Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.76.1
तम् एवम् शोक सम्तप्तम् भरतम् केकयी सुतम् ।
उवाच वदताम् श्रेष्ठो वसिष्ठः श्रेष्ठ वाग् ऋषिः ॥ २.७६.१ ॥
A Bharata, filho de Kaikeyī, atormentado pela dor, assim falou Vasiṣṭha, o melhor dos oradores, o sábio de excelente fala.
2.76.2
अलम् शोकेन भद्रम् ते राज पुत्र महा यशः ।
प्राप्त कालम् नर पतेः कुरु सम्यानम् उत्तरम् ॥ २.७६.२ ॥
Basta de dor. Que sejas bem-aventurado, príncipe de grande renome. Agora, no tempo devido, realiza os ritos fúnebres do senhor dos homens.
2.76.3
वसिष्ठस्य वचः श्रुत्वा भरतः धारणाम् गतः ।
प्रेत कार्याणि सर्वाणि कारयाम् आस धर्मवित् ॥ २.७६.३ ॥
Ao ouvir as palavras de Vasiṣṭha, Bharata recobrou a compostura, e o conhecedor do dharma fez realizar todos os ritos fúnebres.
2.76.4
उद्धृतम् तैल सम्क्लेदात् स तु भूमौ निवेशितम् ।
आपीत वर्ण वदनम् प्रसुप्तम् इव भूमिपम् ॥ २.७६.४ ॥
Retirado da cuba de óleo, foi colocado no chão; o rei, de rosto amarelado, parecia dormir.
2.76.5
सम्वेश्य शयने च अग्र्ये नाना रत्न परिष्कृते ।
ततः दशरथम् पुत्रः विललाप सुदुह्खितः ॥ २.७६.५ ॥
Depois de deitá-lo num leito excelente adornado com muitas joias, o filho, profundamente aflito, lamentou então por Daśaratha.
2.76.6
किम् ते व्यवसितम् राजन् प्रोषिते मय्य् अनागते ।
विवास्य रामम् धर्मज्ञम् लक्ष्मणम् च महा बलम् ॥ २.७६.६ ॥
Ó rei, enquanto eu estava ausente e antes de eu chegar, que decisão tomaste? Tendo exilado Rāma, conhecedor do dharma, e o poderoso Lakṣmaṇa, o que fizeste?
2.76.7
क्व यास्यसि महा राज हित्वा इमम् दुह्खितम् जनम् ।
हीनम् पुरुष सिम्हेन रामेण अक्लिष्ट कर्मणा ॥ २.७६.७ ॥
Grande rei, para onde irás, deixando este povo aflito, privado de Rāma, o leão entre os homens, cujas ações são sem esforço?
2.76.8
योग क्षेमम् तु ते राजन् को अस्मिन् कल्पयिता पुरे ।
त्वयि प्रयाते स्वः तात रामे च वनम् आश्रिते ॥ २.७६.८ ॥
Ó rei, quando tu partires para o céu, querido pai, e Rāma tiver ido para a floresta, quem nesta cidade proverá pelo teu bem-estar e segurança?
2.76.9
विधवा पृथिवी राजम्स् त्वया हीना न राजते ।
हीन चन्द्रा इव रजनी नगरी प्रतिभाति माम् ॥ २.७६.९ ॥
Ó rei, a terra, privada de ti, é como uma viúva e não resplandece. Esta cidade parece-me uma noite sem lua.
2.76.10
एवम् विलपमानम् तम् भरतम् दीन मानसम् ।
अब्रवीद् वचनम् भूयो वसिष्ठः तु महान् ऋषिः ॥ २.७६.१० ॥
Enquanto Bharata, de coração aflito, se lamentava assim, o grande sábio Vasiṣṭha voltou a proferir estas palavras.
2.76.11
प्रेत कार्याणि यानि अस्य कर्तव्यानि विशाम्पतेः ।
तानि अव्यग्रम् महा बाहो क्रियताम् अविचारितम् ॥ २.७६.११ ॥
Ó de braços poderosos, os ritos fúnebres a serem realizados por este senhor do povo, que sejam feitos sem agitação e sem demora na deliberação.
2.76.12
तथा इति भरतः वाक्यम् वसिष्ठस्य अभिपूज्य तत् ।
ऋत्विक् पुरोहित आचार्याम्स् त्वरयाम् आस सर्वशः ॥ २.७६.१२ ॥
Dizendo «Assim seja», Bharata honrou as palavras de Vasiṣṭha e apressou de todas as formas os sacerdotes officiantes, os purohitas e os mestres.
2.76.13
ये तु अग्रतः नर इन्द्रस्याग्नि अगारात् बहिष् कृताः ।
ऋत्विग्भिर् याजकैः चैव ते ह्रियन्ते यथा विधि ॥ २.७६.१३ ॥
Os objetos que haviam sido colocados fora da câmara do fogo do senhor dos homens foram levados pelos sacerdotes oficiantes e sacrificadores, segundo a regra.
2.76.14
शिबिलायाम् अथ आरोप्य राजानम् गत चेतनम् ।
बाष्प कण्ठा विमनसः तम् ऊहुः परिचारकाः ॥ २.७६.१४ ॥
Então os servidores, com a garganta sufocada de lágrimas e o ânimo abatido, colocaram o rei inconsciente numa liteira e o carregaram.
2.76.15
हिरण्यम् च सुवर्णम् च वासाम्सि विविधानि च ।
प्रकिरन्तः जना मार्गम् नृपतेर् अग्रतः ययुः ॥ २.७६.१५ ॥
Espalhando ouro, ouro fino e vestes de vários tipos pelo caminho, o povo seguiu à frente do rei.
2.76.16
चन्दन अगुरु निर्यासान् सरलम् पद्मकम् तथा ।
देव दारूणि च आहृत्य चिताम् चक्रुस् तथा अपरे ॥ २.७६.१६ ॥
Trazendo sândalo, aloés, resinas, sarala, padmaka e madeira de deodar, outros construíram a pira funerária.
2.76.17
गन्धान् उच्च अवचामः च अन्याम्स् तत्र दत्त्वा अथ भूमिपम् ।
ततः सम्वेशयाम् आसुः चिता मध्ये तम् ऋत्विजः ॥ २.७६.१७ ॥
Tendo oferecido ali perfumes de toda espécie e outras coisas, os sacerdotes deitaram o rei no meio da pira.
2.76.18
तथा हुत अशनम् हुत्वा जेपुस् तस्य तदा ऋत्विजः ।
जगुः च ते यथा शास्त्रम् तत्र सामानि सामगाः ॥ २.७६.१८ ॥
Assim, oferecendo oblações ao fogo, os sacerdotes então murmuraram mantras por ele, e os cantores do Sāma entoaram ali os cantos sâmicos segundo as escrituras.
2.76.19
शिबिकाभिः च यानैः च यथा अर्हम् तस्य योषितः ।
नगरान् निर्ययुस् तत्र वृद्धैः परिवृताः तदा ॥ २.७६.१९ ॥
Em liteiras e carruagens, como lhe era devido, as suas mulheres, cercadas pelos anciãos, saíram então da cidade.
2.76.20
प्रसव्यम् च अपि तम् चक्रुर् ऋत्विजो अग्नि चितम् नृपम् ।
स्त्रियः च शोक सम्तप्ताः कौसल्या प्रमुखाः तदा ॥ २.७६.२० ॥
Os sacerdotes circundaram o rei, que jazia na pira funerária, mantendo o lado direito voltado para ele; e as mulheres, atormentadas pela dor e lideradas por Kauśalyā, fizeram o mesmo.
2.76.21
क्रौन्चीनाम् इव नारीणाम् निनादः तत्र शुश्रुवे ।
आर्तानाम् करुणम् काले क्रोशन्तीनाम् सहस्रशः ॥ २.७६.२१ ॥
Ali se ouviu o clamor das mulheres, como o das aves krauñca; naquele momento, milhares de aflitos gritavam em lamento piedoso.
2.76.22
ततः रुदन्त्यो विवशा विलप्य च पुनः पुनः ।
यानेभ्यः सरयू तीरम् अवतेरुर् वर अन्गनाः ॥ २.७६.२२ ॥
Então as excelentes mulheres, chorando, impotentes, lamentando-se repetidamente, desceram das carruagens até a margem do Sarayū.
2.76.23
कृत उदकम् ते भरतेन सार्धम् ।
नृप अन्गना मन्त्रि पुरोहिताः च ।
पुरम् प्रविश्य अश्रु परीत नेत्रा ।
भूमौ दश अहम् व्यनयन्त दुह्खम् ॥ २.७६.२३ ॥
Após fazer a oferenda de água com Bharata, as mulheres do rei, os ministros e os sacerdotes entraram na cidade e, com os olhos cheios de lágrimas, passaram dez dias em tristeza sobre o chão.