Mahābhārata · Adhyāya 8.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.51.1
भीमसेनं सपाञ्चालं चेदिकेकयसंवृतम् ।
सेनापतिः स्वयं क्रुद्धो वारयामास सायकैः ॥ ८.५१.१ ॥
Der Heerführer selbst, zornentbrannt, hielt Bhīmasena mit seinen Pfeilen auf, der von den Pāñcālas samt den Cedis und Kekayas umgeben war.
8.51.2
ततस्तु चेदिकारूशान्सृढ्जयांश्च महारथान् ।
कर्णो जघान समरे भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ८.५१.२ ॥
Dann erschlug Karṇa im Kampf die großen Streitwagenkämpfer der Cedis, Kārūṣas und Sṛñjayas, während Bhīmasena zusah.
8.51.3
भीमसेनस्ततः कर्णे विहाय रथसत्तमम् ।
प्रययौ कौरवं सैन्यं कक्षमग्निरिव ज्वलन् ॥ ८.५१.३ ॥
Da verließ Bhīmasena Karṇa, fuhr von seinem vortrefflichen Wagen zum Heer der Kauravas und flammte wie Feuer im trockenen Gras.
8.51.4
सूतपुत्रोऽपि समरे पाञ्चालान्केकयांस्तथा ।
सृञ्जयांश्च महेष्वासान्निजघानं सहस्रशः ॥ ८.५१.४ ॥
Auch der Sohn des Wagenlenkers erschlug im Kampf Tausende von Pāñcālas, Kekayas und Sṛñjayas, den großen Bogenschützen.
8.51.5
संशप्तकेषु पार्थश्च कौरवेषु वृकोदरः ।
पाञ्चालेषु तथा कर्णः क्षयं चक्रुर्महारथाः ॥ ८.५१.५ ॥
Unter den Saṃśaptakas Pārtha, unter den Kauravas Vṛkodara, unter den Pāñcālas Karṇa – diese großen Wagenkämpfer richteten Verderben an.
8.51.6
ते क्षत्रिया दह्यामानास्त्रिभिस्तैः पावकोपमैः ।
जग्मुर्विनाशं समरे राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ८.५१.६ ॥
Jene Krieger, von jenen drei feuergleichen Helden verbrannt, fanden im Kampf den Untergang, o König – die Frucht deines bösen Rates.
8.51.7
ततो दुर्योधनः क्रुद्दो नकुलं नवभिः शरैः ।
विव्याध भरतश्रेष्ठ चतुरश्चास्य वाजिनः ॥ ८.५१.७ ॥
Da durchbohrte der erzürnte Duryodhana Nakula mit neun Pfeilen, und, o Bester der Bharatas, auch seine vier Pferde.
8.51.8
ततः परममेयात्मा तव पुत्रो जनाधिप ।
क्षुरेण सहदेवस्य ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ॥ ८.५१.८ ॥
Da zerschnitt dein Sohn, von unermesslichem Geist, Herr der Menschen, Sahadevas goldenes Banner mit einem messerscharfen Pfeil.
8.51.9
नकुलस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रं च सप्तभिः ।
जघान समरे राजन्सहदेवश्च पञ्चभिः ॥ ८.५१.९ ॥
Da traf der erzürnte Nakula deinen Sohn mit sieben Pfeilen, o König, und Sahadeva mit fünf.
8.51.10
तावुभौ भरतश्रेष्ठौ ज्येष्ठौ सर्वधनुष्मताम् ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ८.५१.१० ॥
Diese beiden Besten der Bharatas, die Ältesten unter allen Bogenschützen, durchbohrte er in der Brust, jeden mit fünf Pfeilen, in heftigem Zorn.
8.51.11
ततोऽपराभ्यां भल्लाब्यां धनुषी समकृन्तत ।
यमयोः प्रसभं वीरो विव्याधाशु त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ८.५१.११ ॥
Dann zerschnitt der Held mit zwei weiteren breitköpfigen Pfeilen die Bögen der Zwillinge und durchbohrte rasch jeden mit drei Pfeilen.
8.51.12
तावन्ये धनुषी श्रेष्ठे शक्रचापनिभे शुभे ।
प्रगृह्य रेजतुः शूरौ देवपुत्रसमौ युधि ॥ ८.५१.१२ ॥
Diese beiden Helden nahmen zwei andere vorzügliche, schöne Bögen gleich dem Bogen Indras zur Hand und leuchteten im Kampf wie Göttersöhne.
8.51.13
ततस्तौ रभसौ युद्धे भ्रातरौ भ्रातरं युधि ।
शरैर्ववर्षतुर्घोरैर्महामेघौ यथाऽचलम् ॥ ८.५१.१३ ॥
Da ließen jene beiden ungestümen Brüder im Kampf furchtbare Pfeile aufeinander regnen, wie zwei gewaltige Wolken auf einen Berg.
8.51.14
ततः क्रुद्धो महाराज तव पुत्रो महारथः ।
पाण्डुपुत्रौ महेष्वासौ वारयामास पत्रिभिः ॥ ८.५१.१४ ॥
Da hielt, o großer König, dein Sohn, der große Wagenkämpfer, zornentbrannt die beiden Pāṇḍu-Söhne, jene großen Bogenschützen, mit Pfeilen auf.
8.51.15
धनुर्मण्डलमेवास्य ददृशे युधि भारत ।
सायकाश्चाप्यदृश्यन्त निश्चरन्तः समन्ततः ॥ ८.५१.१५ ॥
O Bhārata, im Kampf sah man nur den Kreis seines Bogens, und auch Pfeile, die nach allen Seiten schossen, waren zu sehen.
8.51.16
तस्य सायकसञ्छन्नौ माद्रेयौ न विरेजतुः ।
मेघच्छन्नौ यथा व्योम्नि चन्द्रसूर्यौ गतप्रभौ ॥ ८.५१.१६ ॥
Die beiden Söhne Mādrīs, von seinen Pfeilen bedeckt, strahlten nicht, wie Mond und Sonne am Himmel, von Wolken verhüllt und ohne Glanz.
8.51.17
ते तु बाणा महाराज स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
आच्छादयन्दिशः सर्वाः सूर्यस्येव मरीचयः ॥ ८.५१.१७ ॥
O großer König, jene Pfeile mit goldenen Federn, auf Stein geschärft, bedeckten alle Richtungen wie die Strahlen der Sonne.
8.51.18
वाणभूते ततस्तस्मिन्सञ्छन्ने च नभस्तले ।
राज्ञस्तु ददृशे रूपं कालान्तकयमोपमम् ॥ ८.५१.१८ ॥
Als dann der Himmel von Pfeilen erfüllt und verhüllt war, erschien die Gestalt des Königs gleich Kāla, dem Ende, und Yama.
8.51.19
पराक्रमं तु तं दृष्ट्वा तव सूनोर्महारथाः ।
मृत्योरुपान्तिकं प्राप्तौ माद्रीपुत्रौ स्म मेनिरे ॥ ८.५१.१९ ॥
Als die großen Wagenkrieger jene Tapferkeit deines Sohnes sahen, glaubten sie, die beiden Söhne Mādrīs seien dem Tod nahe.
8.51.20
ततः सेनापती राजन्पाण्डवानां महारथः ।
पार्षतः प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ॥ ८.५१.२० ॥
Dann, o König, ging der Feldherr Pārṣata, der große Wagenkrieger der Pāṇḍavas, dorthin, wo König Suyodhana war.
8.51.21
माद्रीपुत्रौ ततः शूरौ व्यतिक्रम्य महारथौ ।
धृष्टद्युम्नस्तव सुतं पीडयामास सायकैः ॥ ८.५१.२१ ॥
Dann, an den beiden heldenhaften großen Wagenkriegern, den Söhnen Mādrīs, vorbeiziehend, bedrängte Dhṛṣṭadyumna deinen Sohn mit Pfeilen.
8.51.22
तमविध्यदमेयात्मा तव पुत्रो ह्यमर्पणः ।
पाञ्चाल्यं पञ्चविंशत्या प्रहस्य पुरुषर्षभः ॥ ८.५१.२२ ॥
Dein Sohn, von unermesslichem Geist und ungeduldigem Zorn, durchbohrte lachend jenen Pāñcāla mit fünfundzwanzig Pfeilen, o Stier unter den Menschen.
8.51.23
ततः पुनरमेयात्मा तव पुत्रो ह्यमर्षणः ।
विद्ध्वा ननाद पाञ्चाल्यं षष्ट्या पञ्चभिरेव च ॥ ८.५१.२३ ॥
Dann rief dein Sohn, von unermesslichem Geist und ungeduldigem Zorn, nachdem er den Pāñcāla mit fünfundsechzig Pfeilen getroffen hatte, laut auf.
8.51.24
तथास्य सशरं चापं मुष्टिदेशे विशाम्पते ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन राजा चिच्छेद संयुगे ॥ ८.५१.२४ ॥
Und ebenso, o Herr der Menschen, zerschlug der König im Kampf seinen Bogen samt Pfeil am Griff mit einem sehr scharfen, rasiermesserförmigen Pfeil.
8.51.25
तदपास्य धनुश्छिन्नं पाञ्चाल्यः शत्रुकर्शनः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्भारसहं नवम् ॥ ८.५१.२५ ॥
Dann warf der Pāñcāla-Fürst, der Bezwinger der Feinde, den zerbrochenen Bogen weg und ergriff rasch einen anderen, neuen Bogen, der die Last zu tragen vermochte.
8.51.26
क्रोधाद्रुधिररक्ताक्षः संरम्भात्प्रज्वलन्निव ।
अशोभत महेष्वासो धृष्टद्युम्नः कृतव्रणः ॥ ८.५१.२६ ॥
Mit blutrot vor Zorn gewordenen Augen, wie in Wut entbrannt, leuchtete der große Bogenschütze Dhṛṣṭadyumna, verwundet, hervor.
8.51.27
स पञ्चदश नाराचाञ्श्वसतः पन्नगानिव ।
जिघांसुर्भरतश्रेष्ठं धृष्टद्युम्नो व्यपासृजत् ॥ ८.५१.२७ ॥
Wie zischende Schlangen schoss er fünfzehn eiserne Pfeile ab, begierig, den besten der Bharatas zu töten.
8.51.28
ते वर्म हेमविकृतं भित्त्वा राज्ञः शिलीमुखाः ।
विविशुर्वसुधां वेगात्कङ्कबर्हिणवाससः ॥ ८.५१.२८ ॥
Die goldverzierte Rüstung des Königs durchbohrend, drangen jene mit Reiher- und Pfauenfedern besetzten Pfeile rasch in die Erde ein.
8.51.29
सोऽतिविद्धो महाराज पुत्रस्तेऽतिव्यराजत ।
वसन्तकाले सुमहान्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ८.५१.२९ ॥
Großer König, dein Sohn, schwer durchbohrt, leuchtete wie ein großer Kiṃśuka-Baum, der im Frühling blüht.
8.51.30
स च्छिन्नवर्मा नाराचप्रहारैर्झर्झरीकृतः ।
धृष्टद्युम्नस्य भल्लेन क्रुद्धश्चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ८.५१.३० ॥
Mit zerschnittener Rüstung und von den Hieben der eisernen Pfeile durchlöchert, zornentbrannt, durchschlug er mit einem Bhalla-Pfeil den Bogen des Dhṛṣṭadyumna.
8.51.31
अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महीपतिः ।
सायकैर्दशभी राजन्भ्रुवोर्मध्ये समार्पयत् ॥ ८.५१.३१ ॥
Da traf ihn der König, dessen Bogen zerbrochen war, eilends mit zehn Pfeilen mitten zwischen die Augenbrauen.
8.51.32
तस्य तेऽशोभयन्वक्त्रं कर्मारपरिमार्जिताः ।
प्रफुल्लं पङ्कजं यद्वद्धमरा मधुलिप्सवः ॥ ८.५१.३२ ॥
Jene vom Schmied polierten Pfeile schmückten sein Antlitz, wie Bienen, die nach Honig verlangen, eine aufgeblühte Lotusblüte schmücken.
8.51.33
तदपास्य धनुश्छिन्नं दृष्टद्युम्नो महामनाः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्भल्लांश्च षोडश ॥ ८.५१.३३ ॥
Dann warf der hochherzige Dhṛṣṭadyumna den zerbrochenen Bogen weg und ergriff rasch einen anderen Bogen und sechzehn Bhalla-Pfeile.
8.51.34
ततो दुर्योधनस्याश्वान्हत्वा सूतं च पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ८.५१.३४ ॥
Dann erschlug er mit fünf Pfeilen die Pferde und den Wagenlenker Duryodhanas und zerschnitt mit einem Bhalla-Pfeil den mit Gold geschmückten Bogen.
8.51.35
रथं सोपस्करं छत्रं शक्तिं खङ्गं गदां ध्वजम् ।
भल्लैश्चिच्छेद दशभिः पुत्रस्य तव पार्षतः ॥ ८.५१.३५ ॥
Der Sohn des Pṛṣata zerschnitt den Wagen deines Sohnes mit seinem Zubehör, seinem Sonnenschirm, Speer, Schwert, Keule und Banner mit zehn Bhalla-Pfeilen.
8.51.36
तपनीयाङ्गदं छत्रं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ८.५१.३६ ॥
Alle Könige sahen den Sonnenschirm mit goldenem Armreif, das prächtige Schlangenemblem aus Juwelen und das zerschnittene Banner des Herrn der Kurus.
8.51.37
दुर्योधनं तु विरथं छिन्नवर्मायुधध्वजम् ।
भ्रातरं समुदैक्षन्त सोदरा भरतर्षभ ॥ ८.५१.३७ ॥
Doch seine leiblichen Brüder sahen Duryodhana, des Wagens beraubt, Panzer, Waffen und Banner zerschlagen, o Stier der Bharatas.
8.51.38
तमारोप्य रथे राजन्कुण्डधारो महारथम् ।
अपाहरदसम्भ्रान्तो धृष्टद्युम्नस्य पश्यतः ॥ ८.५१.३८ ॥
O König, Karṇa, der Ohrringträger, hob jenen großen Wagenkämpfer auf seinen Wagen und trug ihn gelassen fort, während Dhṛṣṭadyumna zusah.
8.51.39
कर्णस्तु सात्यकिं हित्वा राजगृघ्नुरमर्षणः ।
द्रोमहन्तारमुग्रेषुं ससाराभिमुखो रणे ॥ ८.५१.३९ ॥
Karṇa aber ließ Sātyaki hinter sich, begierig nach dem Ruhm des Königs und unduldsam, und stürmte im Kampf frontal auf Dhṛṣṭadyumna zu, den Töter Droṇas, den Mann mit den grimmigen Pfeilen.
8.51.40
तं पृष्ठतोऽन्वयात्तूर्णं शैनेयोऽभिहतः शरैः ।
वारणं जघनोपान्ते विषाणाभ्यामिव द्विपः ॥ ८.५१.४० ॥
Sātyaki, der Nachkomme Śinis, von Pfeilen getroffen, folgte ihm rasch von hinten, wie ein Elefant mit seinen Stoßzähnen das Hinterteil eines anderen Elefanten aufspießt.
8.51.41
स भारतपुरोगानां राज्ञां च सुमहात्मनाम् ।
कर्णपार्षतयोर्युद्वे सङ्क्रद्धानां महारणे ॥ ८.५१.४१ ॥
Unter den vornehmsten Königen der Bharatas und den hochherzigen Kriegern, in jener großen Schlacht, im zornigen Zusammenprall von Karṇa und Dhṛṣṭadyumna, rückte er vor.
8.51.42
न पाण्डवानां नास्माकं कश्चिदासीत्पराङ्मुखः ।
प्रत्यदृश्यत यत्कर्णः पाञ्चालांस्त्वरितो ययौ ॥ ८.५१.४२ ॥
Weder unter den Pāṇḍava noch unter den Unsrigen war jemand zu sehen, der den Rücken kehrte; Karṇa stürmte rasch gegen die Pāñcāla.
8.51.43
तस्मिन्क्षणे नरश्रेष्ठ गजवाजिरथक्षयः ।
प्रादुरासीदुभयतो राजन्मध्यगतेऽहनि ॥ ८.५१.४३ ॥
O Bester der Menschen, in jenem Augenblick erhob sich von beiden Seiten die Vernichtung von Elefanten, Pferden und Streitwagen, o König, am Mittag.
8.51.44
पाञ्चालास्तु महाराज त्वरिता विजिगीषवः ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्कर्णं पतत्त्रिण इव द्रुमम् ॥ ८.५१.४४ ॥
Die Pāñcālas aber, o großer König, eilten, nach Sieg verlangend, von allen Seiten auf Karṇa zu, wie Vögel auf einen Baum.
8.51.45
तेषामाधिरथिः क्रुद्धः प्रधानान्वै तरस्विनः ।
विचिन्वन्निव बाणौघैः समासादयदग्रतः ॥ ८.५१.४५ ॥
Da erreichte Karṇa, der Sohn des Adhiratha, zornig die mächtigen Anführer unter ihnen, gleichsam mit einem Strom von Pfeilen sie sichtend, und trat vor sie.
8.51.46
व्याघ्रकेतुः सुशर्मा च शुक्रश्चित्रायुधः क्रतुः ।
दुर्जयो रोचमानश्च सिंहसेनस्तथाऽष्टमः।
महता रथवंशेन परिवव्रुर्नरोत्तमम् ॥ ८.५१.४६ ॥
Vyāghraketu, Suśarman, Śukra, Citrāyudha, Kratu, Durjaya, Rocamāna und der achte, Siṃhasena, umringten jenen besten der Menschen mit einer großen Schar von Streitwagen.
8.51.47
सृजन्तः सायकांस्तूर्णं कर्णमाहवशोभिनम् ।
यतमानांस्तु ताञ्शूरान्मनुजेन्द्रः शितैः शरैः।
अष्टाभिरष्टौ राधेयः पाञ्चालान्न्यहनद्रणे ॥ ८.५१.४७ ॥
Jene Helden, die eilig Pfeile auf Karṇa schossen, der im Kampf glänzte, erschlug der Sohn der Rādhā, der Herr der Menschen, im Gefecht mit je acht scharfen Pfeilen.
8.51.48
अथापरान्महाराज सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
जघान बहुसाहस्रान्योधान्युद्वविशारदान् ॥ ८.५१.४८ ॥
Dann erschlug, o großer König, der mächtige Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) viele Tausende anderer, im Kampf erfahrener Krieger.
8.51.49
विष्णुं च विष्णुवर्माणं देवापिं भद्रमेव च ।
दण्डधारं च समरे चित्रं चिंत्रायुधं हरिम् ॥ ८.५१.४९ ॥
Im Kampf erschlug er auch Viṣṇu, Viṣṇuvarmān, Devāpi, Bhadra, Daṇḍadhāra, Citra, Citrāyudha und Hari.
8.51.50
सिंहकेतुं रोचमानं शलभं च महारथम् ।
निजघान सुसङ्क्रुद्वश्चेदीनां च महारथान् ॥ ८.५१.५० ॥
Hochgradig erzürnt erschlug er Siṃhaketu, Rocamāna und den großen Wagenkämpfer Śalabha sowie die großen Wagenkämpfer der Cedis.
8.51.51
तेषामाददतः प्राणानासीदाधिरथेर्वपुः ।
शोणिताभ्युक्षिताङ्गस्य रुद्रस्यैवातिभैरवम् ॥ ८.५१.५१ ॥
Während er ihnen das Leben nahm, wurde die Gestalt des Sohnes des Adhiratha furchtbar, wie die des Rudra mit blutbesudelten Gliedern.
8.51.52
तत्र भारत कर्णेन मातङ्गास्ताडिताः शरैः ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्भीताः कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ ८.५१.५२ ॥
Dort, o Bhārata, flohen die von Karṇas Pfeilen getroffenen Elefanten verängstigt nach allen Seiten und richteten große Verwirrung an.
8.51.53
निपेतुरुर्व्यां समरे कर्णसायकताडिताः ।
कुर्वन्तो विविधान्नादान्वज्रनुन्ना इवाचलाः ॥ ८.५१.५३ ॥
Von Karṇas Pfeilen getroffen, stürzten sie im Kampf zu Boden und stießen mannigfaltige Schreie aus, wie vom Donnerkeil getroffene Berge.
8.51.54
गजवाजिमनुष्यैश्च निपतद्भिः समन्ततः ।
रथैर्भग्नैर्ध्वजैश्चैव समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ८.५१.५४ ॥
Die Erde wurde bedeckt von Elefanten, Pferden und Männern, die überall fielen, und von zerbrochenen Wagen und Bannern.
8.51.55
नैवं भाष्मो न च द्रोणो नान्ये युधि च तावकाः ।
चक्रुः स्म तादृशं कर्म यादृशं कृतवान्रणे ॥ ८.५१.५५ ॥
Weder Bhīṣma noch Droṇa, noch sonst einer der Euren im Kampf vollbrachte eine solche Tat, wie Karṇa sie im Kampf vollbrachte.
8.51.56
मृगमध्ये यथा सिंहो दृश्यते निर्भयश्चरन् ।
पाञ्चालानां तथा मध्ये कर्णोऽचरदभीतवत् ॥ ८.५१.५६ ॥
Wie ein Löwe, der furchtlos unter den Hirschen umherschreitet, so bewegte sich Karṇa unter den Pāñcālas, als wäre er unerschrocken.
8.51.57
सूतपुत्रोऽथ नागेषु हयेषु च रथेषु च ।
नरेषु च नरव्याघ्रश्चकार कदनं महत् ॥ ८.५१.५७ ॥
Dann richtete der Sohn des Wagenlenkers, der Tiger unter den Männern, ein großes Gemetzel an unter Elefanten, Pferden, Wagen und Männern.
8.51.58
यथा मृगगणांस्त्रस्तान्सिंहो द्रावयते दिशः ।
पाञ्चालानां रथव्रातान्कर्णो व्यद्रावयत्तथा ॥ ८.५१.५८ ॥
Wie ein Löwe die verängstigten Hirschherden in alle Richtungen treibt, so trieb Karṇa die Wagenscharen der Pāñcālas auseinander.
8.51.59
सिंहं स्म हि यथा प्राप्य न जीवन्ति मृगाः क्वचित् ।
तथा कर्णमनुप्राप्ता न जीवन्ति स्म सृञ्जयाः ॥ ८.५१.५९ ॥
Wie Hirsche, die einen Löwen erreichen, niemals überleben, so überlebten die Sṛñjayas, die auf Karṇa stießen, nicht.
8.51.60
वैश्वानरमुखं प्राप्य दह्यन्ते शलभा यथा ।
कर्णाग्रिं समरे प्राप्य दग्धा भारत सृञ्जयः ॥ ८.५१.६० ॥
Wie Motten, die das Maul des Feuers erreichen, verbrannt werden, so wurden die Sṛñjayas, die im Kampf das Feuer Karṇas erreichten, verbrannt, o Bhārata.
8.51.61
चेदिष्वेकेन कर्णेन पाञ्चालेषु च भारत ।
वेश्राव्य नाम निहता बहवः शूरसम्पताः ॥ ८.५१.६१ ॥
O Bhārata, unter den Cedi und Pāñcāla wurden viele namhafte Helden, berühmt beim Namen, von Karṇa allein erschlagen.
8.51.62
मम चासीन्मती राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
नैकोऽप्याधिरथेर्जीवन्पाञ्चाल्यो मोक्ष्यते युधि ॥ ८.५१.६२ ॥
O König, als ich Karṇas Tapferkeit sah, kam mir der Gedanke: Solange der Sohn des Adhiratha lebt, wird im Kampf kein einziger Pāñcāla verschont.
8.51.63
सङ्ख्ये विमर्द्य पाञ्चालान्सूतपुत्रः पुनः पुनः ।
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ८.५१.६३ ॥
Nachdem er die Pāñcāla im Kampf immer wieder niedergemetzelt hatte, stürzte sich der Wagenlenkersohn in heftigem Zorn auf Yudhiṣṭhira, den Sohn der Kuntī.
8.51.64
धृष्टद्युम्नश्च राजानं द्रौपदेयाश्च मारिष ।
परिवव्रुरमित्रघ्नं शतशश्चापरे जनाः ॥ ८.५१.६४ ॥
O edler Mann, Dhṛṣṭadyumna, die Söhne der Draupadī und Hunderte andere umringten den König, den Vernichter der Feinde.
8.51.65
शिखण्डी सहदेवश्च नकुलो नाकुलिस्तथा ।
जनमेजयः शिनेर्नप्ता बहवश्च प्रभद्रकाः ॥ ८.५१.६५ ॥
Śikhaṇḍin, Sahadeva, Nakula, der Sohn des Nakula, Janamejaya, der Enkel des Śini und viele Prabhadraka.
8.51.66
एते पुरोगमा भूत्वा धृष्टद्युम्नश्च संयुगे ।
कर्णमस्यन्तमिष्वस्त्रैस्ततक्षुरमितौजसम् ॥ ८.५१.६६ ॥
Vorangehend im Kampf, durchbohrten diese und Dhṛṣṭadyumna den Karṇa von unermesslicher Kraft, der Pfeile und Geschosse abschoss.
8.51.67
तांस्तत्राधिरथिः सङ्ख्ये चेदिपाञ्चालपाण्डवान् ।
एको बहूनभ्यपतद्गरुत्मानिव पन्नगान् ॥ ८.५१.६७ ॥
Dort stürzte sich Karṇa, der Sohn des Adhiratha, allein im Kampf auf die Cedi, Pāñcāla und Pāṇḍava, wie Garuḍa auf die Schlangen.
8.51.68
तैः कर्णस्याभवद्युद्धं घोररूपं विशाम्पते ।
तादृग्यादृक्पुरावृत्तं देवानां दानवैः सह ॥ ८.५१.६८ ॥
Mit ihnen entbrannte für Karṇa ein furchtbarer Kampf, o Herr der Völker, wie einst zwischen den Göttern und den Dānava.
8.51.69
तान्समेतान्महेष्वासाञ्शरवर्षौधवर्षिणः ।
एको व्यधमदव्यग्रस्तमांसीव दिवाकरः ॥ ८.५१.६९ ॥
Jene großen Bogenschützen, die sich versammelt hatten und Pfeilregen niedergehen ließen, schlug Karṇa allein und unerschütterlich nieder, wie die Sonne die Finsternis vertreibt.
8.51.70
भीमसेनस्तु संसक्ते राधेये पाण्डवैः सह ।
सर्वतोऽभ्यहनत्क्रुद्धो यमदण्डनिभैः शरैः ॥ ८.५१.७० ॥
Bhīmasena aber, im Kampf mit Karṇa, dem Sohn der Rādhā, zusammen mit den Pāṇḍava, entbrannte vor Zorn und schlug von allen Seiten mit Pfeilen, gleich dem Stab Yamas.
8.51.71
बाह्लीकान्केकयान्मात्स्यान्वासात्यान्मद्रसैन्धवान् ।
एकः सङ्ख्ये महेष्वासो योधयन्बह्वशोभत ॥ ८.५१.७१ ॥
Allein im Kampf gegen die Bāhlīka, Kekaya, Matsya, Vāsātya, Madra und Sindhu leuchtete jener große Bogenschütze auf vielerlei Weise.
8.51.72
तत्र मर्मसु भीमेन नाराचैस्ताडिता गजाः ।
प्रपतन्तो हतारोहाः कम्पयन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ८.५१.७२ ॥
Dort fielen die Elefanten, an den lebenswichtigen Stellen von Bhīmas eisenschäftigen Pfeilen getroffen, ihre Lenker erschlagen, und ließen die Erde erbeben.
8.51.73
वाजिनश्च हतारोहाः पत्तयश्च गतासवः ।
अशेरत महाराज वमन्तो रुधिरं बहु ॥ ८.५१.७३ ॥
O großer König, Pferde mit erschlagenen Reitern und leblose Fußsoldaten lagen da und spien viel Blut.
8.51.74
ताडिताः सहसा नागा भीमसेनेन मारिष ।
निपतन्ति महावेगा वज्ररुग्णा इवाचलाः ॥ ८.५१.७४ ॥
O Verehrter, Elefanten, von Bhīmasena plötzlich getroffen, stürzen mit großer Wucht, wie vom Blitz zerschmetterte Berge.
8.51.75
पतितैस्तैर्महाराज वेगवद्भिर्महारथैः ।
शुशुभे वसुधा राजन्विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ८.५१.७५ ॥
O großer König, die Erde leuchtete von jenen schnellen Großkriegern, die gefallen waren, als wäre sie mit Bergen übersät.
8.51.76
सहस्रशश्च रथिनः पत्तयः पतितायुधाः ।
अक्षताः समदृश्यन्त भीमाद्भीता गतासवः ॥ ८.५१.७६ ॥
Tausende Wagenkämpfer und Fußsoldaten, die Waffen gefallen, erschienen unversehrt, doch von Bhīma verängstigt und leblos.
8.51.77
रथिभिः सादिभिः सूतैः पादातैर्वाजिभिर्गजैः ।
भीमसेनशरैश्छिन्नैराच्छन्ना सुधाभवत्
तत्स्तम्भितमिवातिष्ठद्भीमसेनभयार्दितम्। ॥ ८.५१.७७ ॥
Wagenkämpfer, Reiter, Wagenlenker, Fußsoldaten, Pferde und Elefanten, von Bhīmasenas Pfeilen niedergemäht, bedeckten den Boden; von Furcht vor Bhīmasena gequält, stand sie wie erstarrt da.
8.51.78
दुर्योधनबलं सर्वं निरुत्साहं कृतं रणे ।
निश्चेष्टं तुमुलं दीनं बभौ तस्मिन्महारणे ॥ ८.५१.७८ ॥
Duryodhanas ganzes Heer wurde im Kampf mutlos gemacht; in jener großen Schlacht erschien es regungslos, tumultuös und jämmerlich.
8.51.79
प्रसन्नसलिले काले यथा स्यात्सागरो नृप ।
तद्वत्तव बलं तद्वै निश्चलं समवस्थितम् ॥ ८.५१.७९ ॥
O König, wie das Meer mit klarem Wasser zur rechten Zeit still bleibt, so stand dein Heer unbeweglich da.
8.51.80
मन्युवीर्यबलोपेतं दर्पात्प्रत्यवरोपितम् ।
अभवत्तव पुत्रस्य तत्सैन्यं निष्प्रभं तदा ॥ ८.५१.८० ॥
Jenes Heer deines Sohnes, erfüllt von Zorn, Mut und Kraft, wurde aus Hochmut zurückgeworfen; da wurde es glanzlos.
8.51.81
ते बले भरतश्रेष्ठ वध्यमाने परस्परम् ।
रुधिरौघपरिक्लिन्ने रुधिरार्द्रे बभूवतुः ॥ ८.५१.८१ ॥
O Bester der Bharatas, jene beiden Heere, die einander erschlagen wurden, wurden in Blutströmen getränkt und von Blut nass.
8.51.82
सूतपुत्रोऽवधीत्क्रुद्वः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
भीमसेनः कुरूणां च त्रिगर्तानां धनञ्जयः ॥ ८.५१.८२ ॥
Zornig erschlug der Sohn des Wagenlenkers das Heer der Pāṇḍavas; Bhīmasena erschlug die Kurus, und Dhanañjaya die Trigartas.
8.51.83
वर्तमाने तथा रोद्रे सङ्ग्रामेऽद्भुतदर्शने ।
निहत्य पृतनामध्यं संशप्तकगणान्बहून्।
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो वासुदेवमथाब्रवीत् ॥ ८.५१.८३ ॥
Während dieser schreckliche und wundersame Kampf tobte, sprach Arjuna, der Beste der Sieger, nachdem er im Mitteln des Heeres viele Scharen der Saṃśaptaka erschlagen hatte, zu Vāsudeva.
8.51.84
प्रभग्नं बलमेतद्धि योत्स्यमानं मया सह ।
एते धावन्ति सगणाः संशप्तकमहारथाः ॥ ८.५१.८४ ॥
Dieses Heer, das bereit war, mit mir zu kämpfen, ist gewiss zerbrochen; seht, diese großen Wagenkämpfer der Saṃśaptaka fliehen mit ihren Scharen.
8.51.85
दुर्जया ह्येव समरे देवैरपि सवासवैः ।
अपारयन्तो मद्बाणान्सिंहशब्दं मृगा इव ॥ ८.५१.८५ ॥
Im Kampf könnten selbst die Götter mit Vāsava sie nicht besiegen; unfähig, meine Pfeile zu ertragen, sind sie wie Hirsche vor dem Gebrüll des Löwen.
8.51.86
दीर्यते च महत्सैन्यं सृञ्जयानां महारणे ।
कुरवश्चाभिधावन्ति भीमसेनभयार्दिताः ॥ ८.५१.८६ ॥
In der großen Schlacht wird das gewaltige Heer der Sṛñjayas zerrissen, und die Kurus, von der Furcht vor Bhīmasena gequält, fliehen.
8.51.87
हस्तिकक्ष्यो ह्यसौ कृष्ण केतुः कर्णस्य धीमतः ।
दृश्यते राजसैन्यस्य मध्ये विचरतो मुहुः ॥ ८.५१.८७ ॥
O Kṛṣṇa, jenes Banner mit dem Elefantengurt des weisen Karṇa ist zu sehen, wie es immer wieder mitten durch das königliche Heer zieht.
8.51.88
न च कर्णं रणे शक्ता जेतुमेते महारथाः ।
जानीते हि भवान्कर्णं वीर्यवन्तं पराक्रमे ॥ ८.५१.८८ ॥
Diese großen Wagenkämpfer können Karṇa im Kampf nicht besiegen; Ihr kennt ja Karṇa, den an Tapferkeit Mächtigen.
8.51.89
तत्र याहि यतः कर्णो द्रावयत्येष नो बलम् ।
त्रिगर्तान्वर्जयन्याहि सूतपुत्रं महारथम्।
एतन्मे रोचते कृष्ण यथा वा तव रोचते ॥ ८.५१.८९ ॥
Geh dorthin, wo Karṇa unser Heer in die Flucht schlägt; die Trigartas meidend, geh zum großen Wagenkämpfer, dem Sohn des Wagenlenkers. O Kṛṣṇa, das gefällt mir, oder wie es dir gefällt.
8.51.90
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य गोविन्दः प्रहसन्निव ।
अब्रवीदर्जुनं तूर्णं कौरवान्याहि पाण्डव ॥ ८.५१.९० ॥
Als Govinda diese Worte gehört hatte, sprach er lachend zu Arjuna: 'Geh schnell zu den Kauravas, o Pāṇḍava.'
8.51.91
ततस्तव महासैन्यं गोविन्दप्रेरिता हयाः ।
हंसवर्णा विशंस्तूर्णं वहन्तोऽर्जुनमाहवे ॥ ८.५१.९१ ॥
Da drangen die schwanenfarbenen Pferde, von Govinda angetrieben, rasch in dein großes Heer ein und trugen Arjuna in die Schlacht.
8.51.92
केशवप्रेरितैरश्वैः श्वेतैः काञ्चनभूषणैः ।
प्रविशद्भिस्तव बलं चतुर्दिशमदीर्यत ॥ ८.५१.९२ ॥
Von Keśava angetrieben, drangen die weißen, mit goldenen Zierden geschmückten Pferde in dein Heer ein, und es wurde nach allen vier Richtungen gespalten.
8.51.93
मेघस्तनितनिर्हादः स रथो वानरध्वजः ।
चलत्पताकस्तां सेनां विमानं द्यामिवाविशत् ॥ ८.५१.९३ ॥
Mit dem Dröhnen donnernder Wolken drang jener Wagen mit dem Affenbanner und flatternden Wimpeln in jenes Heer ein, wie ein himmlisches Luftgefährt in den Himmel eindringt.
8.51.94
तौ विदार्य महासेनां प्रविष्टौ केशवार्जुनो ।
क्रुद्धौ संरम्भरक्ताक्षौ विभ्राजेतां महाद्युती ॥ ८.५१.९४ ॥
Nachdem die beiden jenes große Heer gespalten hatten, drangen Keśava und Arjuna ein, zornig, mit von Wut geröteten Augen, und leuchteten in großem Glanz.
8.51.95
युद्धशौण्डौ समाहूतावागतौ तौ रणाध्वरम् ।
यज्वभिर्विधिना हूतौ मखं देवाविवाश्विनौ ॥ ८.५१.९५ ॥
Im Kampf geübt und herbeigerufen, kamen die beiden zu diesem Schlachtopfer, wie die Aśvins zu einem Opfer kommen, wenn die Opferer sie nach dem Ritus anrufen.
8.51.96
क्रोधताम्रेक्षणौ शूरौ शुशुभाते महाबलौ ।
मदोत्कटौ यथा नागौ दृष्टिसञ्चारचारिणौ ॥ ८.५१.९६ ॥
Die Helden von großer Kraft, mit von Zorn geröteten Augen, leuchteten wie zwei brunstige Elefanten, die ihre Blicke hierhin und dorthin schweifen lassen.
8.51.97
क्रुद्धौ तौ तु नरव्याघ्रो योगवन्तौ बभूवतुः ।
तलशब्देन रुषितौ महानागाविवोत्कटौ ॥ ८.५१.९७ ॥
Jene beiden Tiger unter den Männern, zornentbrannt und kunstfertig, wurden vom Klang der Handschläge gereizt, wie zwei große brünstige Elefanten.
8.51.98
विगाह्य तु रथानीकमश्वसङ्घांश्च फल्गुनः ।
व्यचरत्पृतनामध्ये पाशहस्त इवानत्कः ॥ ८.५१.९८ ॥
Er drang in die Reihe der Wagen und die Scharen der Pferde ein und bewegte sich inmitten des Heeres wie der Tod mit der Schlinge in der Hand.
8.51.99
तं दृष्ट्वा युधि विक्रान्तं सेनायां तव भारत ।
संशप्तकगणान्भूयः पुत्रस्ते समचूचुदत् ॥ ८.५१.९९ ॥
Als er ihn tapfer im Kampf sah, o Bhārata, trieb dein Sohn die Scharen der Saṃśaptakas im Heer erneut an.
8.51.100
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां त्रिभिः शतैः ।
चतुर्दशसहस्रैस्तु तुरगाणां महाहवे।
द्वाभ्यां शतसहस्राभ्यां पदातीनां च धन्विनाम् ।
शूराणां लब्धलक्षाणां विदितानां समन्ततः।
अभ्यवर्तन्त कौन्तेयं छादयन्तो महारथाः ॥ ८.५१.१०० ॥
Da stürmten mit tausend Wagen, dreihundert Elefanten, vierzehntausend Pferden und zweihunderttausend bogenbewaffneten Fußkämpfern berühmte, treffsichere Helden von allen Seiten auf den Sohn der Kuntī los; die großen Wagenkämpfer deckten ihn ein.
8.51.101
शरवर्षैर्महाराज सर्वतः पाण्डुनन्दनम् ।
स च्छाद्यमानः समरे शरैः परबलार्दनः ॥ ८.५१.१०१ ॥
O großer König, der Sohn Pāṇḍus wurde von allen Seiten mit einem Pfeilhagel überschüttet; und obwohl er im Kampf mit Pfeilen bedeckt war, der Zermalmer feindlicher Heere, …
8.51.102
दर्शयन्रौद्रमात्मानं पाशहस्त इवान्तकः ।
निघ्नन्संशप्तकान्पार्थः प्रेक्षणीयतरोऽभवत् ॥ ८.५१.१०२ ॥
Seine schreckliche Gestalt zeigend wie der Tod mit der Schlinge in der Hand, und die Saṃśaptakas niederschlagend, wurde Pārtha noch sehenswerter.
8.51.103
ततो विद्युत्प्रभैर्बाणैः कार्तस्वरविभूषितैः ।
निरन्तरमिवाकाशमासीच्छन्नं किरीटिना ॥ ८.५१.१०३ ॥
Dann wurde der Himmel, als gäbe es keine Lücke, vom Diademträger mit blitzgleichen, goldgeschmückten Pfeilen bedeckt.
8.51.104
किरीटिचापनिर्मुक्तैः सम्पतद्भिर्महाशरैः ।
समाच्छन्नं बभौ सर्वं काद्रवेयैरिव प्रभो ॥ ८.५१.१०४ ॥
O Herr, alles, bedeckt von den großen Pfeilen, die vom Bogen des Diademträgers fielen, erstrahlte, als wäre es von den Söhnen Kadrūs, den Schlangen, bedeckt.
8.51.105
रुक्मपुङ्खाञ्शरान्घोरान्प्रसन्नान्नतपर्वणः ।
अवासृजदमेयात्मा दिक्षु सर्वासु पाण्डवः ॥ ८.५१.१०५ ॥
Der Pāṇḍava von unermesslichem Selbst schoss in alle Richtungen schreckliche, helle Pfeile mit goldenen Federn und geraden Schäften.
8.51.106
मही वियद्दिशः सर्वाः समुद्रा गिरयोऽपि वा ।
स्फुटन्तीति जना जज्ञुः पार्थस्य तलनिःस्वनात् ॥ ८.५१.१०६ ॥
Vom Klang der Handfläche Pārthas glaubten die Menschen, dass Erde, Himmel, alle Richtungen, Ozeane und sogar die Berge zerbarsten.
8.51.107
हत्वा दशसहस्राणि पार्थिवानां महारथः ।
संशप्तकानां कौन्तेयः प्रपक्षं त्वरितोभ्ययात् ॥ ८.५१.१०७ ॥
Nachdem der große Wagenkämpfer, der Sohn Kuntīs, zehntausend Könige der Saṃśaptakas erschlagen hatte, eilte er zur Flanke.
8.51.108
प्रपक्षं च समासाद्य पार्थः काम्भोजरक्षितम् ।
प्रममाथ बलं भल्लैर्दानवानिव वासवः ॥ ८.५१.१०८ ॥
Als er den von den Kāmbojas bewachten Flügel erreichte, zermalmte Pārtha das Heer mit breitköpfigen Pfeilen, wie Vāsava (Indra) die Dānavas zermalmt.
8.51.109
प्रचिच्छेदाशु भल्लेन द्विषतामाततायिनाम् ।
शस्त्रपाणींस्तथा बाहूंस्तथापि च शिरांस्युत ॥ ८.५१.१०९ ॥
Er schnitt schnell mit bhalla-Pfeilen den Feinden und Angreifern die waffentragenden Hände und Arme ab, dazu auch die Köpfe.
8.51.110
अङ्गांङ्गावयवैश्छिन्नैर्व्यायुधास्तेऽपतन्भुवि। ॥ ८.५१.११० ॥
Mit abgetrennten Gliedern und Körperteilen fielen sie waffenlos zu Boden.
8.51.111
विष्वग्वाताभिसम्भग्ना बहुशाखा इव द्रुमाः ॥ ८.५१.१११ ॥
Wie vielästige Bäume, nach allen Seiten vom Sturm geknickt.
8.51.112
हस्त्यश्वरथपत्तीनां व्रातान्निघ्नन्तमर्जुनम् ।
सुदक्षिणादवरजः शरवृष्ट्याभ्यवीवृषत् ॥ ८.५१.११२ ॥
Auf Arjuna, der die Schar der Elefanten, Pferde, Wagen und Fußsoldaten niederstreckte, ließ der jüngere Bruder Sudakṣiṇas einen Pfeilregen niedergehen.
8.51.113
तस्यास्यतोऽर्धचन्द्राभ्यां स बाहू परिघोपमौ ।
पूर्णचन्द्राभवक्त्रं च क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ८.५१.११३ ॥
Während er schoss, wurden ihm mit halbmondförmigen Pfeilen die beiden eisenkeulengleichen Arme abgeschlagen, und mit einem Rasierpfeil wurde sein Haupt, dessen Antlitz dem Vollmond glich, abgehauen.
8.51.114
तत्पपात ततो वेगात्स्वलोहितपरिष्कृतम् ।
मनः शिलागिरेः शृङ्गं व्ज्रेणेवावदारितम् ॥ ८.५१.११४ ॥
Es fiel mit Wucht herab, mit dem eigenen Blut geschmückt, wie der Gipfel des Realgar-Berges, vom Donnerkeil gespalten.
8.51.115
सुदक्षिणादवरजं काम्भोजा ददृशुर्हतम् ।
प्रांशुं कमलपत्राक्षमत्यर्थं प्रियदर्शनम्।
काञ्चनस्तम्भसदृशं भिन्नं हेमगिरिं यथा ॥ ८.५१.११५ ॥
Die Kāmbojas sahen den jüngeren Bruder Sudakṣiṇas erschlagen daliegen: groß, lotusblätteräugig, überaus anmutig anzusehen, einer goldenen Säule gleich, wie ein gespaltener goldener Berg.
8.51.116
ततोऽभवत्पुनर्युद्धं घोरमत्यर्थमद्भुतम् ।
नानावस्थाश्च योधानां बभूवुस्तत्र युध्यताम् ॥ ८.५१.११६ ॥
Dann entbrannte erneut ein schrecklicher und überaus wundersamer Kampf, und die dort kämpfenden Krieger gerieten in verschiedenste Zustände.
8.51.117
पार्थेषुनिहतैरश्वैः काम्भोजैर्यवनैः शकैः ।
शोणिताक्तैस्तदा रक्तं सर्वामासीद्विशां पते ॥ ८.५१.११७ ॥
Die von Pārthas Pfeilen erschlagenen Pferde und die Kāmbojas, Yavanas und Śakas, blutverschmiert: da wurde alles rot, o Herr der Völker.
8.51.118
रथैर्हताश्वसूतैश्च हतारोहैश्च वाजिभिः ।
द्विरदैश्च हतारोहैर्महामात्रैर्हतद्विपैः ॥ ८.५१.११८ ॥
Wagen, deren Pferde und Wagenlenker erschlagen waren; Reiter, deren Reiter erschlagen waren; Elefanten, deren Lenker erschlagen waren, und Elefantenführer, deren Elefanten erschlagen waren.
8.51.119
अन्योन्येन महाराज विनाशः पृथिवीक्षिताम्। ॥ ८.५१.११९ ॥
Durch einander, o großer König, war der Untergang der Herrscher der Erde.
8.51.120
आसीत्क्रुद्वेऽर्जुने कर्णे भीमसेने च दारुणम् ।
तस्पिन्प्रपक्षे पक्षे च वध्यमाने मदोत्कटः। ॥ ८.५१.१२० ॥
Es entbrannte ein schrecklicher Kampf zwischen dem zornigen Arjuna, Karṇa und Bhīmasena, während auf dieser und jener Seite die stolzen, übermütigen Krieger erschlagen wurden.
8.51.121
अर्जुनं जयतां श्रेष्ठं त्वरितो द्रौणिरभ्ययात् ।
विधुन्वानो महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम्।
आददानः शरान्घोरान्स्वरश्मीनिव भास्करः ॥ ८.५१.१२१ ॥
Droṇas Sohn eilte rasch auf Arjuna zu, den besten der Sieger, schwang seinen großen, mit Gold geschmückten Bogen und nahm schreckliche Pfeile auf, wie die Sonne ihre eigenen Strahlen.
8.51.122
तयोरासीन्महद्युद्धं धर्मभ्रात्रोरनैष्ठिकम् ।
विस्मापयिषतोर्लोकं यशश्चोत्तममिच्छतोः ॥ ८.५१.१२२ ॥
Zwischen jenen beiden Brüdern des Dharma, die die Welt in Staunen versetzen und höchsten Ruhm erlangen wollten, entbrannte ein großer und unablässiger Kampf.
8.51.123
संशप्तकांस्तु कौन्तेयः कुरूंश्चापि वृकोदरः ।
सूतपुत्रस्तु पाञ्चालांस्त्रयोऽघ्नंस्त्वरिताः शरैः ॥ ८.५१.१२३ ॥
Kaunteya erschlug die Saṃśaptakas, Vṛkodara die Kurus, und der Sohn des Wagenlenkers die Pāñcālas; die drei schlugen sie rasch mit Pfeilen nieder.
8.51.124
एवमेष महाराज विनाशः पृथिवीक्षिताम् ।
युद्वं घोरं तथा त्वासीत्त्रिधाभूते चमूमुखे ॥ ८.५१.१२४ ॥
So, o großer König, war diese Vernichtung der Herrscher der Erde; und so war der schreckliche Kampf, als die Spitze des Heeres in drei Teile geteilt war.