Mahābhārata · Adhyāya 7.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.99.1
वर्तमाने तदा युद्धे द्रोणस्य सह पाण्डुभिः ।
परिवर्तमान आदित्ये तत्र सूर्ये च रश्मिभिः।
रजसा कीर्यमाणाश्च मन्दीभूताश्च कौरवाः ॥ ७.९९.१ ॥
Während der Kampf zwischen Droṇa und den Pāṇḍava tobte und die Sonne mit ihren Strahlen am Himmel kreiste, wurden die Kaurava, zerstreut und von Staub bedeckt, matt.
7.99.2
तिष्ठतां युध्यमानानां पुनरावर्ततामपि ।
भज्यतां जयतां चैव जगाम तदहः शनैः ॥ ७.९९.२ ॥
Unter denen, die standhielten und kämpften, die wieder umkehrten, die zerbrachen und die siegten, verstrich jener Tag langsam.
7.99.3
तथा तेषु विषक्तेषु सैन्येषु जयगृद्धिषु ।
अर्जुनो वासुदेवश्च सैन्धवायैव जग्मतुः ॥ ७.९९.३ ॥
Während die Heere, gierig nach Sieg, so ineinander verstrickt waren, zogen Arjuna und Vāsudeva zu Saindhava.
7.99.4
रथमार्गप्रमाणं तु कौन्तेयो निशितैः शरैः ।
चकार यं च पन्थानं ययौ तेन जनार्दनः ॥ ७.९९.४ ॥
Der Sohn Kuntīs zog mit scharfen Pfeilen die Breite des Wagenweges ab, und auf eben diesem Weg zog Janārdana weiter.
7.99.5
यत्रयत्र रथो याति पाण्डवस्य महात्मनः ।
तत्रतत्रैव दीर्यन्ते सेनास्तव विशाम्पते ॥ ७.९९.५ ॥
Wohin der Wagen des großherzigen Pāṇḍava auch fährt, dort, o Herr der Völker, werden deine Heere zerrissen.
7.99.6
रथशिक्षां तु दाशार्हो दर्शयामास वीर्यवान् ।
उत्तमाधममध्यानि मण्डलानि विदर्शयन् ॥ ७.९९.६ ॥
Der mächtige Nachkomme Daśārhas zeigte seine Kunst des Wagenlenkens und führte dabei die höchsten, niedrigsten und mittleren Kreisbewegungen klar vor.
7.99.7
ते तु नामाङ्किता बाणाः कालज्वलनसन्निभाः ।
स्नायुनद्धाः सुपर्वाणः पृथवो दीर्घगामिनः ॥ ७.९९.७ ॥
Jene namensbezeichneten Pfeile, dem Feuer der Zeit gleich, mit Sehnen gebunden, mit schönen Gelenken, breit und weitfliegend.
7.99.8
वैणवाश्चायसाश्चोग्रा ग्रसन्तो विविधानरीन् ।
रुधिरं पतगैः सार्धं प्राणिनां पपुराहवे ॥ ७.९९.८ ॥
Die grimmigen Pfeile aus Bambus und Eisen verschlangen vielerlei Feinde und tranken im Kampf zusammen mit den Vögeln das Blut der Lebewesen.
7.99.9
रथस्थितोऽग्रतः क्रोशं यानस्यत्यर्जुनः शरान् ।
रथे क्रोशमतिक्रान्ते तस्य ते घ्नन्ति शात्रवान् ॥ ७.९९.९ ॥
Arjuna, auf dem Wagen stehend, schoss Pfeile einen Krosha weit vor den Wagen; wenn der Wagen einen Krosha zurückgelegt hatte, trafen sie seine Feinde.
7.99.10
तार्क्ष्यमारुतरंहोभिर्वाजिभिः साधुवाहिभिः ।
यथाऽगच्छद्धृषीकेशः कृत्स्नं विस्मापयञ्जगत् ॥ ७.९९.१० ॥
Mit Pferden, schnell wie Garuḍa und der Wind, gut ziehend, zog Hṛṣīkeśa dahin und verwunderte die ganze Welt.
7.99.11
न तथा गच्छति रथस्तपनस्य विशाम्पते ।
नेन्द्रस्य न तु रुद्रस्य नापि वैश्रवणस्य च ॥ ७.९९.११ ॥
O Herr der Völker, so fährt nicht der Wagen der Sonne, nicht der Indras, nicht der Rudras, auch nicht der Kuberas.
7.99.12
नान्यस्य समरे राजन्गतपूर्वस्तथा रथः ।
यथा ययावर्जुनस्य मनोभिप्रायशीघ्रगः ॥ ७.९९.१२ ॥
O König, im Kampf ist nie zuvor ein anderer Wagen so gefahren, wie Arjunas Wagen fuhr, schnell wie der Wille des Geistes.
7.99.13
प्रविश्य तु रणे राजन्केशवः परवीरहा ।
सेनामध्ये हयांस्तूर्णं चोदयामास भारत ॥ ७.९९.१३ ॥
O König, Keśava, der Bezwinger feindlicher Helden, drang in die Schlacht ein und trieb die Pferde inmitten des Heeres rasch an, o Bhārata.
7.99.14
ततस्तस्य रथौघस्य मध्यं प्राप्य हयोत्तमाः ।
कृच्छ्रेणरथमूहुस्तं क्षुत्पिपासासमन्विताः ॥ ७.९९.१४ ॥
Als die vortrefflichen Pferde in die Mitte dieser Menge von Wagen gelangten, zogen sie, von Hunger und Durst geplagt, mit Mühe jenen Wagen.
7.99.15
क्षताश्च बहुभिः शस्त्रैर्युद्धशौण्डैरनेकशः ।
मण्डलानि विचित्राणि विचेरुस्ते मुहुर्मुहुः ॥ ७.९९.१५ ॥
Von vielen Waffen kampferfahrener Krieger auf vielerlei Weise verwundet, wendeten sie sich immer wieder in mannigfaltigen Kreisen.
7.99.16
हतानां वाजिनागानां रथानां च नरैः सह ।
उपरिष्टादतिक्रान्ताः शैलाभानां सहस्रशः ॥ ७.९९.१६ ॥
Über die Haufen erschlagener Pferde, Elefanten, Wagen und Menschen hinweg wurden Tausende bergähnlicher Leichen überschritten.
7.99.17
श्रमेण महता युक्तास्ते हया वातरंहसः ।
मन्दवेगगता राजन्संवृत्तास्तत्र संयुगे ॥ ७.९९.१७ ॥
O König, jene Pferde, schnell wie der Wind, von großer Erschöpfung überwältigt, wurden in jener Schlacht langsam im Schritt.
7.99.18
एतस्मिन्नन्तरे वीरावावन्त्यौ भ्रातरौ नृप ।
सहसेनौ समार्च्छेतां पाण्डवं क्लान्तवाहनम् ॥ ७.९९.१८ ॥
Inzwischen, o König, fielen die beiden heldenhaften Brüder aus Avantī mit ihren Heeren über den Pāṇḍava her, dessen Gespanne erschöpft waren.
7.99.19
तावर्जुनं चतुःषष्ट्या सप्तत्या च जनार्दनम् ।
शराणां च शतैरश्वानविध्येतां मुदान्वितौ ॥ ७.९९.१९ ॥
Die beiden durchbohrten Arjuna mit vierundsechzig Pfeilen und Janārdana mit siebzig, und voller Freude durchbohrten sie die Pferde mit Hunderten von Pfeilen.
7.99.20
तावर्जुनो महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
आजघान रणे क्रुद्धो मर्मज्ञो मर्मभेदिभिः ॥ ७.९९.२० ॥
Großer König, Arjuna, zornig und die Lebenspunkte kennend, schlug sie im Kampf mit neun gebogenen Pfeilen, die die empfindlichen Stellen durchbohren.
7.99.21
ततस्तौ तु शरौघेण बीभत्सुं सहकेशवम् ।
आच्छादयेतां संरब्धौ सिंहनादं च चक्रतुः ॥ ७.९९.२१ ॥
Da bedeckten die beiden, voller Zorn, den furchtbaren Arjuna zusammen mit Keśava unter einem Pfeilhagel und stießen auch ein Löwengebrüll aus.
7.99.22
तयोस्तु धनुषी मुष्टौ भल्लाभ्यां श्वेतवाहनः ।
चिच्छेद समरे तूर्णं भूय एव धनञ्जयः।
अथान्यैर्विशिखैस्तूर्णं ध्वजौ च कनकोज्ज्वलौ ॥ ७.९९.२२ ॥
Die Bögen der beiden wurden nahe den Griffen im Kampf sofort von dem Weißrossigen (Arjuna) mit zwei Bhalla-Pfeilen zerschnitten; dann schlug Dhanañjaya rasch auch die beiden goldglänzenden Banner mit anderen Pfeilen nieder.
7.99.23
अथान्ये धनुषी राजन्प्रगृह्य समरे तदा ।
पाण्डवं भृशसङ्क्रुद्धावर्दयामासतुः शरैः ॥ ७.९९.२३ ॥
Dann, o König, nahmen die beiden andere Bögen auf und, im Kampf äußerst zornig, quälten sie den Pāṇḍava (Arjuna) mit Pfeilen.
7.99.24
तयोस्तु भृशसङ्क्रुद्धः शराभ्यां पाण्डुनन्दनः ।
धनुषी चिच्छिदे तूर्णं भूय एव धनञ्जयः ॥ ७.९९.२४ ॥
Die Bögen der beiden wurden von Pāṇḍus Sohn (Arjuna), der äußerst zornig war, mit zwei Pfeilen rasch wieder zerschnitten — es war eben Dhanañjaya.
7.99.25
तथान्यैर्विशिखैस्तूर्णं रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
जघानाश्वांस्तथा सूतौ पार्ष्णी च सपदानुगौ ॥ ७.९९.२५ ॥
Rasch traf er mit anderen, goldbefiederten, am Stein geschärften Pfeilen die Pferde, ebenso die beiden Wagenlenker und die Nachhut samt ihren Fußgefolgsleuten.
7.99.26
ज्येष्ठस्य च शिरः कायात्क्षुरप्रेण न्यकृन्तत ।
स पपात हतः पृथ्व्यां वातरुग्ण इव द्रुमः ॥ ७.९९.२६ ॥
Und der Kopf des Ältesten wurde ihm mit einem messerscharfen Pfeil vom Körper getrennt; erschlagen fiel er zu Boden wie ein vom Wind gebrochener Baum.
7.99.27
विन्दं तु निहतं दृष्ट्वा ह्यनुविन्दः प्रतापवान् ।
हताश्वं रथमुत्सृज्य गदां गृह्य महाबलः ॥ ७.९९.२७ ॥
Als er Vinda erschlagen sah, verließ der mächtige Anuvinda, dessen Pferde erschlagen waren, seinen Wagen, nahm die Keule und rückte als gewaltiger Kämpfer vor.
7.99.28
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भ्रातुर्वधमनुस्मरन् ।
गदया रथिनां श्रेष्ठो नृत्यन्निव महारथः ॥ ७.९९.२८ ॥
Den Tod seines Bruders im Gedächtnis, rückte er im Kampf vor; der beste der Wagenkämpfer, dieser große Wagenkämpfer, kam heran, als tanzte er mit seiner Keule.
7.99.29
अनुविन्दस्तु गदया ललाटे मधुसूदनम् ।
स्पष्ट्वा नाकम्पयत्क्रुद्धो मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.९९.२९ ॥
Anuvinda aber, voll Zorn, berührte mit seiner Keule die Stirn Madhusūdanas, doch er brachte ihn nicht zum Zittern, wie den Berg Mainaka.
7.99.30
तस्यार्जुनः शरैः षड्भिर्ग्रीवां पादौ भुजौ शिरः ।
निचकर्त स सञ्छन्नः पपाताद्रिचयो यथा ॥ ७.९९.३० ॥
Arjuna schnitt ihm mit sechs Pfeilen Hals, Füße, Arme und Kopf ab; von ihnen bedeckt fiel er wie ein Haufen von Bergen.
7.99.31
ततस्तौ निहतौ दृष्ट्वा तयो राजन्पदानुगाः ।
अभ्यद्रुवन्त सङ्क्रुद्धाः किरन्तः शतशः शरान् ॥ ७.९९.३१ ॥
Als sie die beiden erschlagen sahen, o König, stürmten ihre Fußsoldaten voller Zorn auf ihn zu und verschossen Hunderte von Pfeilen.
7.99.32
तानर्जुनः शरैस्तूर्णं निहत्य भरतर्षभ ।
व्यरोचत यथा वह्निर्दावं दग्ध्वा हिमात्यये ॥ ७.९९.३२ ॥
O Stier der Bharatas, Arjuna erschlug sie rasch mit Pfeilen und strahlte wie das Feuer, das am Ende des Winters den Wald verbrannt hat.
7.99.33
तयोः सेनामतिक्रम्य कृच्छ्रादिव धनञ्जयः ।
विबभौ जलदं हित्वा दिवाकर इवोदितः ॥ ७.९९.३३ ॥
Nachdem er ihr Heer gleichsam mit Mühe durchquert hatte, strahlte Dhanañjaya wie die Sonne, die sich aus der Wolke erhoben hat.
7.99.34
तं दृष्ट्वा कुरवस्त्रस्ताः प्रहृष्टाश्चाभवन्पुनः ।
अभ्यवर्तन्त पार्थं च समन्ताद्भरतर्षभ ॥ ७.९९.३४ ॥
Als sie ihn sahen, wurden die verängstigten Kurus wieder froh, o Stier der Bharatas, und wandten sich von allen Seiten gegen Pārtha.
7.99.35
श्रान्तं चैनं समालक्ष्य ज्ञात्वा दूरे च सैन्धवम् ।
सिंहनादेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.९९.३५ ॥
Als sie ihn erschöpft sahen und wussten, dass der Saindhava (Jayadratha) fern war, stießen sie ein gewaltiges Löwengebrüll aus und umzingelten ihn von allen Seiten.
7.99.36
तांस्तु दृष्ट्वा सुसंरब्धानुत्स्मयन्पुरुषर्भः ।
शनकैरिव दाशार्हमर्जुनो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.९९.३६ ॥
Als er sie alle heftig erzürnt sah, lächelte Arjuna, der beste der Männer, und sprach sanft diese Worte zum Nachkommen Daśārhas.
7.99.37
शरार्दिताश्च ग्लानाश्च हया दूरे च सैन्धवः ।
किमिहानन्तरं कार्यं साधिष्ठं तव रोचते ॥ ७.९९.३७ ॥
Die von Pfeilen gequälten und erschöpften Pferde und die Sindhu-Pferde sind fern. Was soll hier als Nächstes getan werden? Was scheint dir am angemessensten?
7.99.38
ब्रूहि कृष्ण यथातत्त्वं त्वं हि प्राज्ञतमः सदा ।
भवन्नेत्रा रणे शत्रून्विजेष्यन्तीह पाण्डवाः ॥ ७.९९.३८ ॥
Sprich nach der Wahrheit, Kṛṣṇa, denn du bist stets der Weiseste. Von dir geführt werden die Pāṇḍava hier im Kampf ihre Feinde besiegen.
7.99.39
मम त्वनन्तरं कृत्यं यद्वै तत्त्वं निबोध मे ।
हयान्विमुच्य हि सुखं विशल्यान्कुरु माधव ॥ ७.९९.३९ ॥
Höre nun von mir, was meine nächste Pflicht ist: Spanne die Pferde aus, o Mādhava, und befreie sie bequem von den Pfeilen.
7.99.40
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः प्रत्युवाच तम् ।
ममाप्येतन्मतं पार्थ यदितं ते प्रभाषितम् ॥ ७.९९.४० ॥
So angesprochen von Pārtha antwortete ihm Keśava: "Pārtha, was du gesagt hast, ist auch meine eigene Meinung."
7.99.41
अहमावारयिष्यामि सर्वसैन्यानि केशव ।
त्वमप्यत्र यथान्यायं कुरु कार्यमनन्तरम् ॥ ७.९९.४१ ॥
Ich werde alle Heere zurückhalten, o Keśava. Und du, tu hier ebenfalls die nächste Aufgabe, wie es recht ist.
7.99.42
सोऽवतीर्य रथोपस्थादसम्भ्रान्तो धनञ्जयः ।
गाण्डीवं धनुरादाय तस्थौ गिरिविवाचलः ॥ ७.९९.४२ ॥
Dhanañjaya stieg unerschüttert vom Wagensitz herab, nahm den Bogen Gāṇḍīva auf und stand unbeweglich wie ein Berg.
7.99.43
तमभ्यधावन्क्रोशन्तः क्षत्रिया जयकाङ्क्षिणः ।
इदं छिद्रमिति ज्ञात्वा धरणीस्थं धनञ्जयम् ॥ ७.९९.४३ ॥
Die nach Sieg verlangenden Krieger stürzten schreiend auf ihn zu, in dem Wissen: »Dies ist die Gelegenheit«, auf Dhanañjaya, der am Boden stand.
7.99.44
तमेकं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
विकर्षन्तश्च चापानि विसृजन्तश्च सायकान् ॥ ७.९९.४४ ॥
Sie umzingelten ihn, den Einzelnen, mit einer großen Reihe von Streitwagen, spannten ihre Bögen und schossen Pfeile ab.
7.99.45
शस्त्राणि च विचित्राणि क्रुद्धास्तत्र व्यदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैः पार्थं मेघा इव दिवाकरम् ॥ ७.९९.४५ ॥
Erzürnt zeigten sie dort vielerlei Waffen und bedeckten Pārtha mit Pfeilen, wie Wolken die Sonne bedecken.
7.99.46
अभ्यद्रवन्त वेगेन क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ।
नरसिंहं रथोदाराः सिंहं मत्ता इव द्विपाः ॥ ७.९९.४६ ॥
Die edlen Wagenkämpfer stürmten mit Wucht auf jenen Stier unter den Kriegern, jenen Löwen unter den Männern, wie tobende Elefanten auf einen Löwen.
7.99.47
तत्र पार्थस्य भुजयोर्महद्बलमदृश्यत ।
यत्क्रुद्धो बहुलाः सेनाः सर्वतः समवारयत् ॥ ७.९९.४७ ॥
Dort zeigte sich die große Stärke der Arme Pārthas, denn er hielt, im Zorn, die vielen Heere von allen Seiten zurück.
7.99.48
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्विषतां सर्वतो विभुः ।
इषुभिर्बुभिस्तूर्णं सर्वानेव समावृणोत् ॥ ७.९९.४८ ॥
Der Mächtige wehrte mit seinen Waffen alle Waffen seiner Feinde von allen Seiten ab und bedeckte sie rasch alle mit Pfeilen.
7.99.49
तत्रान्तरिक्षे बाणानां प्रगाढानां विशाम्पते ।
सङ्घर्षेण महार्चिष्मान्पावकः समजायत ॥ ७.९९.४९ ॥
Dort, o Herr der Völker, entstand am Himmel aus dem Zusammenprall der dichten Pfeile ein gewaltig lodernes Feuer.
7.99.50
तत्रतत्र महेष्वासैः श्वसद्भिः शोणितोक्षितैः ।
हयैर्नागैश्च सम्भिन्नैर्नदद्भिश्चारिकर्शन ॥ ७.९९.५० ॥
Hier und dort, o Peiniger der Feinde, brüllten große Bogenschützen, blutbesudelte keuchende Pferde und zerfetzte Elefanten.
7.99.51
संरब्धैश्चारिभिर्वीरैः प्रार्थयद्भिर्जयं मृधे ।
एकस्थैर्बहुभिः क्रुद्धैरूष्मेव समजायत ॥ ७.९९.५१ ॥
Von vielen Helden, zornentbrannt, sich bewegend, nach Sieg in der Schlacht verlangend, dicht beieinander stehend, stieg Hitze auf wie Dampf.
7.99.52
शरोर्मिणं ध्वजावर्तं नागनक्रं दुरत्ययम् ।
पदातिमत्स्यकलिलं शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनम् ॥ ७.९९.५२ ॥
Mit Wellen aus Pfeilen, Strudeln aus Bannern, Krokodilen aus Elefanten, unüberwindlich, dicht von Fischen, den Fußsoldaten, widerhallend vom Klang der Muscheln und Trommeln.
7.99.53
असङ्ख्येयमपारं च रजो नीरमतीव च ।
उष्णीषकमठं छत्रपताकाफेनमालिनम् ॥ ७.९९.५३ ॥
Unzählbar und grenzenlos, sehr voll von Wasser aus Staub, mit Turbanen als Schildkröten, mit einer Girlande aus Schaum von Schirmen und Bannern.
7.99.54
रथसागरमक्षोभ्यं मातङ्गाङ्गशिलाचितम् ।
वेलाभूतस्तदा पार्थः पत्रिभिः समवारयत् ॥ ७.९९.५४ ॥
Da hielt Pārtha, zum Ufer geworden, mit seinen Pfeilen jenes Meer der Streitwagen auf, unerschütterlich, übersät mit Felsen aus Elefantenleibern.
7.99.55
अर्जुने धरणीं प्राप्ते हयहस्ते च केशवे ।
एतदन्तरमासाद्य कथं पार्थो न घातितः ॥ ७.९९.५५ ॥
Als Arjuna zu Boden gefallen war und Keśava die Zügel der Pferde in der Hand hielt, wie konnte Pārtha in diesem Augenblick nicht erschlagen werden?
7.99.56
सद्यः पार्थिव पार्थेन निरुद्धाः सर्वपार्थिवाः ।
रथस्था धरणीस्थेन वाक्यमच्छान्दसं यथा ॥ ७.९९.५६ ॥
O König, Pārtha, der auf dem Boden stand, hielt sogleich alle Könige auf ihren Wagen auf; diese Worte sind gesprochen, als wären sie nicht in Versform.
7.99.57
स पार्थः पार्थिवान्सर्वान्भूमिस्थोपि रथस्थितान् ।
एको निवारयामास लोभः सर्वगुणानिव ॥ ७.९९.५७ ॥
Jener Pārtha, auf dem Boden stehend, hielt allein alle Könige auf ihren Wagen zurück, wie die Gier alle Tugenden zurückhält.
7.99.58
ततो जनार्दनः सङ्ख्ये प्रियं पुरुषसत्तमम् ।
असम्भ्रान्तो महाबाहुरर्जुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.९९.५८ ॥
Da sprach Janārdana, der Mächtigarmige, unerschüttert im Kampf, diese Worte zu Arjuna, dem Liebsten unter den Männern.
7.99.59
उदपानमिहाश्वानां नालमस्ति रणेऽर्जुन ।
परीप्सन्ते जलं चेमे पेयं न त्ववगाहनम् ॥ ७.९९.५९ ॥
O Arjuna, diese Wassergrube hier reicht den Pferden im Kampf nicht; sie suchen Wasser zum Trinken, nicht einen Ort zum Baden.
7.99.60
इदमस्तीत्यसम्भ्रान्तो ब्रुवन्नस्त्रेण मेदिनीम् ।
अभिहत्यार्जुनश्चक्रे वाजिपानं सरः शुभम् ॥ ७.९९.६० ॥
Indem er furchtlos sprach "Hier ist es", schlug Arjuna mit einer Waffe auf die Erde und schuf einen schönen See, aus dem die Pferde trinken konnten.
7.99.61
हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् ।
सुविस्तीर्णं प्रसन्नाम्भः प्रफुल्लवरपङ्कजम् ॥ ७.९९.६१ ॥
Voller Schwäne und Kāraṇḍava-Enten, geschmückt mit Cakravāka-Gänsen, sehr weit, mit klarem Wasser und prächtigen, vollständig erblühten Lotusblumen.
7.99.62
कूर्ममत्स्यगणाकीर्णमगाधमृषिसेवितम् ।
आगच्छन्नारदमुनिर्दर्शनार्थं कृतं क्षणात् ॥ ७.९९.६२ ॥
Voller Scharen von Schildkröten und Fischen, unergründlich, von Weisen besucht – jenen See, den der Weise Nārada, um ihn zu sehen kommend, im Nu erschuf.
7.99.63
शरवंशं शरस्थूणं शराच्छादनमद्भुतम् ।
शरवेश्माकरोत्पार्थस्त्वष्टेवाद्भुतकर्मकृत् ॥ ७.९९.६३ ॥
Mit Pfeilen als Bambusgerüst, Pfeilen als Säulen und Pfeilen als Dach wurde das wundersame Pfeilhaus von Pārtha errichtet, gleich Tvaṣṭṛ, dem Vollbringer wunderbarer Taten.
7.99.64
ततः प्रहस्य गोविन्दः साधुसाध्वित्यथाब्रवीत् ।
शरवेश्मनि पार्थेन कृते तस्मिन्महात्मना ॥ ७.९९.६४ ॥
Da sprach Govinda lachend: »Gut gemacht! Gut gemacht!«, als das Pfeilhaus vom hochherzigen Pārtha errichtet war.