வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.67.1
आक्रन्दितनिरानन्दा सास्रकम्ठजनाविला ।
आयोध्यायामतितता सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ २.६७.१ ॥
அழுகையால் நிறைந்து, மகிழ்ச்சியற்று, கண்ணீர் நிறைந்த தொண்டைகளுடைய மக்களால் நிரம்பிய அந்த இரவு அயோத்தியில் மிக நீண்டதாகக் கழிந்தது.
2.67.2
व्यतीतायाम् तु शर्वर्याम् आदित्यस्य उदये ततः ।
समेत्य राज कर्तारः सभाम् ईयुर् द्विजातयः ॥ २.६७.२ ॥
இரவு கழிந்து சூரியன் உதித்ததும், அரசனை நிலைநிறுத்தும் பெரியோர்களான த்விஜர்கள் ஒன்றுகூடி சபைக்குச் சென்றனர்.
2.67.3
मार्कण्डेयो अथ मौद्गल्यो वामदेवः च काश्यपः ।
कात्ययनो गौतमः च जाबालिः च महा यशाः ॥ २.६७.३ ॥
மார்க்கண்டேயர், மௌத்கல்யர், வாமதேவர், காஷ்யபர், கார்த்யாயனர், கௌதமர், மற்றும் பெரும்புகழ் பெற்ற ஜாபாலி ஆகியோர் (வந்தனர்).
2.67.4
एते द्विजाः सह अमात्यैः पृथग् वाचम् उदीरयन् ।
वसिष्ठम् एव अभिमुखाः श्रेष्ठः राज पुरोहितम् ॥ २.६७.४ ॥
இந்த த்விஜர்கள் அமைச்சர்களுடன் தனித்தனியாகச் சொற்களை உரைத்தனர், சிறந்த அரச புரோகிதரான வசிஷ்டரை நோக்கித் திரும்பி.
2.67.5
अतीता शर्वरी दुह्खम् या नो वर्ष शत उपमा ।
अस्मिन् पन्चत्वम् आपन्ने पुत्र शोकेन पार्थिवे ॥ २.६७.५ ॥
மகனின் சோகத்தால் அரசன் பஞ்சத்துவம் அடைந்த பின், எங்களுக்கு நூறு ஆண்டுகள் போல் துயரமாகக் கழிந்த அந்த இரவு கழிந்தது.
2.67.6
स्वर् गतः च महा राजो रामः च अरण्यम् आश्रितः ।
लक्ष्मणः च अपि तेजस्वी रामेण एव गतः सह ॥ २.६७.६ ॥
மகாராஜா சொர்க்கம் சென்றார்; ராமர் காட்டிற்குச் சென்றார்; தேஜஸ்வியான லட்சுமணரும் ராமருடனேயே சென்றார்.
2.67.7
उभौ भरत शत्रुघ्नौ क्केकयेषु परम् तपौ ।
पुरे राज गृहे रम्ये मातामह निवेशने ॥ २.६७.७ ॥
பரதனும் சத்ருக்னனும், பகைவரை வாட்டும் இருவரும், கேகய நாட்டில், நகரின் இனிய அரண்மனையில், தாய்வழிப் பாட்டனாரின் இல்லத்தில் இருந்தனர்।
2.67.8
इक्ष्वाकूणाम् इह अद्य एव कश्चित् राजा विधीयताम् ।
अराजकम् हि नो राष्ट्रम् न विनाशम् अवाप्नुयात् ॥ २.६७.८ ॥
இக்ஷ்வாகு குலத்தில் ஒருவரை இப்போதே இங்கேயே அரசராக நியமிக்கட்டும்; அரசனில்லாத நம் நாடு அழிவை அடையாதிருக்கட்டும்।
2.67.9
न अराजले जन पदे विद्युन् माली महा स्वनः ।
अभिवर्षति पर्जन्यो महीम् दिव्येन वारिणा ॥ २.६७.९ ॥
அரசனில்லாத நாட்டில் மின்னல் மாலை அணிந்த, பேரொலி முழக்கும் மேகம் பெய்வதில்லை; மேகம் தெய்வீக நீரால் பூமியை நனைப்பதுமில்லை।
2.67.10
न अराजके जन पदे बीज मुष्टिः प्रकीर्यते ।
न अराकके पितुः पुत्रः भार्या वा वर्तते वशे ॥ २.६७.१० ॥
அரசனில்லாத நாட்டில் விதை முஷ்டி வீசப்படுவதில்லை; அரசனில்லாத நாட்டில் தந்தைக்குப் பிள்ளையும், மனைவியும் அடங்கி நடப்பதில்லை.
2.67.11
अराजके धनम् न अस्ति न अस्ति भार्या अपि अराजके ।
इदम् अत्याहितम् च अन्यत् कुतः सत्यम् अराजके ॥ २.६७.११ ॥
அரசனில்லாத நாட்டில் செல்வம் இல்லை; மனைவியும் இல்லை. இதுவே பெரும் ஆபத்து; இன்னும் பிறவும் உண்டு. அரசனில்லாத நாட்டில் உண்மை எங்கிருந்து நிலைக்கும்?
2.67.12
न अराजके जन पदे कारयन्ति सभाम् नराः ।
उद्यानानि च रम्याणि हृष्टाः पुण्य गृहाणि च ॥ २.६७.१२ ॥
அரசனில்லாத நாட்டில் மனிதர்கள் சபா மண்டபங்களைக் கட்டுவதில்லை; இனிய பூங்காக்களையும், மகிழ்ச்சியுடன் புண்ணிய இல்லங்களையும் கட்டுவதில்லை.
2.67.13
न अराजके जन पदे यज्ञ शीला द्विजातयः ।
सत्राणि अन्वासते दान्ता ब्राह्मणाः सम्शित व्रताः ॥ २.६७.१३ ॥
அரசற்ற நாட்டில் அல்ல; யாகப்பற்றுள்ள இருபிறப்பாளர்களும் அடக்கமுள்ள பிராமணர்களும் கடுமையான விரதமுடையவர்களாய்த் தொடர்ந்து சத்திர யாகங்களைச் செய்கின்றனர்.
2.67.14
न अराजके जनपदे महायज्ञेषु यज्वनः ।
ब्राह्मणा वसुसम्पन्ना विसृजन्त्याप्तदक्षिणाः ॥ २.६७.१४ ॥
அரசற்ற நாட்டில் அல்ல; செல்வம் நிறைந்த பிராமணர்கள் மகாயாகங்களைச் செய்யும் யஜமானர்களாய்ப் பெருந்தட்சிணை அளிக்கின்றனர்.
2.67.15
न अराजके जन पदे प्रभूत नट नर्तकाः ।
उत्सवाः च समाजाः च वर्धन्ते राष्ट्र वर्धनाः ॥ २.६७.१५ ॥
அரசற்ற நாட்டில் அல்ல; ஏராளமான நடிகர்களும் நடனக்காரர்களும் உள்ளனர், நாட்டை வளப்படுத்தும் திருவிழாக்களும் கூட்டங்களும் பெருகுகின்றன.
2.67.16
न अरजके जन पदे सिद्ध अर्था व्यवहारिणः ।
कथाभिर् अनुरज्यन्ते कथा शीलाः कथा प्रियैः ॥ २.६७.१६ ॥
அரசற்ற நாட்டில் அல்ல; தங்கள் நோக்கங்களை நிறைவேற்றிய வணிகர்கள் கதைகளில் மகிழ்ந்து, கதை விரும்புவோருடன் களிக்கின்றனர்.
2.67.17
न अराजके जनपदे उद्यानानि समागताः ।
सायाह्ने क्रीडितुम् यान्ति कुमार्यो हेमभूषिताः ॥ २.६७.१७ ॥
அரசற்ற நாட்டில் அல்ல; தங்கநகைகள் அணிந்த கன்னிப்பெண்கள் மாலையில் ஒன்றுகூடி விளையாடுவதற்காகப் பூங்காக்களுக்குச் செல்கின்றனர்.
2.67.18
न अराजके जन पदे वाहनैः शीघ्र गामिभिः ।
नरा निर्यान्ति अरण्यानि नारीभिः सह कामिनः ॥ २.६७.१८ ॥
அரசற்ற நாட்டில் அல்ல; விரைந்து செல்லும் வாகனங்களில் காதலர்களான ஆண்கள் தங்கள் பெண்களுடன் காடுகளுக்குப் புறப்படுகின்றனர்.
2.67.19
न अराकजे जन पदे धनवन्तः सुरक्षिताः ।
शेरते विवृत द्वाराः कृषि गो रक्ष जीविनः ॥ २.६७.१९ ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் செல்வர்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பதில்லை; உழவு, பசுப் பராமரிப்பு, காவல் ஆகியவற்றால் வாழ்வோர் கதவுகளைத் திறந்து வைத்துத் தூங்குவதில்லை.
2.67.20
न अराजके जनपदे बद्दघण्टा विषाणीनः ।
आटन्ति राजमार्गेषु कुञ्जराः षष्टिहायनाः ॥ २.६७.२० ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் மணி கட்டிய, தந்தமுடைய, அறுபது வயதான யானைகள் அரச வீதிகளில் திரிவதில்லை.
2.67.21
न अराजके जनपदे शरान् सम्ततमस्यताम् ।
श्रूयते तलनिर्घोष इष्वस्त्राणामुपासने ॥ २.६७.२१ ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் தொடர்ந்து அம்புகள் எய்யப்படுவதும், ஆயுதப் பயிற்சியில் உள்ளங்கை தட்டும் ஒலியும் கேட்பதில்லை.
2.67.22
न अराजके जन पदे वणिजो दूर गामिनः ।
गच्चन्ति क्षेमम् अध्वानम् बहु पुण्य समाचिताः ॥ २.६७.२२ ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் தொலைதூரம் செல்லும் வணிகர்கள், பெரும் பொருட்களை ஏற்றிக்கொண்டு, பாதுகாப்பாக வழியில் செல்வதில்லை.
2.67.23
न अराजके जन पदे चरति एक चरः वशी ।
भावयन्न् आत्मना आत्मानम् यत्र सायम् गृहो मुनिः ॥ २.६७.२३ ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் தனியாக, அடக்கமுடையவனாக, தன்னால் தன்னையே தியானித்தபடி, மாலையில் வீடு சேரும் முனிவன் திரிவதில்லை.
2.67.24
न अराजके जन पदे योग क्षेमम् प्रवर्तते ।
न च अपि अराजके सेना शत्रून् विषहते युधि ॥ २.६७.२४ ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் யோகக்ஷேமம் (பெறுதலும் காத்தலும்) நடைபெறுவதில்லை; அரசன் இல்லாத படை போரில் பகைவரைத் தாங்கி நிற்பதில்லை.
2.67.25
न अराजके जनपदे हृष्टैः परमवाजिभिः ।
नराः सम्यान्ति सहसा रथैश्च परिमण्डिताः ॥ २.६७.२५ ॥
ஆட்சியாளன் இல்லாத நாட்டில் மகிழ்ச்சியான மக்கள் சிறந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேர்களில் அலங்கரிக்கப்பட்டு உடனே புறப்படுவதில்லை.
2.67.26
न अराजके जनपदे नराः शास्त्रविशारदाः ।
सम्पदन्तोऽवतिष्ठन्ते वनेषूपवनेषु च ॥ २.६७.२६ ॥
ஆட்சியாளன் இல்லாத நாட்டில் சாஸ்திரங்களில் வல்லவர்கள் கூடி காடுகளிலும் சோலைகளிலும் தங்குவதில்லை.
2.67.27
न अराजके जनपदे माल्यमोदकदक्षिणाः ।
देवताभ्यर्चनार्थय कल्प्यन्ते नियतैर्जनैः ॥ २.६७.२७ ॥
ஆட்சியாளன் இல்லாத நாட்டில் தேவர்களை வழிபடுவதற்காக கட்டுப்பாடுள்ள மக்களால் மாலைகளும் இனிப்புகளும் தட்சிணைகளும் தயாரிக்கப்படுவதில்லை.
2.67.28
न अराजके जनपदे चन्दनागुरुरूषिताः ।
राजपुत्रा विराजन्ते वसन्त इव शाखिनः ॥ २.६७.२८ ॥
ஆட்சியாளன் இல்லாத நாட்டில் சந்தனமும் அகிலும் பூசப்பட்ட இளவரசர்கள் வசந்தத்தில் மரங்கள் போல் பிரகாசிப்பதில்லை.
2.67.29
यथा हि अनुदका नद्यो यथा वा अपि अतृणम् वनम् ।
अगोपाला यथा गावः तथा राष्ट्रम् अराजकम् ॥ २.६७.२९ ॥
நீரில்லாத ஆறுகளும், புல்லில்லாத காடும், இடையர்களில்லாத பசுக்களும் போல, ஆட்சியாளன் இல்லாத நாடும் இருக்கும்.
2.67.30
ध्वजो रथस्य प्रज्ञानम् धूमो ज्ञानम् विभावसोः ।
तेषाम् यो नो ध्वजो राज स देवत्वमितो गतः ॥ २.६७.३० ॥
தேரின் அடையாளம் கொடி, நெருப்பின் அடையாளம் புகை; அவர்களுள் நம் கொடியாக இருந்த அரசன் இங்கிருந்து தெய்வத்தன்மை அடைந்தான்.
2.67.31
न अराजके जन पदे स्वकम् भवति कस्यचित् ।
मत्स्या इव नरा नित्यम् भक्षयन्ति परस्परम् ॥ २.६७.३१ ॥
அரசனற்ற நாட்டில் எவருக்கும் எதுவும் சொந்தமாக இருப்பதில்லை; மனிதர்கள் எப்போதும் மீன்களைப் போல ஒருவரையொருவர் விழுங்குவர்.
2.67.32
येहि सम्भिन्न मर्यादा नास्तिकाः चिन्न सम्शयाः ।
ते अपि भावाय कल्पन्ते राज दण्ड निपीडिताः ॥ २.६७.३२ ॥
எல்லை மீறிய நாத்திகர்களும், ஐயங்களற்ற அவர்களும் கூட அரசனின் தண்டனையால் நலுற்று நல்வாழ்வுக்குத் தகுதியடைகின்றனர்.
2.67.33
यथा दृष्टिः शरीरस्य नित्यमेवप्रवर्तते ।
तथा नरेन्द्रो राष्ट्रस्य प्रभवः सत्यधर्मयोः ॥ २.६७.३३ ॥
உடலின் பார்வை எப்போதும் செயல்படுவது போல, நரேந்திரன் (அரசன்) நாட்டில் உண்மைக்கும் அறத்துக்கும் மூலமாவான்.
2.67.34
राजा सत्यम् च धर्मश्च राजा कुलवताम् कुलम् ।
राजा माता पिता चैव राजा हितकरो नृणाम् ॥ २.६७.३४ ॥
அரசனே உண்மை, அரசனே அறம்; அரசனே குலமுடையோருக்கு குலம்; அரசனே தாயும் தந்தையும்; அரசனே மனிதர்களுக்கு நன்மை செய்பவன்.
2.67.35
यमो वैश्रवणः शक्रो वरुणश्च महाबलः ।
विशेष्यन्ते नरेन्द्रेण वृत्तेन महाता ततः ॥ २.६७.३५ ॥
யமனும், வைசிரவணனும் (குபேரன்), இந்திரனும், மகாபலம் வாய்ந்த வருணனும் நடத்தையாலும் பெருமையாலும் நரேந்திரனால் (அரசனால்) வேறுபடுத்தப்படுகின்றனர்.
2.67.36
अहो तमैव इदम् स्यान् न प्रज्ञायेत किम्चन ।
राजा चेन् न भवेन् लोके विभजन् साध्व् असाधुनी ॥ २.६७.३६ ॥
ஐயோ! அரசன் உலகில் இல்லாவிட்டால், நல்லவர் தீயவரைப் பிரித்தறியும் வழி இல்லாமல் இவை அனைத்தும் இருளாகவே இருக்கும்; எதுவும் அறியப்படாது.
2.67.37
जीवति अपि महा राजे तव एव वचनम् वयम् ।
न अतिक्रमामहे सर्वे वेलाम् प्राप्य इव सागरः ॥ २.६७.३७ ॥
பெரிய அரசர் உயிருடன் இருக்கும்போதே, நாங்கள் அனைவரும் உமது வார்த்தையை மீறமாட்டோம்; கடல் கரையைக் கடக்காததுபோல்.
2.67.38
स नः समीक्ष्य द्विज वर्य वृत्तम् ।
नृपम् विना राज्यम् अरण्य भूतम् ।
कुमारम् इक्ष्वाकु सुतम् वदान्यम् ।
त्वम् एव राजानम् इह अभिषिन्चय ॥ २.६७.३८ ॥
இரு பிறப்பாளரில் சிறந்தவனே! நம் நிலையைக் கருதி, அரசன் இல்லாமல் ராஜ்யம் காடாகிவிட்டது. இக்ஷ்வாகுவின் தாராள மனமுள்ள மகனாகிய குமாரனை நீயே இங்கு அரசனாக முடிசூட்டு.