மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.190.1
तस्मिंस्तथा वर्तमाने गजाश्वनरसंक्षये ।
दुःशासनो महाराज धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९०.१ ॥
மகாராஜனே, யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்கள் அழிந்துகொண்டிருந்த அந்தப் போர் இவ்வாறு நடைபெற்றபோது, துச்சாசனன் திருஷ்டத்யும்னனுடன் போரிட்டான்.
7.190.2
स तु रुक्मरथासक्तो दुःशासनशरार्दितः ।
अमर्षात्तव पुत्रस्य शरैर्वाहानवाकिरत् ॥ ७.१९०.२ ॥
ஆனால் பொன்மயத் தேரில் அமர்ந்திருந்தவன், துச்சாசனனின் அம்புகளால் துன்புற்று, உமது மகன் மீதான சினத்தால் அம்புகளால் குதிரைகளை மூடினான்.
7.190.3
क्षणेन स रथस्तस्य सध्वजः सहसारथिः ।
नादृश्यत महाराज पार्षतस्य शरैश्चितः ॥ ७.१९०.३ ॥
ஒரு கணத்தில், மகாராஜனே, அந்த பார்ஷதனின் தேர் கொடியுடனும் சாரதியுடனும் அம்புகளால் மூடப்பட்டுப் காணப்படவில்லை.
7.190.4
दुःशासनस्तु राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्य महात्मनः ।
नाशकत्प्रमुखे स्थातुं शरजालप्रपीडितः ॥ ७.१९०.४ ॥
ஆனால், ராஜேந்திரனே, மகாத்மாவான பாஞ்சால இளவரசனுக்கு முன்னால் நிற்க துச்சாசனனால் இயலவில்லை; அம்புகளின் வலையால் துன்புற்றான்.
7.190.5
स तु दुःशासनं बाणैर्विमुखीकृत्य पार्षतः ।
किऱञ्छरसहस्राणि द्रोणमेवाभ्ययाद्रणे ॥ ७.१९०.५ ॥
அவனோ, துச்சாசனனை அம்புகளால் திருப்பி, ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தபடி, போரில் துரோணனையே நோக்கிச் சென்றான்.
7.190.6
अभ्यपद्यत हार्दिक्यः कृतवर्मा त्वनन्तरम् ।
सोदर्याणां त्रयश्चैव त एनं पर्यवारयन् ॥ ७.१९०.६ ॥
பின்னர் ஹார்திக்யன் கிருதவர்மன் அவனை எதிர்த்து வந்தான்; உமது மூன்று சகோதரர்களும் அவனைச் சுற்றி வளைத்தனர்.
7.190.7
तं यमौ पृष्ठतोऽन्वैतां रक्षन्तौ पुरुषर्षभौ ।
द्रोणायाभिमुखं यान्तं दीप्यमानमिवानलम् ॥ ७.१९०.७ ॥
அவனைப் பின்தொடர்ந்து அவனைக் காத்தபடி அந்த இரு புருஷ சிரேஷ்டர்களான இரட்டையர் சென்றனர்; அவன் துரோணரை நோக்கி நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தபடி சென்றுகொண்டிருந்தான்.
7.190.8
सम्प्रहारमकुर्वंस्ते सर्वे च सुमहारथाः ।
अमर्षिताः सत्त्ववन्तः कृत्वा मरणमग्रतः ॥ ७.१९०.८ ॥
அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் கடுமையான தாக்குதல் நடத்தினர்; சினம் கொண்ட அவர்கள் வீரர்களாக, மரணத்தை முன்னிறுத்திக்கொண்டு போரிட்டனர்.
7.190.9
शुद्धात्मानः शुद्धवृत्ता राजन्स्वर्गपुरस्कृताः ।
आर्यं युद्धमकुर्वन्त परस्परजिगीषवः ॥ ७.१९०.९ ॥
அரசே, தூய மனமும் தூய நடத்தையும் கொண்டவர்கள், சொர்க்கத்தை முன்னிறுத்தியவர்கள், ஒருவரையொருவர் வெல்ல விரும்பி உன்னத முறையில் போரிட்டனர்.
7.190.10
शुक्लाभिजनकर्माणो मतिमन्तो जनाधिप ।
धर्मयुद्धमयुध्यन्त प्रेप्सन्तो गतिमुत्तमाम् ॥ ७.१९०.१० ॥
மக்களின் தலைவரே, தூய குலமும் தூய செயலும் கொண்ட அறிவுள்ள வீரர்கள் தர்மயுத்தம் புரிந்தனர்; உயர்ந்த கதியை விரும்பி அவர்கள் போரிட்டனர்.
7.190.11
न तत्रासीदधर्मिष्ठमशस्तं युद्धमेव च ।
नात्र कर्णी न नालीको न लिप्तो न च बस्तिकः ॥ ७.१९०.११ ॥
அங்கு அதர்மமான, விலக்கப்பட்ட போர் இல்லை; கர்ணி அம்புகளும் இல்லை, நாலீகமும் இல்லை, லிப்தமும் இல்லை, பஸ்திகமும் இல்லை.
7.190.12
न सूची कपिशो नैव न गवास्थिर्गजास्थिजः ।
न चूली बलिशस्तत्र न यमी नापि पाचकः।
इषुरासीन्न संश्लिष्टो न पूतिर्न च जिह्मगः ॥ ७.१९०.१२ ॥
அங்கு ஊசி அம்புகளும் இல்லை, கபிசம் இல்லை; பசு எலும்பிலும் யானை எலும்பிலும் செய்தவையும் இல்லை; சூலி, பலிசம், யமி, பாசகம் இல்லை; இணைக்கப்படாததும், நாறுவதும், வளைந்து செல்வதுமான அம்பும் இல்லை.
7.190.13
ऋजून्येव विशुद्धानि सर्वे शस्त्राण्यधारयन् ।
सुयुद्धेन पराँल्लोकानीप्सन्तः कीर्तिमेव च ॥ ७.१९०.१३ ॥
அனைவரும் நேர்மையான, தூய்மையான ஆயுதங்களைத் தாங்கினர்; நல்ல போரால் உயர்ந்த உலகங்களையும் புகழையும் அடைய விரும்பி.
7.190.14
तदासीत्तुमुलं युद्धं सर्वदोषविवर्जितम् ।
चतुर्णां तव योधानां तैस्त्रिभिः पाण्डवैः सह ॥ ७.१९०.१४ ॥
அப்போது அது கடும் போர் நடந்தது; எல்லாக் குற்றங்களும் அற்றது. உங்கள் நால்வர் வீரர்களுக்கும் அந்த மூன்று பாண்டவர்களுக்கும் இடையே.
7.190.15
धृष्टद्युम्नस्तु तान्दृष्ट्वा तव राजन्रथर्षभान् ।
यमाभ्यां वारितान्वीराञ्छीघ्रास्त्रो द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१९०.१५ ॥
ஆனால் திருஷ்டத்யும்னன் அவர்களைப் பார்த்தான்; அரசே, உங்கள் தேர்வீரர்கள் இரு யமர்களால் தடுக்கப்பட்டிருந்தனர். விரைந்த அஸ்திரங்களுடன் அவன் துரோணரை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.190.16
निवारितास्तु ते वीरास्तयोः पुरुषसिंहयोः ।
समसज्जन्त चत्वारो वाताः पर्वतयोरिव ॥ ७.१९०.१६ ॥
ஆனால் அந்த இரு நரசிங்கங்களால் தடுக்கப்பட்ட உங்கள் நால்வர் வீரர்கள் மலைகளின்மேல் மோதும் காற்றுகள்போல மோதினர்.
7.190.17
द्वाभ्यां द्वाभ्यां यमौ सार्धं रथाभ्यां रथपुङ्गवौ ।
समासक्तौ ततो द्रोणं धृष्टद्युम्नोऽभ्यवर्तत ॥ ७.१९०.१७ ॥
இரு தேர்களுடன் இரு யமர்களும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர்களும் இணைந்து ஈடுபட்டனர்; அப்போது திருஷ்டத்யும்னன் துரோணருக்கு எதிராக முன்னேறினான்.
7.190.18
दृष्ट्वा द्रोणाय पाञ्चाल्यं व्रजन्तं युद्धदुर्मदम् ।
यमाभ्यां तांश्च संसक्तांस्तदन्तरमुपाद्रवत् ॥ ७.१९०.१८ ॥
துரோணரை நோக்கி போர்வெறியுடன் செல்லும் பாஞ்சால வீரனைக் கண்டு, அந்த இரு யமர்களும் சிக்கியிருப்பதைக் கண்டு, அந்த இடைவெளியின் வழியாக அவன் விரைந்து பாய்ந்தான்.
7.190.19
दुर्योधनो महाराज किरञ्छोणितभोजनान् ।
तं सात्यकिः शीघ्रतरं पुनरेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१९०.१९ ॥
மகாராஜா, துரியோதனன் இரத்தம் உண்ணும் (எதிரிகளை நோக்கி அம்புகளைச்) சிதறடித்துக்கொண்டு, சாத்யகியை நோக்கி மீண்டும் மிக விரைவாக விரைந்தான்.
7.190.20
तौ परस्परमासाद्य समीपे कुरुमाधवौ ।
हसमानौ नृशार्दूलावभीतौ समसज्जताम् ॥ ७.१९०.२० ॥
அந்த இருவரும் — குரு வீரனும் மாதவனும் — ஒருவரையொருவர் அருகில் அடைந்து, சிரித்துக்கொண்டே, அஞ்சாத நரசிம்மங்களாக மோதிக்கொண்டனர்.
7.190.21
बाल्यवृत्तानि सर्वाणि प्रीयमाणौ विचिन्त्य तौ ।
अन्योन्यं प्रेक्षमाणौ च स्मयमानौ पुनःपुनः ॥ ७.१९०.२१ ॥
குழந்தைப் பருவச் செயல்கள் அனைத்தையும் நினைவுகூர்ந்து மகிழ்ந்து, அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து மீண்டும் மீண்டும் புன்னகைத்தனர்.
7.190.22
अथ दुर्योधनो राजा सात्यकिं समभाषत ।
प्रियं सखायं सततं गर्हयन्वृत्तमात्मनः ॥ ७.१९०.२२ ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன், தன் சொந்த நடத்தையை எப்போதும் நிந்தித்தபடி, தன் அன்புத் தோழனான சாத்யகியிடம் பேசினான்.
7.190.23
धिक् क्रोधं धिक्सखे लोभं धिङ्मोहं धिगमर्षितम् ।
धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलमौरसम् ॥ ७.१९०.२३ ॥
சினத்துக்கு சீ, நண்பனே! பேராசைக்கு சீ, மயக்கத்துக்கு சீ, பொறுக்கமுடியாமைக்கு சீ. க்ஷத்திரிய நடத்தைக்கு சீ, சொந்த குலத்தின் வலிமைக்கும் சீ.
7.190.24
यत्र मामभिसन्धत्से त्वां चाहं शिनिपुङ्गव ।
त्वं हि प्राणैः प्रियतरो ममाहं च सदा तव ॥ ७.१९०.२४ ॥
ஓ சினிகளில் சிறந்தவனே! நீ என்னையும், நான் உன்னையும் இலக்கு வைக்கும் இடத்தில் — நீ எனக்கு உயிரைவிடப் பிரியமானவன்; நானும் எப்போதும் உனக்குப் பிரியமானவனே.
7.190.25
स्मरामि तानि सर्वाणि बाल्यवृत्तानि यानि नौ ।
तानि सर्वाणि जीर्णानि साम्प्रतं नो रणाजिरे।
किमन्यत्क्रोधलोभाभ्यां युद्धमेवाद्य सात्वत ॥ ७.१९०.२५ ॥
சாத்வதா, நாம் இருவரும் சிறுவயதில் செய்த அனைத்துச் செயல்களையும் நான் நினைவுகூர்கிறேன். இப்போது போர்க்களத்தில் அவை அனைத்தும் மங்கிவிட்டன. கோபத்தாலும் பேராசையாலும் இன்று நடப்பது போரே; வேறு என்ன?
7.190.26
तं तथावादिनं तत्र सात्यकिः प्रत्यभाषत ।
प्रहसन्विशिखांस्तीक्ष्णानुद्यम्य परमास्त्रवित् ॥ ७.१९०.२६ ॥
அவ்வாறு பேசிய அவனுக்கு, பரம அஸ்திரங்களை அறிந்த சாத்யகி சிரித்துக்கொண்டு கூர்மையான அம்புகளை எடுத்தவாறு அங்கே பதிலளித்தான்.
7.190.27
नेयं सभा राजपुत्र नाचार्यस्य निवेशनम् ।
यत्र क्रीडितमस्माभिस्तदा राजन्समागतैः ॥ ७.१९०.२७ ॥
அரச குமாரா, இது ஆசாரியரின் இல்லம் அல்ல; அரசனே, நாம் அனைவரும் கூடி அப்போது விளையாடிய இடமும் இதுவல்ல.
7.190.28
क्व सा क्रीडा गताऽस्माकं बाल्ये वै शिनिपुङ्गव ।
क्व च युद्धमिदं भूयः कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.१९०.२८ ॥
சினி வீரனே, நமது சிறுவயதின் அந்த விளையாட்டு எங்கே போயிற்று? இந்தப் போர் எங்கே, மீண்டும் வந்திருக்கிறதே? காலம் நிச்சயமாகக் கடக்க முடியாதது.
7.190.29
किन्तु नो विद्यते कृत्यं धनेन धनलिप्सया ।
यत्र युध्यामहे सर्वे धनलोभात्समागताः ॥ ७.१९०.२९ ॥
ஆனால் செல்வ ஆசையால், செல்வப் பேராசையால் ஒன்று கூடி நாம் அனைவரும் போரிடும் இடத்தில், செல்வத்தால் நமக்கு எந்தக் கடமையும் இல்லை.
7.190.30
तं तथावादिनं तत्र राजानं माधवोऽब्रवीत् ।
एवं वृत्तं सदा क्षात्रं युध्यन्तीह गुरूनपि ॥ ७.१९०.३० ॥
அவ்வாறு பேசிய அரசனிடம் அங்கே மாதவன் கூறினான்: க்ஷத்திரியர்களின் நடத்தை எப்போதும் இவ்வாறுதான்; இங்கே குருமார்களோடும் கூடப் போரிடுகிறார்கள்.
7.190.31
यदि तेऽहं प्रियो राजञ्जहि मां मा चिरं कृथाः ।
त्वत्कृते सुकृतांल्लोकान्गच्छेयं भरतर्षभ ॥ ७.१९०.३१ ॥
ஓ அரசே, நான் உமக்கு அன்பானவன் என்றால், என்னைக் கொல்லுங்கள், தாமதிக்காதீர்கள். ஓ பரதர்களில் காளையே, உமக்காக நான் புண்யவான்களின் உலகங்களை அடைவேன்.
7.190.32
या ते शक्तिर्बलं यच्च तत्क्षिप्रं मयि दर्शय ।
नेच्छामि तदहं द्रष्टुं मित्राणां व्यसनं महत् ॥ ७.१९०.३२ ॥
உமக்கு உள்ள சக்தியும் பலமும் எதுவோ, அதை விரைவில் என்மீது காட்டுங்கள். நண்பர்களுக்கு வந்த இத்தனை பெரிய துன்பத்தை நான் காண விரும்பவில்லை.
7.190.33
इत्येवं व्यक्तमाभाष्य प्रतिभाष्य च सात्यकिः ।
अभ्ययात्तूर्णमव्यग्रो दयां नाकुरुतात्मनि ॥ ७.१९०.३३ ॥
இவ்வாறு தெளிவாகப் பேசி பதிலளித்த பின், சாத்யகி கலங்காமல் விரைவாக முன்னேறினான்; அவன் தன் மனத்தில் இரக்கம் காட்டவில்லை.
7.190.34
तमायान्तं महाबाहुं प्रत्यगृह्णात्तवात्मजः ।
शरैश्चावाकिरद्राजञ्शैनेयं तनयस्तव ॥ ७.१९०.३४ ॥
வந்துகொண்டிருந்த அந்த மகாபாகுவை உமது மகன் எதிர்கொண்டான்; ஓ அரசே, உமது மகன் சைனேயன் மீது அம்புகளை பொழிந்தான்.
7.190.35
ततः प्रववृते युद्धं कुरुमाधवसिंहयोः ।
अन्योन्यं क्रुद्धयोर्घोरं यथा द्विरदसिंहयोः ॥ ७.१९०.३५ ॥
அப்போது குருக்களிலும் மாதவர்களிலும் உள்ள இரு சிங்கங்களுக்கிடையே போர் தொடங்கியது; இரு கோபம் கொண்ட யானைச் சிங்கங்கள் போல் அவர்கள் பயங்கரமாகப் போரிட்டனர்.
7.190.36
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
दुर्योधनः प्रत्यविध्यत्कुपितो दशभिः शरैः ॥ ७.१९०.३६ ॥
அப்போது கோபமுற்ற துரியோதனன், போரின் மதத்தில் களித்த சாத்வதனை முழுவதும் இழுத்து எய்த பத்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.190.37
तं सात्यकिः प्रत्यविध्यत्तथैवावाकिरच्छरैः ।
पञ्चाशता पुनश्चाजौ त्रिंशता दशभिश्च ह ॥ ७.१९०.३७ ॥
சாத்யகியும் அவ்வாறே அவனைத் திருப்பித் தாக்கி, போரில் மீண்டும் ஐம்பது, முப்பது, பத்து அம்புகளால் அவனை மூடினான்.
7.190.38
सात्यकिं तु रणे राजन्प्रहसंस्तनयस्तव ।
आकर्णपूर्णैर्निशितैर्विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१९०.३८ ॥
அரசே! உன் மகன் சிரித்துக்கொண்டே போரில் சாத்யகியைக் காது வரை இழுத்த கூரிய முப்பது அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.190.39
ततोऽस्य सशरं चापं क्षुरप्रेण द्विधाऽच्छिनत् ॥ ७.१९०.३९ ॥
பின்னர் அவன் கூரிய கத்திமுனை அம்பால் அவனுடைய அம்புடன் கூடிய வில்லை இரண்டாக வெட்டினான்.
7.190.40
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय लघुहस्तस्ततो दृढम् ।
सात्यकिर्व्यसृजच्चापि शरश्रेणीं सुतस्य ते ॥ ७.१९०.४० ॥
பின்னர் லேசான கைகளையுடைய சாத்யகி மற்றொரு வலிய வில்லை எடுத்து உன் மகன் மீது அம்புத் தொடரை ஏவினான்.
7.190.41
तामापतन्तीं सहसा शरश्रेणीं जिघांसया ।
चिच्छेद बहुधा राजा तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१९०.४१ ॥
கொல்லும் விருப்பத்துடன் திடீரென வந்த அந்த அம்புத் தொடரை அரசன் பலவாறாக வெட்டினான்; அப்போது மக்கள் கூச்சலிட்டனர்.
7.190.42
सात्यकिं च त्रिसप्तत्या पीडयामास वेगितः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैराकर्णापूर्णनिःसृतैः ॥ ७.१९०.४२ ॥
விரைவாக அவன் சாத்யகியை எழுபத்து மூன்று அம்புகளால் வருத்தினான்; அவை பொன் இறகுகள் கொண்டவை, கல்லில் தீட்டப்பட்டவை, காது வரை இழுத்து எய்யப்பட்டவை.
7.190.43
तस्य सन्दधतश्चेषु संहितेषु च कार्मुकम् ।
आच्छिनत्सात्यकिस्तूर्णं शरैश्चैवाप्यवीविधत् ॥ ७.१९०.४३ ॥
அவன் அம்புகளை இணைத்துக் குறி வைத்தபோது, சாத்யகி விரைவாக அவனுடைய வில்லை அறுத்தான்; அம்புகளால் அவனையும் துளைத்தான்.
7.190.44
स गाढविद्धो व्यथितः प्रत्यपायाद्रथान्तरे ।
दुर्योधनो महाराज दाशार्हशरपीडितः ॥ ७.१९०.४४ ॥
ஆழமாகக் காயப்பட்டு வேதனையுற்ற அவன் வேறொரு தேரில் பின்வாங்கினான். மகாராஜனே, துரியோதனன் தாசார்ஹனின் (சாத்யகியின்) அம்புகளால் வருத்தப்பட்டான்.
7.190.45
समाश्वस्य तु पुत्रस्ते सात्यकिं पुनरभ्ययात् ।
विसृजन्निषुजालानि युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१९०.४५ ॥
பின்னர் ஆறுதல் பெற்ற உன் மகன் மீண்டும் சாத்யகியை நோக்கி முன்னேறினான்; யுயுதானனின் தேரை நோக்கி அம்புவலைகளை ஏவிக்கொண்டே சென்றான்.
7.190.46
तथैव सात्यकिर्बाणान्दुर्योधनरथं प्रति ।
सततं विसृजन्राजंस्तत्सङ्कुलमवर्तत ॥ ७.१९०.४६ ॥
அதேபோல் சாத்யகியும் துரியோதனனின் தேரை நோக்கி இடைவிடாமல் அம்புகளை ஏவினான். மன்னனே, அந்தப் போர் பெரும் குழப்பமாக மாறியது.
7.190.47
तत्रेषुभिः क्षिप्यमाणैः पतद्भिश्च शरीरिषु ।
अग्नेरिव महाकक्षैः शब्दः समभवन्महान् ॥ ७.१९०.४७ ॥
அங்கே எறியப்பட்டு உடல்களில் விழுந்த அம்புகளால், பெரிய காட்டில் எழும் தீயின் ஒலியைப் போல பெரும் ஒலி எழுந்தது.
7.190.48
तयोः शरसहस्रैश्च सञ्छन्नं वसुधातलम् ।
अगम्यरूपं च शरैराकाशं समपद्यत ॥ ७.१९०.४८ ॥
அவர்கள் இருவரின் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் பூமியின் பரப்பு மூடப்பட்டது; அம்புகளால் வானமும் அடையாளம் காண முடியாத வடிவம் கொண்டது.
7.190.49
तत्राप्यधिकमालक्ष्य माधवं रथसत्तमम् ।
क्षिप्रमभ्यपतत्कर्णः परीप्संस्तनयं तव ॥ ७.१९०.४९ ॥
அங்கும் தேரர்களில் சிறந்த மாதவனை (கிருஷ்ணனை) கண்டு, உங்கள் மகனைக் காக்க விரும்பிய கர்ணன் விரைந்து அவர்மீது பாய்ந்தான்.
7.190.50
न तु तं मर्षयामास भीमसेनो महाबलः ।
सोऽभ्ययात्त्वरितः कर्णं विसृजन्सायकान्बहून् ॥ ७.१९०.५० ॥
ஆனால் மகாபலசாலியான பீமசேனன் அதைப் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை. அவன் விரைந்து கர்ணனை நோக்கிச் சென்று பல அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
7.190.51
तस्य कर्णः शितान्बाणान्प्रतिहन्य हसन्निव ।
धनुः शरांश्च चिच्छेद सूतं चाभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१९०.५१ ॥
அவனுடைய கூரிய அம்புகளைத் தடுத்து, கர்ணன் சிரிப்பவனைப்போல் அவனுடைய வில்லையும் அம்புகளையும் வெட்டினான்; தேரோட்டியையும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.190.52
भीमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो गदामादाय पाण्डवः ।
ध्वजं धनुश्च सूतं च सम्ममर्दाहवे रिपोः ॥ ७.१९०.५२ ॥
ஆனால் கோபமடைந்த பாண்டவன் பீமசேனன் கதையை எடுத்து, போரில் பகைவனின் கொடி, வில், தேரோட்டி ஆகியோரை முழுதாக நசுக்கினான்.
7.190.53
रथचक्रं च कर्णस्य बभञ्ज स महाबलः ।
भग्नयक्रे रथेऽतिष्ठदकम्पः शैलराडिव ॥ ७.१९०.५३ ॥
அந்த மகாபலசாலி கர்ணனின் தேர்ச்சக்கரத்தையும் உடைத்தான். அச்சு முறிந்த தேரில் கர்ணன் மலைகளின் அரசனைப்போல் அசையாமல் நின்றான்.
7.190.54
एकचक्रं रथं तस्य तमूहुः सुचिरं हयाः ।
एकचक्रमिवार्कस्य रथं सप्त हया यथा ॥ ७.१९०.५४ ॥
ஒரு சக்கரத் தேரை அவனுடைய குதிரைகள் நீண்ட நேரம் இழுத்துச் சென்றன; சூரியனின் ஒரு சக்கரத் தேரை ஏழு குதிரைகள் இழுப்பதுபோல்.
7.190.55
अमृष्यमाणः कर्णस्तु भीमसेनमयुध्यत ।
विविधैरिषुजालैश्च नानाशस्त्रैश्च संयुगे ॥ ७.१९०.५५ ॥
பொறுக்க இயலாதவனாகிய கர்ணன் போரில் பீமசேனனுடன் போரிட்டான்; பல்வேறு அம்புத் திரள்களாலும் பல்வகைப் படைக்கலன்களாலும்.
7.190.56
भीमसेनस्तु सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रमयोधयत् ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने क्रुद्धो धर्मसुतोऽब्रवीत्।
पाञ्चालानां नरव्याघ्रान्मात्स्यांश्च पुरुषर्षभान् ॥ ७.१९०.५६ ॥
பீமசேனன் சினந்து சூதனின் மகனுடன் போரிட்டான். அவ்வாறு நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கையில், சினந்த தர்மபுத்திரன் பாஞ்சாலர்களின் நரவியாக்கிரங்களையும் மத்சியர்களின் புருஷரிஷபங்களையும் நோக்கிக் கூறினான்.
7.190.57
ये नः प्राणाः शिरो ये च ये नो योधा महारथाः ।
त एते धार्तराष्ट्रेषु विषक्ताः पुरुषर्षभान् ॥ ७.१९०.५७ ॥
நம் உயிர்கள் எவையோ, நம் தலைகள் எவையோ, நம் யோதர்களும் மகாரதர்களும் எவரோ — அவர்கள் இப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன்களின் மீது ஈடுபட்டுள்ளனர், புருஷரிஷபங்களே.
7.190.58
ये नः प्राणाः शिरो ये च ये नो योधा महारथाः ।
त एते धार्तराष्ट्रेषु विषक्ताः पुरुषर्षभाः ॥ ७.१९०.५८ ॥
நம் உயிர்கள் எவையோ, நம் தலைகள் எவையோ, நம் யோதர்களும் மகாரதர்களும் எவரோ — அவர்கள் இப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன்களின் மீது ஈடுபட்டுள்ளனர், புருஷரிஷபங்களே.
7.190.59
किं तिष्ठत यथा मूढाः सर्वे विगतचेतसः ।
तत्र गच्छत यत्रैते युध्यन्ते मामका रथाः ॥ ७.१९०.५९ ॥
ஏன் நிற்கிறீர்கள், மூடர்களைப் போல், மனமிழந்தவர்களாக நீங்கள் அனைவரும்? எங்கே என் இந்த தேர்கள் போரிடுகின்றனவோ அங்கே செல்லுங்கள்.
7.190.60
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य सर्व एव गतज्वराः ।
जयन्तो वध्यमानाश्च गतिमिष्टां गमिष्यथ ॥ ७.१९०.६० ॥
சத்திரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்தி, அனைவரும் கவலையற்றவர்களாக — வெல்லும்போதும், கொல்லப்படும்போதும் — விரும்பிய கதியை அடைவீர்கள்.
7.190.61
ते राज्ञा चोदिता वीरा योत्स्यमाना महारथाः ।
चतुर्धा वाहिनीं कृत्वा त्वरिता द्रोणमभ्ययुः ॥ ७.१९०.६१ ॥
அரசனால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட அந்த வீர மகாரதர்கள், போருக்குத் தயாராக, படையை நான்கு பிரிவுகளாக்கி விரைவாக துரோணரை நோக்கிச் சென்றனர்.
7.190.62
पाञ्चालास्त्वेकतो द्रोणमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः ।
भीमसेनपुरोगाश्चाप्येकतः पर्यवारयन् ॥ ७.१९०.६२ ॥
பாஞ்சாலர்கள் ஒருபுறம் கூரிய அம்புகளால் துரோணரைத் தாக்கினர்; பீமசேனனை முன்னிட்டு வந்தவர்கள் மறுபுறம் அவரைச் சூழ்ந்தனர்.
7.190.63
आसंस्तु पाण्डुपुत्राणां त्रयो जिह्मा महारथाः ।
यमौ च भीमसेनश्च प्राक्रोशंस्ते धनञ्जयम् ॥ ७.१९०.६३ ॥
பாண்டுவின் மகன்களில் மூன்று வஞ்சக மகாரதர்கள் இருந்தனர் — இரு யமர்களும், பீமசேனனும் — அவர்கள் தனஞ்சயனை நோக்கி கூவினர்.
7.190.64
अभिद्रवार्जुन क्षिप्रं कुरून्द्रोणादपानुद ।
तत एनं हनिष्यन्ति पाञ्चाला हतरक्षिणम् ॥ ७.१९०.६४ ॥
அர்ஜுனா, விரைந்து முன்னேறு; கௌரவர்களை துரோணரிடமிருந்து விரட்டு. இல்லையெனில் பாஞ்சாலர்கள் அவனை அவனது காவலன் கொல்லப்பட்ட பின் கொல்வார்கள்.
7.190.65
कौरवेयांस्ततः पार्थः ससा समुपाद्रवत् ।
पाञ्चालानेव तु द्रोणो धृष्टद्युम्नपुरोगमान्।
ममर्दुस्तरसा वीराः पञ्चमेऽहनि भारत ॥ ७.१९०.६५ ॥
பிறகு பார்த்தன் படையுடன் கௌரவர்கள் மீது பாய்ந்தான்; துரோணர் திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிட்ட பாஞ்சாலர்களை வலுவாக நசுக்கினார் — பாரதா, ஐந்தாம் நாளில்.