வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.75.1
दीर्घकालात्समुत्थाय सम्ज्ञाम् लब्ध्वा च वीर्यवान् ।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्याम् दीनामुद्वीक्ष्य मातरम् ॥ २.७५.१ ॥
நீண்ட நேரத்திற்குப் பின் உணர்வு பெற்று எழுந்த வீரியவான் பரதன், கண்ணீர் நிறைந்த கண்களால் துயருற்ற தன் தாயைப் பார்த்தான்.
2.75.2
सोऽमात्यमध्येभरतो जननीमभ्यकुत्सयत् ।
राज्यम् न कामये जातु मन्त्रये नापि मातरम् ॥ २.७५.२ ॥
அமைச்சர்கள் நடுவே பரதன் தன் தாயைக் கடிந்தான்: நான் ஒருபோதும் அரசை விரும்பவில்லை; தாயுடன் ஆலோசனையும் செய்வதில்லை.
2.75.3
अभिषेकम् न जानामि योऽभूद्राज्ञा समीक्षितः ।
विप्रकृष्टे ह्यहम् देशे शत्रुघ्न सहितोऽवसम् ॥ २.७५.३ ॥
அரசர் நிர்ணயித்த அந்த முடிசூட்டு விழாவைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது; ஏனெனில் நான் சத்ருக்னனுடன் தொலைவான நாட்டில் இருந்தேன்.
2.75.4
वनवासम् न जानामि रामस्यहम् महात्मनः ।
विवासनम् वा सौमित्रेः सीतायाश्च यथाभवत् ॥ २.७५.४ ॥
மகாத்மா ராமனின் வனவாசத்தையும், சௌமித்ரியின் (லக்ஷ்மணனின்) மற்றும் சீதையின் நாடுகடத்தலையும் நான் அறியவில்லை; அது எவ்வாறு நடந்தது என்பதையும்.
2.75.5
तथैव क्रोशतः तस्य भरतस्य महात्मनः ।
कौसल्या शब्दम् आज्ञाय सुमित्राम् इदम् अब्रवीत् ॥ २.७५.५ ॥
மகாத்மா பரதன் இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருக்கையில், கௌசல்யை அவனுடைய குரலை அறிந்து சுமித்திரையிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
2.75.6
आगतः क्रूर कार्यायाः कैकेय्या भरतः सुतः ।
तम् अहम् द्रष्टुम् इच्चामि भरतम् दीर्घ दर्शिनम् ॥ २.७५.६ ॥
கொடுஞ்செயல் புரிந்த கைகேயியின் மகன் பரதன் வந்திருக்கிறான். தொலைநோக்குடைய அந்தப் பரதனை நான் காண விரும்புகிறேன்.
2.75.7
एवम् उक्त्वा सुमित्राम् सा विवर्णा मलिन अम्बरा ।
प्रतस्थे भरतः यत्र वेपमाना विचेतना ॥ २.७५.७ ॥
இவ்வாறு சுமித்திரையிடம் கூறிவிட்டு, நிறம் மங்கி, அழுக்கான ஆடையுடன், நடுங்கிக் கலங்கிய அவள் பரதன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றாள்.
2.75.8
स तु राम अनुजः च अपि शत्रुघ्न सहितः तदा ।
प्रतस्थे भरतः यत्र कौसल्याया निवेशनम् ॥ २.७५.८ ॥
அப்போது ராமனின் தம்பி பரதனும் சத்ருக்னனுடன் கௌசல்யையின் இல்லம் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
2.75.9
ततः शत्रुघ्न भरतौ कौसल्याम् प्रेक्ष्य दुह्खितौ ।
पर्यष्वजेताम् दुह्ख आर्ताम् पतिताम् नष्ट चेतनाम् ॥ २.७५.९ ॥
பின்னர் சத்ருக்னனும் பரதனும் துன்புற்றவர்களாக, துயரத்தால் வருந்தி விழுந்து உணர்விழந்த கௌசல்யையைக் கண்டு அவளைத் தழுவிக்கொண்டனர்.
2.75.10
रुदन्तौ रुदतीम् दुःखात्समेत्यार्याम् मनस्स्विनीम् ।
भरतम् प्रत्युवाच इदम् कौसल्या भृश दुह्खिता ॥ २.७५.१० ॥
அழுதுகொண்டிருந்த அந்த உயர்ந்த மனமுடைய ஆர்யையுடன் அவர்கள் இருவரும் கூடி அழுதபோது, மிகவும் துயருற்ற கௌசல்யை பரதனுக்கு இவ்வாறு பதிலளித்தாள்.
2.75.11
इदम् ते राज्य कामस्य राज्यम् प्राप्तम् अकण्टकम् ।
सम्प्राप्तम् बत कैकेय्या शीघ्रम् क्रूरेण कर्मणा ॥ २.७५.११ ॥
ஆட்சியை விரும்பியவனான உனக்கு இந்த முள்ளில்லா அரசு கிடைத்தது. ஐயோ! கைகேயி கொடிய செயலால் இதை விரைவில் அடைந்துவிட்டாள்.
2.75.12
प्रस्थाप्य चीर वसनम् पुत्रम् मे वन वासिनम् ।
कैकेयी कम् गुणम् तत्र पश्यति क्रूर दर्शिनी ॥ २.७५.१२ ॥
என் மகனை மரவுரி அணிந்து காட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டு, கொடிய எண்ணமுடைய கைகேயி அதில் என்ன நன்மையைக் காண்கிறாள்?
2.75.13
क्षिप्रम् माम् अपि कैकेयी प्रस्थापयितुम् अर्हति ।
हिरण्य नाभो यत्र आस्ते सुतः मे सुमहा यशाः ॥ २.७५.१३ ॥
கைகேயி என்னையும் விரைவில் அங்கே அனுப்ப வேண்டும்; என் புகழ்மிக்க மகன் ஹிரண்யநாபன் எங்கே இருக்கிறானோ அங்கே.
2.75.14
अथवा स्वयम् एव अहम् सुमित्र अनुचरा सुखम् ।
अग्नि होत्रम् पुरः कृत्य प्रस्थास्ये यत्र राघवः ॥ २.७५.१४ ॥
அல்லது நானே சுமித்திரையின் மகனுடன் மகிழ்வுடன், அக்னிஹோத்ரத்தை முன்னிறுத்தி, ராகவன் எங்கே இருக்கிறானோ அங்கே புறப்படுவேன்.
2.75.15
कामम् वा स्वयम् एव अद्य तत्र माम् नेतुम् अर्हसि ।
यत्र असौ पुरुष व्याघ्रः तप्यते मे तपः सुतः ॥ २.७५.१५ ॥
அல்லது நீயே இன்று என்னை அங்கே அழைத்துச் செல்வது தகும்; அங்கு என் மகன், நரசிங்கம் போன்ற அந்த வீரன், தவம் புரிகிறான்.
2.75.16
इदम् हि तव विस्तीर्णम् धन धान्य समाचितम् ।
हस्ति अश्व रथ सम्पूर्णम् राज्यम् निर्यातितम् तया ॥ २.७५.१६ ॥
இதோ உன் விரிந்த அரசு, செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தது, யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்தது; அது அவளால் உனக்கு அளிக்கப்பட்டது.
2.75.17
इत्यादिबहुभिर्वाक्यैः क्रूरैः सम्भर्स्तितोऽनघः ।
विव्यथे भरतस्तीव्रम् व्रणे तुद्येव सूचिना ॥ २.७५.१७ ॥
இவ்வாறும் பிற பல கொடிய சொற்களாலும் களங்கமற்ற பரதன் கடுமையாகக் கண்டிக்கப்பட்டான்; புண்ணில் ஊசியால் குத்தப்பட்டவன் போல அவன் கடுமையாக வருந்தினான்.
2.75.18
पपात चरणौ तस्यास्तदा सम्भ्रान्तचेतनः ।
विलप्य बहुधाऽसम्ज्ञो लब्धसम्ज्ञ्स्ततः स्थितः ॥ २.७५.१८ ॥
அப்போது மனம் குழம்பிய பரதன் அவளுடைய கால்களில் விழுந்தான்; பல வகையாகப் புலம்பி மயங்கினான், பின்னர் தெளிந்து எழுந்து நின்றான்.
2.75.19
एवम् विलपमानाम् ताम् भरतः प्रान्जलिस् तदा ।
कौसल्याम् प्रत्युवाच इदम् शोकैः बहुभिर् आवृताम् ॥ २.७५.१९ ॥
இவ்வாறு புலம்பிக் கொண்டிருந்த, பல துயரங்களால் சூழப்பட்ட அவளிடம், அப்போது கைகூப்பிய பரதன் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
2.75.20
आर्ये कस्मात् अजानन्तम् गर्हसे माम् अकिल्बिषम् ।
विपुलाम् च मम प्रीतिम् स्थिराम् जानासि राघवे ॥ २.७५.२० ॥
ஆர்யையே! ஒன்றும் அறியாத, குற்றமற்ற என்னை ஏன் நிந்திக்கிறீர்கள்? ராகவன் மீது எனக்குள்ள பெரிய, நிலையான அன்பை நீங்கள் அறிவீர்களே.
2.75.21
कृता शास्त्र अनुगा बुद्धिर् मा भूत् तस्य कदाचन ।
सत्य सम्धः सताम् श्रेष्ठो यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२१ ॥
ஆர்யனின் அனுமதியுடன் எவனுடைய (அரசனின்) வழி சென்றானோ, அவனுக்கு ஒருபோதும் சாஸ்திரத்தை மீறும் புத்தி உண்டாகாது; அவன் சத்தியம் காப்பவன், சான்றோரில் சிறந்தவன்.
2.75.22
प्रैष्यम् पापीयसाम् यातु सूर्यम् च प्रति मेहतु ।
हन्तु पादेन गाम् सुप्ताम् यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२२ ॥
ஆர்யனின் அனுமதியுடன் எவன் சென்றானோ, அவன் பாவிகளின் அடிமையாகட்டும்; சூரியனை நோக்கி உமிழட்டும்; தூங்கும் பசுவை காலால் உதைக்கட்டும்.
2.75.23
कारयित्वा महत् कर्म भर्ता भृत्यम् अनर्थकम् ।
अधर्मः यो अस्य सो अस्याः तु यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२३ ॥
ஆர்யனின் அனுமதியுடன் எவன் சென்றானோ, எஜமானன் ஊழியனைக் கொண்டு வீணாக பெரிய செயல் செய்வித்த அதர்மம், இவளுடையதுதான் அதுவே அவனுக்கு உண்டாகட்டும்.
2.75.24
परिपालयमानस्य राज्ञो भूतानि पुत्रवत् ।
ततः तु द्रुह्यताम् पापम् यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२४ ॥
மக்களைப் புதல்வர்களைப் போல் பாதுகாக்கும் அரசனுக்குத் துரோகம் செய்பவர்களின் பாவம், ஆர்யனின் அனுமதியுடன் சென்றவனுக்கு உண்டாகட்டும்.
2.75.25
बलि षड् भागम् उद्धृत्य नृपस्य अरक्षतः प्रजाः ।
अधर्मः यो अस्य सो अस्य अस्तु यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२५ ॥
குடிகளைக் காக்காமல் ஆறில் ஒரு பங்கை வரியாகப் பெறும் அரசனுக்குக் கிடைக்கும் பாவம் அவனுக்கே உண்டாகட்டும்; யாருடைய சம்மதத்தால் ஆரியர் (இராமர்) சென்றாரோ, அவனுக்கே அது.
2.75.26
सम्श्रुत्य च तपस्विभ्यः सत्रे वै यज्ञ दक्षिणाम् ।
ताम् विप्रलपताम् पापम् यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२६ ॥
தவசிகளுக்கு யாகத்தின் தட்சிணை தருவதாக வாக்களித்து, சத்திர யாகத்தில் அதைப் பொய்யாக்கும் அவனுக்கு வரும் பாவம் அவனுக்கே; யாருடைய சம்மதத்தால் ஆரியர் (இராமர்) சென்றாரோ, அவனுக்கே அது.
2.75.27
हस्ति अश्व रथ सम्बाधे युद्धे शस्त्र समाकुले ।
मा स्म कार्षीत् सताम् धर्मम् यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२७ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள் நிறைந்து ஆயுதங்களால் நெருங்கிய போரில் நல்லோரின் தர்மத்தைச் செய்யாதவனுக்கு அது; யாருடைய சம்மதத்தால் ஆரியர் (இராமர்) சென்றாரோ, அவனுக்கே அது.
2.75.28
उपदिष्टम् सुसूक्ष्म अर्थम् शास्त्रम् यत्नेन धीमता ।
स नाशयतु दुष्ट आत्मा यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.२८ ॥
அறிவுடையவர் முயற்சியோடு உபதேசித்த மிக நுட்பமான பொருளுடைய சாஸ்திரத்தை, அந்தத் தீய மனமுடையவன் அழிக்கட்டும்; யாருடைய சம்மதத்தால் ஆரியர் (இராமர்) சென்றாரோ, அவன்.
2.75.29
मा च तम् प्यूढबाह्वम्सम् चन्द्रार्कसम्तेजनम् ।
द्राक्षीद्राज्यस्थमासीनम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.२९ ॥
அகன்ற தோள்களும் வலிய கரங்களும் கொண்டவரும், சந்திரனும் சூரியனும் போன்ற ஒளியுடையவருமான அவரை, அரியணையில் அமர்ந்திருக்கக் காணாதிருக்கட்டும்; யாருடைய சம்மதத்தால் ஆரியர் (இராமர்) சென்றாரோ, அவன்.
2.75.30
पायसम् कृसरम् चागम् वृथा सो अश्नातु निर्घृणः ।
गुरूमः च अपि अवजानातु यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.३० ॥
அந்த இரக்கமற்றவன் பாயசத்தையும் கிருசரத்தையும் மற்ற உணவுகளையும் வீணாக உண்ணட்டும்; பெரியோர்களையும் அவமதிக்கட்டும்; யாருடைய சம்மதத்தால் ஆரியர் (இராமர்) சென்றாரோ, அவன்.
2.75.31
गाश्च स्पृशतु पादेन गुरून् परिवदेत्स्वयम् ।
मित्रे द्रुह्येत सोऽत्यन्तम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.३१ ॥
யாருடைய விஷயத்தில் ஆர்யர் (தந்தை) அனுமதி அளித்தாரோ, அவன் பசுக்களைக் காலால் தொடட்டும்; தானே பெரியோரை நிந்திக்கட்டும்; நண்பனுக்கு மிகவும் துரோகம் செய்யட்டும்.
2.75.32
विश्वासात्कथितम् किम्चित्परिवादम् मिथः क्वचित् ।
विवृणोतु स दुष्टात्मा यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.३२ ॥
யாருடைய விஷயத்தில் ஆர்யர் (தந்தை) அனுமதி அளித்தாரோ, அந்தத் தீய மனமுடையவன் நம்பிக்கையால் இருவருக்குள் சொல்லப்பட்ட ஏதேனும் நிந்தையை எப்போதாவது வெளிப்படுத்தட்டும்.
2.75.33
अकर्ता ह्यकृतज्ञश्च त्यक्तात्मा निरपत्रपः ।
लोके भवतु विद्वेष्यो यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.३३ ॥
யாருடைய விஷயத்தில் ஆர்யர் (தந்தை) அனுமதி அளித்தாரோ, அவன் செயல் செய்யாதவனாகவும், நன்றி மறந்தவனாகவும், தன்மானம் இழந்தவனாகவும், வெட்கமற்றவனாகவும் இருந்து, உலகில் வெறுப்புக்குரியவனாகட்டும்.
2.75.34
पुत्रैः दारैः च भृत्यैः च स्व गृहे परिवारितः ।
स एको मृष्टम् अश्नातु यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.३४ ॥
யாருடைய விஷயத்தில் ஆர்யர் (தந்தை) அனுமதி அளித்தாரோ, அவன் தன் வீட்டில் மகன்கள், மனைவிகள், பணியாளர்களால் சூழப்பட்டு, தனியாக இனிய உணவை உண்ணட்டும்.
2.75.35
अप्राप्य सदृशान् दाराननपत्यः प्रमीयताम् ।
अनवाप्य क्रियाम् धर्म्याम् यश्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.३५ ॥
யாருடைய விஷயத்தில் ஆர்யர் (தந்தை) அனுமதி அளித்தாரோ, அவன் தகுதியான மனைவிகளைப் பெறாமல், மக்கட்பேறு இல்லாதவனாக, தர்மமான கடமைகளை அடையாமல் இறக்கட்டும்.
2.75.36
मात्मनः सम्ततिम् द्राक्षीत्स्वेषु दारेषु दुःखितः ।
आयुः समग्रमप्राप्य यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.३६ ॥
யாருடைய விஷயத்தில் ஆர்யர் (தந்தை) அனுமதி அளித்தாரோ, அவன் தன் மனைவிகளிடம் துன்புற்று தன் சந்ததியைக் காணட்டும்; முழு ஆயுளை அடையாமல் போகட்டும்.
2.75.37
राज स्त्री बाल वृद्धानाम् वधे यत् पापम् उच्यते ।
भृत्य त्यागे च यत् पापम् तत् पापम् प्रतिपद्यताम् ॥ २.७५.३७ ॥
அரசன், பெண், குழந்தை, முதியோர் ஆகியோரைக் கொல்வதில் உள்ள பாவமும், ஊழியனைக் கைவிடுவதில் உள்ள பாவமும் எதுவோ, அதே பாவம் அவனை அடையட்டும்.
2.75.38
लाक्षया मधुमाम्सेन लोहेन च विषेण च ।
सदैव बिभृयाद्भृत्यान् यस्यार्योऽसुमते गतः ॥ २.७५.३८ ॥
அரக்கு, தேன்-மாமிசம், இரும்பு, விஷம் ஆகியவற்றால் எப்போதும் ஊழியர்களைப் பராமரிக்கட்டும்; யாருடைய தலைவன் உயிரிழந்தானோ.
2.75.39
सम्ग्रामे समुपोढे स शत्रुपक्ष्भयम्करे ।
पलायामानो वध्येत यस्यार्योऽनुमे गतः ॥ २.७५.३९ ॥
எதிரிப் படைக்கு அச்சமூட்டும் போர் வந்தபோது அவன் ஓடிக்கொண்டிருக்கையில் கொல்லப்படட்டும்; யாருடைய தலைவன் உயிரிழந்தானோ.
2.75.40
कपालपाणिः पृथिवीमटताम् चीरसम्वृतः ।
भिक्समाणो यथोन्मत्तो यस्यार्योऽनुमते गतह् ॥ २.७५.४० ॥
கையில் ஓட்டுடன், பூமியில் அலைந்து, மரவுரி அணிந்து, பித்தனைப் போல் பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு — யாருடைய தலைவன் உயிரிழந்தானோ.
2.75.41
पाने प्रसक्तो भवतु स्त्रीष्वक्षेषु च नित्यशः ।
काम्क्रोधाभिभूतस्तु यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.४१ ॥
மதுவிலும் பெண்களிலும் சூதாட்டத்திலும் எப்போதும் பற்றுள்ளவனாக இருக்கட்டும், காமமும் கோபமும் அவனை ஆட்கொள்ளட்டும்; யாருடைய தலைவன் உயிரிழந்தானோ.
2.75.42
यस्य धर्मे मनो भूयादधर्मम् स निषेवताम् ।
अपात्रवर्षी भवतु यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.४२ ॥
யாருடைய மனம் தர்மத்தில் இல்லாமல் இருக்குமோ, அவன் அதர்மத்தைப் பின்பற்றட்டும்; தகுதியற்றவர்கள் மீது பொழிபவனாக இருக்கட்டும்; யாருடைய தலைவன் உயிரிழந்தானோ.
2.75.43
सम्चितान्यस्य वित्तानि विविधानि सहस्रशः ।
दस्युभिर्विप्रलुप्यन्ताम् यश्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.४३ ॥
ஆர்யர் (ராமர்) யாருடைய சம்மதத்தால் காட்டிற்குச் சென்றாரோ, அவனுடைய பல்வேறு ஆயிரக்கணக்கான சேமித்த செல்வங்கள் கொள்ளையர்களால் கொள்ளையடிக்கப்படட்டும்.
2.75.44
उभे सम्ध्ये शयानस्य यत् पापम् परिकल्प्यते ।
तच् च पापम् भवेत् तस्य यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.४४ ॥
இரு சந்தி வேளைகளிலும் உறங்குபவனுக்கு எந்தப் பாவம் கணிக்கப்படுகிறதோ, அந்தப் பாவமே ஆர்யர் (ராமர்) யாருடைய சம்மதத்தால் சென்றாரோ அவனுக்கு ஏற்படட்டும்.
2.75.45
यद् अग्नि दायके पापम् यत् पापम् गुरु तल्पगे ।
मित्र द्रोहे च यत् पापम् तत् पापम् प्रतिपद्यताम् ॥ २.७५.४५ ॥
தீ வைப்பவனுக்கு உள்ள பாவம், குருவின் படுக்கையை அணுகுபவனுக்கு உள்ள பெரும் பாவம், நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்வதில் உள்ள பாவம் — அந்தப் பாவமே அவனை அடையட்டும்.
2.75.46
देवतानाम् पितृऋणाम् च माता पित्रोस् तथैव च ।
मा स्म कार्षीत् स शुश्रूषाम् यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.४६ ॥
தேவர்களுக்கும், முன்னோர் கடனுக்கும், தாய் தந்தையருக்கும் அவன் பணிவிடை செய்யாமல் இருக்கட்டும் — ஆர்யர் (ராமர்) யாருடைய சம்மதத்தால் சென்றாரோ அவன்.
2.75.47
सताम् लोकात् सताम् कीर्त्याः सज् जुष्टात् कर्मणः तथा ।
भ्रश्यतु क्षिप्रम् अद्य एव यस्य आर्यो अनुमते गतः ॥ २.७५.४७ ॥
நல்லோரின் உலகிலிருந்தும், நல்லோரின் புகழிலிருந்தும், நல்லோர் கடைப்பிடிக்கும் செயல்களிலிருந்தும் — ஆர்யர் (ராமர்) யாருடைய சம்மதத்தால் சென்றாரோ அவன் இன்றே விரைவில் வீழட்டும்.
2.75.48
अपास्य मातृशुश्रूषामनर्थे सोऽवतिष्ठताम् ।
दीर्घबाहुर्महावक्षा यस्यार्योऽसुमते गतः ॥ २.७५.४८ ॥
தாயின் பணிவிடையைக் கைவிட்டு அவன் துன்பத்தில் நிலைத்திருக்கட்டும் — நீண்ட கைகளும் அகன்ற மார்பும் உடையவனாக, ஆர்யர் (ராமர்) யாருடைய சம்மதத்தால் சென்றாரோ அவன்.
2.75.49
बहुपुत्रो दरिद्रश्च ज्वररोगसमन्वितः ।
स भूयात्सततक्लेशी यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.४९ ॥
யாருடைய அனுமதியுடன் ஆர்யர் சென்றாரோ, அவன் பல மக்களைப் பெற்றிருந்தாலும் வறியவனாகவும் காய்ச்சல் நோயால் பீடிக்கப்பட்டவனாகவும் இருந்து, எப்போதும் துன்பம் அனுபவிக்கட்டும்.
2.75.50
आशामाशम् समानानाम् दीनानामूर्ध्वचक्षुषाम् ।
आर्थिनाम् वितथाम् कुर्याद्यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५० ॥
யாருடைய அனுமதியுடன் ஆர்யர் சென்றாரோ, அவன் சமமானவர்களின், துயருற்றவர்களின், மேல்நோக்கி நம்பிக்கையுடன் பார்க்கும் யாசகர்களின் ஒவ்வொரு நம்பிக்கையையும் வீணாக்கட்டும்.
2.75.51
मायया रमताम् नित्यम् परुषः पिशुनोऽशुचिः ।
राज्ञो भीत स्त्वधर्मात्मा यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५१ ॥
யாருடைய அனுமதியுடன் ஆர்யர் சென்றாரோ, அவன் எப்போதும் வஞ்சனையில் மகிழ்ந்து, கடுமையானவனும் புறங்கூறுபவனும் அசுத்தனும், அரசனுக்கு அஞ்சுபவனும், அதர்ம இயல்புடையவனுமாக இருக்கட்டும்.
2.75.52
ऋतुस्नाताम् सतीम् भार्यामृतुकालानुरोधिनीम् ।
अतिवर्तेत दुष्टात्मा यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५२ ॥
யாருடைய அனுமதியுடன் ஆர்யர் சென்றாரோ, அந்த தீய மனமுடையவன் ருதுநீராடிய, ருதுகாலத்தில் விருப்பமுள்ள கற்புடைய மனைவியைப் புறக்கணிக்கட்டும்.
2.75.53
धर्मदारान् परित्यज्य परदारान्नि षेवताम् ।
त्यक्तधर्मरतिर्मूढो यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५३ ॥
யாருடைய அனுமதியுடன் ஆர்யர் சென்றாரோ, அவன் தர்மபத்தினிகளைக் கைவிட்டு பிறர் மனைவிகளைத் தொடரட்டும்; தர்மத்தின் மீதான விருப்பத்தைத் துறந்த மூடனாக இருக்கட்டும்.
2.75.54
विप्रलु प्तप्रजातस्य दुष्कृतम् ब्राह्मणस्य यत् ।
तदेव प्रतिपद्येत यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५४ ॥
யாருடைய அனுமதியுடன் ஆர்யர் சென்றாரோ, அவன் ஒரு பிராமணனின் மக்கள் அழிக்கப்பட்ட அந்தத் தீச்செயலையே தானும் அனுபவிக்கட்டும்.
2.75.55
पानीयदूषके पापम् तथैव विषदायके ।
यत्तदेकः स लभताम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५५ ॥
நீரை மாசுபடுத்துபவனுக்கு உள்ள பாவமும், அதுபோல் நஞ்சு கொடுப்பவனுக்கு உள்ள பாவமும், அந்தப் பாவத்தை அவன் ஒருவனே அடையட்டும், யாருடைய ஆர்யனின் அனுமதியுடன் அவன் சென்றானோ அவன்.
2.75.56
ब्राह्मणायोद्यताम् पूजाम् विहन्तु कलुषेन्द्रियः ।
बालवत्साम् च गाम् दोग्दु यस्यर्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५६ ॥
கறைபட்ட மனமுள்ளவன், பிராமணனுக்காகச் செய்யப்படும் பூஜையைத் தடுப்பானாகில், அல்லது கன்றுள்ள பசுவைக் கறக்கத் தடுப்பானாகில், அவனது பாவத்தை யாருடைய ஆர்யனின் அனுமதியுடன் அவன் சென்றானோ அவன் பெறட்டும்.
2.75.57
तृष्णार्तम् सति पानीये विप्रलम्भेन योजयेत् ।
लभेत तस्य यत्पापम् यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५७ ॥
நீர் இருக்கும்போதும் தாகத்தால் வாடுபவனை வஞ்சனையால் தடுத்து நிறுத்துபவன், அவனது பாவத்தை யாருடைய ஆர்யனின் அனுமதியுடன் அவன் சென்றானோ அவன் பெறட்டும்.
2.75.58
भक्त्या विवदमानेषु मार्गमाश्रित्य पश्यतः ।
तस्य पापेन युज्येत यस्यार्योऽनुमते गतः ॥ २.७५.५८ ॥
சண்டையிடுபவர்களிடையே பக்தியால் (பக்கச் சார்பால்) வழியை மேற்கொண்டு பார்த்துக்கொண்டிருப்பவனுக்கு உள்ள பாவத்தால், யாருடைய ஆர்யனின் அனுமதியுடன் அவன் சென்றானோ அவன் பிணைக்கப்படட்டும்.
2.75.59
विहीनाम् पति पुत्राभ्याम् कौसल्याम् पार्थिव आत्मजः ।
एवम् आश्वसयन्न् एव दुह्ख आर्तः निपपात ह ॥ २.७५.५९ ॥
கணவனையும் மகனையும் இழந்த கௌசல்யையை இவ்வாறு ஆறுதல்படுத்திக்கொண்டிருந்தபோதே, அரசகுமாரன் துயரால் வருந்தி கீழே விழுந்தான்.
2.75.60
तथा तु शपथैः कष्टैः शपमानम् अचेतनम् ।
भरतम् शोक सम्तप्तम् कौसल्या वाक्यम् अब्रवीत् ॥ २.७५.६० ॥
அப்போது வேதனையான சத்தியங்களால் சத்தியம் செய்துகொண்டிருந்த, மயக்கமுற்றவனாய், துயரால் தவித்த பரதனிடம் கௌசல்யை இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
2.75.61
मम दुह्खम् इदम् पुत्र भूयः समुपजायते ।
शपथैः शपमानो हि प्राणान् उपरुणत्सि मे ॥ २.७५.६१ ॥
மகனே! என் துன்பம் இது மீண்டும் மீண்டும் எழுகிறது. சபதங்களால் சபதம் செய்யும் நீ என் உயிர்களையே தடுக்கிறாய்.
2.75.62
दिष्ट्या न चलितः धर्मात् आत्मा ते सह लक्ष्मणः ।
वत्स सत्य प्रतिज्ञो मे सताम् लोकान् अवाप्स्यसि ॥ २.७५.६२ ॥
நல்லவேளையாக நீயும் லக்ஷ்மணனுடன் உன் மனமும் தர்மத்திலிருந்து தவறவில்லை. அன்பு மகனே! சத்தியப் பிரதிக்ஞை கொண்ட நீ, நல்லோரின் உலகங்களை அடைவாய்.
2.75.63
इत्युक्त्वा चाङ्कमानीय भरतम् भ्रातृवत्सलम् ।
परिष्वज्य महाबाहुम् रुरोद भृशदुःखिता ॥ २.७५.६३ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, சகோதர அன்புள்ள பெரும்புயன் பரதனை மடியில் இழுத்து அணைத்துக்கொண்டு, மிகவும் துயருற்று அழுதாள்.
2.75.64
एवम् विलपमानस्य दुह्ख आर्तस्य महात्मनः ।
मोहाच् च शोक सम्रोधात् बभूव लुलितम् मनः ॥ २.७५.६४ ॥
இவ்வாறு புலம்பிக் கொண்டிருந்த, துயரால் வருந்திய அந்த மஹாத்மாவின் மனம் மயக்கத்தாலும் துயரை அடக்கியதாலும் கலங்கிப் போயிற்று.
2.75.65
लालप्यमानस्य विचेतनस्य ।
प्रनष्ट बुद्धेः पतितस्य भूमौ ।
मुहुर् मुहुर् निह्श्वसतः च दीर्घम् ।
सा तस्य शोकेन जगाम रात्रिः ॥ २.७५.६५ ॥
புலம்பிக் கொண்டு, உணர்வற்று, அறிவை இழந்து தரையில் விழுந்து, மீண்டும் மீண்டும் நீண்ட பெருமூச்செறிந்த அவனுக்கு அந்த இரவு துயரத்திலேயே கழிந்தது.