Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.7.1
ज्ञातिदासी यतो जाता कैकेय्या तु सहोषिता।
प्रासादं चन्द्रसंकाशमारुरोह यदृच्छया ॥ २.७.१ ॥
Mantharā, nascida da classe serviçal de Kaikeyī e vivendo com ela, subiu por vontade própria a um palácio resplandecente como a lua.
2.7.2
सिक्तराजपथां कृत्स्नां प्रकीर्णकमलोत्पलाम्।
अयोध्यां मन्थरा तस्मात् प्रासादादन्ववैक्षत ॥ २.७.२ ॥
Daquele palácio Mantharā contemplou toda Ayodhyā, com suas vias reais aspergidas de água e espalhadas de lótus e nenúfares.
2.7.3
पताकाभिर्वरार्हाभिर्ध्वजैश्च समलंकृताम्।
सिक्तां चन्दनतोयैश्च शिरःस्नातजनैर्युताम् ॥ २.७.३ ॥
Adornada com excelentes bandeiras e estandartes, aspergida com água de sândalo e cheia de gente que se banhara a cabeça.
2.7.4
माल्यमोदकहस्तैश्च द्विजेन्द्रैरभिनादिताम्।
शुक्लदेवगृहद्वारां सर्ववादित्रनादिताम् ॥ २.७.४ ॥
Ressoando com os mais excelsos dos duas vezes nascidos, que seguravam guirlandas e doces nas mãos, com portões de templos brancos, ecoando com o som de todos os instrumentos.
2.7.5
सम्प्रहृष्टजनाकीर्णां ब्रह्मघोषनिनादिताम्।
प्रहृष्टवरहस्त्यश्वां सम्प्रणर्दितगोवृषाम् ॥ २.७.५ ॥
Cheia de gente exultante, ressoando com o canto dos brâmanes, com excelentes elefantes e cavalos alegres, e vacas e touros mugindo alto.
2.7.6
हृष्टप्रमुदितैः पौरैरुच्छ्रितध्वजमालिनीम्।
अयोध्यां मन्थरा दृष्ट्वा परं विस्मयमागता ॥ २.७.६ ॥
Ao ver Ayodhyā adornada com altos estandartes e guirlandas por seus cidadãos alegres e satisfeitos, Mantharā ficou tomada de grande espanto.
2.7.7
सा हर्षोत्फुल्लनयनां पाण्डुरक्षौमवासिनीम्।
अविदूरे स्थितां दृष्ट्वा धात्रीं पप्रच्छ मन्थरा ॥ २.७.७ ॥
Vendo a ama de leite parada perto, vestida de seda branca, com os olhos brilhando de alegria, Mantharā perguntou:
2.7.8
उत्तमेनाभिसंयुक्ता हर्षेणार्थपरा सती।
राममाता धनं किं नु जनेभ्यः सम्प्रयच्छति ॥ २.७.८ ॥
Cheia de suprema alegria, a virtuosa mãe de Rāma, voltada para a riqueza, que riqueza está agora dando ao povo?
2.7.9
अतिमात्रं प्रहर्षः किं जनस्यास्य च शंस मे।
कारयिष्यति किं वापि सम्प्रहृष्टो महीपतिः ॥ २.७.९ ॥
Por que há tanta alegria excessiva neste povo? Diga-me. Ou o que fará o rei, tão alegre, mandar fazer?
2.7.10
विदीर्यमाणा हर्षेण धात्री तु परया मुदा।
आचचक्षेऽथ कुब्जायै भूयसीं राघवे श्रियम् ॥ २.७.१० ॥
Como se explodisse de alegria, a ama contou à corcunda, com suprema alegria, a grande glória que se aproximava para Rāghava.
2.7.11
श्वः पुष्येण जितक्रोधं यौवराज्येन चानघम्।
राजा दशरथो राममभिषेक्ता हि राघवम् ॥ २.७.११ ॥
Amanhã, sob a estrela Puṣya, o rei Daśaratha ungirá Rāma, o Rāghava que venceu a ira e é imaculado, como herdeiro do trono.
2.7.12
धात्र्यास्तु वचनं श्रुत्वा कुब्जा क्षिप्रममर्षितः।
कैलासशिखराकारात् प्रासादादवरोहत ॥ २.७.१२ ॥
Ao ouvir as palavras da ama, a corcunda, indignada, desceu depressa do palácio que se erguia como um pico do Kailāsa.
2.7.13
सा दह्यमाना क्रोधेन मन्थरा पापदर्शिनी।
शयानामेव कैकेयीमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.७.१३ ॥
Ardendo de ira, Mantharā, a que vê o mal, disse estas palavras a Kaikeyī, que estava deitada.
2.7.14
उत्तिष्ठ मूढे किं शेषे भयं त्वामभिवर्तते।
उपप्लुतमघौघेन नात्मानमवबुध्यसे ॥ २.७.१४ ॥
Levanta-te, tola! Por que estás deitada? O perigo se aproxima de ti, e, embora submersa numa torrente de infortúnio, não te percebes.
2.7.15
अनिष्टे सुभगाकारे सौभाग्येन विकत्थसे।
चलं हि तव सौभाग्यं नद्याः स्रोत इवोष्णगे ॥ २.७.१५ ॥
Ó infeliz, de aparência afortunada! Gabas-te da tua boa sorte, mas a tua boa sorte é tão instável quanto a corrente de um rio no calor do verão.
2.7.16
एवमुक्ता तु कैकेयी रुष्टया परुषं वचः।
कुब्जया पापदर्शिन्या विषादमगमत् परम् ॥ २.७.१६ ॥
Assim interpelada com palavras duras pela corcunda Mantharā, irada e que vê o mal, Kaikeyī caiu em grande desespero.
2.7.17
कैकेयी त्वब्रवीत् कुब्जां कच्चित् क्षेमं न मन्थरे।
विषण्णवदनां हि त्वां लक्षये भृशदुःखिताम् ॥ २.७.१७ ॥
Kaikeyī disse à corcunda: 'Mantharā, está tudo bem? Vejo-te com o rosto abatido e muito aflita.'
2.7.18
मन्थरा तु वचः श्रुत्वा कैकेय्या मधुराक्षरम्।
उवाच क्रोधसंयुक्ता वाक्यं वाक्यविशारदा ॥ २.७.१८ ॥
Tendo ouvido as palavras de sílabas doces de Kaikeyī, Mantharā, cheia de ira e hábil na fala, pronunciou esta frase.
2.7.19
सा विषण्णतरा भूत्वा कुब्जा तस्यां हितैषिणी।
विषादयन्ती प्रोवाच भेदयन्ती च राघवम् ॥ २.७.१९ ॥
Profundamente aflita, a corcunda Mantharā, desejosa do bem de Kaikeyī, falou-lhe causando-lhe tristeza e semeando a divisão a respeito de Rāghava.
2.7.20
अक्षयं सुमहद् देवि प्रवृत्तं त्वद्विनाशनम्।
रामं दशरथो राजा यौवराज्येऽभिषेक्ष्यति ॥ २.७.२० ॥
Ó rainha, uma grande calamidade inesgotável surgiu para a tua ruína: o rei Daśaratha vai coroar Rāma como príncipe herdeiro.
2.7.21
सास्म्यगाधे भये मग्ना दुःखशोकसमन्विता।
दह्यमानानलेनेव त्वद्धितार्थमिहागता ॥ २.७.२१ ॥
Afundada num medo insondável, cheia de tristeza e dor, como se ardesse no fogo, vim aqui pelo teu bem.
2.7.22
तव दुःखेन कैकेयि मम दुःखं महद् भवेत्।
त्वद्वृद्धौ मम वृद्धिश्च भवेदिह न संशयः ॥ २.७.२२ ॥
Ó Kaikeyī, pela tua dor a minha própria dor será grande, e na tua prosperidade também haverá a minha; disto não há dúvida.
2.7.23
नराधिपकुले जाता महिषी त्वं महीपतेः।
उग्रत्वं राजधर्माणां कथं देवि न बुध्यसे ॥ २.७.२३ ॥
Ó rainha, nascida em linhagem real e grande esposa do rei, como não compreendes a severidade dos deveres dos reis?
2.7.24
धर्मवादी शठो भर्ता श्लक्ष्णवादी च दारुणः।
शुद्धभावेन जानीषे तेनैवमतिसंधिता ॥ २.७.२४ ॥
O teu marido fala de dharma, mas é enganador; fala suavemente, mas é cruel. Pela tua natureza pura não o sabes, e por isso foste grandemente enganada por ele.
2.7.25
उपस्थितः प्रयुञ्जानस्त्वयि सान्त्वमनर्थकम्।
अर्थेनैवाद्य ते भर्ता कौसल्यां योजयिष्यति ॥ २.७.२५ ॥
Hoje, teu marido, vindo até ti e usando palavras vãs de consolo, unirá Kausalyā a si com riquezas.
2.7.26
अपवाह्य तु दुष्टात्मा भरतं तव बन्धुषु।
काल्ये स्थापयिता रामं राज्ये निहतकण्टके ॥ २.७.२६ ॥
Aquele de mente perversa, afastando Bharata de teus parentes, logo estabelecerá Rāma no reino, livre de espinhos.
2.7.27
शत्रुः पतिप्रवादेन मात्रेव हितकाम्यया।
आशीविष इवाङ्गेन बाले परिधृतस्त्वया ॥ २.७.२७ ॥
Ó jovem! O inimigo, sob o pretexto de ser teu marido e desejando teu bem como uma mãe, foi por ti abraçado como quem abraça uma serpente venenosa.
2.7.28
यथा हि कुर्याच्छत्रुर्वा सर्पो वा प्रत्युपेक्षितः।
राज्ञा दशरथेनाद्य सपुत्रा त्वं तथा कृता ॥ २.७.२८ ॥
Assim como um inimigo ou uma serpente, quando negligenciados, causam dano, hoje o rei Daśaratha te colocou, juntamente com teu filho, nessa condição.
2.7.29
पापेनानृतसान्त्वेन बाले नित्यं सुखोचिता।
रामं स्थापयता राज्ये सानुबन्धा हता ह्यसि ॥ २.७.२९ ॥
Ó jovem, sempre acostumada à felicidade, foste destruída junto com teus dependentes pelo malvado, que com falsas palavras de consolo fez de ti instrumento para estabelecer Rāma no reino.
2.7.30
सा प्राप्तकालं कैकेयि क्षिप्रं कुरु हितं तव।
त्रायस्व पुत्रमात्मानं मां च विस्मयदर्शने ॥ २.७.३० ॥
Portanto, ó Kaikeyī, chegou o momento; faze depressa o que te é benéfico. Protege teu filho, a ti mesma e a mim, ó tu que pareces espantada!
2.7.31
मन्थराया वचः श्रुत्वा शयनात् सा शुभानना।
उत्तस्थौ हर्षसम्पूर्णा चन्द्रलेखेव शारदी ॥ २.७.३१ ॥
Ao ouvir as palavras de Mantharā, a de rosto belo Kaikeyī ergueu-se do leito, cheia de alegria, como o crescente da lua no outono.
2.7.32
अतीव सा तु संतुष्टा कैकेयी विस्मयान्विता।
दिव्यमाभरणं तस्यै कुब्जायै प्रददौ शुभम् ॥ २.७.३२ ॥
Extremamente satisfeita e cheia de espanto, Kaikeyī deu àquela corcunda um ornamento divino e auspicioso.
2.7.33
दत्त्वा त्वाभरणं तस्यै कुब्जायै प्रमदोत्तमा।
कैकेयी मन्थरां हृष्टा पुनरेवाब्रवीदिदम् ॥ २.७.३३ ॥
Tendo dado o ornamento àquela corcunda, Kaikeyī, a melhor das mulheres, alegre, disse de novo a Mantharā isto.
2.7.34
इदं तु मन्थरे मह्यमाख्यातं परमं प्रियम्।
एतन्मे प्रियमाख्यातं किं वा भूयः करोमि ते ॥ २.७.३४ ॥
Ó Mantharā, contaste-me esta notícia suprema e muito agradável. O que mais farei por ti em troca desta palavra agradável?
2.7.35
रामे वा भरते वाहं विशेषं नोपलक्षये।
तस्मात् तुष्टास्मि यद् राजा रामं राज्येऽभिषेक्ष्यति ॥ २.७.३५ ॥
Não percebo diferença entre Rāma e Bharata. Por isso estou satisfeita de que o rei vá consagrar Rāma no reino.
2.7.36
न मे परं किंचिदितो वरं पुनः
प्रियं प्रियार्हे सुवचं वचोऽमृतम्।
तथा ह्यवोचस्त्वमतः प्रियोत्तरं
वरं परं ते प्रददामि तं वृणु ॥ २.७.३६ ॥
Não tenho dádiva mais querida do que esta. Ó digna de afeto, disseste palavras doces como néctar, e ainda mais agradáveis. Por isso te concedo um dom supremo; escolhe-o.