां रथपुङ्गवौ ।
समासक्तौ ततो द्रोणं धृष्टद्युम्नोऽभ्यवर्तत ॥ ७.१९०.१७ ॥
Die beiden Yamas, mit je zwei Wagen, die besten der Wagenkämpfer, verstrickten sich dort; dann rückte Dhṛṣṭadyumna gegen Droṇa vor.
7.190.18
दृष्ट्वा द्रोणाय पाञ्चाल्यं व्रजन्तं युद्धदुर्मदम् ।
यमाभ्यां तांश्च संसक्तांस्तदन्तरमुपाद्रवत् ॥ ७.१९०.१८ ॥
Als er den Pāñcāla-Prinzen, vom Kampfrausch getrieben, gegen Droṇa vorrücken sah und jene beiden Yamas verstrickt sah, stürmte er durch jene Lücke vor.
7.190.19
दुर्योधनो महाराज किरञ्छोणितभोजनान् ।
तं सात्यकिः शीघ्रतरं पुनरेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१९०.१९ ॥
O großer König, Duryodhana, Pfeile verstreuend und den Blutessern gegenübertretend, stürmte wieder schneller auf Sātyaki zu.
7.190.20
तौ परस्परमासाद्य समीपे कुरुमाधवौ ।
हसमानौ नृशार्दूलावभीतौ समसज्जताम् ॥ ७.१९०.२० ॥
Die beiden, der Kuru-Held und der Mādhava, einander nahe gekommen, lachend, Tiger unter den Menschen, furchtlos, prallten aufeinander.
7.190.21
बाल्यवृत्तानि सर्वाणि प्रीयमाणौ विचिन्त्य तौ ।
अन्योन्यं प्रेक्षमाणौ च स्मयमानौ पुनःपुनः ॥ ७.१९०.२१ ॥
Alle Taten ihrer Kindheit bedenkend, erfreut, sahen die beiden einander an und lächelten immer wieder.
7.190.22
अथ दुर्योधनो राजा सात्यकिं समभाषत ।
प्रियं सखायं सततं गर्हयन्वृत्तमात्मनः ॥ ७.१९०.२२ ॥
Da sprach König Duryodhana zu Sātyaki, seinem lieben Freund, und tadelte unablässig sein eigenes Verhalten.
7.190.23
धिक् क्रोधं धिक्सखे लोभं धिङ्मोहं धिगमर्षितम् ।
धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलमौरसम् ॥ ७.१९०.२३ ॥
Schande über den Zorn, o Freund! Schande über die Gier, Schande über den Wahn, Schande über die Unduldsamkeit. Schande über das Verhalten des Kriegers, und Schande über die Kraft der eigenen Sippe.
7.190.24
यत्र मामभिसन्धत्से त्वां चाहं शिनिपुङ्गव ।
त्वं हि प्राणैः प्रियतरो ममाहं च सदा तव ॥ ७.१९०.२४ ॥
O Bester der Śinis! Wo du auf mich zielst und ich auf dich — du bist mir lieber als das Leben, und ich bin dir stets lieb.
7.190.25
स्मरामि तानि सर्वाणि बाल्यवृत्तानि यानि नौ ।
तानि सर्वाणि जीर्णानि साम्प्रतं नो रणाजिरे।
किमन्यत्क्रोधलोभाभ्यां युद्धमेवाद्य सात्वत ॥ ७.१९०.२५ ॥
Ich erinnere mich an all jene Taten unserer Kindheit, die wir gemeinsam erlebten. Nun auf dem Schlachtfeld sind sie alle verblasst. Was ist heute, aus Zorn und Gier geboren, anderes als Krieg, o Sātvata?
7.190.26
तं तथावादिनं तत्र सात्यकिः प्रत्यभाषत ।
प्रहसन्विशिखांस्तीक्ष्णानुद्यम्य परमास्त्रवित् ॥ ७.१९०.२६ ॥
Ihm, der so dort sprach, antwortete Sātyaki, der Kenner der höchsten Waffen, lachend und hob scharfe Pfeile empor.
7.190.27
नेयं सभा राजपुत्र नाचार्यस्य निवेशनम् ।
यत्र क्रीडितमस्माभिस्तदा राजन्समागतैः ॥ ७.१९०.२७ ॥
Prinz, dies ist nicht die Wohnstatt des Lehrers, auch nicht der Ort, an dem wir damals zusammen spielten, o König.
7.190.28
क्व सा क्रीडा गताऽस्माकं बाल्ये वै शिनिपुङ्गव ।
क्व च युद्धमिदं भूयः कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.१९०.२८ ॥
Wohin ist unser Spiel aus der Kindheit verschwunden, o Bester der Śinis? Und wo ist dieser Krieg, der wieder da ist? Die Zeit ist wahrlich schwer zu überwinden.
7.190.29
किन्तु नो विद्यते कृत्यं धनेन धनलिप्सया ।
यत्र युध्यामहे सर्वे धनलोभात्समागताः ॥ ७.१९०.२९ ॥
Doch dort, wo wir alle zusammengekommen sind und aus Gier und Verlangen nach Reichtum kämpfen, bleibt uns durch den Reichtum keine Pflicht mehr.
7.190.30
तं तथावादिनं तत्र राजानं माधवोऽब्रवीत् ।
एवं वृत्तं सदा क्षात्रं युध्यन्तीह गुरूनपि ॥ ७.१९०.३० ॥
Dem König, der dort so sprach, sagte Mādhava: So war stets das Verhalten der Krieger, die hier sogar gegen ihre Lehrer kämpfen.
7.190.31
यदि तेऽहं प्रियो राजञ्जहि मां मा चिरं कृथाः ।
त्वत्कृते सुकृतांल्लोकान्गच्छेयं भरतर्षभ ॥ ७.१९०.३१ ॥
Wenn ich dir lieb bin, o König, so erschlage mich, zögere nicht. Um deinetwillen würde ich zu den Welten der Rechtschaffenen gehen, o Stier der Bharatas.
7.190.32
या ते शक्तिर्बलं यच्च तत्क्षिप्रं मयि दर्शय ।
नेच्छामि तदहं द्रष्टुं मित्राणां व्यसनं महत् ॥ ७.१९०.३२ ॥
Zeige mir schnell, welche Macht und Kraft du auch hast. Ich möchte dieses große Unglück über meine Freunde nicht sehen.
7.190.33
इत्येवं व्यक्तमाभाष्य प्रतिभाष्य च सात्यकिः ।
अभ्ययात्तूर्णमव्यग्रो दयां नाकुरुतात्मनि ॥ ७.१९०.३३ ॥
Nachdem er so klar gesprochen und geantwortet hatte, rückte Sātyaki rasch vor, unerschüttert, ohne Mitleid mit sich selbst.
7.190.34
तमायान्तं महाबाहुं प्रत्यगृह्णात्तवात्मजः ।
शरैश्चावाकिरद्राजञ्शैनेयं तनयस्तव ॥ ७.१९०.३४ ॥
Dein Sohn stellte sich dem mächtigen Armigen entgegen, der herannahte; und dein Sohn, o König, überschüttete den Nachfahren Śinis mit Pfeilen.
7.190.35
ततः प्रववृते युद्धं कुरुमाधवसिंहयोः ।
अन्योन्यं क्रुद्धयोर्घोरं यथा द्विरदसिंहयोः ॥ ७.१९०.३५ ॥
Da begann der Kampf zwischen dem Löwen der Kurus und dem Löwen der Mādhavas; zornentbrannt kämpften die beiden furchtbar gegeneinander, wie zwei Löwen-Elefanten.
7.190.36
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
दुर्योधनः प्रत्यविध्यत्कुपितो दशभिः शरैः ॥ ७.१९०.३६ ॥
Da traf Duryodhana, zornig, den Sātvata, berauscht vom Kampfesübermut, mit zehn Pfeilen, die er aus voller Spannung abschoss.
7.190.37
तं सात्यकिः प्रत्यविध्यत्तथैवावाकिरच्छरैः ।
पञ्चाशता पुनश्चाजौ त्रिंशता दशभिश्च ह ॥ ७.१९०.३७ ॥
Sātyaki traf ihn ebenso zurück und bedeckte ihn im Kampf erneut mit fünfzig, dreißig und zehn Pfeilen.
7.190.38
सात्यकिं तु रणे राजन्प्रहसंस्तनयस्तव ।
आकर्णपूर्णैर्निशितैर्विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१९०.३८ ॥
O König, dein Sohn durchbohrte Sātyaki lachend im Kampf mit dreißig scharfen, bis zum Ohr gespannten Pfeilen.
7.190.39
ततोऽस्य सशरं चापं क्षुरप्रेण द्विधाऽच्छिनत् ॥ ७.१९०.३९ ॥
Dann zerschnitt er mit einem messerspitzigen Pfeil seinen Bogen samt dem aufgelegten Pfeil in zwei Teile.
7.190.40
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय लघुहस्तस्ततो दृढम् ।
सात्यकिर्व्यसृजच्चापि शरश्रेणीं सुतस्य ते ॥ ७.१९०.४० ॥
Dann nahm Sātyaki, leichtfüßig mit der Hand, einen anderen festen Bogen und schoss eine Pfeilsalve auf deinen Sohn.
7.190.41
तामापतन्तीं सहसा शरश्रेणीं जिघांसया ।
चिच्छेद बहुधा राजा तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१९०.४१ ॥
Der König zerschnitt jene Pfeilsalve, die plötzlich mit dem Verlangen zu töten heranflog, auf vielfache Weise, und da schrien die Leute auf.
7.190.42
सात्यकिं च त्रिसप्तत्या पीडयामास वेगितः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैराकर्णापूर्णनिःसृतैः ॥ ७.१९०.४२ ॥
Und schnell bedrängte er Sātyaki mit dreiundsiebzig Pfeilen mit goldenen Federn, auf Stein geschliffen, bis zum Ohr gespannt abgeschossen.
7.190.43
तस्य सन्दधतश्चेषु संहितेषु च कार्मुकम् ।
आच्छिनत्सात्यकिस्तूर्णं शरैश्चैवाप्यवीविधत् ॥ ७.१९०.४३ ॥
Als er Pfeile anlegte und seinen Bogen spannte, zerschnitt Sātyaki rasch seinen Bogen und durchbohrte auch ihn mit Pfeilen.
7.190.44
स गाढविद्धो व्यथितः प्रत्यपायाद्रथान्तरे ।
दुर्योधनो महाराज दाशार्हशरपीडितः ॥ ७.१९०.४४ ॥
Tief verwundet und gequält zog er sich hinter einen anderen Wagen zurück. O großer König, Duryodhana wurde von den Pfeilen des Dāśārha gepeinigt.
7.190.45
समाश्वस्य तु पुत्रस्ते सात्यकिं पुनरभ्ययात् ।
विसृजन्निषुजालानि युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१९०.४५ ॥
Dann, wieder gefasst, rückte dein Sohn erneut gegen Sātyaki vor und schoss Netze aus Pfeilen auf den Wagen des Yuyudhāna.
7.190.46
तथैव सात्यकिर्बाणान्दुर्योधनरथं प्रति ।
सततं विसृजन्राजंस्तत्सङ्कुलमवर्तत ॥ ७.१९०.४६ ॥
Ebenso schoss Sātyaki unablässig Pfeile auf Duryodhanas Wagen, o König, und jener Kampf wurde zu einem Getümmel.
7.190.47
तत्रेषुभिः क्षिप्यमाणैः पतद्भिश्च शरीरिषु ।
अग्नेरिव महाकक्षैः शब्दः समभवन्महान् ॥ ७.१९०.४७ ॥
Dort erhob sich aus den geschleuderten Pfeilen, die auf die Körper fielen, ein gewaltiger Lärm, wie Feuer in einem riesigen Dickicht.
7.190.48
तयोः शरसहस्रैश्च सञ्छन्नं वसुधातलम् ।
अगम्यरूपं च शरैराकाशं समपद्यत ॥ ७.१९०.४८ ॥
Mit Tausenden Pfeilen der beiden wurde die Erdoberfläche bedeckt, und auch der Himmel nahm durch die Pfeile eine nicht mehr erkennbare Gestalt an.
7.190.49
तत्राप्यधिकमालक्ष्य माधवं रथसत्तमम् ।
क्षिप्रमभ्यपतत्कर्णः परीप्संस्तनयं तव ॥ ७.१९०.४९ ॥
Auch dort, als er Mādhava, den besten Wagenlenker, erblickte, stürzte sich Karṇa, der deinen Sohn schützen wollte, schnell auf ihn.
7.190.50
न तु तं मर्षयामास भीमसेनो महाबलः ।
सोऽभ्ययात्त्वरितः कर्णं विसृजन्सायकान्बहून् ॥ ७.१९०.५० ॥
Doch Bhīmasena, der Mächtige, konnte das nicht ertragen; er eilte auf Karṇa zu und schoss viele Pfeile ab.
7.190.51
तस्य कर्णः शितान्बाणान्प्रतिहन्य हसन्निव ।
धनुः शरांश्च चिच्छेद सूतं चाभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१९०.५१ ॥
Karṇa, der seine scharfen Pfeile abwehrte, als lache er, zerschnitt Bogen und Pfeile und traf den Wagenlenker mit Pfeilen.
7.190.52
भीमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो गदामादाय पाण्डवः ।
ध्वजं धनुश्च सूतं च सम्ममर्दाहवे रिपोः ॥ ७.१९०.५२ ॥
Doch der zornentbrannte Pāṇḍava Bhīmasena ergriff seine Keule und zermalmte im Kampf vollständig das Banner, den Bogen und den Wagenlenker des Feindes.
7.190.53
रथचक्रं च कर्णस्य बभञ्ज स महाबलः ।
भग्नयक्रे रथेऽतिष्ठदकम्पः शैलराडिव ॥ ७.१९०.५३ ॥
Und jener Mächtige zerbrach das Rad von Karṇas Wagen; auf dem Wagen mit gebrochener Achse stand Karṇa unerschütterlich wie der König der Berge.
7.190.54
एकचक्रं रथं तस्य तमूहुः सुचिरं हयाः ।
एकचक्रमिवार्कस्य रथं सप्त हया यथा ॥ ७.१९०.५४ ॥
Seine Pferde zogen lange seinen einrädrigen Wagen, wie sieben Pferde den einrädrigen Wagen der Sonne ziehen.
7.190.55
अमृष्यमाणः कर्णस्तु भीमसेनमयुध्यत ।
विविधैरिषुजालैश्च नानाशस्त्रैश्च संयुगे ॥ ७.१९०.५५ ॥
Karṇa, der es nicht ertragen konnte, kämpfte im Gefecht gegen Bhīmasena, mit vielfachen Pfeilnetzen und mancherlei Waffen.
7.190.56
भीमसेनस्तु सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रमयोधयत् ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने क्रुद्धो धर्मसुतोऽब्रवीत्।
पाञ्चालानां नरव्याघ्रान्मात्स्यांश्च पुरुषर्षभान् ॥ ७.१९०.५६ ॥
Bhīmasena, zornentbrannt, kämpfte gegen den Sohn des Wagenlenkers. Als dies so weiterging, sprach der erzürnte Sohn Dharmas zu den Tigern unter den Männern der Pāñcālas und den Stieren unter den Männern der Matsyas.
7.190.57
ये नः प्राणाः शिरो ये च ये नो योधा महारथाः ।
त एते धार्तराष्ट्रेषु विषक्ताः पुरुषर्षभान् ॥ ७.१९०.५७ ॥
Jene, die unser Leben, unsere Häupter und unsere Krieger, die großen Wagenkämpfer sind — sie haben sich nun gegen die Söhne Dhṛtarāṣṭras gewandt, o Stiere unter den Männern.
7.190.58
ये नः प्राणाः शिरो ये च ये नो योधा महारथाः ।
त एते धार्तराष्ट्रेषु विषक्ताः पुरुषर्षभाः ॥ ७.१९०.५८ ॥
Jene, die unser Leben, unsere Häupter und unsere Krieger, die großen Wagenkämpfer sind — sie haben sich nun gegen die Söhne Dhṛtarāṣṭras gewandt, o Stiere unter den Männern.
7.190.59
किं तिष्ठत यथा मूढाः सर्वे विगतचेतसः ।
तत्र गच्छत यत्रैते युध्यन्ते मामका रथाः ॥ ७.१९०.५९ ॥
Warum steht ihr da wie Narren, alle eures Verstandes beraubt? Geht dorthin, wo diese meine Wagen kämpfen.
7.190.60
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य सर्व एव गतज्वराः ।
जयन्तो वध्यमानाश्च गतिमिष्टां गमिष्यथ ॥ ७.१९०.६० ॥
Wenn ihr die Pflicht des Kriegers vor Augen habt und alle frei von Kummer seid, werdet ihr, ob siegend oder erschlagen, das ersehnte Ziel erreichen.
7.190.61
ते राज्ञा चोदिता वीरा योत्स्यमाना महारथाः ।
चतुर्धा वाहिनीं कृत्वा त्वरिता द्रोणमभ्ययुः ॥ ७.१९०.६१ ॥
Vom König angetrieben, teilten jene heldenhaften Großwagenkämpfer, kampfbereit, ihr Heer in vier Teile und stürmten eilig gegen Droṇa.
7.190.62
पाञ्चालास्त्वेकतो द्रोणमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः ।
भीमसेनपुरोगाश्चाप्येकतः पर्यवारयन् ॥ ७.१९०.६२ ॥
Die Pāñcālas schlugen von einer Seite mit scharfen Pfeilen auf Droṇa ein, während die von Bhīmasena angeführten ihn von der anderen Seite umzingelten.
7.190.63
आसंस्तु पाण्डुपुत्राणां त्रयो जिह्मा महारथाः ।
यमौ च भीमसेनश्च प्राक्रोशंस्ते धनञ्जयम् ॥ ७.१९०.६३ ॥
Unter den Söhnen Pāṇḍus gab es drei listige Großwagenkämpfer — die beiden Zwillinge und Bhīmasena —, und sie riefen nach Dhanañjaya.
7.190.64
अभिद्रवार्जुन क्षिप्रं कुरून्द्रोणादपानुद ।
तत एनं हनिष्यन्ति पाञ्चाला हतरक्षिणम् ॥ ७.१९०.६४ ॥
Arjuna, stürme schnell voran und treibe die Kuru von Droṇa weg; sonst werden die Pāñcālas ihn töten, wenn sein Beschützer erschlagen ist.
7.190.65
कौरवेयांस्ततः पार्थः ससा समुपाद्रवत् ।
पाञ्चालानेव तु द्रोणो धृष्टद्युम्नपुरोगमान्।
ममर्दुस्तरसा वीराः पञ्चमेऽहनि भारत ॥ ७.१९०.६५ ॥
Da stürmte Pārtha mit seinem Heer auf die Kaurava-Krieger; und Droṇa zermalmte mit Gewalt die von Dhṛṣṭadyumna angeführten Pāñcālas — am fünften Tag, o Bhārata.