Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
अथ पंचवटीम् गच्चन्न् अन्तरा रघुनन्दनः ।
आससाद महाकायम् गृध्रम् भीम पराक्रमम् ॥ ३.१४.१ ॥
Então, indo em direção a Pañcavaṭī, Rāma, deleite dos Raghus, encontrou no caminho um abutre de corpo imenso e terrível poder.
3.14.2
तम् दृष्ट्वा तौ महाभागौ वनस्थम् राम लक्ष्मणौ ।
मेनाते राक्षसम् पक्षिम् ब्रुवाणौ को भवान् इति ॥ ३.१४.२ ॥
Ao ver aquela ave que habitava a floresta, os dois bem-aventurados, Rāma e Lakṣmaṇa, a tomaram por um pássaro rākṣasa e perguntaram: "Quem és tu?"
3.14.3
स तौ मधुरया वाचा सौम्यया प्रीणयन्न् इव ।
उवाच वत्स माम् विद्धि वयस्यम् पितुर् आत्मनः ॥ ३.१४.३ ॥
Como se os deleitasse com palavras doces e gentis, disse: "Filho, saibam que sou amigo de vosso pai."
3.14.4
स तम् पितृ सखम् मत्वा पूजयामास राघवः ।
स तस्य कुलम् अव्यग्रम् अथ पप्रच्छ नाम च ॥ ३.१४.४ ॥
Considerando-o amigo de seu pai, Rāghava o honrou; então, com calma, perguntou sobre sua linhagem e seu nome.
3.14.5
रामस्य वचनम् श्रुत्वा कुलम् आत्मानम् एव च ।
आचचक्षे द्विजः तस्मै सर्वभूत समुद्भवम् ॥ ३.१४.५ ॥
Ouvindo as palavras de Rāma, o duas vezes nascido revelou-lhe sua linhagem e sua própria identidade, ligadas à origem de todos os seres.
3.14.6
पूर्वकाले महाबाहो ये प्रजापतयो अभवन् ।
तान् मे निगदतः सर्वान् आदितः शृणु राघव ॥ ३.१४.६ ॥
Ó Rāghava de braços poderosos, os senhores das criaturas que existiram em tempos antigos — contar-te-ei todos desde o início; escuta.
3.14.7
कर्दमः प्रथमः तेषाम् विकृतः तद् अनन्तरम् ।
शेषः च संश्रयः चैव बहु पुत्रः च वीर्यवान् ॥ ३.१४.७ ॥
Entre eles, o primeiro foi Kardama; depois Vikṛta, em seguida Śeṣa e Saṃśraya, Bahuputra, poderoso em valor.
3.14.8
स्थाणुर् मरीचिर् अत्रिः च क्रतुः चैव महाबलः ।
पुलस्त्यः च अंगिराः चैव प्रचेताः पुलहः तथा ॥ ३.१४.८ ॥
Sthāṇu, Marīci, Atri e o poderoso Kratu, e também Pulastya, Aṅgiras, Pracetas e Pulaha.
3.14.9
दक्षो विवस्वान् अपरो अरिष्टनेमिः च राघव ।
कश्यपः च महातेजाः तेषाम् आसीत् च पश्चिमः ॥ ३.१४.९ ॥
Dakṣa, Vivasvān, outro Ariṣṭanemi, ó Rāghava, e o de grande esplendor Kaśyapa; entre eles, Kaśyapa foi o último.
3.14.10
प्रजापतेः तु दक्षस्य बभूवुर् इति विश्रुतम् ।
षष्टिर् दुहितरो राम यशस्विन्यो महायशः ॥ ३.१४.१० ॥
É bem sabido que sessenta filhas nasceram do Prajāpati Dakṣa, ó Rāma, gloriosas e de grande renome.
3.14.11
कश्यपः प्रतिजग्राह तासाम् अष्टौ सुमध्यमाः ।
अदितिम् च दितिम् चैव दनूम् अपि च कालकाम् ॥ ३.१४.११ ॥
Kaśyapa recebeu oito delas, donzelas de cintura delgada: Aditi e Diti, também Danu e Kālakā.
3.14.12
ताम्राम् क्रोध वशाम् चैव मनुम् च अप्य् अनलाम् अपि ।
ताः तु कन्याः ततः प्रीतः कश्यपः पुनर् अब्रवीत् ॥ ३.१४.१२ ॥
Tāmrā, Krodhavaśā, Manu e também Analā — tendo recebido essas donzelas, Kaśyapa, satisfeito, falou novamente.
3.14.13
पुत्रामः त्रैलोक्य भर्तॄन् वै जनयिष्यथ मत् समान् ।
अदितिः तन् मना राम दितिः च दनुर् एव च ॥ ३.१४.१३ ॥
Ó Rāma, "Gerareis filhos, senhores dos três mundos, iguais a mim" — Aditi fixou nisso a mente, e também Diti e Danu.
3.14.14
कालका च महाबाहो शेषाः तु अमनसो अभवन् ।
अदित्याम् जज्ञिरे देवाः त्रयः त्रिंशत् अरिंदम ॥ ३.१४.१४ ॥
Ó de braços poderosos, Kālakā e as demais tornaram-se desatentas; em Aditi nasceram os trinta e três deuses, ó vencedor de inimigos.
3.14.15
आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च परंतप ।
दितिः तु अजनयत् पुत्रान् दैत्याम् तात यशस्विनः ॥ ३.१४.१५ ॥
Os Ādityas, os Vasus, os Rudras e os dois Aśvins — ó abrasador de inimigos. Mas Diti deu à luz os famosos filhos chamados Daityas, querido.
3.14.16
तेषाम् इयम् वसुमती पुरा आसीत् स वन अर्णवा ।
दनुः तु अजनयत् पुत्रम् अश्वग्रीवम् अरिंदम ॥ ३.१४.१६ ॥
Antigamente esta terra, com suas florestas e oceanos, era deles; mas Danu deu à luz um filho, Aśvagrīva, domador de inimigos.
3.14.17
नरकम् कालकम् चैव कालका अपि व्यजायत ।
क्रौन्चीम् भासीम् तथा श्येनीम् धृतराष्ट्रीम् तथा शुकीम् ॥ ३.१४.१७ ॥
Kālakā também deu à luz Naraka e Kālaka; e deu à luz Krauñcī, Bhāsī, Śyenī, Dhṛtarāṣṭrī e Śukī.
3.14.18
ताम्रा तु सुषुवे कन्याः पंच एता लोकविश्रुताः ।
उलूकान् जनयत् क्रौन्ची भासी भासान् व्यजायत ॥ ३.१४.१८ ॥
Tāmrā deu à luz cinco filhas, renomadas nos mundos. Krauñcī deu à luz corujas; de Bhāsī nasceram os bhāsas (falcões).
3.14.19
श्येनी श्येनाम् च गृध्राम च व्यजायत सुतेजसः ।
धृतराष्ट्री तु हंसाम् च कलहंसाम् च सर्वशः ॥ ३.१४.१९ ॥
Śyenī deu à luz falcões e abutres, descendência resplandecente; e Dhṛtarāṣṭrī deu à luz gansos e flamingos de todos os tipos.
3.14.20
चक्रवाकाम् च भद्रम् ते विजज्ञे सा अपि भामिनी ।
शुकी नताम् विजज्ञे तु नताया विनता सुता ॥ ३.१४.२० ॥
E que a boa fortuna esteja contigo; aquela bela mulher também deu à luz gansos cakravāka. Śukī deu à luz Natā, e a filha de Natā foi Vinatā.
3.14.21
दश क्रोधवशा राम विजज्ञे अपि आत्मसंभवाः ।
मृगीम् च मृगमंदाम् च हरीम् भद्रमदाम् अपि ॥ ३.१४.२१ ॥
Ó Rāma, Krodhavaśā deu à luz dez descendentes nascidos de si mesma: Mṛgī, Mṛgamandā, Harī e também Bhadramadā.
3.14.22
मातंगीम् अथ शार्दूलीम् श्वेताम् च सुरभीम् तथा ।
सर्व लक्षण संपन्नाम् सुरसाम् कद्रुकाम् अपि ॥ ३.१४.२२ ॥
Depois Mātaṅgī, Śārdūlī, Śvetā e igualmente Surabhī; e Surasā e Kadrukā, ambas dotadas de todos os sinais auspiciosos.
3.14.23
अपत्यम् तु मृगाः सर्वे मृग्या नरवरोत्तम ।
ऋक्षाः च मृगमंदायाः सृमराः चमराः तथा ॥ ३.१४.२३ ॥
Ó melhor dos homens, toda a descendência de Mṛgī eram veados; a de Mṛgamandā foram ursos, sṛmaras e iaques.
3.14.24
ततः तु इरावतीम् नाम जज्ञे भद्रमदा सुताम् ।
तस्याः तु ऐरावतः पुत्रो लोकनाथो महागजः ॥ ३.१४.२४ ॥
Depois nasceu de Bhadramadā uma filha chamada Irāvatī; e seu filho foi Airāvata, senhor dos mundos, um grande elefante.
3.14.25
हर्याः च हरयो अपत्यम् वानराः च तपस्विनः ।
गोलांगूलाः च शार्दूली व्याघ्राम् च अजनयत् सुतान् ॥ ३.१४.२५ ॥
De Haryā nasceram os Hari (macacos); nasceram também os vānaras e os ascetas, e os golāṅgūlas; Śārdūlī deu à luz os tigres.
3.14.26
मातंग्याः तु अथ मातन्गा अपत्यम् मनुज ऋषभ ।
दिशागजम् तु श्वेत काकुत्स्थ श्वेता व्यजनयत् सुतम् ॥ ३.१४.२६ ॥
De Mātaṅgī nasceram os mātaṅga (elefantes). Melhor dos homens, descendente de Kakutstha, Śvetā deu à luz um filho, Śveta, o elefante das direções.
3.14.27
ततो दुहितरौ राम सुरभिर् द्वे वि अजायत ।
रोहिणीम् नाम भद्रम् ते गन्धर्वीम् च यशस्विनीम् ॥ ३.१४.२७ ॥
Então, ó Rāma, Surabhi deu à luz duas filhas: Rohiṇī, bendita para ti, e a gloriosa Gandharvī.
3.14.28
रोहिणि अजनयद् गावो गन्धर्वी वाजिनः सुतान् ।
सुरसा अजनयन् नागान् राम कद्रूः च पन्नगान् ॥ ३.१४.२८ ॥
Rohiṇī deu à luz as vacas; Gandharvī, os filhos dos cavalos. Ó Rāma, Surasā deu à luz os nāgas, e Kadrū as serpentes.
3.14.29
मनुर् मनुष्यान् जनयत् कश्यपस्य महात्मनः ।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् शूद्राम् च मनुजर्षभ ॥ ३.१४.२९ ॥
Manu, filho do grande Kaśyapa, gerou os seres humanos: brâmanes, kṣatriyas, vaiśyas e śūdras. Melhor dos homens!
3.14.30
मुखतो ब्राह्मणा जाता उरसः क्षत्रियाः तथा ।
ऊरुभ्याम् जज्ञिरे वैश्याः पद्भ्याम् शूद्रा इति श्रुतिः ॥ ३.१४.३० ॥
Os brâmanes nasceram da boca, os kṣatriyas do peito; igualmente, os vaiśyas nasceram das coxas, e os śūdras dos pés — assim diz a tradição.
3.14.31
सर्वान् पुण्य फलान् वृक्षान् अनला अपि व्यजायत ।
विनता च शुकी पौत्री कद्रूः च सुरसा स्वसा ॥ ३.१४.३१ ॥
Todas as árvores de frutos meritórios também nasceram de Analā. Vinatā e Śukī (a neta), e Kadrū e sua irmã Surasā.
3.14.32
कद्रूर् नाग सहस्रम् तु विजज्ञे धरणीधरन् ।
द्वौ पुत्रौ विनतायाः तु गरुडो अरुण एव च ॥ ३.१४.३२ ॥
Kadrū deu à luz mil serpentes que sustentam a terra. Mas Vinatā teve dois filhos: Garuḍa e Aruṇa.
3.14.33
तस्मात् जातो अहम् अरुणात् संपातिः च मम अग्रजः ।
जटायुर् इति माम् विद्धि श्येनी पुत्रम् अरिंदम ॥ ३.१४.३३ ॥
Daquele Aruṇa eu nasci, e meu irmão mais velho é Sampāti. Saiba, ó subjugador de inimigos, que sou Jaṭāyu, filho de Śyenī.
3.14.34
सो अहम् वास सहायः ते भविष्यामि यदि इच्छसि ।
इदम् दुर्गम् हि कान्तारम् मृग राक्षस सेवितम् सीताम् च तात रक्षिष्ये त्वयि याते सलक्ष्मणे ॥ ३.१४.३४ ॥
Se o desejares, serei teu companheiro na morada. Esta floresta é difícil de atravessar, frequentada por feras e demônios. Querido, quando partires com Lakṣmaṇa, protegerei Sītā.
3.14.35
जटायुषम् तु प्रतिपूज्य राघवो मुदा परिष्वज्य च सन्नतो अभवत् ।
पितुर् हि शुश्राव सखित्वम् आत्मवान् जटायुषा संकथितम् पुनः पुनः ॥ ३.१४.३५ ॥
Rāghava honrou Jaṭāyu, abraçou-o com alegria e curvou-se. O senhor de si ouviu repetidamente como Jaṭāyu fora amigo de seu pai.
3.14.36
स तत्र सीताम् परिदाय मैथिलीम् सह एव तेन अतिबलेन पक्षिणा ।
जगाम ताम् पंचवटीम् सलक्ष्मणो रिपून् दिधक्षन् शलभान् इव अनलः ॥ ३.१४.३६ ॥
Ali Rāma, tendo confiado Maithilī Sītā àquela ave muito poderosa, partiu para Pañcavaṭī junto com Lakṣmaṇa, que desejava queimar os inimigos como o fogo que quer consumir mariposas.