Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.51.1
तम् जाग्रतम् अदम्भेन भ्रातुर् अर्थाय लक्ष्मणम् ।
गुहः सम्ताप सम्तप्तः राघवम् वाक्यम् अब्रवीत् ॥ २.५१.१ ॥
Als Guha den Lakṣmaṇa sah, der aufrichtig für seinen Bruder wachte, sprach er, von Kummer bedrückt, diese Worte zu Rāghava.
2.51.2
इयम् तात सुखा शय्या त्वद् अर्थम् उपकल्पिता ।
प्रत्याश्वसिहि साध्व् अस्याम् राज पुत्र यथा सुखम् ॥ २.५१.२ ॥
Lieber, dieses bequeme Lager wurde für dich bereitet. Prinz, ruhe dich gut und bequem darauf aus.
2.51.3
उचितः अयम् जनः सर्वः क्लेशानाम् त्वम् सुख उचितः ।
गुप्ति अर्थम् जागरिष्यामः काकुत्स्थस्य वयम् निशाम् ॥ २.५१.३ ॥
Alle diese Leute sind den Mühen gewachsen, du aber verdienst Bequemlichkeit. Wir werden die Nacht hindurch wachen, um Kākutstha zu beschützen.
2.51.4
न हि रामात् प्रियतरः मम अस्ति भुवि कश्चन ।
ब्रवीम्य् एतत् अहम् सत्यम् सत्येन एव च ते शपे ॥ २.५१.४ ॥
Auf der Erde ist mir niemand lieber als Rāma. Ich spreche diese Wahrheit, und bei der Wahrheit selbst schwöre ich es dir.
2.51.5
अस्य प्रसादात् आशम्से लोके अस्मिन् सुमहद् यशः ।
धर्म अवाप्तिम् च विपुलाम् अर्थ अवाप्तिम् च केवलाम् ॥ २.५१.५ ॥
Durch seine Gnade hoffe ich, in dieser Welt großen Ruhm, reichlich Dharma und vollständigen Reichtum zu erlangen.
2.51.6
सो अहम् प्रिय सखम् रामम् शयानम् सह सीतया ।
रक्षिष्यामि धनुष् पाणिः सर्वतः ज्ञातिभिः सह ॥ २.५१.६ ॥
Daher werde ich, den Bogen in der Hand und mit meinen Verwandten, meinen lieben Freund Rāma, der mit Sītā schläft, von allen Seiten beschützen.
2.51.7
न हि मे अविदितम् किम्चित् वने अस्मिमः चरतः सदा ।
चतुर् अन्गम् हि अपि बलम् सुमहत् प्रसहेमहि ॥ २.५१.७ ॥
Nichts in diesem Wald, wo ich stets umhergehe, ist mir unbekannt. Selbst ein viergliedriges Heer, so groß es auch sei, könnten wir standhalten.
2.51.8
लक्ष्मणः तम् तदा उवाच रक्ष्यमाणाः त्वया अनघ ।
न अत्र भीता वयम् सर्वे धर्मम् एव अनुपश्यता ॥ २.५१.८ ॥
Da sprach Lakṣmaṇa zu ihm: O Makelloser, von dir beschützt, fürchten wir uns hier nicht, denn du achtest allein auf das Dharma.
2.51.9
कथम् दाशरथौ भूमौ शयाने सह सीतया ।
शक्या निद्रा मया लब्धुम् जीवितम् वा सुखानि वा ॥ २.५१.९ ॥
Wie könnte ich Schlaf finden, oder Leben, oder Genüsse, während der Sohn Daśarathas mit Sītā auf dem Boden liegt?
2.51.10
यो न देव असुरैः सर्वैः शक्यः प्रसहितुम् युधि ।
तम् पश्य सुख सम्विष्टम् तृणेषु सह सीतया ॥ २.५१.१० ॥
Sieh ihn an, dem Götter und Dämonen zusammen im Kampf nicht standhalten können, wie er behaglich mit Sītā auf dem Gras liegt.
2.51.11
यो मन्त्र तपसा लब्धो विविधैः च परिश्रमैः ।
एको दशरथस्य एष पुत्रः सदृश लक्षणः ॥ २.५१.११ ॥
Dieser, der einzige Sohn Daśarathas, durch Mantra, Askese und mannigfache Mühen erlangt, mit passenden Zeichen versehen.
2.51.12
अस्मिन् प्रव्रजितः राजा न चिरम् वर्तयिष्यति ।
विधवा मेदिनी नूनम् क्षिप्रम् एव भविष्यति ॥ २.५१.१२ ॥
Da dieser ins Exil gezogen ist, wird der König nicht lange regieren; gewiss wird die Erde bald zur Witwe werden.
2.51.13
विनद्य सुमहा नादम् श्रमेण उपरताः स्त्रियः ।
निर्घोष उपरतम् तात मन्ये राज निवेशनम् ॥ २.५१.१३ ॥
Nachdem sie laut geklagt haben, sind die Frauen vor Erschöpfung verstummt. Lieber, ich glaube, auch der Lärm des königlichen Palastes ist verklungen.
2.51.14
कौसल्या चैव राजा च तथैव जननी मम ।
न आशम्से यदि जीवन्ति सर्वे ते शर्वरीम् इमाम् ॥ २.५१.१४ ॥
Kauśalyā und der König, und ebenso meine Mutter — ich hoffe nicht, dass sie alle diese Nacht überleben.
2.51.15
जीवेद् अपि हि मे माता शत्रुघ्नस्य अन्ववेक्षया ।
तत् दुह्खम् यत् तु कौसल्या वीरसूर् विनशिष्यति ॥ २.५१.१५ ॥
Durch Śatrughnas Fürsorge mag meine Mutter vielleicht noch leben. Doch das große Leid ist, dass Kauśalyā, die Mutter eines Helden, zugrunde gehen wird.
2.51.16
अनुरक्त जन आकीर्णा सुख आलोक प्रिय आवहा ।
राज व्यसन सम्सृष्टा सा पुरी विनशिष्यति ॥ २.५१.१६ ॥
Jene Stadt, voller ergebener Menschen, die Glück und erfreuliche Anblicke bringt, wird untergehen, vom Unglück des Königs getroffen.
2.51.17
कथम् पुत्रम् महात्मानम् ज्येष्ठम् प्रियमपस्यतः ।
शरीरम् धारयुष्यान्ति प्राणा राज्ञो महात्मनः ॥ २.५१.१७ ॥
Wie werden die Lebensatem des großherzigen Königs seinen Körper erhalten, ohne seinen geliebten, großherzigen ältesten Sohn zu sehen?
2.51.18
विनष्टे नृपतौ पश्चात्कौसल्या विनशिष्यति ।
अनन्तरम् च माताऽपि मम नाशमुपैष्यति ॥ २.५१.१८ ॥
Wenn der König zugrunde gegangen ist, wird danach Kauśalyā zugrunde gehen, und anschließend wird auch meine Mutter den Untergang finden.
2.51.19
अतिक्रान्तम् अतिक्रान्तम् अनवाप्य मनोरथम् ।
राज्ये रामम् अनिक्षिप्य पिता मे विनशिष्यति ॥ २.५१.१९ ॥
Vorüber, vorüber! Ohne dass sein Wunsch erfüllt und Rāma auf den Thron gesetzt ist, wird mein Vater zugrunde gehen.
2.51.20
सिद्ध अर्थाः पितरम् वृत्तम् तस्मिन् काले हि उपस्थिते ।
प्रेत कार्येषु सर्वेषु सम्स्करिष्यन्ति भूमिपम् ॥ २.५१.२० ॥
Wenn jener Zeitpunkt gekommen ist, werden diejenigen, deren Ziele erreicht sind, vom Schicksal des Vaters erfahren und dem Herrscher der Erde alle Totenriten erweisen.
2.51.21
रम्य चत्वर सम्स्थानाम् सुविभक्त महा पथाम् ।
हर्म्य प्रसाद सम्पन्नाम् गणिका वर शोभिताम् ॥ २.५१.२१ ॥
Ihre Kreuzungen sind lieblich angelegt, ihre großen Straßen wohl eingeteilt, reich an Herrenhäusern und Palästen und geschmückt mit vortrefflichen Kurtisanen.
2.51.22
रथ अश्व गज सम्बाधाम् तूर्य नाद विनादिताम् ।
सर्व कल्याण सम्पूर्णाम् हृष्ट पुष्ट जन आकुलाम् ॥ २.५१.२२ ॥
Gedrängt voll von Wagen, Pferden und Elefanten, widerhallend vom Klang der Musikinstrumente, erfüllt von allem Glück und bevölkert von frohen und wohlhabenden Menschen.
2.51.23
आराम उद्यान सम्पन्नाम् समाज उत्सव शालिनीम् ।
सुखिता विचरिष्यन्ति राज धानीम् पितुर् मम ॥ २.५१.२३ ॥
In der königlichen Hauptstadt meines Vaters, die mit Lustgärten und Parks ausgestattet und mit Versammlungen und Festen geschmückt ist, werden sie glücklich umherwandern.
2.51.24
अपि जीवेद्धशरथो वनवासात्पुनर्वयम् ।
प्रत्यागम्य महात्मानमपि पश्येम सुव्रतम् ॥ २.५१.२४ ॥
Vielleicht lebt Daśaratha noch, und nach der Waldverbannung können wir jenen Hochgesinnten, Gelübdetreuen, wiedersehen.
2.51.25
अपि सत्य प्रतिज्ञेन सार्धम् कुशलिना वयम् ।
निवृत्ते वन वासे अस्मिन्न् अयोध्याम् प्रविशेमहि ॥ २.५१.२५ ॥
Vielleicht können wir, zusammen mit dem Wahrhaftgelübdeten, alle wohlbehalten, nach Ende dieses Waldexils in Ayodhyā einziehen.
2.51.26
परिदेवयमानस्य दुह्ख आर्तस्य महात्मनः ।
तिष्ठतः राज पुत्रस्य शर्वरी सा अत्यवर्तत ॥ २.५१.२६ ॥
Jene Nacht verging, während der großherzige Königssohn klagend dastand, von Kummer gequält.
2.51.27
तथा हि सत्यम् ब्रुवति प्रजा हिते ।
नर इन्द्र पुत्रे गुरु सौहृदात् गुहः ।
मुमोच बाष्पम् व्यसन अभिपीडितः ।
ज्वरा आतुरः नागैव व्यथा आतुरः ॥ २.५१.२७ ॥
Während der Königssohn zum Wohl des Volkes die Wahrheit sprach, vergoss Guha, von Unglück bedrängt, aus tiefer Zuneigung Tränen, gequält wie ein fiebernder Elefant.