மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.51.1
भीमसेनं सपाञ्चालं चेदिकेकयसंवृतम् ।
सेनापतिः स्वयं क्रुद्धो वारयामास सायकैः ॥ ८.५१.१ ॥
படைத்தலைவன் கர்ணன் கோபத்துடன் தானே, பாஞ்சாலர்களுடனும் சேதிகளும் கேகயர்களும் சூழ்ந்த பீமசேனனை, தன் அம்புகளால் தடுத்தான்।
8.51.2
ततस्तु चेदिकारूशान्सृढ्जयांश्च महारथान् ।
कर्णो जघान समरे भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ८.५१.२ ॥
பின்னர் கர்ணன் போரில் பீமசேனன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், சேதி, காரூஷ மற்றும் ஸ்ருஞ்சய மகாரதர்களைக் கொன்றான்.
8.51.3
भीमसेनस्ततः कर्णे विहाय रथसत्तमम् ।
प्रययौ कौरवं सैन्यं कक्षमग्निरिव ज्वलन् ॥ ८.५१.३ ॥
பின்னர் பீமசேனன் கர்ணனை விட்டுவிட்டு, சிறந்த தேரிலிருந்து, உலர்ந்த புல்லில் எரியும் நெருப்பைப் போல் ஜ்வலித்தவனாய் கௌரவ படையை நோக்கிச் சென்றான்.
8.51.4
सूतपुत्रोऽपि समरे पाञ्चालान्केकयांस्तथा ।
सृञ्जयांश्च महेष्वासान्निजघानं सहस्रशः ॥ ८.५१.४ ॥
சூதன் மகனான கர்ணனும் போரில் பாஞ்சாலர்களையும் கேகயர்களையும் மகா வில்லாளிகளான ஸ்ருஞ்சயர்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் கொன்றான்.
8.51.5
संशप्तकेषु पार्थश्च कौरवेषु वृकोदरः ।
पाञ्चालेषु तथा कर्णः क्षयं चक्रुर्महारथाः ॥ ८.५१.५ ॥
சம்சப்தகர்களிடையே பார்த்தன் (அர்ஜுனன்), கௌரவர்களிடையே வ்ருகோதரன் (பீமன்), பாஞ்சாலர்களிடையே கர்ணன் — இம்மகாரதர்கள் அழிவை உண்டாக்கினர்.
8.51.6
ते क्षत्रिया दह्यामानास्त्रिभिस्तैः पावकोपमैः ।
जग्मुर्विनाशं समरे राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ८.५१.६ ॥
அந்த க்ஷத்திரியர்கள் நெருப்புக்கு ஒப்பான அந்த மூவரால் எரிக்கப்பட்டு போரில் அழிவை அடைந்தனர். அரசே, இது உன் தீய ஆலோசனையின் விளைவு.
8.51.7
ततो दुर्योधनः क्रुद्दो नकुलं नवभिः शरैः ।
विव्याध भरतश्रेष्ठ चतुरश्चास्य वाजिनः ॥ ८.५१.७ ॥
அப்போது கோபமடைந்த துரியோதனன் ஒன்பது அம்புகளால் நகுலனைத் துளைத்தான்; ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் துளைத்தான்.
8.51.8
ततः परममेयात्मा तव पुत्रो जनाधिप ।
क्षुरेण सहदेवस्य ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ॥ ८.५१.८ ॥
பின்னர், ஓ மக்களின் தலைவனே, அளவிட முடியாத பேராற்றல் கொண்ட உம் மகன் க்ஷுரம் என்ற அம்பால் சகதேவனின் பொன் கொடியை அறுத்தான்.
8.51.9
नकुलस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रं च सप्तभिः ।
जघान समरे राजन्सहदेवश्च पञ्चभिः ॥ ८.५१.९ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த நகுலன் உம் மகனை ஏழு அம்புகளால் தாக்கினான்; ஓ அரசே, சகதேவனோ ஐந்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
8.51.10
तावुभौ भरतश्रेष्ठौ ज्येष्ठौ सर्वधनुष्मताम् ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ८.५१.१० ॥
சர்வ வில்லாளிகளிலும் மூத்த அந்த இரு பரதசிறந்தோரையும், மிகுந்த கோபத்துடன் அவன் ஒவ்வொருவரின் மார்பிலும் ஐந்து ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
8.51.11
ततोऽपराभ्यां भल्लाब्यां धनुषी समकृन्तत ।
यमयोः प्रसभं वीरो विव्याधाशु त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ८.५१.११ ॥
பின்னர் அந்த வீரன் வேறு இரண்டு பல்ல அம்புகளால் இரட்டையர் இருவரின் வில்லையும் அறுத்தான்; விரைவாக அவர்களை ஒவ்வொருவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
8.51.12
तावन्ये धनुषी श्रेष्ठे शक्रचापनिभे शुभे ।
प्रगृह्य रेजतुः शूरौ देवपुत्रसमौ युधि ॥ ८.५१.१२ ॥
அந்த இரு வீரர்களும் இந்திரதனுசு போன்ற அழகிய சிறந்த வேறு இரு வில்லுகளை ஏந்தி, போரில் தேவகுமாரர்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
8.51.13
ततस्तौ रभसौ युद्धे भ्रातरौ भ्रातरं युधि ।
शरैर्ववर्षतुर्घोरैर्महामेघौ यथाऽचलम् ॥ ८.५१.१३ ॥
அப்போது அந்த இரு சகோதரர்களும் போரில் வேகத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி கொடிய அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தனர், இரு பெரிய மேகங்கள் மலையின் மீது பொழிவது போல.
8.51.14
ततः क्रुद्धो महाराज तव पुत्रो महारथः ।
पाण्डुपुत्रौ महेष्वासौ वारयामास पत्रिभिः ॥ ८.५१.१४ ॥
அப்போது மகாராஜனே, உம் மகனாகிய மகாரதன் கோபமடைந்து, அந்த இரு மகா வில்லாளர்களான பாண்டு புதல்வர்களை அம்புகளால் தடுத்தான்.
8.51.15
धनुर्मण्डलमेवास्य ददृशे युधि भारत ।
सायकाश्चाप्यदृश्यन्त निश्चरन्तः समन्ततः ॥ ८.५१.१५ ॥
பாரதனே, போரில் அவனது வில்வட்டமே தெரிந்தது; நாற்புறமும் பாய்ந்து செல்லும் அம்புகளும் காணப்பட்டன.
8.51.16
तस्य सायकसञ्छन्नौ माद्रेयौ न विरेजतुः ।
मेघच्छन्नौ यथा व्योम्नि चन्द्रसूर्यौ गतप्रभौ ॥ ८.५१.१६ ॥
அவனது அம்புகளால் மூடப்பட்ட மாத்ரியின் இரு மகன்களும் ஒளிரவில்லை; வானில் மேகங்களால் மூடப்பட்ட சந்திரனும் சூரியனும் ஒளியிழந்து தோன்றுவது போல்.
8.51.17
ते तु बाणा महाराज स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
आच्छादयन्दिशः सर्वाः सूर्यस्येव मरीचयः ॥ ८.५१.१७ ॥
மகாராஜனே, பொன் இறகுகளுடனும் கல்லில் கூர்தீட்டப்பட்டதுமான அந்த அம்புகள் சூரியனின் கதிர்கள் போல எல்லாத் திசைகளையும் மறைத்தன.
8.51.18
वाणभूते ततस्तस्मिन्सञ्छन्ने च नभस्तले ।
राज्ञस्तु ददृशे रूपं कालान्तकयमोपमम् ॥ ८.५१.१८ ॥
பின்னர் வானம் அம்புகளால் நிறைந்து மூடப்பட்டபோது, அரசனின் உருவம் காலன், அந்தகன், யமன் போல் தோன்றியது.
8.51.19
पराक्रमं तु तं दृष्ट्वा तव सूनोर्महारथाः ।
मृत्योरुपान्तिकं प्राप्तौ माद्रीपुत्रौ स्म मेनिरे ॥ ८.५१.१९ ॥
உமது மகனின் அந்தப் பராக்கிரமத்தைக் கண்டு, மகாரதர்கள் மாத்ரியின் இரு மகன்களும் மரணத்தின் அருகே வந்துவிட்டதாக எண்ணினர்.
8.51.20
ततः सेनापती राजन्पाण्डवानां महारथः ।
पार्षतः प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ॥ ८.५१.२० ॥
பின்பு, ஓ அரசே, பாண்டவர்களின் மகாரதனும் படைத்தலைவனுமான பார்ஷதன் அங்கே சென்றான், அரசன் சுயோதனன் இருந்த இடத்திற்கு.
8.51.21
माद्रीपुत्रौ ततः शूरौ व्यतिक्रम्य महारथौ ।
धृष्टद्युम्नस्तव सुतं पीडयामास सायकैः ॥ ८.५१.२१ ॥
பின்பு மாத்ரியின் அந்த இரு வீர மகாரதர்களையும் கடந்து சென்று, திருஷ்டத்யுமnan உமது மகனை அம்புகளால் வாட்டினான்.
8.51.22
तमविध्यदमेयात्मा तव पुत्रो ह्यमर्पणः ।
पाञ्चाल्यं पञ्चविंशत्या प्रहस्य पुरुषर्षभः ॥ ८.५१.२२ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட, சினம் நிறைந்த உமது மகன் சிரித்துக்கொண்டே அந்த பாஞ்சால்யனை இருபத்தைந்து அம்புகளால் துளைத்தான், ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே.
8.51.23
ततः पुनरमेयात्मा तव पुत्रो ह्यमर्षणः ।
विद्ध्वा ननाद पाञ्चाल्यं षष्ट्या पञ्चभिरेव च ॥ ८.५१.२३ ॥
பின்பு அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட, சினம் நிறைந்த உமது மகன் அந்த பாஞ்சால்யனை அறுபத்தைந்து அம்புகளால் துளைத்து முழங்கினான்.
8.51.24
तथास्य सशरं चापं मुष्टिदेशे विशाम्पते ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन राजा चिच्छेद संयुगे ॥ ८.५१.२४ ॥
ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, போரில் அரசன் மிகக் கூரிய க்ஷுரப்ரம் அம்பால் அவனுடைய வில்லை, அம்புடன், பிடியின் அருகே வெட்டினான்.
8.51.25
तदपास्य धनुश्छिन्नं पाञ्चाल्यः शत्रुकर्शनः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्भारसहं नवम् ॥ ८.५१.२५ ॥
அப்போது உடைந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, எதிரிகளை வருத்தும் பாஞ்சால இளவரசன் வேகமாக பாரம் தாங்கக்கூடிய மற்றொரு புதிய வில்லை எடுத்தான்.
8.51.26
क्रोधाद्रुधिररक्ताक्षः संरम्भात्प्रज्वलन्निव ।
अशोभत महेष्वासो धृष्टद्युम्नः कृतव्रणः ॥ ८.५१.२६ ॥
கோபத்தால் இரத்தச் சிவப்பான கண்களுடன், ஆவேசத்தால் எரிவதுபோல், காயம்பட்ட மாபெரும் வில்லாளி திருஷ்டத்யும்னன் ஒளிர்ந்தான்.
8.51.27
स पञ्चदश नाराचाञ्श्वसतः पन्नगानिव ।
जिघांसुर्भरतश्रेष्ठं धृष्टद्युम्नो व्यपासृजत् ॥ ८.५१.२७ ॥
சீறும் பாம்புகளைப் போன்ற பதினைந்து இரும்பு அம்புகளை, பரதர்களில் சிறந்தவனைக் கொல்ல விரும்பி திருஷ்டத்யும்னன் எய்தான்.
8.51.28
ते वर्म हेमविकृतं भित्त्वा राज्ञः शिलीमुखाः ।
विविशुर्वसुधां वेगात्कङ्कबर्हिणवाससः ॥ ८.५१.२८ ॥
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரசனின் கவசத்தைத் துளைத்து, கொக்கு மற்றும் மயில் இறகுகளால் அணிசெய்யப்பட்ட அந்த அம்புகள் வேகமாக நிலத்தில் பாய்ந்தன.
8.51.29
सोऽतिविद्धो महाराज पुत्रस्तेऽतिव्यराजत ।
वसन्तकाले सुमहान्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ८.५१.२९ ॥
மகாராஜனே, மிகவும் துளைக்கப்பட்ட உம் மகன் வசந்த காலத்தில் மலர்ந்த பெரிய கிம்சுக மரம்போல் மிகவும் ஒளிர்ந்தான்.
8.51.30
स च्छिन्नवर्मा नाराचप्रहारैर्झर्झरीकृतः ।
धृष्टद्युम्नस्य भल्लेन क्रुद्धश्चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ८.५१.३० ॥
கவசம் அறுபட்டு, இரும்பு அம்புகளின் அடிகளால் சல்லடையாகி, கோபமடைந்த அவன் ஒரு பல்லத்தால் திருஷ்டத்யும்னனின் வில்லை வெட்டினான்.
8.51.31
अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महीपतिः ।
सायकैर्दशभी राजन्भ्रुवोर्मध्ये समार्पयत् ॥ ८.५१.३१ ॥
பின்னர் வில் அறுபட்ட அவனை விரைந்த அரசன் பத்து அம்புகளால் புருவங்களின் நடுவில் தாக்கினான்.
8.51.32
तस्य तेऽशोभयन्वक्त्रं कर्मारपरिमार्जिताः ।
प्रफुल्लं पङ्कजं यद्वद्धमरा मधुलिप्सवः ॥ ८.५१.३२ ॥
கொல்லனால் மெருகேற்றப்பட்ட அவை அவனது முகத்தை அலங்கரித்தன; மலர்ந்த தாமரையை தேனை விரும்பும் வண்டுகள் அலங்கரிப்பது போல.
8.51.33
तदपास्य धनुश्छिन्नं दृष्टद्युम्नो महामनाः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्भल्लांश्च षोडश ॥ ८.५१.३३ ॥
அப்போது உடைந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு மகாமனம் கொண்ட திருஷ்டத்யும்னன் வேகமாக மற்றொரு வில்லையும் பதினாறு பல்ல அம்புகளையும் எடுத்துக்கொண்டான்.
8.51.34
ततो दुर्योधनस्याश्वान्हत्वा सूतं च पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ८.५१.३४ ॥
பின்னர் துரியோதனனின் குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் ஐந்து அம்புகளால் கொன்று, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்லை பல்ல அம்பால் அறுத்தான்.
8.51.35
रथं सोपस्करं छत्रं शक्तिं खङ्गं गदां ध्वजम् ।
भल्लैश्चिच्छेद दशभिः पुत्रस्य तव पार्षतः ॥ ८.५१.३५ ॥
உன் மகனின் தேர், அதன் உபகரணங்கள், குடை, ஈட்டி, வாள், கதை, கொடி ஆகியவற்றை பிருஷதனின் மகன் பத்து பல்ல அம்புகளால் அறுத்தான்.
8.51.36
तपनीयाङ्गदं छत्रं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ८.५१.३६ ॥
பொன் தோள்வளையுடன் கூடிய குடை, மணிகளால் ஆன அழகிய நாகக் கொடி, குருபதியின் அறுபட்ட கொடி ஆகியவற்றை எல்லா அரசர்களும் கண்டனர்.
8.51.37
दुर्योधनं तु विरथं छिन्नवर्मायुधध्वजम् ।
भ्रातरं समुदैक्षन्त सोदरा भरतर्षभ ॥ ८.५१.३७ ॥
ஆனால் தேரற்றவனாய், கவசமும் ஆயுதமும் கொடியும் அறுபட்ட நிலையில் இருந்த துரியோதனனை, அவனுடைய சகோதரர்கள் பார்த்தனர், பரதர்களில் சிறந்தவரே.
8.51.38
तमारोप्य रथे राजन्कुण्डधारो महारथम् ।
अपाहरदसम्भ्रान्तो धृष्टद्युम्नस्य पश्यतः ॥ ८.५१.३८ ॥
அரசே, குண்டலம் அணிந்த கர்ணன் அந்த மகாரதனை தேரில் ஏற்றி, திருஷ்டத்யும்னன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் கலக்கமின்றி எடுத்துச் சென்றான்.
8.51.39
कर्णस्तु सात्यकिं हित्वा राजगृघ्नुरमर्षणः ।
द्रोमहन्तारमुग्रेषुं ससाराभिमुखो रणे ॥ ८.५१.३९ ॥
ஆனால் கர்ணன் சாத்யகியை விட்டுவிட்டு, அரசனின் புகழை விரும்பிய சீற்றம் நிறைந்தவனாய், போரில் துரோணரைக் கொன்றவனும் கொடிய அம்புகள் கொண்டவனுமான திருஷ்டத்யும்னனை நோக்கி எதிரே சென்றான்.
8.51.40
तं पृष्ठतोऽन्वयात्तूर्णं शैनेयोऽभिहतः शरैः ।
वारणं जघनोपान्ते विषाणाभ्यामिव द्विपः ॥ ८.५१.४० ॥
சினியின் வழித்தோன்றலான சாத்யகி அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, விரைவாக அவனுக்குப் பின்னால் சென்றான்; யானை மற்றொரு யானையின் பின்புறத்தில் தன் தந்தங்களால் குத்துவது போல.
8.51.41
स भारतपुरोगानां राज्ञां च सुमहात्मनाम् ।
कर्णपार्षतयोर्युद्वे सङ्क्रद्धानां महारणे ॥ ८.५१.४१ ॥
அவன் பரதர்களில் முதன்மையான அரசர்களும் மிக உயர்ந்த ஆன்மா கொண்டோரும் நடுவே, அந்த மகாபோரில், கர்ணனும் திருஷ்டத்யும்னனும் சினத்துடன் மோதிய போரில் (முன்னேறினான்).
8.51.42
न पाण्डवानां नास्माकं कश्चिदासीत्पराङ्मुखः ।
प्रत्यदृश्यत यत्कर्णः पाञ्चालांस्त्वरितो ययौ ॥ ८.५१.४२ ॥
பாண்டவர்களிலும் நமது தரப்பிலும் யாரும் பின்வாங்கியவராகத் தெரியவில்லை; கர்ணன் விரைவாக பாஞ்சாலர்களை நோக்கிச் சென்றான்.
8.51.43
तस्मिन्क्षणे नरश्रेष्ठ गजवाजिरथक्षयः ।
प्रादुरासीदुभयतो राजन्मध्यगतेऽहनि ॥ ८.५१.४३ ॥
நரசிறந்தவரே, அந்த கணத்தில் இரு பக்கங்களிலும் யானைகள், குதிரைகள், தேர்களின் அழிவு தோன்றியது. அரசே, நடுப்பகல் வேளையில்.
8.51.44
पाञ्चालास्तु महाराज त्वरिता विजिगीषवः ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्कर्णं पतत्त्रिण इव द्रुमम् ॥ ८.५१.४४ ॥
மகாராஜாவே, பாஞ்சாலர்கள் வெற்றி விரும்பி விரைந்து எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கர்ணன் மீது பாய்ந்தனர், பறவைகள் மரத்தின் மீது விழுவது போல்.
8.51.45
तेषामाधिरथिः क्रुद्धः प्रधानान्वै तरस्विनः ।
विचिन्वन्निव बाणौघैः समासादयदग्रतः ॥ ८.५१.४५ ॥
அவர்களில் கோபமுற்ற ஆதிரதி (கர்ணன்) வலிமைமிக்க முக்கியத் தலைவர்களைத் தேடி அம்பு மழையால் பிரித்தெடுப்பது போல் தனக்கு முன்னால் அடைந்தான்.
8.51.46
व्याघ्रकेतुः सुशर्मा च शुक्रश्चित्रायुधः क्रतुः ।
दुर्जयो रोचमानश्च सिंहसेनस्तथाऽष्टमः।
महता रथवंशेन परिवव्रुर्नरोत्तमम् ॥ ८.५१.४६ ॥
வ்யாக்ரகேது, சுஷர்மன், சுக்ரன், சித்ராயுதன், கிரது, துர்ஜயன், ரோசமானன், எட்டாவது சிம்ஹசேனன் ஆகியோர் பெரும் தேர்ப் படையுடன் அந்த நரோத்தமனைச் சூழ்ந்தனர்.
8.51.47
सृजन्तः सायकांस्तूर्णं कर्णमाहवशोभिनम् ।
यतमानांस्तु ताञ्शूरान्मनुजेन्द्रः शितैः शरैः।
अष्टाभिरष्टौ राधेयः पाञ्चालान्न्यहनद्रणे ॥ ८.५१.४७ ॥
போரில் சிறந்து விளங்கிய கர்ணன் மீது விரைந்து அம்புகளை எய்து முயன்ற அந்த வீரர்களை, மனுஜேந்திரனான ராதேயன் (கர்ணன்) கூர்மையான அம்புகளால், ஒவ்வொருவரையும் எட்டெட்டு அம்புகளால் போரில் வீழ்த்தினான்.
8.51.48
अथापरान्महाराज सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
जघान बहुसाहस्रान्योधान्युद्वविशारदान् ॥ ८.५१.४८ ॥
பின்னர், மகாராஜாவே, வீரியம் மிக்க சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) போரில் வல்லவர்களான பல்லாயிரம் மற்ற வீரர்களைக் கொன்றான்.
8.51.49
विष्णुं च विष्णुवर्माणं देवापिं भद्रमेव च ।
दण्डधारं च समरे चित्रं चिंत्रायुधं हरिम् ॥ ८.५१.४९ ॥
போரில் அவன் விஷ்ணு, விஷ்ணுவர்மன், தேவாபி, பத்ரன், தண்டதாரன், சித்ரன், சித்ராயுதன், ஹரி ஆகியோரையும் கொன்றான்.
8.51.50
सिंहकेतुं रोचमानं शलभं च महारथम् ।
निजघान सुसङ्क्रुद्वश्चेदीनां च महारथान् ॥ ८.५१.५० ॥
மிகவும் சினந்து அவன் சிம்ஹகேது, ரோசமானன், மகாரதன் சலபன் ஆகியோரையும், சேதியர்களின் மகாரதர்களையும் கொன்றான்.
8.51.51
तेषामाददतः प्राणानासीदाधिरथेर्वपुः ।
शोणिताभ्युक्षिताङ्गस्य रुद्रस्यैवातिभैरवम् ॥ ८.५१.५१ ॥
அவர்களின் உயிர்களைப் பறித்துக்கொண்டிருந்த அதிரதனின் மகனின் உருவம், இரத்தத்தால் நனைந்த உடலுடைய ருத்ரனைப் போல் மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது.
8.51.52
तत्र भारत कर्णेन मातङ्गास्ताडिताः शरैः ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्भीताः कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ ८.५१.५२ ॥
பாரதனே, அங்கு கர்ணனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட யானைகள் அஞ்சி எல்லாப் பக்கமும் ஓடி, பெரும் குழப்பத்தை உண்டாக்கின.
8.51.53
निपेतुरुर्व्यां समरे कर्णसायकताडिताः ।
कुर्वन्तो विविधान्नादान्वज्रनुन्ना इवाचलाः ॥ ८.५१.५३ ॥
கர்ணனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அவை போரில் நிலத்தில் விழுந்தன; இடியால் அடிக்கப்பட்ட மலைகள் போல் பல்வகையாக கதறின.
8.51.54
गजवाजिमनुष्यैश्च निपतद्भिः समन्ततः ।
रथैर्भग्नैर्ध्वजैश्चैव समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ८.५१.५४ ॥
நாற்புறமும் விழுந்த யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்கள், உடைந்த தேர்கள், கொடிகள் ஆகியவற்றால் பூமி முழுவதும் மூடப்பட்டது.
8.51.55
नैवं भाष्मो न च द्रोणो नान्ये युधि च तावकाः ।
चक्रुः स्म तादृशं कर्म यादृशं कृतवान्रणे ॥ ८.५१.५५ ॥
பீஷ்மரும் இல்லை, துரோணரும் இல்லை, போரில் உங்கள் மற்றவர்களும் இல்லை; போரில் கர்ணன் செய்ததுபோன்ற செயலை எவரும் செய்யவில்லை.
8.51.56
मृगमध्ये यथा सिंहो दृश्यते निर्भयश्चरन् ।
पाञ्चालानां तथा मध्ये कर्णोऽचरदभीतवत् ॥ ८.५१.५६ ॥
மான்களிடையே பயமின்றி உலவும் சிங்கம் தோன்றுவது போல, பாஞ்சாலர்களிடையே கர்ணன் அஞ்சாதவன்போல் திரிந்தான்.
8.51.57
सूतपुत्रोऽथ नागेषु हयेषु च रथेषु च ।
नरेषु च नरव्याघ्रश्चकार कदनं महत् ॥ ८.५१.५७ ॥
பின்னர் சூதனின் மகனான அந்த நரவியாக்ரன் யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், மனிதர்கள் ஆகியவற்றில் பெரும் அழிவை உண்டாக்கினான்.
8.51.58
यथा मृगगणांस्त्रस्तान्सिंहो द्रावयते दिशः ।
पाञ्चालानां रथव्रातान्कर्णो व्यद्रावयत्तथा ॥ ८.५१.५८ ॥
சிங்கம் அஞ்சிய மான் கூட்டங்களைத் திசைகளில் விரட்டுவது போல, கர்ணன் பாஞ்சாலர்களின் தேர்ப்படைக் கூட்டங்களை விரட்டினான்.
8.51.59
सिंहं स्म हि यथा प्राप्य न जीवन्ति मृगाः क्वचित् ।
तथा कर्णमनुप्राप्ता न जीवन्ति स्म सृञ्जयाः ॥ ८.५१.५९ ॥
சிங்கத்தை அடைந்த மான்கள் எங்கும் உயிர் வாழாததுபோல, கர்ணனை அடைந்த சிருஞ்சயர்களும் உயிர் பிழைக்கவில்லை.
8.51.60
वैश्वानरमुखं प्राप्य दह्यन्ते शलभा यथा ।
कर्णाग्रिं समरे प्राप्य दग्धा भारत सृञ्जयः ॥ ८.५१.६० ॥
நெருப்பின் வாயை அடைந்த விட்டில்கள் எரிந்துபோவது போல, பாரதா, போரில் கர்ணாக்கினியை அடைந்த சிருஞ்சயர்கள் எரிந்தனர்.
8.51.61
चेदिष्वेकेन कर्णेन पाञ्चालेषु च भारत ।
वेश्राव्य नाम निहता बहवः शूरसम्पताः ॥ ८.५१.६१ ॥
பாரதா! சேதிகளிலும் பாஞ்சாலர்களிலும், கர்ணன் ஒருவனாலேயே புகழ்பெற்ற பல வீரர்கள், வீரர்களில் சிறந்தவர்கள், கொல்லப்பட்டனர்.
8.51.62
मम चासीन्मती राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
नैकोऽप्याधिरथेर्जीवन्पाञ्चाल्यो मोक्ष्यते युधि ॥ ८.५१.६२ ॥
அரசே! கர்ணனின் வீரத்தைக் கண்டபோது எனக்கு ஒரு எண்ணம் தோன்றியது: போரில் அதிரதன் மகன் உயிருடன் இருக்கையில் ஒரு பாஞ்சாலனும் தப்ப மாட்டான்.
8.51.63
सङ्ख्ये विमर्द्य पाञ्चालान्सूतपुत्रः पुनः पुनः ।
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ८.५१.६३ ॥
போரில் பாஞ்சாலர்களை மீண்டும் மீண்டும் நசுக்கிய பின், மிகுந்த கோபத்துடன் சூதபுத்திரன் கர்ணன் குந்தியின் மகன் யுதிட்டிரனை நோக்கி விரைந்தான்.
8.51.64
धृष्टद्युम्नश्च राजानं द्रौपदेयाश्च मारिष ।
परिवव्रुरमित्रघ्नं शतशश्चापरे जनाः ॥ ८.५१.६४ ॥
மாரிஷா! திருஷ்டத்யும்னனும், திரௌபதியின் மகன்களும், மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான பிறரும் பகைவரை அழிக்கும் அரசனைச் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
8.51.65
शिखण्डी सहदेवश्च नकुलो नाकुलिस्तथा ।
जनमेजयः शिनेर्नप्ता बहवश्च प्रभद्रकाः ॥ ८.५१.६५ ॥
சிகண்டி, சகதேவன், நகுலன், நகுலனின் மகன், ஜனமேஜயன், சினியின் பேரன், மற்றும் பல பிரபத்ரகர்களும் (அவனுடன் இருந்தனர்).
8.51.66
एते पुरोगमा भूत्वा धृष्टद्युम्नश्च संयुगे ।
कर्णमस्यन्तमिष्वस्त्रैस्ततक्षुरमितौजसम् ॥ ८.५१.६६ ॥
இவர்களும் திருஷ்டத்யும்னனும் போரில் முன்னணியில் நின்று, அம்புகளையும் அஸ்திரங்களையும் எய்துகொண்டிருந்த அளவற்ற வலிமை கொண்ட கர்ணனைத் துளைத்தனர்.
8.51.67
तांस्तत्राधिरथिः सङ्ख्ये चेदिपाञ्चालपाण्डवान् ।
एको बहूनभ्यपतद्गरुत्मानिव पन्नगान् ॥ ८.५१.६७ ॥
அங்கே அதிரதனின் மகன் கர்ணன் தனியாக போரில் சேதி, பாஞ்சால, பாண்டவர்கள் மீது பாய்ந்தான், கருடன் பாம்புகள் மீது பாய்வது போல்.
8.51.68
तैः कर्णस्याभवद्युद्धं घोररूपं विशाम्पते ।
तादृग्यादृक्पुरावृत्तं देवानां दानवैः सह ॥ ८.५१.६८ ॥
ஓ மக்களின் அரசே! அவர்களுடன் கர்ணனுக்கு கொடிய போர் நடந்தது, முன்பு தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் நடந்தது போல்.
8.51.69
तान्समेतान्महेष्वासाञ्शरवर्षौधवर्षिणः ।
एको व्यधमदव्यग्रस्तमांसीव दिवाकरः ॥ ८.५१.६९ ॥
ஒன்றுகூடிய அந்த மாபெரும் வில்லாளிகளை, அம்பு மழை பொழிந்த அவர்களை, கர்ணன் தனியாக கலங்காமல் அழித்தான், சூரியன் இருளை அழிப்பது போல்.
8.51.70
भीमसेनस्तु संसक्ते राधेये पाण्डवैः सह ।
सर्वतोऽभ्यहनत्क्रुद्धो यमदण्डनिभैः शरैः ॥ ८.५१.७० ॥
ஆனால் பீமசேனன், பாண்டவர்களுடன் ராதையின் மகன் கர்ணனுடன் போரிட்டு, கோபத்துடன் யமதண்டம் போன்ற அம்புகளால் எல்லாப் பக்கமும் தாக்கினான்.
8.51.71
बाह्लीकान्केकयान्मात्स्यान्वासात्यान्मद्रसैन्धवान् ।
एकः सङ्ख्ये महेष्वासो योधयन्बह्वशोभत ॥ ८.५१.७१ ॥
பாஹ்லீகர்கள், கேகயர்கள், மத்ஸ்யர்கள், வாசாத்தியர்கள், மத்ரர்கள், சிந்துவர்கள் ஆகியோருடன் தனியாகப் போரிட்டு அந்த மகா வில்லாளி பலவிதமாக ஒளிர்ந்தான்.
8.51.72
तत्र मर्मसु भीमेन नाराचैस्ताडिता गजाः ।
प्रपतन्तो हतारोहाः कम्पयन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ८.५१.७२ ॥
அங்கே பீமனின் நாராச அம்புகளால் மர்மஸ்தானங்களில் தாக்கப்பட்ட யானைகள், பாகன்கள் கொல்லப்பட்டு விழுந்து பூமியை அதிரச் செய்தன.
8.51.73
वाजिनश्च हतारोहाः पत्तयश्च गतासवः ।
अशेरत महाराज वमन्तो रुधिरं बहु ॥ ८.५१.७३ ॥
மகாராஜனே, சவாரிகள் கொல்லப்பட்ட குதிரைகளும் உயிரிழந்த காலாட்படையினரும் பெருமளவு இரத்தத்தை வாந்தி எடுத்தவாறு கிடந்தனர்.
8.51.74
ताडिताः सहसा नागा भीमसेनेन मारिष ।
निपतन्ति महावेगा वज्ररुग्णा इवाचलाः ॥ ८.५१.७४ ॥
மாரிஷனே, பீமசேனனால் திடீரெனத் தாக்கப்பட்ட யானைகள் இடியால் சிதைந்த மலைகள் போல் பெரும் வேகத்துடன் விழுகின்றன.
8.51.75
पतितैस्तैर्महाराज वेगवद्भिर्महारथैः ।
शुशुभे वसुधा राजन्विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ८.५१.७५ ॥
மகாராஜனே, விழுந்து கிடந்த அந்த விரைந்த மகாரதர்களால் பூமி சிதறிக் கிடக்கும் மலைகளால் போல் விளங்கியது.
8.51.76
सहस्रशश्च रथिनः पत्तयः पतितायुधाः ।
अक्षताः समदृश्यन्त भीमाद्भीता गतासवः ॥ ८.५१.७६ ॥
ஆயிரக்கணக்கான தேர்வீரர்களும் காலாட்படையினரும் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டவர்களாய், காயமின்றி ஆனால் பீமனுக்கு அஞ்சி உயிரற்றவர்களாய்க் காணப்பட்டனர்.
8.51.77
रथिभिः सादिभिः सूतैः पादातैर्वाजिभिर्गजैः ।
भीमसेनशरैश्छिन्नैराच्छन्ना सुधाभवत्
तत्स्तम्भितमिवातिष्ठद्भीमसेनभयार्दितम्। ॥ ८.५१.७७ ॥
தேர்வீரர்கள், குதிரை வீரர்கள், தேரோட்டிகள், காலாட்படையினர், குதிரைகள், யானைகள் ஆகியோர் பீமசேனனின் அம்புகளால் வெட்டுண்டு பூமி மூடப்பட்டது; பீமசேனனின் பயத்தால் வருந்திய அது திகைத்து நின்றது போல் இருந்தது.
8.51.78
दुर्योधनबलं सर्वं निरुत्साहं कृतं रणे ।
निश्चेष्टं तुमुलं दीनं बभौ तस्मिन्महारणे ॥ ८.५१.७८ ॥
துரியோதனனின் முழுப் படையும் போரில் உற்சாகமிழந்து, அந்த மகாபோரில் அசைவற்று, ஆரவாரமும் துயருமாய்க் காணப்பட்டது.
8.51.79
प्रसन्नसलिले काले यथा स्यात्सागरो नृप ।
तद्वत्तव बलं तद्वै निश्चलं समवस्थितम् ॥ ८.५१.७९ ॥
அரசே, தெளிந்த நீருடைய கடல் உரிய காலத்தில் அமைதியாக இருப்பதுபோல, உமது அந்தப் படை அசையாமல் நின்றது.
8.51.80
मन्युवीर्यबलोपेतं दर्पात्प्रत्यवरोपितम् ।
अभवत्तव पुत्रस्य तत्सैन्यं निष्प्रभं तदा ॥ ८.५१.८० ॥
சினம், வீரியம், பலம் நிறைந்ததாக இருந்த அந்தப் படை, செருக்கால் எதிர்த்துத் தாக்கப்பட்டு, அப்போது உமது மகனின் அந்தச் சேனை ஒளியிழந்தது.
8.51.81
ते बले भरतश्रेष्ठ वध्यमाने परस्परम् ।
रुधिरौघपरिक्लिन्ने रुधिरार्द्रे बभूवतुः ॥ ८.५१.८१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த இரு படைகளும் ஒன்றையொன்று வதைத்துக் கொண்டு, இரத்தப் பெருக்கில் நனைந்து இரத்தத்தால் ஈரமாயின.
8.51.82
सूतपुत्रोऽवधीत्क्रुद्वः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
भीमसेनः कुरूणां च त्रिगर्तानां धनञ्जयः ॥ ८.५१.८२ ॥
சினமுற்ற சூதபுத்திரன் பாண்டவர்களின் படையை அழித்தான்; பீமசேனன் கௌரவர்களையும், தனஞ்சயன் த்ரிகர்த்தர்களையும் வதைத்தான்.
8.51.83
वर्तमाने तथा रोद्रे सङ्ग्रामेऽद्भुतदर्शने ।
निहत्य पृतनामध्यं संशप्तकगणान्बहून्।
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो वासुदेवमथाब्रवीत् ॥ ८.५१.८३ ॥
இவ்வாறு கொடியதும் வியக்கத்தக்கதுமான போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, வெற்றியாளர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன் படையின் நடுப்பகுதியில் பல சம்சப்தகர் கூட்டங்களை வதைத்து வாசுதேவனிடம் கூறினான்.
8.51.84
प्रभग्नं बलमेतद्धि योत्स्यमानं मया सह ।
एते धावन्ति सगणाः संशप्तकमहारथाः ॥ ८.५१.८४ ॥
என்னுடன் போரிட ஆயத்தமாயிருந்த இந்தப் படை நிச்சயமாக சிதறிவிட்டது; இதோ, சம்சப்தக மகாரதர்கள் தங்கள் கூட்டங்களுடன் ஓடுகிறார்கள்.
8.51.85
दुर्जया ह्येव समरे देवैरपि सवासवैः ।
अपारयन्तो मद्बाणान्सिंहशब्दं मृगा इव ॥ ८.५१.८५ ॥
போரில் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் இவர்களை வெல்ல முடியாது; சிங்கத்தின் கர்ஜனையைக் கேட்ட மான்கள் போல் என் அம்புகளைத் தாங்க முடியாமல் இருக்கிறார்கள்.
8.51.86
दीर्यते च महत्सैन्यं सृञ्जयानां महारणे ।
कुरवश्चाभिधावन्ति भीमसेनभयार्दिताः ॥ ८.५१.८६ ॥
பெரும் போரில் சிருஞ்சயர்களின் பெரிய படை சிதறுகிறது; பீமசேனனின் பயத்தால் வாதிக்கப்பட்ட கௌரவர்கள் ஓடுகிறார்கள்.
8.51.87
हस्तिकक्ष्यो ह्यसौ कृष्ण केतुः कर्णस्य धीमतः ।
दृश्यते राजसैन्यस्य मध्ये विचरतो मुहुः ॥ ८.५१.८७ ॥
கிருஷ்ணா! அதோ யானைக் கயிற்றுச் சின்னம் கொண்ட அறிவுள்ள கர்ணனின் கொடி; அரசப் படையின் நடுவே மீண்டும் மீண்டும் சுழன்று செல்வது தெரிகிறது.
8.51.88
न च कर्णं रणे शक्ता जेतुमेते महारथाः ।
जानीते हि भवान्कर्णं वीर्यवन्तं पराक्रमे ॥ ८.५१.८८ ॥
இந்த மகாரதர்கள் போரில் கர்ணனை வெல்ல இயலார்; வீரத்தில் வலிமையான கர்ணனை நீயும் அறிவாய்.
8.51.89
तत्र याहि यतः कर्णो द्रावयत्येष नो बलम् ।
त्रिगर्तान्वर्जयन्याहि सूतपुत्रं महारथम्।
एतन्मे रोचते कृष्ण यथा वा तव रोचते ॥ ८.५१.८९ ॥
கர்ணன் நம் படையைச் சிதறடிக்கும் இடத்திற்குச் செல்; த்ரிகர்த்தர்களைத் தவிர்த்து, மகாரதனான சூதபுத்திரனிடம் செல். கிருஷ்ணா! இதுவே எனக்கு விருப்பம், அல்லது உனக்கு எது விருப்பமோ அதுவே.
8.51.90
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य गोविन्दः प्रहसन्निव ।
अब्रवीदर्जुनं तूर्णं कौरवान्याहि पाण्डव ॥ ८.५१.९० ॥
அவனுடைய இந்தச் சொல்லைக் கேட்ட கோவிந்தன், சிரிப்பவர் போல அர்ஜுனனிடம் கூறினான்: 'பாண்டவனே! விரைவாக கௌரவர்களை நோக்கிச் செல்.'
8.51.91
ततस्तव महासैन्यं गोविन्दप्रेरिता हयाः ।
हंसवर्णा विशंस्तूर्णं वहन्तोऽर्जुनमाहवे ॥ ८.५१.९१ ॥
அப்போது கோவிந்தனால் தூண்டப்பட்ட அன்ன நிறக் குதிரைகள் உமது பெரும் படையினுள் விரைவாகப் புகுந்தன; அவை போரில் அர்ஜுனனைச் சுமந்து சென்றன.
8.51.92
केशवप्रेरितैरश्वैः श्वेतैः काञ्चनभूषणैः ।
प्रविशद्भिस्तव बलं चतुर्दिशमदीर्यत ॥ ८.५१.९२ ॥
கேசவனால் தூண்டப்பட்ட பொன்னணிகள் பூட்டிய வெண்மைக் குதிரைகள் உமது படையினுள் புகுந்ததால், அது நான்கு திசைகளிலும் பிளந்து சிதறியது.
8.51.93
मेघस्तनितनिर्हादः स रथो वानरध्वजः ।
चलत्पताकस्तां सेनां विमानं द्यामिवाविशत् ॥ ८.५१.९३ ॥
இடி முழக்கம் போன்ற ஒலியுடனும், குரங்குக் கொடியுடனும், அசையும் பதாகைகளுடனும் அந்த ரதம் அப்படையினுள் புகுந்தது; விண்ணில் விமானம் நுழைவது போல.
8.51.94
तौ विदार्य महासेनां प्रविष्टौ केशवार्जुनो ।
क्रुद्धौ संरम्भरक्ताक्षौ विभ्राजेतां महाद्युती ॥ ८.५१.९४ ॥
அந்த மாபெரும் படையைப் பிளந்து புகுந்த கேசவனும் அர்ஜுனனும் சினத்தினால் சிவந்த கண்களுடன், பெரும் ஒளியுடன் விளங்கினர்.
8.51.95
युद्धशौण्डौ समाहूतावागतौ तौ रणाध्वरम् ।
यज्वभिर्विधिना हूतौ मखं देवाविवाश्विनौ ॥ ८.५१.९५ ॥
போரில் வல்லவர்களான அந்த இருவரும் அழைக்கப்பட்டு இந்தப் போர்யாகத்திற்கு வந்தனர்; யாகம் செய்பவர்களால் முறைப்படி அழைக்கப்பட்ட அசுவினி தேவர்கள் யாகத்திற்கு வருவது போல.
8.51.96
क्रोधताम्रेक्षणौ शूरौ शुशुभाते महाबलौ ।
मदोत्कटौ यथा नागौ दृष्टिसञ्चारचारिणौ ॥ ८.५१.९६ ॥
சினத்தால் சிவந்த கண்களுடைய அந்த மாவீரர்கள், மதத்தால் வெறியுற்ற இரண்டு யானைகள் போல், பார்வையை அங்கும் இங்கும் செலுத்திச் சென்று ஒளிர்ந்தனர்.
8.51.97
क्रुद्धौ तौ तु नरव्याघ्रो योगवन्तौ बभूवतुः ।
तलशब्देन रुषितौ महानागाविवोत्कटौ ॥ ८.५१.९७ ॥
கோபம் கொண்ட அந்த இரு நரவியாக்ரர்களும், தாளத்தின் ஒலியால் சினம் அடைந்து, மதம் கொண்ட இரு பெரும் யானைகளைப் போல் ஆனார்கள்.
8.51.98
विगाह्य तु रथानीकमश्वसङ्घांश्च फल्गुनः ।
व्यचरत्पृतनामध्ये पाशहस्त इवानत्कः ॥ ८.५१.९८ ॥
தேர்ப் படையிலும் குதிரைக் கூட்டங்களிலும் புகுந்து, பார்த்தன் படையின் நடுவே பாசக் கயிறு கையில் ஏந்திய யமனைப்போல் சஞ்சரித்தான்.
8.51.99
तं दृष्ट्वा युधि विक्रान्तं सेनायां तव भारत ।
संशप्तकगणान्भूयः पुत्रस्ते समचूचुदत् ॥ ८.५१.९९ ॥
போரில் வீரத்துடன் போராடும் அவனைக் கண்டு, பாரதா, உன் மகன் சம்சப்தகர் குழுக்களை மீண்டும் ஏவினான்.
8.51.100
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां त्रिभिः शतैः ।
चतुर्दशसहस्रैस्तु तुरगाणां महाहवे।
द्वाभ्यां शतसहस्राभ्यां पदातीनां च धन्विनाम् ।
शूराणां लब्धलक्षाणां विदितानां समन्ततः।
अभ्यवर्तन्त कौन्तेयं छादयन्तो महारथाः ॥ ८.५१.१०० ॥
பின்னர் ஆயிரம் தேர்கள், முந்நூறு யானைகள், பதினான்காயிரம் குதிரைகள், இரண்டு இலட்சம் வில்லாளி காலாட்படை வீரர்களுடன், குறி தவறாத புகழ்பெற்ற வீரர்கள் நாற்புறமும் குந்தியின் மகனை நோக்கி முன்னேறி, மகாரதர்கள் அவனை மறைத்தனர்.
8.51.101
शरवर्षैर्महाराज सर्वतः पाण्डुनन्दनम् ।
स च्छाद्यमानः समरे शरैः परबलार्दनः ॥ ८.५१.१०१ ॥
மகாராஜா, நாற்புறமும் அம்பு மழையால் பாண்டுவின் மகன் மூடப்பட்டான்; போரில் அம்புகளால் மறைக்கப்பட்ட போதிலும், எதிரிப் படையை நொறுக்கும் அவன்...
8.51.102
दर्शयन्रौद्रमात्मानं पाशहस्त इवान्तकः ।
निघ्नन्संशप्तकान्पार्थः प्रेक्षणीयतरोऽभवत् ॥ ८.५१.१०२ ॥
கையில் பாசம் ஏந்திய யமனைப் போல் தனது பயங்கர வடிவைக் காட்டி, சம்சப்தகர்களை வீழ்த்திய பார்த்தன் மேலும் காண்பதற்கு அழகுடையவனானான்.
8.51.103
ततो विद्युत्प्रभैर्बाणैः कार्तस्वरविभूषितैः ।
निरन्तरमिवाकाशमासीच्छन्नं किरीटिना ॥ ८.५१.१०३ ॥
பின்னர் கிரீடி பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மின்னலைப் போல் ஒளிரும் அம்புகளால் வானம் இடைவெளியின்றி மூடப்பட்டது போல் ஆயிற்று.
8.51.104
किरीटिचापनिर्मुक्तैः सम्पतद्भिर्महाशरैः ।
समाच्छन्नं बभौ सर्वं काद्रवेयैरिव प्रभो ॥ ८.५१.१०४ ॥
பிரபுவே, கிரீடியின் வில்லிலிருந்து விடுபட்டு விழுந்த பெரிய அம்புகளால் எல்லாம் மூடப்பட்டு, கத்ருவின் மகன்களால் (பாம்புகளால்) மூடியது போல் விளங்கியது.
8.51.105
रुक्मपुङ्खाञ्शरान्घोरान्प्रसन्नान्नतपर्वणः ।
अवासृजदमेयात्मा दिक्षु सर्वासु पाण्डवः ॥ ८.५१.१०५ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட பாண்டவன் எல்லா திசைகளிலும் பொன் இறகுகள் கொண்ட, பயங்கரமான, ஒளிரும், நேரான கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளை ஏவினான்.
8.51.106
मही वियद्दिशः सर्वाः समुद्रा गिरयोऽपि वा ।
स्फुटन्तीति जना जज्ञुः पार्थस्य तलनिःस्वनात् ॥ ८.५१.१०६ ॥
பார்த்தனின் உள்ளங்கையின் ஒலியால் பூமி, வானம், எல்லா திசைகளும், கடல்களும், மலைகளும் வெடித்துக்கொண்டிருப்பதாக மக்கள் எண்ணினர்.
8.51.107
हत्वा दशसहस्राणि पार्थिवानां महारथः ।
संशप्तकानां कौन्तेयः प्रपक्षं त्वरितोभ्ययात् ॥ ८.५१.१०७ ॥
மகாரதனான கௌந்தேயன் சம்சப்தகர்களான பத்தாயிரம் அரசர்களைக் கொன்று விரைவாக பிரபக்ஷத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
8.51.108
प्रपक्षं च समासाद्य पार्थः काम्भोजरक्षितम् ।
प्रममाथ बलं भल्लैर्दानवानिव वासवः ॥ ८.५१.१०८ ॥
பிரபக்ஷத்தை அடைந்த பார்த்தன், காம்போஜர்களால் காக்கப்பட்ட படையை பல்லங்களால் இந்திரன் தானவர்களை அழிப்பது போல் நசுக்கினான்.
8.51.109
प्रचिच्छेदाशु भल्लेन द्विषतामाततायिनाम् ।
शस्त्रपाणींस्तथा बाहूंस्तथापि च शिरांस्युत ॥ ८.५१.१०९ ॥
அவன் விரைவாக பல்லத்தால் எதிரிகளிலும் ஆततாயிகளிலும் ஆயுதம் ஏந்திய கைகளையும், தோள்களையும், தலைகளையும் வெட்டினான்.
8.51.110
अङ्गांङ्गावयवैश्छिन्नैर्व्यायुधास्तेऽपतन्भुवि। ॥ ८.५१.११० ॥
உறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்ட அவர்கள் ஆயுதமிழந்து நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
8.51.111
विष्वग्वाताभिसम्भग्ना बहुशाखा इव द्रुमाः ॥ ८.५१.१११ ॥
காற்றால் நாலாபுறமும் முறிக்கப்பட்ட பல கிளைகளுடைய மரங்களைப் போல.
8.51.112
हस्त्यश्वरथपत्तीनां व्रातान्निघ्नन्तमर्जुनम् ।
सुदक्षिणादवरजः शरवृष्ट्याभ्यवीवृषत् ॥ ८.५१.११२ ॥
யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படை கூட்டங்களை அழித்துக்கொண்டிருந்த அர்ஜுனன் மீது சுதக்ஷிணனின் இளைய சகோதரன் அம்பு மழை பொழிந்தான்.
8.51.113
तस्यास्यतोऽर्धचन्द्राभ्यां स बाहू परिघोपमौ ।
पूर्णचन्द्राभवक्त्रं च क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ८.५१.११३ ॥
அவன் எய்துகையில் அர்த்தசந்திர அம்புகளால் அவனுடைய இரும்புத் தண்டுபோன்ற இரு தோள்கள் துண்டிக்கப்பட்டன; முழுநிலவு போன்ற முகமுடைய தலையை க்ஷுரம் அம்பால் வெட்டினான்.
8.51.114
तत्पपात ततो वेगात्स्वलोहितपरिष्कृतम् ।
मनः शिलागिरेः शृङ्गं व्ज्रेणेवावदारितम् ॥ ८.५१.११४ ॥
தனது சொந்த இரத்தத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அது வேகமாக விழுந்தது; இடியால் பிளக்கப்பட்ட மனஃசிலா மலையின் சிகரம் போல.
8.51.115
सुदक्षिणादवरजं काम्भोजा ददृशुर्हतम् ।
प्रांशुं कमलपत्राक्षमत्यर्थं प्रियदर्शनम्।
काञ्चनस्तम्भसदृशं भिन्नं हेमगिरिं यथा ॥ ८.५१.११५ ॥
சுதக்ஷிணனின் இளைய சகோதரனை காம்போஜர்கள் கொல்லப்பட்டவனாகக் கண்டனர். உயரமானவனும், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவனும், மிகவும் அழகானவனும் ஆன அவன், தங்கத் தூணைப் போலவும், பிளக்கப்பட்ட பொன்மலை போலவும் கிடந்தான்.
8.51.116
ततोऽभवत्पुनर्युद्धं घोरमत्यर्थमद्भुतम् ।
नानावस्थाश्च योधानां बभूवुस्तत्र युध्यताम् ॥ ८.५१.११६ ॥
பின்னர் மீண்டும் மிகக் கொடிய, அற்புதமான போர் மூண்டது. அங்கே போரிட்ட வீரர்களின் நிலைகளும் பலவாறாக இருந்தன.
8.51.117
पार्थेषुनिहतैरश्वैः काम्भोजैर्यवनैः शकैः ।
शोणिताक्तैस्तदा रक्तं सर्वामासीद्विशां पते ॥ ८.५१.११७ ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் கொல்லப்பட்ட குதிரைகளும், காம்போஜர், யவனர், சகர் ஆகியோரும், இரத்தத்தில் தோய்ந்து, அப்போது எல்லாம் சிவந்தது, ஓ மக்களின் தலைவரே.
8.51.118
रथैर्हताश्वसूतैश्च हतारोहैश्च वाजिभिः ।
द्विरदैश्च हतारोहैर्महामात्रैर्हतद्विपैः ॥ ८.५१.११८ ॥
குதிரைகளும் சாரதிகளும் கொல்லப்பட்ட தேர்களும், வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட குதிரை வீரர்களும், வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட யானைகளும், யானைகள் கொல்லப்பட்ட பாகர்களும்.
8.51.119
अन्योन्येन महाराज विनाशः पृथिवीक्षिताम्। ॥ ८.५१.११९ ॥
ஓ மகாராஜரே, பூமியின் அரசர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக் கொண்டனர்.
8.51.120
आसीत्क्रुद्वेऽर्जुने कर्णे भीमसेने च दारुणम् ।
तस्पिन्प्रपक्षे पक्षे च वध्यमाने मदोत्कटः। ॥ ८.५१.१२० ॥
கோபம் கொண்ட அர்ஜுனனுக்கும் கர்ணனுக்கும் பீமசேனனுக்கும் இடையே கொடிய போர் நடந்தது; அந்தப் பக்கத்திலும் இந்தப் பக்கத்திலும் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர், செருக்கால் மதம் கொண்டவர்கள்.
8.51.121
अर्जुनं जयतां श्रेष्ठं त्वरितो द्रौणिरभ्ययात् ।
विधुन्वानो महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम्।
आददानः शरान्घोरान्स्वरश्मीनिव भास्करः ॥ ८.५१.१२१ ॥
வெல்பவர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனை நோக்கி துரோணரின் மகன் விரைவாக முன்னேறினான்; தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய வில்லை அசைத்தவாறு, சூரியன் தன் கதிர்களை ஏந்துவது போல் கொடிய அம்புகளை எடுத்துக்கொண்டான்.
8.51.122
तयोरासीन्महद्युद्धं धर्मभ्रात्रोरनैष्ठिकम् ।
विस्मापयिषतोर्लोकं यशश्चोत्तममिच्छतोः ॥ ८.५१.१२२ ॥
தர்மத்தின் சகோதரர்களான அவ்விருவருக்கும் இடையே, உலகை வியப்பில் ஆழ்த்த விரும்பி உயர்ந்த புகழை நாடிய நிலையில், பெரும் கடும் போர் நடந்தது.
8.51.123
संशप्तकांस्तु कौन्तेयः कुरूंश्चापि वृकोदरः ।
सूतपुत्रस्तु पाञ्चालांस्त्रयोऽघ्नंस्त्वरिताः शरैः ॥ ८.५१.१२३ ॥
குந்தியின் மகன் அர்ஜுனன் சம்சப்தகர்களையும், வ்ருகோதரன் பீமன் கௌரவர்களையும் கொன்றான்; சூதனின் மகன் கர்ணனோ பாஞ்சாலர்களை விரைவாக அம்புகளால் வீழ்த்தினான்; இம்மூவரும் விரைந்து அம்புகளால் தாக்கினர்.
8.51.124
एवमेष महाराज विनाशः पृथिवीक्षिताम् ।
युद्वं घोरं तथा त्वासीत्त्रिधाभूते चमूमुखे ॥ ८.५१.१२४ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறே பூமியை ஆளும் அரசர்களின் இந்த அழிவு நிகழ்ந்தது; படையின் முன்பகுதி மூன்று பிரிவுகளாகப் பிளவுபட்டபோது கொடிய போரும் அவ்வாறே நடந்தது.