வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.76.1
तम् एवम् शोक सम्तप्तम् भरतम् केकयी सुतम् ।
उवाच वदताम् श्रेष्ठो वसिष्ठः श्रेष्ठ वाग् ऋषिः ॥ २.७६.१ ॥
துயரால் வாடிய கேகயியின் மகன் பரதனிடம், பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரும் சிறந்த சொல்வன்மை கொண்டவருமான முனிவர் வசிஷ்டர் இவ்வாறு கூறினார்.
2.76.2
अलम् शोकेन भद्रम् ते राज पुत्र महा यशः ।
प्राप्त कालम् नर पतेः कुरु सम्यानम् उत्तरम् ॥ २.७६.२ ॥
துயர் போதும். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், மகாயசஸ்வியான அரசகுமாரனே! மன்னருக்குரிய காலத்திற்கேற்ற இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்வாயாக.
2.76.3
वसिष्ठस्य वचः श्रुत्वा भरतः धारणाम् गतः ।
प्रेत कार्याणि सर्वाणि कारयाम् आस धर्मवित् ॥ २.७६.३ ॥
வசிஷ்டரின் சொற்களைக் கேட்ட பரதன் மனத்தை நிலைப்படுத்திக்கொண்டான்; தர்மத்தை அறிந்த அவன் இறுதிச் சடங்குகள் அனைத்தையும் செய்வித்தான்.
2.76.4
उद्धृतम् तैल सम्क्लेदात् स तु भूमौ निवेशितम् ।
आपीत वर्ण वदनम् प्रसुप्तम् इव भूमिपम् ॥ २.७६.४ ॥
எண்ணெய்த் தொட்டியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு அவர் தரையில் கிடத்தப்பட்டார்; மஞ்சள் நிற முகத்துடன் அந்த மன்னர் உறங்குபவரைப் போலத் தோன்றினார்.
2.76.5
सम्वेश्य शयने च अग्र्ये नाना रत्न परिष्कृते ।
ततः दशरथम् पुत्रः विललाप सुदुह्खितः ॥ २.७६.५ ॥
பல்வேறு ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த படுக்கையில் அவரைக் கிடத்தி, அதன் பின் மிகவும் துயருற்ற மகன் தசரதருக்காகப் புலம்பினான்.
2.76.6
किम् ते व्यवसितम् राजन् प्रोषिते मय्य् अनागते ।
विवास्य रामम् धर्मज्ञम् लक्ष्मणम् च महा बलम् ॥ २.७६.६ ॥
அரசே! நான் வெளியூரில் இருக்கையில், நான் வருவதற்கு முன்பே நீங்கள் என்ன முடிவு செய்தீர்கள்? தர்மம் அறிந்த ராமனையும் மிக்க வலிமையுள்ள லக்ஷ்மணனையும் நாடு கடத்தி என்ன செய்தீர்கள்?
2.76.7
क्व यास्यसि महा राज हित्वा इमम् दुह्खितम् जनम् ।
हीनम् पुरुष सिम्हेन रामेण अक्लिष्ट कर्मणा ॥ २.७६.७ ॥
மன்னா, துன்பத்தில் வாடும் இந்த மக்களை விட்டுவிட்டு நீர் எங்கே செல்வீர்? மனிதர்களில் சிங்கமான, அநாயாசமாகச் செயல் புரியும் ராமனால் விடப்பட்ட இவர்களை.
2.76.8
योग क्षेमम् तु ते राजन् को अस्मिन् कल्पयिता पुरे ।
त्वयि प्रयाते स्वः तात रामे च वनम् आश्रिते ॥ २.७६.८ ॥
அரசே, நீர் பரமபதம் செல்லும்போதும், தந்தையே, ராமன் காட்டுக்குச் சென்றபின்னும், இந்நகரில் உமது நலனையும் பாதுகாப்பையும் யார் ஏற்பாடு செய்வார்?
2.76.9
विधवा पृथिवी राजम्स् त्वया हीना न राजते ।
हीन चन्द्रा इव रजनी नगरी प्रतिभाति माम् ॥ २.७६.९ ॥
அரசே, உம்மை இழந்த பூமி கைம்பெண்ணைப் போல் பொலிவிழக்கிறது. இந்நகரம் சந்திரனற்ற இரவு போலத் தெரிகிறது.
2.76.10
एवम् विलपमानम् तम् भरतम् दीन मानसम् ।
अब्रवीद् वचनम् भूयो वसिष्ठः तु महान् ऋषिः ॥ २.७६.१० ॥
இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருந்த, துயரம் நிறைந்த மனமுடைய பரதனிடம் மகரிஷி வசிஷ்டர் மீண்டும் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
2.76.11
प्रेत कार्याणि यानि अस्य कर्तव्यानि विशाम्पतेः ।
तानि अव्यग्रम् महा बाहो क्रियताम् अविचारितम् ॥ २.७६.११ ॥
மஹாபாஹுவே, மக்களின் தலைவரான இவருக்குச் செய்ய வேண்டிய இறுதிச் சடங்குகளை, கலக்கமின்றி, தாமதமின்றி நடத்துக.
2.76.12
तथा इति भरतः वाक्यम् वसिष्ठस्य अभिपूज्य तत् ।
ऋत्विक् पुरोहित आचार्याम्स् त्वरयाम् आस सर्वशः ॥ २.७६.१२ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று பரதன் வசிஷ்டரின் சொற்களை மதித்து, ருத்விக்குகளையும், புரோகிதர்களையும், ஆசாரியர்களையும் எல்லா வகையிலும் விரைவுபடுத்தினான்.
2.76.13
ये तु अग्रतः नर इन्द्रस्याग्नि अगारात् बहिष् कृताः ।
ऋत्विग्भिर् याजकैः चैव ते ह्रियन्ते यथा विधि ॥ २.७६.१३ ॥
நரேந்திரனின் அக்னி-அகாரத்திலிருந்து வெளியே வைக்கப்பட்டிருந்தவற்றை, ருத்விக்குகளும் யாஜகர்களும் முறைப்படி எடுத்துச் சென்றனர்.
2.76.14
शिबिलायाम् अथ आरोप्य राजानम् गत चेतनम् ।
बाष्प कण्ठा विमनसः तम् ऊहुः परिचारकाः ॥ २.७६.१४ ॥
பின்னர் உணர்வற்ற மன்னனை பல்லக்கில் வைத்து, கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட, மனம் வாடிய ஊழியர்கள் அவனைச் சுமந்தனர்.
2.76.15
हिरण्यम् च सुवर्णम् च वासाम्सि विविधानि च ।
प्रकिरन्तः जना मार्गम् नृपतेर् अग्रतः ययुः ॥ २.७६.१५ ॥
பொன், தங்கம், பல்வேறு ஆடைகளை வழியெங்கும் இறைத்தபடி மக்கள் அரசனுக்கு முன்னால் சென்றனர்.
2.76.16
चन्दन अगुरु निर्यासान् सरलम् पद्मकम् तथा ।
देव दारूणि च आहृत्य चिताम् चक्रुस् तथा अपरे ॥ २.७६.१६ ॥
சந்தனம், அகில், பிசின்கள், சரளம், பத்மகம் மற்றும் தேவதாரு மரங்களைக் கொண்டுவந்து, மற்றவர்கள் சிதையை அமைத்தனர்.
2.76.17
गन्धान् उच्च अवचामः च अन्याम्स् तत्र दत्त्वा अथ भूमिपम् ।
ततः सम्वेशयाम् आसुः चिता मध्ये तम् ऋत्विजः ॥ २.७६.१७ ॥
அங்கு பலவகை நறுமணப் பொருட்களையும் மற்றவற்றையும் அர்ப்பித்த பின், ருத்விக்குகள் அந்த நிலமன்னனை சிதையின் நடுவில் கிடத்தினர்.
2.76.18
तथा हुत अशनम् हुत्वा जेपुस् तस्य तदा ऋत्विजः ।
जगुः च ते यथा शास्त्रम् तत्र सामानि सामगाः ॥ २.७६.१८ ॥
அவ்வாறே அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, அப்போது ருத்விக்குகள் அவனுக்காக ஜபம் செய்தனர்; சாமகானம் பாடுவோர் சாஸ்திரப்படி அங்கே சாமங்களைப் பாடினர்.
2.76.19
शिबिकाभिः च यानैः च यथा अर्हम् तस्य योषितः ।
नगरान् निर्ययुस् तत्र वृद्धैः परिवृताः तदा ॥ २.७६.१९ ॥
பல்லக்குகளிலும் வண்டிகளிலும், அவருக்குத் தகுந்தவாறு, அவரது பெண்டிர் அப்போது முதியோரால் சூழப்பட்டு நகரிலிருந்து வெளியேறினர்.
2.76.20
प्रसव्यम् च अपि तम् चक्रुर् ऋत्विजो अग्नि चितम् नृपम् ।
स्त्रियः च शोक सम्तप्ताः कौसल्या प्रमुखाः तदा ॥ २.७६.२० ॥
அக்னிச் சிதையில் கிடந்த அந்த அரசனை ருத்விக்குகள் வலமாக வலம் வந்தனர்; துயரில் வாடிய பெண்கள், கௌசல்யையை முன்னிட்டு, அப்போது அவ்வாறே செய்தனர்.
2.76.21
क्रौन्चीनाम् इव नारीणाम् निनादः तत्र शुश्रुवे ।
आर्तानाम् करुणम् काले क्रोशन्तीनाम् सहस्रशः ॥ २.७६.२१ ॥
அங்கே கிரௌஞ்ச பறவைகளைப் போல பெண்களின் ஒலி கேட்டது; அக்காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான துயருற்றவர்கள் பரிதாபமாக அலறிக் கொண்டிருந்தனர்.
2.76.22
ततः रुदन्त्यो विवशा विलप्य च पुनः पुनः ।
यानेभ्यः सरयू तीरम् अवतेरुर् वर अन्गनाः ॥ २.७६.२२ ॥
அப்போது அழுது, நிலைகுலைந்து, மீண்டும் மீண்டும் புலம்பிய சிறந்த பெண்கள் வண்டிகளிலிருந்து சரயூ நதிக்கரையில் இறங்கினர்.
2.76.23
कृत उदकम् ते भरतेन सार्धम् ।
नृप अन्गना मन्त्रि पुरोहिताः च ।
पुरम् प्रविश्य अश्रु परीत नेत्रा ।
भूमौ दश अहम् व्यनयन्त दुह्खम् ॥ २.७६.२३ ॥
பரதனுடன் நீர்க்கடன் செய்த பின், அரசனின் பெண்டிரும் அமைச்சர்களும் புரோகிதர்களும் நகருக்குள் நுழைந்து, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், தரையில் பத்து நாள் துயரில் கழித்தனர்.