Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.18.1
इत्युक्तः प्रश्रितं वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम्।
परुषं वालिना रामो निहतेन विचेतसा ॥ ४.१८.१ ॥
So hart angesprochen von dem verwundeten und verwirrten Vāli, antwortete Rāma mit demütigen Worten, die mit Dharma und Artha verbunden und heilsam waren.
4.18.2
तं निष्प्रभमिवादित्यं मुक्ततोयमिवाम्बुदम्।
उक्तवाक्यं हरिश्रेष्ठमुपशान्तमिवानलम् ॥ ४.१८.२ ॥
Wie eine Sonne ohne Glanz, wie eine Wolke, die ihren Regen entlassen hat, wie ein erloschenes Feuer, so wurde jener Beste der Affen still, nachdem er seine Worte gesprochen hatte.
4.18.3
धर्मार्थगुणसम्पन्नं हरीश्वरमनुत्तमम्।
अधिक्षिप्तस्तदा रामः पश्चाद् वालिनमब्रवीत् ॥ ४.१८.३ ॥
Da sprach Rāma, begabt mit Dharma, Artha und Tugend, nachdem er von Vāli, dem unvergleichlichen Herrscher der Affen, gescholten worden war, zu Vāli diese Worte.
4.18.4
धर्ममर्थं च कामं च समयं चापि लौकिकम्।
अविज्ञाय कथं बाल्यान्मामिहाद्य विगर्हसे ॥ ४.१८.४ ॥
Ohne Dharma, Artha, Kāma und die Sitten der Welt zu kennen, wie kannst du mich heute hier, Vāli, aus kindischer Unwissenheit tadeln?
4.18.5
अपृष्ट्वा बुद्धिसम्पन्नान् वृद्धानाचार्यसम्मतान्।
सौम्य वानरचापल्यात् त्वं मां वक्तुमिहेच्छसि ॥ ४.१८.५ ॥
Sanfter Freund, ohne die Weisen, die Alten und die von den Lehrern Anerkannten zu befragen, willst du hier aus affenhafter Unbeständigkeit zu mir sprechen.
4.18.6
इक्ष्वाकूणामियं भूमिः सशैलवनकानना।
मृगपक्षिमनुष्याणां निग्रहानुग्रहेष्वपि ॥ ४.१८.६ ॥
Diese Erde mit ihren Bergen, Wäldern und Hainen gehört den Königen des Ikṣvāku-Geschlechts; über Tiere, Vögel und Menschen, zur Strafe wie zur Gunst, steht ihnen die Gewalt zu.
4.18.7
तां पालयति धर्मात्मा भरतः सत्यवानृजुः।
धर्मकामार्थतत्त्वज्ञो निग्रहानुग्रहे रतः ॥ ४.१८.७ ॥
Der rechtschaffene Bharata, wahrhaftig und aufrecht, beschützt sie; da er das wahre Wesen von Dharma, Begierde und Reichtum kennt, widmet er sich Strafe und Gunst.
4.18.8
नयश्च विनयश्चोभौ यस्मिन् सत्यं च सुस्थितम्।
विक्रमश्च यथा दृष्टः स राजा देशकालवित् ॥ ४.१८.८ ॥
Der König, in dem Klugheit und Demut, Wahrheit und Tapferkeit fest gegründet sind, wie man sie gesehen hat, der kennt Ort und Zeit.
4.18.9
तस्य धर्मकृतादेशा वयमन्ये च पार्थिवाः।
चरामो वसुधां कृत्स्नां धर्मसंतानमिच्छवः ॥ ४.१८.९ ॥
Auf seine dharma-gemäßen Befehle hin durchstreifen wir und die anderen Könige, nach der Fortdauer des Dharma verlangend, die ganze Erde.
4.18.10
तस्मिन् नृपतिशार्दूले भरते धर्मवत्सले।
पालयत्यखिलां पृथ्वीं कश्चरेद् धर्मविप्रियम् ॥ ४.१८.१० ॥
Während jener Bharata, Tiger unter den Königen und dem Dharma zugetan, die ganze Erde beschützt, wer würde gegen den Dharma handeln?
4.18.11
ते वयं मार्गविभ्रष्टं स्वधर्मे परमे स्थिताः।
भरताज्ञां पुरस्कृत्य निगृह्णीमो यथाविधि ॥ ४.१८.११ ॥
Wir, in unserer höchsten Pflicht gegründet, den Befehl Bharatas vor Augen, bändigen den vom Pfad Abgekommenen gemäß der Vorschrift.
4.18.12
त्वं तु संक्लिष्टधर्मश्च कर्मणा च विगर्हितः।
कामतन्त्रप्रधानश्च न स्थितो राजवर्त्मनि ॥ ४.१८.१२ ॥
Du aber, dessen Dharma verdorben ist, durch deine Taten getadelt, vor allem vom Begehren gelenkt, bleibst nicht auf dem königlichen Pfad.
4.18.13
ज्येष्ठो भ्राता पिता वापि यश्च विद्यां प्रयच्छति।
त्रयस्ते पितरो ज्ञेया धर्मे च पथि वर्तिनः ॥ ४.१८.१३ ॥
Der ältere Bruder, der Vater und wer Wissen schenkt – diese drei sind als Väter zu erkennen, die auf dem Pfad des Dharma verweilen.
4.18.14
यवीयानात्मनः पुत्रः शिष्यश्चापि गुणोदितः।
पुत्रवत्ते त्रयश्चिन्त्या धर्मश्चैवात्र कारणम् ॥ ४.१८.१४ ॥
Der jüngere Sohn, der eigene Schüler und wer für seine Tugenden gepriesen wird – diese drei sind wie Söhne zu betrachten; und hier ist der Dharma selbst der Grund.
4.18.15
सूक्ष्मः परमदुर्ज्ञेयः सतां धर्मः प्लवङ्गम।
हृदिस्थः सर्वभूतानामात्मा वेद शुभाशुभम् ॥ ४.१८.१५ ॥
O Springer, das Dharma der Guten ist fein und überaus schwer zu erkennen; nur das Selbst, das im Herzen aller Wesen wohnt, weiß um das Gute und das Böse.
4.18.16
चपलश्चपलैः सार्धं वानरैरकृतात्मभिः।
जात्यन्ध इव जात्यन्धैर्मन्त्रयन् प्रेक्षसे नु किम् ॥ ४.१८.१६ ॥
Du Unsteter, der du mit unsteten, zügellosen Affen beratschlagst, wie ein Blindgeborener unter Blindgeborenen – was siehst du denn da?
4.18.17
अहं तु व्यक्ततामस्य वचनस्य ब्रवीमि ते।
नहि मां केवलं रोषात् त्वं विगर्हितुमर्हसि ॥ ४.१८.१७ ॥
Doch ich will dir den klaren Sinn dieser Worte erklären; es geziemt dir nicht, mich nur aus Zorn zu tadeln.
4.18.18
तदेतत् कारणं पश्य यदर्थं त्वं मया हतः।
भ्रातुर्वर्तसि भार्यायां त्यक्त्वा धर्मं सनातनम् ॥ ४.१८.१८ ॥
Sieh diesen Grund, weshalb ich dich erschlagen habe: Du lebst mit der Frau deines Bruders und hast das ewige Dharma verlassen.
4.18.19
अस्य त्वं धरमाणस्य सुग्रीवस्य महात्मनः।
रुमायां वर्तसे कामात् स्नुषायां पापकर्मकृत् ॥ ४.१८.१९ ॥
Während du das Reich dieses großmütigen Sugrīva hältst, lebst du aus Begierde mit Rumā, deiner Schwiegertochter, du Täter sündiger Taten.
4.18.20
तद् व्यतीतस्य ते धर्मात् कामवृत्तस्य वानर।
भ्रातृभार्याभिमर्शेऽस्मिन् दण्डोऽयं प्रतिपादितः ॥ ४.१८.२० ॥
Darum, o Affe, der du vom Dharma abgewichen bist und aus Begierde handeltest: Diese Strafe ist für das Berühren der Frau deines Bruders festgesetzt.
4.18.21
नहि लोकविरुद्धस्य लोकवृत्तादपेयुषः।
दण्डादन्यत्र पश्यामि निग्रहं हरियूथप ॥ ४.१८.२१ ॥
O Herr der Affenscharen, für den, der gegen die Sitten der Welt handelt und von weltlichem Verhalten abgewichen ist, sehe ich keine Zügelung außer der Strafe.
4.18.22
न च ते मर्षये पापं क्षत्रियोऽहं कुलोद्गतः।
औरसीं भगिनीं वापि भार्यां वाप्यनुजस्य यः ॥ ४.१८.२२ ॥
Und ich, aus edlem Kṣatriya-Geschlecht geboren, verzeihe deine Sünde nicht, sei es mit der eigenen Schwester oder mit der Frau eines jüngeren Bruders.
4.18.23
प्रचरेत नरः कामात् तस्य दण्डो वधः स्मृतः।
भरतस्तु महीपालो वयं त्वादेशवर्तिनः ॥ ४.१८.२३ ॥
Für den Mann, der aus Begierde so handelt, wird die Strafe als Tod bestimmt. Bharata ist der König, Beschützer der Erde, und wir sind diejenigen, die seinem Befehl folgen.
4.18.24
त्वं च धर्मादतिक्रान्तः कथं शक्यमुपेक्षितुम्।
गुरुधर्मव्यतिक्रान्तं प्राज्ञो धर्मेण पालयन् ॥ ४.१८.२४ ॥
Du hast den Dharma übertreten; wie kann man es übersehen? Wie kann ein weiser Mann, der den Dharma schützt, den übergehen, der die dem Älteren geschuldete Pflicht verletzt hat?
4.18.25
भरतः कामयुक्तानां निग्रहे पर्यवस्थितः।
वयं तु भरतादेशावधिं कृत्वा हरीश्वर।
त्वद्विधान् भिन्नमर्यादान् निग्रहीतुं व्यवस्थिताः ॥ ४.१८.२५ ॥
Bharata steht fest darin, jene zu bestrafen, die von Begierde beherrscht sind. Wir aber, o Herr der Affen, halten uns an den Auftrag Bharatas und sind bestellt, jene zu strafen, die die Grenzen überschreiten, wie du.
4.18.26
सुग्रीवेण च मे सख्यं लक्ष्मणेन यथा तथा।
दारराज्यनिमित्तं च निःश्रेयस्करः स मे ॥ ४.१८.२६ ॥
Meine Freundschaft mit Sugrīva ist wie die mit Lakṣmaṇa; um Gattin und Reich willen ist sie mir heilsam zum höchsten Gut.
4.18.27
प्रतिज्ञा च मया दत्ता तदा वानरसंनिधौ।
प्रतिज्ञा च कथं शक्या मद्विधेनानवेक्षितुम् ॥ ४.१८.२७ ॥
Ich gab damals mein Versprechen in Gegenwart der Affen. Wie könnte einer wie ich ein Versprechen missachten?
4.18.28
तदेभिः कारणैः सर्वैर्महद्भिर्धर्मसंश्रितैः।
शासनं तव यद् युक्तं तद् भवाननुमन्यताम् ॥ ४.१८.२८ ॥
Darum möge dir, aus all diesen großen, im dharma gegründeten Gründen, der dir gemäße Befehl zustimmenswert erscheinen.
4.18.29
सर्वथा धर्म इत्येव द्रष्टव्यस्तव निग्रहः।
वयस्यस्योपकर्तव्यं धर्ममेवानुपश्यता ॥ ४.१८.२९ ॥
Deine Bestrafung ist auf jede Weise als dharma anzusehen. Dem Freund ist zu helfen, doch allein das dharma vor Augen.
4.18.30
शक्यं त्वयापि तत्कार्यं धर्ममेवानुवर्तता।
श्रूयते मनुना गीतौ श्लोकौ चारित्रवत्सलौ।
गृहीतौ धर्मकुशलैस्तथा तच्चरितं मया ॥ ४.१८.३० ॥
Wenn du allein dem dharma folgst, ist diese Tat auch dir möglich. Man hört zwei Verse, die Manu sang, dem rechtschaffenes Verhalten lieb ist; die Kundigen des dharma haben sie aufgenommen, und auch ich habe mich so verhalten.
4.18.31
राजभिर्धृतदण्डाश्च कृत्वा पापानि मानवाः।
निर्मलाः स्वर्गमायान्ति सन्तः सुकृतिनो यथा ॥ ४.१८.३१ ॥
Menschen, die Sünden begangen haben und von Königen bestraft wurden, werden rein und gehen in den Himmel, wie die Guten und die Tugendhaften.
4.18.32
शासनाद् वापि मोक्षाद् वा स्तेनः पापात् प्रमुच्यते।
राजा त्वशासन् पापस्य तदवाप्नोति किल्बिषम् ॥ ४.१८.३२ ॥
Ein Dieb wird von der Sünde befreit, sei es durch Strafe oder durch Freilassung; doch der König, der den Sünder nicht bestraft, erlangt jene Schuld.
4.18.33
आर्येण मम मान्धात्रा व्यसनं घोरमीप्सितम्।
श्रमणेन कृते पापे यथा पापं कृतं त्वया ॥ ४.१८.३३ ॥
Mein edler Māndhātṛ wünschte sich ein furchtbares Unglück, so wie du gesündigt hast, als ein Asket gesündigt hatte.
4.18.34
अन्यैरपि कृतं पापं प्रमत्तैर्वसुधाधिपैः।
प्रायश्चित्तं च कुर्वन्ति तेन तच्छाम्यते रजः ॥ ४.१८.३४ ॥
Auch andere nachlässige Könige haben gesündigt, doch sie vollziehen Sühne; dadurch wird der Makel gestillt.
4.18.35
तदलं परितापेन धर्मतः परिकल्पितः।
वधो वानरशार्दूल न वयं स्ववशे स्थिताः ॥ ४.१८.३५ ॥
Darum genug des Kummers; seine Tötung war nach dem Dharma bestimmt. O Tiger unter den Vānaras, wir waren nicht Herr unserer selbst.
4.18.36
शृणु चाप्यपरं भूयः कारणं हरिपुंगव।
तच्छ्रुत्वा हि महद् वीर न मन्युं कर्तुमर्हसि ॥ ४.१८.३६ ॥
Höre auch noch einen weiteren Grund, o Bester der Affen. Nachdem du ihn gehört hast, o Held, sollst du nicht zornig werden.
4.18.37
न मे तत्र मनस्तापो न मन्युर्हरिपुंगव।
वागुराभिश्च पाशैश्च कूटैश्च विविधैर्नराः ॥ ४.१८.३७ ॥
O Bester der Affen, dort empfinde ich weder seelischen Schmerz noch Zorn. Die Menschen jagen mit Netzen, Schlingen und verschiedenen Fallen.
4.18.38
प्रतिच्छन्नाश्च दृश्याश्च गृह्णन्ति सुबहून् मृगान्।
प्रधावितान् वा वित्रस्तान् विस्रब्धानतिविष्ठितान् ॥ ४.१८.३८ ॥
Verborgen oder offen sichtbar ergreifen sie viele Hirsche, ob sie fliehen, verängstigt, arglos oder sehr still stehen.
4.18.39
प्रमत्तानप्रमत्तान् वा नरा मांसाशिनो भृशम्।
विध्यन्ति विमुखांश्चापि न च दोषोऽत्र विद्यते ॥ ४.१८.३९ ॥
Ob unachtsam oder wachsam, selbst mit abgewandtem Gesicht, durchbohren sie die fleischessenden Menschen heftig; und darin liegt keine Schuld.
4.18.40
यान्ति राजर्षयश्चात्र मृगयां धर्मकोविदाः।
तस्मात् त्वं निहतो युद्धे मया बाणेन वानर।
अयुध्यन् प्रतियुध्यन् वा यस्माच्छाखामृगो ह्यसि ॥ ४.१८.४० ॥
Auch königliche Weise, kundig des Dharma, gehen hier zur Jagd. Deshalb wurdest du, o Affe, im Kampf durch meinen Pfeil erschlagen, denn du bist ein Baumtier, ob du nun nicht kämpftest oder dich wehrtest.
4.18.41
दुर्लभस्य च धर्मस्य जीवितस्य शुभस्य च।
राजानो वानरश्रेष्ठ प्रदातारो न संशयः ॥ ४.१८.४१ ॥
O Bester der Affen, Könige sind die Geber des seltenen Dharma, des Lebens und des Glücks, ohne Zweifel.
4.18.42
तान् न हिंस्यान्न चाक्रोशेन्नाक्षिपेन्नाप्रियं वदेत्।
देवा मानुषरूपेण चरन्त्येते महीतले ॥ ४.१८.४२ ॥
Man soll sie nicht verletzen, nicht schmähen, nicht beleidigen und kein unangenehmes Wort sprechen; es sind Götter, die in Menschengestalt auf der Erde wandeln.
4.18.43
त्वं तु धर्ममविज्ञाय केवलं रोषमास्थितः।
विदूषयसि मां धर्मे पितृपैतामहे स्थितम् ॥ ४.१८.४३ ॥
Du aber, das Dharma nicht erkennend und nur im Zorn verharrend, schmähst mich, der ich im von Vätern und Ahnen überlieferten Dharma stehe.
4.18.44
एवमुक्तस्तु रामेण वाली प्रव्यथितो भृशम्।
न दोषं राघवे दध्यौ धर्मेऽधिगतनिश्चयः ॥ ४.१८.४४ ॥
So angesprochen, war Vālī tief betrübt; doch er sah keine Schuld an Rāghava, und sein Entschluss im Dharma wurde fest.
4.18.45
प्रत्युवाच ततो रामं प्राञ्जलिर्वानरेश्वरः।
यत् त्वमात्थ नरश्रेष्ठ तत् तथैव न संशयः ॥ ४.१८.४५ ॥
Da antwortete der Herr der Affen, die Hände gefaltet, Rāma: 'O Bester der Menschen, was du gesagt hast, ist eben so; kein Zweifel.'
4.18.46
प्रतिवक्तुं प्रकृष्टे हि नापकृष्टस्तु शक्नुयात्।
यदयुक्तं मया पूर्वं प्रमादाद् वाक्यमप्रियम् ॥ ४.१८.४६ ॥
Ein Niedriger kann einem Erhabenen nicht widersprechen; und die unpassenden, unerfreulichen Worte, die ich früher aus Unachtsamkeit sprach, waren falsch.
4.18.47
तत्रापि खलु मे दोषं कर्तुं नार्हसि राघव।
त्वं हि दृष्टार्थतत्त्वज्ञः प्रजानां च हिते रतः।
कार्यकारणसिद्धौ च प्रसन्ना बुद्धिरव्यया ॥ ४.१८.४७ ॥
Dennoch, o Rāghava, solltest du mir keine Schuld zuweisen. Du kennst das wahre Wesen des Gesehenen, bist dem Wohl der Menschen ergeben, und in der Feststellung von Ursache und Wirkung ist dein Verstand klar und unvergänglich.
4.18.48
मामप्यवगतं धर्माद् व्यतिक्रान्तपुरस्कृतम्।
धर्मसंहितया वाचा धर्मज्ञ परिपालय ॥ ४.१८.४८ ॥
Auch mich hast du als vom Dharma abgewichen und dem Urteil unterworfen erkannt; o Kenner des Dharma, beschütze mich mit dharmagemäßen Worten.
4.18.49
बाष्पसंरुद्धकण्ठस्तु वाली सार्तरवः शनैः।
उवाच रामं सम्प्रेक्ष्य पङ्कलग्न इव द्विपः ॥ ४.१८.४९ ॥
Mit von Tränen erstickter Kehle sprach Vālī mit gebrochener Stimme langsam, Rāma ansehend, wie ein im Schlamm steckender Elefant.
4.18.50
न चात्मानमहं शोचे न तारां नापि बान्धवान्।
यथा पुत्रं गुणज्येष्ठमङ्गदं कनकाङ्गदम् ॥ ४.१८.५० ॥
Ich trauere weder um mich selbst noch um Tārā, noch selbst um meine Verwandten, so sehr wie um meinen Sohn Aṅgada, den an Tugend Ältesten, der goldene Armreifen trägt.
4.18.51
स ममादर्शनाद् दीनो बाल्यात् प्रभृति लालितः।
तटाक इव पीताम्बुरुपशोषं गमिष्यति ॥ ४.१८.५१ ॥
Da er mich nicht sieht, wird er elend werden; von Kindheit an verwöhnt, wird er verdorren wie ein Teich, dessen Wasser getrunken wurde.
4.18.52
बालश्चाकृतबुद्धिश्च एकपुत्रश्च मे प्रियः।
तारेयो राम भवता रक्षणीयो महाबलः ॥ ४.१८.५२ ॥
Er ist ein Kind mit unreifem Verstand, mein einziger lieber Sohn. O Rāma, Tārās mächtiger Sohn sollte von dir beschützt werden.
4.18.53
सुग्रीवे चाङ्गदे चैव विधत्स्व मतिमुत्तमाम्।
त्वं हि गोप्ता च शास्ता च कार्याकार्यविधौ स्थितः ॥ ४.१८.५३ ॥
Richte deinen trefflichen Sinn auf Sugrīva und Aṅgada, denn du bist der Beschützer und Herrscher, gegründet in der Ordnung dessen, was zu tun und was zu lassen ist.
4.18.54
या ते नरपते वृत्तिर्भरते लक्ष्मणे च या।
सुग्रीवे चाङ्गदे राजंस्तां चिन्तयितुमर्हसि ॥ ४.१८.५४ ॥
O Herr der Menschen, das Verhalten, das du gegenüber Bharata und Lakṣmaṇa hältst, dasselbe, o König, sollst du gegenüber Sugrīva und Aṅgada bedenken.
4.18.55
मद्दोषकृतदोषां तां यथा तारां तपस्विनीम्।
सुग्रीवो नावमन्येत तथावस्थातुमर्हसि ॥ ४.१८.५५ ॥
So wie Sugrīva die Asketin Tārā, die durch meine Schuld schuldig wurde, nicht verachten sollte, so sollst auch du standhaft bleiben.
4.18.56
त्वया ह्यनुगृहीतेन शक्यं राज्यमुपासितुम्।
त्वद्वशे वर्तमानेन तव चित्तानुवर्तिना ॥ ४.१८.५६ ॥
Nur wenn man deine Gunst erhalten hat, unter deiner Herrschaft bleibt und deinem Willen folgt, ist es möglich, das Reich zu regieren.
4.18.57
शक्यं दिवं चार्जयितुं वसुधां चापि शासितुम्।
त्वत्तोऽहं वधमाकांक्षन् वार्यमाणोऽपि तारया ॥ ४.१८.५७ ॥
Es ist möglich, den Himmel zu erobern und auch die Erde zu regieren; ich, der ich deinen Tod begehrte, obwohl Tārā mich zurückhielt.
4.18.58
सुग्रीवेण सह भ्रात्रा द्वन्द्वयुद्धमुपागतः।
इत्युक्त्वा वानरो रामं विरराम हरीश्वरः ॥ ४.१८.५८ ॥
Er sagte: »Ich bin zu einem Zweikampf mit Sugrīva, meinem Bruder, gekommen«, und der Herr der Affen verstummte vor Rāma.
4.18.59
स तमाश्वासयद् रामो वालिनं व्यक्तदर्शनम्।
साधुसम्मतया वाचा धर्मतत्त्वार्थयुक्तया ॥ ४.१८.५९ ॥
Rāma tröstete Vālin, der nun deutlich sichtbar war, mit Worten, die von den Guten gebilligt wurden und voll der Wahrheit und des Sinnes des Dharma waren.
4.18.60
न संतापस्त्वया कार्य एतदर्थं प्लवङ्गम।
न वयं भवता चिन्त्या नाप्यात्मा हरिसत्तम।
वयं भवद्विशेषेण धर्मतः कृतनिश्चयाः ॥ ४.१८.६० ॥
Affe, du solltest dich deswegen nicht betrüben. Bester der Affen, du brauchst dich weder um uns noch um dich selbst zu sorgen; deinetwegen haben wir gemäß dem Dharma einen festen Entschluss gefasst.
4.18.61
दण्ड्ये यः पातयेद् दण्डं दण्ड्यो यश्चापि दण्ड्यते।
कार्यकारणसिद्धार्थावुभौ तौ नावसीदतः ॥ ४.१८.६१ ॥
Wer die Strafe an dem verhängt, der sie verdient, und wer sie empfängt — beide, deren Ziel durch Tat und Ursache erreicht ist, versinken nicht im Leid.
4.18.62
तद् भवान् दण्डसंयोगादस्माद् विगतकल्मषः।
गतः स्वां प्रकृतिं धर्म्यां दण्डदिष्टेन वर्त्मना ॥ ४.१८.६२ ॥
Daher bist du, durch diese Verbindung der Strafe von Schuld befreit, auf dem von der Strafe bestimmten Weg zu deiner rechtmäßigen Natur zurückgekehrt.
4.18.63
त्यज शोकं च मोहं च भयं च हृदये स्थितम्।
त्वया विधानं हर्यग्र्य न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ४.१८.६३ ॥
Lege Kummer, Verblendung und die Furcht ab, die in deinem Herzen wohnt, du Bester der Affen; diese Anordnung kannst du nicht übertreten.
4.18.64
यथा त्वय्यङ्गदो नित्यं वर्तते वानरेश्वर।
तथा वर्तेत सुग्रीवे मयि चापि न संशयः ॥ ४.१८.६४ ॥
So wie Aṅgada sich stets dir gegenüber verhält, Herr der Affen, so wird er sich auch gegenüber Sugrīva und mir verhalten — daran besteht kein Zweifel.
4.18.65
स तस्य वाक्यं मधुरं महात्मनः
समाहितं धर्मपथानुवर्तितम्।
निशम्य रामस्य रणावमर्दिनो
वचः सुयुक्तं निजगाद वानरः ॥ ४.१८.६५ ॥
Als der Affe die süßen, gesammelten Worte des großherzigen Rāma vernommen hatte, des Bezwingers im Kampf, die dem Pfad des Dharma folgten, sprach er wohlbegründete Worte.
4.18.66
शराभितप्तेन विचेतसा मया
प्रभाषितस्त्वं यदजानता विभो।
इदं महेन्द्रोपमभीमविक्रम
प्रसादितस्त्वं क्षम मे नरेश्वर ॥ ४.१८.६६ ॥
Von dem Pfeil gequält und verwirrten Geistes, habe ich dich in Unwissenheit angesprochen, o Herr. Du, furchtbar an Tapferkeit wie Indra, Herr der Menschen, vergib mir.