മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.190.1
तस्मिंस्तथा वर्तमाने गजाश्वनरसंक्षये ।
दुःशासनो महाराज धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९०.१ ॥
മഹാരാജാവേ, ആനകളും കുതിരകളും മനുഷ്യരും നശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ യുദ്ധം അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ ദുഃശാസനൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോട് പൊരുതി.
7.190.2
स तु रुक्मरथासक्तो दुःशासनशरार्दितः ।
अमर्षात्तव पुत्रस्य शरैर्वाहानवाकिरत् ॥ ७.१९०.२ ॥
എന്നാൽ സ്വർണരഥത്തിൽ ഇരുന്നവൻ, ദുഃശാസനന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായി, അങ്ങയുടെ പുത്രനോടുള്ള കോപത്താൽ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുതിരകളെ മൂടി.
7.190.3
क्षणेन स रथस्तस्य सध्वजः सहसारथिः ।
नादृश्यत महाराज पार्षतस्य शरैश्चितः ॥ ७.१९०.३ ॥
ഒരു നിമിഷത്തിൽ, മഹാരാജാവേ, ആ പാർഷതന്റെ രഥം കൊടിയോടും സാരഥിയോടും കൂടി അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട് കാണാതായി.
7.190.4
दुःशासनस्तु राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्य महात्मनः ।
नाशकत्प्रमुखे स्थातुं शरजालप्रपीडितः ॥ ७.१९०.४ ॥
എന്നാൽ, രാജേന്ദ്രാ, മഹാത്മാവായ പാഞ്ചാല്യന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ ദുഃശാസനനായില്ല; അമ്പുകളുടെ വലയാൽ പീഡിതനായി.
7.190.5
स तु दुःशासनं बाणैर्विमुखीकृत्य पार्षतः ।
किऱञ्छरसहस्राणि द्रोणमेवाभ्ययाद्रणे ॥ ७.१९०.५ ॥
അവൻ ദുഃശാസനനെ അമ്പുകളാൽ പിന്തിരിപ്പിച്ച്, ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണനുനേരെ മുന്നേറി.
7.190.6
अभ्यपद्यत हार्दिक्यः कृतवर्मा त्वनन्तरम् ।
सोदर्याणां त्रयश्चैव त एनं पर्यवारयन् ॥ ७.१९०.६ ॥
പിന്നീട് ഹാർദിക്യൻ കൃതവർമ്മൻ അവനെ എതിരിട്ടു; അങ്ങയുടെ മൂന്നു സഹോദരന്മാരും അവനെ വളഞ്ഞു.
7.190.7
तं यमौ पृष्ठतोऽन्वैतां रक्षन्तौ पुरुषर्षभौ ।
द्रोणायाभिमुखं यान्तं दीप्यमानमिवानलम् ॥ ७.१९०.७ ॥
അവനെ പിന്നിൽനിന്ന് പിന്തുടർന്ന്, സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ആ രണ്ടു പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ഇരട്ടകൾ നടന്നു; അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ദ്രോണനുനേരെ പോകുകയായിരുന്നു.
7.190.8
सम्प्रहारमकुर्वंस्ते सर्वे च सुमहारथाः ।
अमर्षिताः सत्त्ववन्तः कृत्वा मरणमग्रतः ॥ ७.१९०.८ ॥
ആ മഹാരഥന്മാരെല്ലാം കഠിനമായ പ്രഹരം നടത്തി; കോപംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ധീരന്മാർ മരണത്തെ മുന്നിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പോരാടി.
7.190.9
शुद्धात्मानः शुद्धवृत्ता राजन्स्वर्गपुरस्कृताः ।
आर्यं युद्धमकुर्वन्त परस्परजिगीषवः ॥ ७.१९०.९ ॥
രാജാവേ, ശുദ്ധമായ മനസ്സും ശുദ്ധമായ നടപ്പുമുള്ളവർ, സ്വർഗത്തെ മുന്നിൽ വെച്ചവർ, പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ ആര്യയുദ്ധം ചെയ്തു.
7.190.10
शुक्लाभिजनकर्माणो मतिमन्तो जनाधिप ।
धर्मयुद्धमयुध्यन्त प्रेप्सन्तो गतिमुत्तमाम् ॥ ७.१९०.१० ॥
ജനാധിപാ, ശുഭ്രമായ കുലവും കർമവുമുള്ള ബുദ്ധിമാന്മാർ ധർമയുദ്ധം ചെയ്തു; ഉത്തമഗതി ആഗ്രഹിച്ച് അവർ പൊരുതി.
7.190.11
न तत्रासीदधर्मिष्ठमशस्तं युद्धमेव च ।
नात्र कर्णी न नालीको न लिप्तो न च बस्तिकः ॥ ७.१९०.११ ॥
അവിടെ അധർമവും നിഷിദ്ധവുമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; കർണി അമ്പുകളോ നാലീകമോ ലിപ്തമോ ബസ്തികമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
7.190.12
न सूची कपिशो नैव न गवास्थिर्गजास्थिजः ।
न चूली बलिशस्तत्र न यमी नापि पाचकः।
इषुरासीन्न संश्लिष्टो न पूतिर्न च जिह्मगः ॥ ७.१९०.१२ ॥
അവിടെ സൂചി, കപിശ അമ്പുകളില്ല; പശുവിന്റെ എല്ലിലും ആനയുടെ എല്ലിലും ഉണ്ടാക്കിയവയുമില്ല; ചൂലി, ബലിശ, യമി, പാചകം ഇല്ല; ചേർക്കാത്തതും ദുർഗന്ധമുള്ളതും വളഞ്ഞു പോകുന്നതുമായ അമ്പും ഇല്ല.
7.190.13
ऋजून्येव विशुद्धानि सर्वे शस्त्राण्यधारयन् ।
सुयुद्धेन पराँल्लोकानीप्सन्तः कीर्तिमेव च ॥ ७.१९०.१३ ॥
എല്ലാവരും നേരായതും ശുദ്ധവുമായ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചു; നല്ല യുദ്ധത്താൽ ഉന്നതലോകങ്ങളും കീർത്തിയും നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.
7.190.14
तदासीत्तुमुलं युद्धं सर्वदोषविवर्जितम् ।
चतुर्णां तव योधानां तैस्त्रिभिः पाण्डवैः सह ॥ ७.१९०.१४ ॥
അപ്പോൾ അത് ഭീകരമായ യുദ്ധമായി, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഇല്ലാത്തത്; നിന്റെ നാല് യോദ്ധാക്കളും ആ മൂന്ന് പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ.
7.190.15
धृष्टद्युम्नस्तु तान्दृष्ट्वा तव राजन्रथर्षभान् ।
यमाभ्यां वारितान्वीराञ्छीघ्रास्त्रो द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१९०.१५ ॥
എന്നാൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ നിന്റെ ആ രഥശ്രേഷ്ഠന്മാരെ കണ്ടു; രാജാവേ, അവരെ ഇരുയമന്മാർ തടഞ്ഞിരുന്നു. ശീഘ്രാസ്ത്രനായ അവൻ ദ്രോണനു നേരെ മുന്നേറി.
7.190.16
निवारितास्तु ते वीरास्तयोः पुरुषसिंहयोः ।
समसज्जन्त चत्वारो वाताः पर्वतयोरिव ॥ ७.१९०.१६ ॥
എന്നാൽ ആ രണ്ടു പുരുഷസിംഹന്മാരാൽ തടയപ്പെട്ട നിന്റെ ആ നാല് വീരന്മാർ പർവതങ്ങളിൽ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റുകൾപോലെ ഏറ്റുമുട്ടി.
7.190.17
द्वाभ्यां द्वाभ्यां यमौ सार्धं रथाभ्यां रथपुङ्गवौ ।
समासक्तौ ततो द्रोणं धृष्टद्युम्नोऽभ्यवर्तत ॥ ७.१९०.१७ ॥
രണ്ടു രഥങ്ങളോടുകൂടി ഇരുയമന്മാരും, രഥശ്രേഷ്ഠന്മാരും അവിടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദ്രോണനെ നേരിട്ടു.
7.190.18
दृष्ट्वा द्रोणाय पाञ्चाल्यं व्रजन्तं युद्धदुर्मदम् ।
यमाभ्यां तांश्च संसक्तांस्तदन्तरमुपाद्रवत् ॥ ७.१९०.१८ ॥
യുദ്ധമദത്തോടെ ദ്രോണനുനേരെ പോകുന്ന പാഞ്ചാല രാജകുമാരനെ കണ്ട്, ആ ഇരുയമന്മാരും കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നതു കണ്ട്, അവൻ ആ ഇടവഴിയിലൂടെ കുതിച്ചു.
7.190.19
दुर्योधनो महाराज किरञ्छोणितभोजनान् ।
तं सात्यकिः शीघ्रतरं पुनरेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१९०.१९ ॥
മഹാരാജാവേ, ദുര്യോധനൻ അമ്പുകൾ ചിതറിച്ചുകൊണ്ട്, രക്തം കുടിക്കുന്ന (ശത്രുക്കളെ) നേരിട്ട്, സാത്യകിയുടെ നേർക്ക് കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ വീണ്ടും പാഞ്ഞടുത്തു.
7.190.20
तौ परस्परमासाद्य समीपे कुरुमाधवौ ।
हसमानौ नृशार्दूलावभीतौ समसज्जताम् ॥ ७.१९०.२० ॥
ആ രണ്ടുപേരും — കുരുവീരനും മാധവനും — പരസ്പരം അടുത്തെത്തി, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ഭയമില്ലാത്ത നരശ്രേഷ്ഠരായി ഏറ്റുമുട്ടി.
7.190.21
बाल्यवृत्तानि सर्वाणि प्रीयमाणौ विचिन्त्य तौ ।
अन्योन्यं प्रेक्षमाणौ च स्मयमानौ पुनःपुनः ॥ ७.१९०.२१ ॥
ബാല്യത്തിലെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഓർത്ത് സന്തോഷിച്ച്, ആ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി വീണ്ടും വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു.
7.190.22
अथ दुर्योधनो राजा सात्यकिं समभाषत ।
प्रियं सखायं सततं गर्हयन्वृत्तमात्मनः ॥ ७.१९०.२२ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ, തന്റെ സ്വന്തം നടപ്പിനെ നിരന്തരം ശപിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രിയ സുഹൃത്തായ സാത്യകിയോട് സംസാരിച്ചു.
7.190.23
धिक् क्रोधं धिक्सखे लोभं धिङ्मोहं धिगमर्षितम् ।
धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलमौरसम् ॥ ७.१९०.२३ ॥
ക്രോധത്തിന് ധിക്കാരം, സുഹൃത്തേ! ലോഭത്തിന് ധിക്കാരം, മോഹത്തിന് ധിക്കാരം, അസഹിഷ്ണുതയ്ക്ക് ധിക്കാരം. ക്ഷത്രിയാചാരത്തിനും സ്വകുലബലത്തിനും ധിക്കാരം.
7.190.24
यत्र मामभिसन्धत्से त्वां चाहं शिनिपुङ्गव ।
त्वं हि प्राणैः प्रियतरो ममाहं च सदा तव ॥ ७.१९०.२४ ॥
ശിനിശ്രേഷ്ഠാ! നീ എന്നെയും ഞാൻ നിന്നെയും ലക്ഷ്യമാക്കുന്ന ഇടത്തിൽ — നീ എനിക്ക് ജീവനേക്കാൾ പ്രിയനാണ്; ഞാനും എപ്പോഴും നിനക്ക് പ്രിയനാണ്.
7.190.25
स्मरामि तानि सर्वाणि बाल्यवृत्तानि यानि नौ ।
तानि सर्वाणि जीर्णानि साम्प्रतं नो रणाजिरे।
किमन्यत्क्रोधलोभाभ्यां युद्धमेवाद्य सात्वत ॥ ७.१९०.२५ ॥
സാത്വതാ, നമ്മൾ ഇരുവരും ബാല്യത്തിൽ ചെയ്ത ആ പ്രവൃത്തികളെല്ലാം എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്. ഇപ്പോൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവയെല്ലാം മങ്ങിപ്പോയി. ക്രോധവും ലോഭവും കൊണ്ട് ഇന്ന് നടക്കുന്നത് യുദ്ധമാണ്, മറ്റൊന്നുമല്ല.
7.190.26
तं तथावादिनं तत्र सात्यकिः प्रत्यभाषत ।
प्रहसन्विशिखांस्तीक्ष्णानुद्यम्य परमास्त्रवित् ॥ ७.१९०.२६ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിച്ച അവനോട്, പരമാസ്ത്രങ്ങളറിയുന്ന സാത്യകി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളെടുത്ത് അവിടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.190.27
नेयं सभा राजपुत्र नाचार्यस्य निवेशनम् ।
यत्र क्रीडितमस्माभिस्तदा राजन्समागतैः ॥ ७.१९०.२७ ॥
രാജപുത്രാ, ഇത് ആചാര്യന്റെ വസതിയല്ല; രാജാവേ, നാമെല്ലാം ഒത്തുചേർന്ന് അന്ന് കളിച്ച സ്ഥലവുമല്ല.
7.190.28
क्व सा क्रीडा गताऽस्माकं बाल्ये वै शिनिपुङ्गव ।
क्व च युद्धमिदं भूयः कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.१९०.२८ ॥
ശിനിശ്രേഷ്ഠാ, നമ്മുടെ ബാല്യത്തിലെ ആ കളി എവിടെപ്പോയി? ഈ യുദ്ധം വീണ്ടും എവിടെനിന്നു വന്നു? കാലം തീർച്ചയായും മറികടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതാണ്.
7.190.29
किन्तु नो विद्यते कृत्यं धनेन धनलिप्सया ।
यत्र युध्यामहे सर्वे धनलोभात्समागताः ॥ ७.१९०.२९ ॥
എന്നാൽ ധനമോഹത്താലും ധനലോഭത്താലും നാമെല്ലാം ഒത്തുചേർന്ന് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നിടത്ത്, ധനംകൊണ്ട് നമുക്ക് ഒരു കർത്തവ്യവും ശേഷിക്കുന്നില്ല.
7.190.30
तं तथावादिनं तत्र राजानं माधवोऽब्रवीत् ।
एवं वृत्तं सदा क्षात्रं युध्यन्तीह गुरूनपि ॥ ७.१९०.३० ॥
അങ്ങനെ സംസാരിച്ച രാജാവിനോട് അവിടെ മാധവൻ പറഞ്ഞു: ക്ഷത്രിയരുടെ ആചാരം എപ്പോഴും ഇങ്ങനെത്തന്നെയാണ്; ഇവിടെ ഗുരുക്കന്മാരോടുപോലും അവർ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
7.190.31
यदि तेऽहं प्रियो राजञ्जहि मां मा चिरं कृथाः ।
त्वत्कृते सुकृतांल्लोकान्गच्छेयं भरतर्षभ ॥ ७.१९०.३१ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ നിനക്ക് പ്രിയനാണെങ്കിൽ എന്നെ ഉടൻ കൊല്ലുക, താമസിക്കരുത്. ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിനക്കുവേണ്ടി ഞാൻ പുണ്യവാന്മാരുടെ ലോകങ്ങളിൽ പോകും.
7.190.32
या ते शक्तिर्बलं यच्च तत्क्षिप्रं मयि दर्शय ।
नेच्छामि तदहं द्रष्टुं मित्राणां व्यसनं महत् ॥ ७.१९०.३२ ॥
നിനക്കുള്ള ശക്തിയും ബലവും ഏതായാലും അത് വേഗം എന്നിൽ കാണിക്കുക. സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് വന്ന ഈ വലിയ ദുരിതം കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
7.190.33
इत्येवं व्यक्तमाभाष्य प्रतिभाष्य च सात्यकिः ।
अभ्ययात्तूर्णमव्यग्रो दयां नाकुरुतात्मनि ॥ ७.१९०.३३ ॥
ഇങ്ങനെ വ്യക്തമായി സംസാരിച്ചു മറുപടി പറഞ്ഞശേഷം സാത്യകി കലങ്ങാതെ വേഗം മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു; തന്നിൽ കാരുണ്യം കാണിച്ചില്ല.
7.190.34
तमायान्तं महाबाहुं प्रत्यगृह्णात्तवात्मजः ।
शरैश्चावाकिरद्राजञ्शैनेयं तनयस्तव ॥ ७.१९०.३४ ॥
വരുന്ന ആ മഹാബാഹുവിനെ നിന്റെ പുത്രൻ എതിരേറ്റു; ഹേ രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രൻ ശൈനേയന്റെ മേൽ അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു.
7.190.35
ततः प्रववृते युद्धं कुरुमाधवसिंहयोः ।
अन्योन्यं क्रुद्धयोर्घोरं यथा द्विरदसिंहयोः ॥ ७.१९०.३५ ॥
അപ്പോൾ കുരുക്കളിലെയും മാധവരിലെയും സിംഹങ്ങൾ തമ്മിൽ യുദ്ധം തുടങ്ങി; കോപിച്ച ഇരുവരും, രണ്ടു ഗജസിംഹങ്ങൾ പോലെ, പരസ്പരം ഭയങ്കരമായി പൊരുതി.
7.190.36
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
दुर्योधनः प्रत्यविध्यत्कुपितो दशभिः शरैः ॥ ७.१९०.३६ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ദുര്യോധനൻ, യുദ്ധമദത്താൽ ഉന്മത്തനായ സാത്വതനെ, പൂർണ്ണമായി വലിച്ചുവിട്ട പത്ത് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
7.190.37
तं सात्यकिः प्रत्यविध्यत्तथैवावाकिरच्छरैः ।
पञ्चाशता पुनश्चाजौ त्रिंशता दशभिश्च ह ॥ ७.१९०.३७ ॥
സാത്യകിയും അതുപോലെ അവനെ പ്രത്യാക്രമിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ വീണ്ടും അമ്പത്, മുപ്പത്, പത്ത് അമ്പുകളാൽ അവനെ മൂടി.
7.190.38
सात्यकिं तु रणे राजन्प्रहसंस्तनयस्तव ।
आकर्णपूर्णैर्निशितैर्विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१९०.३८ ॥
രാജാവേ! നിന്റെ പുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ സാത്യകിയെ ചെവിവരെ വലിച്ചെടുത്ത മൂർച്ചയുള്ള മുപ്പത് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.190.39
ततोऽस्य सशरं चापं क्षुरप्रेण द्विधाऽच्छिनत् ॥ ७.१९०.३९ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ക്ഷുരപ്ര അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ അമ്പോടുകൂടിയ വില്ല് രണ്ടായി മുറിച്ചു.
7.190.40
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय लघुहस्तस्ततो दृढम् ।
सात्यकिर्व्यसृजच्चापि शरश्रेणीं सुतस्य ते ॥ ७.१९०.४० ॥
അപ്പോൾ ലഘുവായ കൈകളുള്ള സാത്യകി മറ്റൊരു ഉറച്ച വില്ലെടുത്ത് നിന്റെ പുത്രന്റെ നേരെ അമ്പുകളുടെ നിര തൊടുത്തു.
7.190.41
तामापतन्तीं सहसा शरश्रेणीं जिघांसया ।
चिच्छेद बहुधा राजा तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१९०.४१ ॥
കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പെട്ടെന്ന് വന്ന ആ അമ്പുനിരയെ രാജാവ് പല വിധത്തിൽ മുറിച്ചു; അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
7.190.42
सात्यकिं च त्रिसप्तत्या पीडयामास वेगितः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैराकर्णापूर्णनिःसृतैः ॥ ७.१९०.४२ ॥
അവൻ വേഗത്തിൽ സാത്യകിയെ എഴുപത്തിമൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് പീഡിപ്പിച്ചു; അവ സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ളവയും കല്ലിൽ മിനുക്കിയവയും ചെവിവരെ വലിച്ചു തൊടുത്തവയുമായിരുന്നു.
7.190.43
तस्य सन्दधतश्चेषु संहितेषु च कार्मुकम् ।
आच्छिनत्सात्यकिस्तूर्णं शरैश्चैवाप्यवीविधत् ॥ ७.१९०.४३ ॥
അവൻ അമ്പുകൾ തൊടുത്ത് വില്ല് സന്ധിക്കുമ്പോൾ സാത്യകി വേഗത്തിൽ അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു; അമ്പുകളാൽ അവനെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.190.44
स गाढविद्धो व्यथितः प्रत्यपायाद्रथान्तरे ।
दुर्योधनो महाराज दाशार्हशरपीडितः ॥ ७.१९०.४४ ॥
ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ് വേദനിച്ച അവൻ മറ്റൊരു രഥത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് പിന്മാറി. മഹാരാജാവേ, ദുര്യോധനൻ ദാശാർഹന്റെ (സാത്യകിയുടെ) അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായി.
7.190.45
समाश्वस्य तु पुत्रस्ते सात्यकिं पुनरभ्ययात् ।
विसृजन्निषुजालानि युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१९०.४५ ॥
പിന്നെ ആശ്വാസം വീണ്ടെടുത്ത നിന്റെ പുത്രൻ വീണ്ടും സാത്യകിക്ക് നേരെ മുന്നേറി; യുയുധാനന്റെ രഥത്തിന് നേരെ അമ്പുവലകൾ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് പോയി.
7.190.46
तथैव सात्यकिर्बाणान्दुर्योधनरथं प्रति ।
सततं विसृजन्राजंस्तत्सङ्कुलमवर्तत ॥ ७.१९०.४६ ॥
അതുപോലെ സാത്യകിയും ദുര്യോധനന്റെ രഥത്തിന് നേരെ നിരന്തരം അമ്പുകൾ ചൊരിഞ്ഞു. രാജാവേ, ആ പോർക്കളം കോലാഹലമയമായി.
7.190.47
तत्रेषुभिः क्षिप्यमाणैः पतद्भिश्च शरीरिषु ।
अग्नेरिव महाकक्षैः शब्दः समभवन्महान् ॥ ७.१९०.४७ ॥
അവിടെ എയ്തുവിടുന്നതും ശരീരങ്ങളിൽ വീഴുന്നതുമായ അമ്പുകളിൽ നിന്ന്, വലിയ കാട്ടിൽ തീ പടരുന്നതുപോലെ മഹാശബ്ദം ഉയർന്നു.
7.190.48
तयोः शरसहस्रैश्च सञ्छन्नं वसुधातलम् ।
अगम्यरूपं च शरैराकाशं समपद्यत ॥ ७.१९०.४८ ॥
അവർ ഇരുവരുടെയും ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകളാൽ ഭൂതലം മൂടപ്പെട്ടു; അമ്പുകളാൽ ആകാശവും തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത രൂപം പ്രാപിച്ചു.
7.190.49
तत्राप्यधिकमालक्ष्य माधवं रथसत्तमम् ।
क्षिप्रमभ्यपतत्कर्णः परीप्संस्तनयं तव ॥ ७.१९०.४९ ॥
അവിടെയും രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മാധവനെ കണ്ട്, നിന്റെ പുത്രനെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കർണൻ വേഗത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനുനേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.190.50
न तु तं मर्षयामास भीमसेनो महाबलः ।
सोऽभ्ययात्त्वरितः कर्णं विसृजन्सायकान्बहून् ॥ ७.१९०.५० ॥
എന്നാൽ മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ അതു സഹിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം വേഗത്തിൽ കർണനു നേരെ ചെന്ന് അനേകം അമ്പുകൾ തൊടുത്തുവിട്ടു.
7.190.51
तस्य कर्णः शितान्बाणान्प्रतिहन्य हसन्निव ।
धनुः शरांश्च चिच्छेद सूतं चाभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१९०.५१ ॥
അവന്റെ മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകളെ തടഞ്ഞ്, കർണൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവന്റെ വില്ലും അമ്പുകളും മുറിച്ചു; സാരഥിയെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
7.190.52
भीमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो गदामादाय पाण्डवः ।
ध्वजं धनुश्च सूतं च सम्ममर्दाहवे रिपोः ॥ ७.१९०.५२ ॥
എന്നാൽ കോപാകുലനായ പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനൻ ഗദയെടുത്ത്, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ കൊടി, വില്ല്, സാരഥി എന്നിവയെ പൂർണമായി തകർത്തു.
7.190.53
रथचक्रं च कर्णस्य बभञ्ज स महाबलः ।
भग्नयक्रे रथेऽतिष्ठदकम्पः शैलराडिव ॥ ७.१९०.५३ ॥
ആ മഹാബലൻ കർണന്റെ രഥചക്രം തകർത്തു. അച്ചുതണ്ട് ഒടിഞ്ഞ രഥത്തിലും കർണൻ പർവതരാജനെപ്പോലെ അചഞ്ചലനായി നിന്നു.
7.190.54
एकचक्रं रथं तस्य तमूहुः सुचिरं हयाः ।
एकचक्रमिवार्कस्य रथं सप्त हया यथा ॥ ७.१९०.५४ ॥
ഒറ്റച്ചക്രമുള്ള അവന്റെ രഥത്തെ അവന്റെ കുതിരകൾ വളരെനേരം വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി; സൂര്യന്റെ ഒറ്റച്ചക്രരഥത്തെ ഏഴു കുതിരകൾ വലിക്കുന്നതുപോലെ.
7.190.55
अमृष्यमाणः कर्णस्तु भीमसेनमयुध्यत ।
विविधैरिषुजालैश्च नानाशस्त्रैश्च संयुगे ॥ ७.१९०.५५ ॥
സഹിക്കാനാകാതെ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനനോടു പോരാടി; വിവിധ അമ്പുവലകളാലും നാനാവിധ ആയുധങ്ങളാലും.
7.190.56
भीमसेनस्तु सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रमयोधयत् ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने क्रुद्धो धर्मसुतोऽब्रवीत्।
पाञ्चालानां नरव्याघ्रान्मात्स्यांश्च पुरुषर्षभान् ॥ ७.१९०.५६ ॥
ഭീമസേനൻ കോപത്തോടെ സൂതപുത്രനോടു പോരാടി. ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ കോപിച്ച ധർമപുത്രൻ പാഞ്ചാലരിലെ നരവ്യാഘ്രന്മാരോടും മത്സ്യരിലെ പുരുഷർഷഭന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
7.190.57
ये नः प्राणाः शिरो ये च ये नो योधा महारथाः ।
त एते धार्तराष्ट्रेषु विषक्ताः पुरुषर्षभान् ॥ ७.१९०.५७ ॥
നമ്മുടെ പ്രാണന്മാർ, നമ്മുടെ തലകൾ, നമ്മുടെ യോദ്ധാക്കളായ മഹാരഥന്മാർ — അവർ ഇപ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു, പുരുഷർഷഭന്മാരേ.
7.190.58
ये नः प्राणाः शिरो ये च ये नो योधा महारथाः ।
त एते धार्तराष्ट्रेषु विषक्ताः पुरुषर्षभाः ॥ ७.१९०.५८ ॥
നമ്മുടെ പ്രാണന്മാർ, നമ്മുടെ തലകൾ, നമ്മുടെ യോദ്ധാക്കളായ മഹാരഥന്മാർ — അവർ ഇപ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു, പുരുഷർഷഭന്മാരേ.
7.190.59
किं तिष्ठत यथा मूढाः सर्वे विगतचेतसः ।
तत्र गच्छत यत्रैते युध्यन्ते मामका रथाः ॥ ७.१९०.५९ ॥
മൂഢന്മാരെപ്പോലെ, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്തിന് നിൽക്കുന്നു? എന്റെ ഈ രഥങ്ങൾ എവിടെ പോരാടുന്നുവോ അവിടേക്കു പോകൂ.
7.190.60
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य सर्व एव गतज्वराः ।
जयन्तो वध्यमानाश्च गतिमिष्टां गमिष्यथ ॥ ७.१९०.६० ॥
ക്ഷത്രധർമത്തെ മുന്നിൽ വെച്ച്, എല്ലാവരും ദുഃഖരഹിതരായി — ജയിച്ചാലും വധിക്കപ്പെട്ടാലും — ആഗ്രഹിച്ച ഗതി പ്രാപിക്കും.
7.190.61
ते राज्ञा चोदिता वीरा योत्स्यमाना महारथाः ।
चतुर्धा वाहिनीं कृत्वा त्वरिता द्रोणमभ्ययुः ॥ ७.१९०.६१ ॥
രാജാവിനാൽ പ്രേരിതരായ ആ വീര മഹാരഥന്മാർ, യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങി, സേനയെ നാലായി വിഭജിച്ച് വേഗത്തിൽ ദ്രോണനെ നേരിടാൻ മുന്നേറി.
7.190.62
पाञ्चालास्त्वेकतो द्रोणमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः ।
भीमसेनपुरोगाश्चाप्येकतः पर्यवारयन् ॥ ७.१९०.६२ ॥
പാഞ്ചാലന്മാർ ഒരു ഭാഗത്തുനിന്ന് മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ ദ്രോണനെ പ്രഹരിച്ചു; ഭീമസേനനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയവർ മറുവശത്തുനിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞു.
7.190.63
आसंस्तु पाण्डुपुत्राणां त्रयो जिह्मा महारथाः ।
यमौ च भीमसेनश्च प्राक्रोशंस्ते धनञ्जयम् ॥ ७.१९०.६३ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാരിൽ മൂന്നു ജിഹ്മ (വക്രബുദ്ധി) മഹാരഥന്മാരുണ്ടായിരുന്നു — ഇരട്ടകളായ യമന്മാരും ഭീമസേനനും — അവർ ധനഞ്ജയനെ വിളിച്ചുകൂവി.
7.190.64
अभिद्रवार्जुन क्षिप्रं कुरून्द्रोणादपानुद ।
तत एनं हनिष्यन्ति पाञ्चाला हतरक्षिणम् ॥ ७.१९०.६४ ॥
അർജുനാ, വേഗം മുന്നേറി കൗരവരെ ദ്രോണനിൽനിന്ന് അകറ്റുക; അല്ലെങ്കിൽ കാവൽക്കാരൻ വീണാൽ പാഞ്ചാലന്മാർ അവനെ വധിക്കും.
7.190.65
कौरवेयांस्ततः पार्थः ससा समुपाद्रवत् ।
पाञ्चालानेव तु द्रोणो धृष्टद्युम्नपुरोगमान्।
ममर्दुस्तरसा वीराः पञ्चमेऽहनि भारत ॥ ७.१९०.६५ ॥
അപ്പോൾ പാർഥൻ സേനയോടൊപ്പം കൗരവരുടെ മേൽ പാഞ്ഞടുത്തു; ദ്രോണൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ പാഞ്ചാലന്മാരെ ശക്തമായി തകർത്തു — ഭാരതാ, അഞ്ചാം ദിവസം.