வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
अथ पंचवटीम् गच्चन्न् अन्तरा रघुनन्दनः ।
आससाद महाकायम् गृध्रम् भीम पराक्रमम् ॥ ३.१४.१ ॥
பின்பு பஞ்சவடிக்குச் செல்லும் வழியில் ரகுநந்தனன் பெரிய உடலும் பயங்கர வீரமும் கொண்ட ஒரு கழுகைக் கண்டான்.
3.14.2
तम् दृष्ट्वा तौ महाभागौ वनस्थम् राम लक्ष्मणौ ।
मेनाते राक्षसम् पक्षिम् ब्रुवाणौ को भवान् इति ॥ ३.१४.२ ॥
காட்டில் இருந்த அந்தக் கழுகைக் கண்ட அந்த இரு மகாபாக்கியவான்களான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் அதை ராக்ஷசப் பறவை என்று எண்ணி, "நீர் யார்?" என்று கேட்டனர்.
3.14.3
स तौ मधुरया वाचा सौम्यया प्रीणयन्न् इव ।
उवाच वत्स माम् विद्धि वयस्यम् पितुर् आत्मनः ॥ ३.१४.३ ॥
அவர் அவ்விருவரையும் இனிமையும் மென்மையுமான சொற்களால் மகிழ்விப்பவர் போல், "மகனே, என்னை உன் தந்தையின் நண்பனாக அறிந்துகொள்" என்றார்.
3.14.4
स तम् पितृ सखम् मत्वा पूजयामास राघवः ।
स तस्य कुलम् अव्यग्रम् अथ पप्रच्छ नाम च ॥ ३.१४.४ ॥
அவரை தந்தையின் நண்பராக எண்ணி ராகவன் அவரை வணங்கினான்; பின்பு அமைதியாக அவருடைய குலத்தையும் பெயரையும் கேட்டான்.
3.14.5
रामस्य वचनम् श्रुत्वा कुलम् आत्मानम् एव च ।
आचचक्षे द्विजः तस्मै सर्वभूत समुद्भवम् ॥ ३.१४.५ ॥
ராமனின் சொற்களைக் கேட்ட அந்த த்விஜன் அவனுக்குத் தன் குலத்தையும் தன்னையும் கூறினான்; அது எல்லா உயிர்களின் தோற்றத்தையும் பற்றியது.
3.14.6
पूर्वकाले महाबाहो ये प्रजापतयो अभवन् ।
तान् मे निगदतः सर्वान् आदितः शृणु राघव ॥ ३.१४.६ ॥
மகாபாஹுவே ராகவா, முற்காலத்தில் இருந்த பிரஜாபதிகள் அனைவரையும் ஆரம்பத்திலிருந்து நான் கூறுகிறேன்; கேள்.
3.14.7
कर्दमः प्रथमः तेषाम् विकृतः तद् अनन्तरम् ।
शेषः च संश्रयः चैव बहु पुत्रः च वीर्यवान् ॥ ३.१४.७ ॥
அவர்களில் முதலாமவர் கர்தமர்; அதற்குப் பின் விக்ருதர், சேஷன், சம்ஶ்ரயர், பல புதல்வர்களை உடைய வீரியவான்.
3.14.8
स्थाणुर् मरीचिर् अत्रिः च क्रतुः चैव महाबलः ।
पुलस्त्यः च अंगिराः चैव प्रचेताः पुलहः तथा ॥ ३.१४.८ ॥
ஸ்தாணு, மரீசி, அத்ரி, மஹாபலனான க்ரது, புலஸ்த்யர், அங்கிரஸ், ப்ரசேதஸ், புலஹர் ஆகியோரும்.
3.14.9
दक्षो विवस्वान् अपरो अरिष्टनेमिः च राघव ।
कश्यपः च महातेजाः तेषाम् आसीत् च पश्चिमः ॥ ३.१४.९ ॥
தக்ஷன், விவஸ்வான், மற்றொருவரான அரிஷ்டநேமி, ராகவனே, மஹாதேஜஸ்வியான காஶ்யபர்; அவர்களில் கடைசியானவர் காஶ்யபர்.
3.14.10
प्रजापतेः तु दक्षस्य बभूवुर् इति विश्रुतम् ।
षष्टिर् दुहितरो राम यशस्विन्यो महायशः ॥ ३.१४.१० ॥
பிரஜாபதி தக்ஷருக்கு அறுபது புதல்விகள் பிறந்தனர் என்பது நன்கு அறியப்பட்டது; ராமா, அவர்கள் புகழ்மிக்கவர்களும் பேரும் புகழுடையவர்களுமாவர்.
3.14.11
कश्यपः प्रतिजग्राह तासाम् अष्टौ सुमध्यमाः ।
अदितिम् च दितिम् चैव दनूम् अपि च कालकाम् ॥ ३.१४.११ ॥
காஶ்யபர் அவர்களில் எட்டு அழகிய இடையுடைய கன்னியரை ஏற்றார்—அதிதி, திதி, தனு, காலகையும் அவர்களில் அடங்குவர்.
3.14.12
ताम्राम् क्रोध वशाम् चैव मनुम् च अप्य् अनलाम् अपि ।
ताः तु कन्याः ततः प्रीतः कश्यपः पुनर् अब्रवीत् ॥ ३.१४.१२ ॥
தாம்ரை, க்ரோதவஶை, மனு, அனலை ஆகியோரும்—இந்தக் கன்னியரைப் பெற்று மகிழ்ந்த காஶ்யபர் மீண்டும் கூறினார்.
3.14.13
पुत्रामः त्रैलोक्य भर्तॄन् वै जनयिष्यथ मत् समान् ।
अदितिः तन् मना राम दितिः च दनुर् एव च ॥ ३.१४.१३ ॥
ராமா, "மூவுலகின் தலைவர்களாகிய, என்னைப் போன்ற புதல்வர்களை நீங்கள் பெறுவீர்கள்" — அதிதி அதில் மனம் வைத்தாள்; திதியும் தனுவும் அவ்வாறே.
3.14.14
कालका च महाबाहो शेषाः तु अमनसो अभवन् ।
अदित्याम् जज्ञिरे देवाः त्रयः त्रिंशत् अरिंदम ॥ ३.१४.१४ ॥
மகாபாகுவே, காலகாவும் மற்றவர்களும் கவனமற்றவர்களாயினர். அதிதியிடம் முப்பத்து மூன்று தேவர்கள் பிறந்தனர், பகைவரை அடக்குபவரே.
3.14.15
आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च परंतप ।
दितिः तु अजनयत् पुत्रान् दैत्याम् तात यशस्विनः ॥ ३.१४.१५ ॥
ஆதித்யர்களும், வசுக்களும், ருத்திரர்களும், இரு அசுவினிகளும் — பகைவரைச் சுடுபவரே. ஆனால் திதி, தைத்தியர் எனும் புகழ்பெற்ற புதல்வர்களைப் பெற்றாள், அன்பரே.
3.14.16
तेषाम् इयम् वसुमती पुरा आसीत् स वन अर्णवा ।
दनुः तु अजनयत् पुत्रम् अश्वग्रीवम् अरिंदम ॥ ३.१४.१६ ॥
அவர்களுக்கு முன்பு இந்த வசுமதி (பூமி) காடுகளும் கடல்களுமாக இருந்தது. ஆனால் தனு, அசுவக்ரீவன் எனும் பகைவரை அடக்கும் புதல்வனைப் பெற்றாள்.
3.14.17
नरकम् कालकम् चैव कालका अपि व्यजायत ।
क्रौन्चीम् भासीम् तथा श्येनीम् धृतराष्ट्रीम् तथा शुकीम् ॥ ३.१४.१७ ॥
நரகனையும் காலகனையும் காலகாவும் பெற்றாள். கிரௌஞ்சி, பாசி, சியேனி, திருதராட்டிரி, சுகி ஆகியோரும் (பிறந்தனர்).
3.14.18
ताम्रा तु सुषुवे कन्याः पंच एता लोकविश्रुताः ।
उलूकान् जनयत् क्रौन्ची भासी भासान् व्यजायत ॥ ३.१४.१८ ॥
தாம்ரா ஐந்து புதல்விகளைப் பெற்றாள்; இவர்கள் உலகில் புகழ் பெற்றவர்கள். கிரௌஞ்சி ஆந்தைகளைப் பெற்றாள்; பாசியிடமிருந்து பாசங்கள் (பருந்துகள்) பிறந்தன.
3.14.19
श्येनी श्येनाम् च गृध्राम च व्यजायत सुतेजसः ।
धृतराष्ट्री तु हंसाम् च कलहंसाम् च सर्वशः ॥ ३.१४.१९ ॥
ஷ்யேனி ஷ்யேனங்களையும் கழுகுகளையும் பெற்றாள்; தேஜஸ்வியான அந்தப் பிள்ளைகள். திருதராஷ்டிரி அன்னங்களையும் கலஹம்சங்களையும் எல்லா வகைகளிலும் பெற்றாள்.
3.14.20
चक्रवाकाम् च भद्रम् ते विजज्ञे सा अपि भामिनी ।
शुकी नताम् विजज्ञे तु नताया विनता सुता ॥ ३.१४.२० ॥
உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அந்த அழகியும் சக்ரவாகங்களைப் பெற்றாள். சுகி நதாவைப் பெற்றாள்; நதாவின் மகள் வினதா.
3.14.21
दश क्रोधवशा राम विजज्ञे अपि आत्मसंभवाः ।
मृगीम् च मृगमंदाम् च हरीम् भद्रमदाम् अपि ॥ ३.१४.२१ ॥
ராமா, குரோதவசை தன்னிடமிருந்தே தோன்றிய பத்துப் பிள்ளைகளைப் பெற்றாள்; மிருகி, மிருகமந்தா, ஹரி, பத்ரமதா ஆகியோரும்.
3.14.22
मातंगीम् अथ शार्दूलीम् श्वेताम् च सुरभीम् तथा ।
सर्व लक्षण संपन्नाम् सुरसाम् कद्रुकाम् अपि ॥ ३.१४.२२ ॥
பின்னர் மாதங்கியையும், சார்தூலியையும், சுவேதையையும், சுரபியையும்; எல்லா நற்குறிகளும் பொருந்தியவளான சுரசையும், கத்ருகையையும் பெற்றாள்.
3.14.23
अपत्यम् तु मृगाः सर्वे मृग्या नरवरोत्तम ।
ऋक्षाः च मृगमंदायाः सृमराः चमराः तथा ॥ ३.१४.२३ ॥
நரசிரேஷ்டா, மிருகியின் மக்கள் அனைத்து மான்களும்; மிருகமந்தாவின் மக்கள் கரடிகள், சிருமரங்கள், சாமரங்கள் ஆகியவையும்.
3.14.24
ततः तु इरावतीम् नाम जज्ञे भद्रमदा सुताम् ।
तस्याः तु ऐरावतः पुत्रो लोकनाथो महागजः ॥ ३.१४.२४ ॥
பின்னர் பத்ரமதாவிடமிருந்து இராவதி என்ற மகள் பிறந்தாள்; அவளுடைய மகன் ஐராவதம், உலகங்களின் தலைவனான மகாகஜம்.
3.14.25
हर्याः च हरयो अपत्यम् वानराः च तपस्विनः ।
गोलांगूलाः च शार्दूली व्याघ्राम् च अजनयत् सुतान् ॥ ३.१४.२५ ॥
ஹர்யாவிலிருந்து ஹரிக்கள் (குரங்குகள்) பிறந்தனர்; வானரர்களும் தபஸ்விகளும், கோலாங்கூலர்களும் பிறந்தனர்; சார்தூலி வியாக்ரங்களைப் பெற்றாள்.
3.14.26
मातंग्याः तु अथ मातन्गा अपत्यम् मनुज ऋषभ ।
दिशागजम् तु श्वेत काकुत्स्थ श्वेता व्यजनयत् सुतम् ॥ ३.१४.२६ ॥
மாதங்கியிலிருந்து மாதங்கர் (யானைகள்) பிறந்தனர். மனிதர்களில் சிறந்தவனே! காகுத்ஸ்தனே, ஸ்வேதை திசைகளின் யானையான ஸ்வேத என்னும் மகனைப் பெற்றாள்.
3.14.27
ततो दुहितरौ राम सुरभिर् द्वे वि अजायत ।
रोहिणीम् नाम भद्रम् ते गन्धर्वीम् च यशस्विनीम् ॥ ३.१४.२७ ॥
பின்னர், ராமா, சுரபிக்கு இரண்டு மகள்கள் பிறந்தனர் — உனக்கு நலம் தரும் ரோஹிணி என்பவளும், புகழ்மிக்க காந்தர்வியும்.
3.14.28
रोहिणि अजनयद् गावो गन्धर्वी वाजिनः सुतान् ।
सुरसा अजनयन् नागान् राम कद्रूः च पन्नगान् ॥ ३.१४.२८ ॥
ரோஹிணி பசுக்களைப் பெற்றாள்; காந்தர்வி குதிரைகளின் மக்களைப் பெற்றாள். ராமா, சுரசை நாகங்களைப் பெற்றாள்; கத்ரு பன்னகங்களைப் பெற்றாள்.
3.14.29
मनुर् मनुष्यान् जनयत् कश्यपस्य महात्मनः ।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् शूद्राम् च मनुजर्षभ ॥ ३.१४.२९ ॥
மஹாத்மா காஸ்யபரின் (மகனான்) மனு மனிதர்களைப் பெற்றார் — பிராமணர்கள், க்ஷத்ரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்களை. மனிதர்களில் சிறந்தவனே!
3.14.30
मुखतो ब्राह्मणा जाता उरसः क्षत्रियाः तथा ।
ऊरुभ्याम् जज्ञिरे वैश्याः पद्भ्याम् शूद्रा इति श्रुतिः ॥ ३.१४.३० ॥
வாயிலிருந்து பிராமணர்கள் பிறந்தனர்; மார்பிலிருந்து க்ஷத்ரியர்கள்; அவ்வாறே தொடைகளிலிருந்து வைசியர்கள் பிறந்தனர்; பாதங்களிலிருந்து சூத்திரர்கள் — என்று சுருதி கூறுகிறது.
3.14.31
सर्वान् पुण्य फलान् वृक्षान् अनला अपि व्यजायत ।
विनता च शुकी पौत्री कद्रूः च सुरसा स्वसा ॥ ३.१४.३१ ॥
புண்ணியப் பலன்தரும் அனைத்து மரங்களும் அனலாவிலிருந்து தோன்றின. வினதையும், பௌத்ரியான சுகியும், கத்ருவும், சகோதரி சுரசாவும் ஆவர்.
3.14.32
कद्रूर् नाग सहस्रम् तु विजज्ञे धरणीधरन् ।
द्वौ पुत्रौ विनतायाः तु गरुडो अरुण एव च ॥ ३.१४.३२ ॥
கத்ரு பூமியைத் தாங்கும் ஆயிரம் நாகங்களைப் பெற்றாள். வினதைக்கோ இரு மகன்கள்: கருடனும் அருணனும்.
3.14.33
तस्मात् जातो अहम् अरुणात् संपातिः च मम अग्रजः ।
जटायुर् इति माम् विद्धि श्येनी पुत्रम् अरिंदम ॥ ३.१४.३३ ॥
அந்த அருணனிடமிருந்தே நான் பிறந்தேன்; என் மூத்த சகோதரர் சம்பாதி. எதிரிகளை அடக்குபவனே, என்னை சியேனியின் மகன் ஜடாயு என்றறிவாய்.
3.14.34
सो अहम् वास सहायः ते भविष्यामि यदि इच्छसि ।
इदम् दुर्गम् हि कान्तारम् मृग राक्षस सेवितम् सीताम् च तात रक्षिष्ये त्वयि याते सलक्ष्मणे ॥ ३.१४.३४ ॥
நீ விரும்பினால், உன் வாழ்விடத்தில் நான் துணையாக இருப்பேன். இந்தக் காடு கடக்கக் கடினமானது; மிருகங்களும் அரக்கர்களும் நிறைந்தது. அன்பனே, நீயும் லக்ஷ்மணனும் செல்லும்போது சீதையை நான் காப்பேன்.
3.14.35
जटायुषम् तु प्रतिपूज्य राघवो मुदा परिष्वज्य च सन्नतो अभवत् ।
पितुर् हि शुश्राव सखित्वम् आत्मवान् जटायुषा संकथितम् पुनः पुनः ॥ ३.१४.३५ ॥
ராகவன் ஜடாயுவை மரியாதையுடன் வரவேற்று, மகிழ்ச்சியுடன் தழுவி, பணிந்து நின்றான். தன்னடக்கமுள்ள அவன், ஜடாயு தன் தந்தையுடன் கொண்ட நட்பைப் பலமுறை கூறியதைக் கேட்டான்.
3.14.36
स तत्र सीताम् परिदाय मैथिलीम् सह एव तेन अतिबलेन पक्षिणा ।
जगाम ताम् पंचवटीम् सलक्ष्मणो रिपून् दिधक्षन् शलभान् इव अनलः ॥ ३.१४.३६ ॥
அங்கு ராகவன் மைதிலி சீதையை அந்த மிக வலிமையான பறவையுடனேயே ஒப்படைத்துவிட்டு, விட்டில்களை எரிக்க விரும்பும் நெருப்பைப் போல் எதிரிகளை எரிக்க விரும்பிய லக்ஷ்மணனுடன் பஞ்சவடிக்குச் சென்றான்.