Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.4.1
ह्रियमाणौ तु काकुत्स्थौ दृष्ट्वा सीता रघूत्तमौ।
उच्चैः स्वरेण चुक्रोश प्रगृह्य सुमहाभुजौ ॥ ३.४.१ ॥
Ao ver os dois Kākutsthas, os melhores dos Raghus, sendo levados, Sītā ergueu seus dois braços poderosos e gritou em alta voz.
3.4.2
एष दाशरथी रामः सत्यवाञ्छीलवान् शुचिः।
रक्षसा रौद्ररूपेण ह्रियते सहलक्ष्मणः ॥ ३.४.२ ॥
Este é Rāma, filho de Daśaratha, veraz, de bom caráter e puro, sendo levado junto com Lakṣmaṇa por um rākṣasa de forma terrível.
3.4.3
मामृक्षा भक्षयिष्यन्ति शार्दूलद्वीपिनस्तथा।
मां हरोत्सृज काकुत्स्थौ नमस्ते राक्षसोत्तम ॥ ३.४.३ ॥
Ursos, tigres e leopardos me devorarão. Melhor dos rākṣasas, leva-me, mas liberta os dois Kākutsthas. Saudações a ti.
3.4.4
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
वेगं प्रचक्रतुर्वीरौ वधे तस्य दुरात्मनः ॥ ३.४.४ ॥
Ouvindo aquelas palavras de Vaidehī, os dois heróis Rāma e Lakṣmaṇa empregaram toda a sua força para matar aquele malvado.
3.4.5
तस्य रौद्रस्य सौमित्रिः सव्यं बाहुं बभञ्ज ह।
रामस्तु दक्षिणं बाहुं तरसा तस्य रक्षसः ॥ ३.४.५ ॥
Saumitri (Lakṣmaṇa) quebrou o braço esquerdo daquele terrível, e Rāma quebrou com força o braço direito do rākṣasa.
3.4.6
स भग्नबाहुः संविग्नः पपाताशु विमूर्च्छितः।
धरण्यां मेघसंकाशो वज्रभिन्न इवाचलः ॥ ३.४.६ ॥
Com os braços partidos e agitado, caiu logo ao chão sem sentidos, semelhante a uma nuvem, como uma montanha fendida por um raio.
3.4.7
मुष्टिभिर्बाहुभिः पद्भिः सूदयन्तौ तु राक्षसम्।
उद्यम्योद्यम्य चाप्येनं स्थण्डिले निष्पिपेषतुः ॥ ३.४.७ ॥
Batendo no rākṣasa com punhos, braços e pés, erguendo-o repetidamente, os dois o trituraram contra o chão.
3.4.8
स विद्धौ बहुभिर्बाणैः खड्गाभ्यां च परिक्षतः।
निष्पिष्टो बहुधा भूमौ न ममार स राक्षसः ॥ ३.४.८ ॥
Atravessado por muitas flechas e ferido por toda parte por duas espadas, esmagado de muitas formas no chão, aquele rākṣasa não morreu.
3.4.9
तं प्रेक्ष्य रामः सुभृशमवध्यमचलोपमम्।
भयेष्वभयदः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.४.९ ॥
Ao ver aquele, invencível e semelhante a uma montanha, o glorioso Rāma, doador de destemor em meio aos temores, proferiu estas palavras.
3.4.10
तपसा पुरुषव्याघ्र राक्षसोऽयं न शक्यते।
शस्त्रेण युधि निर्जेतुं राक्षसं निखनावहे ॥ ३.४.१० ॥
Ó tigre entre os homens! Pelo poder de sua ascese, este rākṣasa não pode ser vencido em batalha com armas; cavemos, então, uma cova para enterrar este rākṣasa.
3.4.11
कुञ्जरस्येव रौद्रस्य राक्षसस्यास्य लक्ष्मण।
वनेऽस्मिन् सुमहच्छ्वभ्रं खन्यतां रौद्रवर्चसः ॥ ३.४.११ ॥
Ó Lakṣmaṇa! Para este rākṣasa feroz como um elefante, que se cave nesta floresta uma cova muito grande, pois seu esplendor é terrível.
3.4.12
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामः प्रदरः खन्यतामिति।
तस्थौ विराधमाक्रम्य कण्ठे पादेन वीर्यवान् ॥ ३.४.१२ ॥
Tendo dito isto a Lakṣmaṇa — « que se cave uma cova » —, o valoroso Rāma permaneceu em pé, pressionando o pé na garganta de Virādha.
3.4.13
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं राक्षसः प्रश्रितं वचः।
इदं प्रोवाच काकुत्स्थं विराधः पुरुषर्षभम् ॥ ३.४.१३ ॥
Ao ouvir estas palavras humildes ditas por Rāghava, o rākṣasa Virādha disse isto a Kākutstha, o touro entre os homens.
3.4.14
हतोऽहं पुरुषव्याघ्र शक्रतुल्यबलेन वै।
मया तु पूर्वं त्वं मोहान्न ज्ञातः पुरुषर्षभ ॥ ३.४.१४ ॥
Ó tigre entre os homens, sou morto por ti, que igualas Indra em força. Antes, por delírio, não te reconheci, ó touro entre os homens.
3.4.15
कौसल्या सुप्रजास्तात रामस्त्वं विदितो मया।
वैदेही च महाभागा लक्ष्मणश्च महायशाः ॥ ३.४.१५ ॥
Querido, eu sei que és Rāma, o bom filho de Kausalyā. Também reconheci a muito afortunada Vaidehī e o ilustre Lakṣmaṇa.
3.4.16
अभिशापादहं घोरां प्रविष्टो राक्षसीं तनुम्।
तुम्बुरुर्नाम गन्धर्वः शप्तो वैश्रवणेन हि ॥ ३.४.१६ ॥
Por uma maldição entrei neste terrível corpo de rākṣasa. Sou o gandharva chamado Tumburu, amaldiçoado por Vaiśravaṇa.
3.4.17
प्रसाद्यमानश्च मया सोऽब्रवीन्मां महायशाः।
यदा दाशरथी रामस्त्वां वधिष्यति संयुगे ॥ ३.४.१७ ॥
Quando o apaziguei, aquele ilustre me disse: quando Rāma, o filho de Daśaratha, te matar em batalha.
3.4.18
तदा प्रकृतिमापन्नो भवान् स्वर्गं गमिष्यति।
अनुपस्थीयमानो मां स क्रुद्धो व्याजहार ह ॥ ३.४.१८ ॥
Então recuperarás tua natureza anterior e irás ao céu. Como eu não me aproximava dele, ele me falou com ira.
3.4.19
तव प्रसादान्मुक्तोऽहमभिशापात् सुदारुणात् ॥ ३.४.१९ ॥
Pela tua graça estou libertado daquela terrível maldição.
3.4.20
भुवनं स्वं गमिष्यामि स्वस्ति वोऽस्तु परंतप।
इतो वसति धर्मात्मा शरभङ्गः प्रतापवान् ॥ ३.४.२० ॥
Irei para o meu próprio mundo. Que o bem-estar esteja contigo, ó abrasador de inimigos. Daqui mora o de alma justa e poderoso Śarabhaṅga.
3.4.21
अध्यर्धयोजने तात महर्षिः सूर्यसंनिभः।
तं क्षिप्रमभिगच्छ त्वं स ते श्रेयोऽभिधास्यति ॥ ३.४.२१ ॥
Querido, a um yojana e meio há um grande sábio, como o sol. Vai depressa até ele; ele te dirá o que é bom para ti.
3.4.22
अवटे चापि मां राम निक्षिप्य कुशली व्रज।
रक्षसां गतसत्त्वानामेष धर्मः सनातनः ॥ ३.४.२२ ॥
Ó Rāma, enterra-me também numa cova e segue em paz. Para os rākṣasas cuja vida se foi, esta é a regra eterna.
3.4.23
अवटे ये निधीयन्ते तेषां लोकाः सनातनाः।
एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थं विराधः शरपीडितः ॥ ३.४.२३ ॥
Para aqueles que são enterrados numa cova há mundos eternos. Assim falou ao Rāma da linhagem Kakutstha, e Virādha, atormentado pelas flechas,
3.4.24
बभूव स्वर्गसम्प्राप्तो न्यस्तदेहो महाबलः।
तच्छ्रुत्वा राघवो वाक्यं लक्ष्मणं व्यादिदेश ह ॥ ३.४.२४ ॥
Tendo deixado o corpo, o poderoso alcançou o céu. Ao ouvir estas palavras, Rāghava deu instruções a Lakṣmaṇa.
3.4.25
कुञ्जरस्येव रौद्रस्य राक्षसस्यास्य लक्ष्मण।
वनेऽस्मिन्सुमहान् श्वभ्रः खन्यतां रौद्रकर्मणः ॥ ३.४.२५ ॥
Ó Lakṣmaṇa, para este feroz rākṣasa, semelhante a um elefante, cava nesta floresta uma grande cova para aquele de atos cruéis.
3.4.26
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामः प्रदरः खन्यतामिति।
तस्थौ विराधमाक्रम्य कण्ठे पादेन वीर्यवान् ॥ ३.४.२६ ॥
Tendo dito isto a Lakṣmaṇa, « Cava a cova », o poderoso Rāma permaneceu de pé, pressionando Virādha pela garganta com o pé.
3.4.27
ततः खनित्रमादाय लक्ष्मणः श्वभ्रमुत्तमम्।
अखनत् पार्श्वतस्तस्य विराधस्य महात्मनः ॥ ३.४.२७ ॥
Então Lakṣmaṇa, pegando uma pá, cavou uma excelente cova bem ao lado daquele grande Virādha.
3.4.28
तं मुक्तकण्ठमुत्क्षिप्य शङ्कुकर्णं महास्वनम्।
विराधं प्राक्षिपच्छ्वभ्रे नदन्तं भैरवस्वनम् ॥ ३.४.२८ ॥
Soltando-lhe a garganta, ergueram aquele Virādha, de orelhas como estacas e voz forte, e o lançaram à cova, rugindo com um som terrível.
3.4.29
तमाहवे दारुणमाशुविक्रमौ
स्थिरावुभौ संयति रामलक्ष्मणौ।
मुदान्वितौ चिक्षिपतुर्भयावहं
नदन्तमुत्क्षिप्य बलेन राक्षसम् ॥ ३.४.२९ ॥
Naquela batalha terrível, Rāma e Lakṣmaṇa, ambos rápidos em valor e firmes no combate, cheios de alegria, ergueram com força aquele rākṣasa que rugia e o lançaram, espalhando terror.
3.4.30
अवध्यतां प्रेक्ष्य महासुरस्य तौ
शितेन शस्त्रेण तदा नरर्षभौ।
समर्थ्य चात्यर्थविशारदावुभौ
बिले विराधस्य वधं प्रचक्रतुः ॥ ३.४.३० ॥
Vendo a invulnerabilidade daquele grande asura, aqueles dois touros entre os homens, ambos muito hábeis, com uma arma afiada, causaram a morte de Virādha na cova.
3.4.31
स्वयं विराधेन हि मृत्युमात्मनः
प्रसह्य रामेण यथार्थमीप्सितः।
निवेदितः काननचारिणा स्वयं
न मे वधः शस्त्रकृतो भवेदिति ॥ ३.४.३१ ॥
O próprio Virādha, pela força de Rāma, desejava verdadeiramente a sua própria morte. O que vagava pela floresta declarou ele mesmo: a minha morte não será causada por uma arma.
3.4.32
तदेव रामेण निशम्य भाषितं
कृता मतिस्तस्य बिलप्रवेशने।
बिलं च तेनातिबलेन रक्षसा
प्रवेश्यमानेन वनं विनादितम् ॥ ३.४.३२ ॥
Ao ouvir exatamente aquelas palavras de Rāma, ele tomou a decisão de entrar na caverna; e enquanto aquele rākṣasa de grande força era levado a entrar na caverna, a floresta ressoou.
3.4.33
प्रहृष्टरूपाविव रामलक्ष्मणौ
विराधमुर्व्यां प्रदरे निपात्य तम्।
ननन्दतुर्वीतभयौ महावने
शिलाभिरन्तर्दधतुश्च राक्षसम् ॥ ३.४.३३ ॥
Rāma e Lakṣmaṇa, de semblantes alegres, lançaram Virādha numa cova da terra; livres do medo, regozijaram-se na grande floresta e cobriram o rākṣasa com pedras.
3.4.34
ततस्तु तौ काञ्चनचित्रकार्मुकौ
निहत्य रक्षः परिगृह्य मैथिलीम्।
विजह्रतुस्तौ मुदितौ महावने
दिवि स्थितौ चन्द्रदिवाकराविव ॥ ३.४.३४ ॥
Então os dois, portando arcos dourados e variegados, tendo abatido o rākṣasa e tomado Maithilī pela mão, alegres, divertiram-se na grande floresta, como o sol e a lua postos no céu.