வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.18.1
इत्युक्तः प्रश्रितं वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम्।
परुषं वालिना रामो निहतेन विचेतसा ॥ ४.१८.१ ॥
இவ்வாறு காயமடைந்து மனம் குழம்பிய வாலியால் கடுமையாகப் பேசப்பட்ட ராமன், தர்மமும் பொருளும் கொண்ட நன்மை தரும் சொற்களை அடக்கமாகக் கூறினான்.
4.18.2
तं निष्प्रभमिवादित्यं मुक्ततोयमिवाम्बुदम्।
उक्तवाक्यं हरिश्रेष्ठमुपशान्तमिवानलम् ॥ ४.१८.२ ॥
ஒளி மங்கிய சூரியனைப் போலவும், மழை பொழிந்து முடித்த மேகத்தைப் போலவும், அடங்கிய நெருப்பைப் போலவும் அந்த வானரச் சிறந்தவன் ஆகிவிட்டான்; தன் சொற்களைச் சொல்லி முடித்திருந்தான்.
4.18.3
धर्मार्थगुणसम्पन्नं हरीश्वरमनुत्तमम्।
अधिक्षिप्तस्तदा रामः पश्चाद् वालिनमब्रवीत् ॥ ४.१८.३ ॥
அப்போது தர்மம், பொருள், நற்குணங்கள் நிறைந்த ராமன், அந்த ஒப்பற்ற வானரத் தலைவனான வாலியின் கடுஞ்சொற்களால் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, பின்னர் வாலியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
4.18.4
धर्ममर्थं च कामं च समयं चापि लौकिकम्।
अविज्ञाय कथं बाल्यान्मामिहाद्य विगर्हसे ॥ ४.१८.४ ॥
தர்மம், பொருள், இன்பம், உலக வழக்கம் ஆகியவற்றை அறியாமல், வாலியே, சிறுபிள்ளைத்தனத்தால் இன்று இங்கு என்னை எவ்வாறு நிந்திக்கிறாய்?
4.18.5
अपृष्ट्वा बुद्धिसम्पन्नान् वृद्धानाचार्यसम्मतान्।
सौम्य वानरचापल्यात् त्वं मां वक्तुमिहेच्छसि ॥ ४.१८.५ ॥
நல்லவனே, அறிவுள்ள, பெரியோர்களையும் ஆசிரியர்கள் ஏற்ற அறிஞர்களையும் கேளாமல், குரங்கின் சபலத்தால் நீ இங்கு என்னிடம் பேச விரும்புகிறாய்.
4.18.6
इक्ष्वाकूणामियं भूमिः सशैलवनकानना।
मृगपक्षिमनुष्याणां निग्रहानुग्रहेष्वपि ॥ ४.१८.६ ॥
மலைகளும் காடுகளும் சோலைகளும் கொண்ட இந்தப் பூமி இக்ஷ்வாகு மன்னர்களுடையது; மிருகங்கள், பறவைகள், மனிதர்கள் ஆகியோரைத் தண்டிப்பதிலும் அருள்வதிலும் அவர்களுக்கே அதிகாரம் உண்டு.
4.18.7
तां पालयति धर्मात्मा भरतः सत्यवानृजुः।
धर्मकामार्थतत्त्वज्ञो निग्रहानुग्रहे रतः ॥ ४.१८.७ ॥
அறநெறியாளனும், வாய்மையும் நேர்மையும் உடையவனுமான பரதன் அவளைக் காக்கிறான். அறம், இன்பம், பொருள் ஆகியவற்றின் உண்மையை அறிந்த அவன் தண்டித்தலிலும் அருளுவதிலும் ஈடுபட்டிருக்கிறான்.
4.18.8
नयश्च विनयश्चोभौ यस्मिन् सत्यं च सुस्थितम्।
विक्रमश्च यथा दृष्टः स राजा देशकालवित् ॥ ४.१८.८ ॥
நீதியும் பணிவும் இரண்டும், வாய்மையும் வீரமும் எவனிடம் நன்கு நிலைபெற்றுள்ளனவோ, காணப்பட்டபடியே, அவனே இடமும் காலமும் அறிந்த அரசன்.
4.18.9
तस्य धर्मकृतादेशा वयमन्ये च पार्थिवाः।
चरामो वसुधां कृत्स्नां धर्मसंतानमिच्छवः ॥ ४.१८.९ ॥
அவனுடைய அறநெறிக்கேற்ற ஆணைகளால், நாங்களும் பிற அரசர்களும் அறத்தின் தொடர்ச்சியை விரும்பி முழு பூமியிலும் சஞ்சரிக்கிறோம்.
4.18.10
तस्मिन् नृपतिशार्दूले भरते धर्मवत्सले।
पालयत्यखिलां पृथ्वीं कश्चरेद् धर्मविप्रियम् ॥ ४.१८.१० ॥
அரசர்களில் புலியான, அறத்தில் பற்றுள்ள அந்தப் பரதன் முழு பூமியையும் ஆளும்போது, அறத்துக்கு மாறானதைச் செய்பவன் யார்?
4.18.11
ते वयं मार्गविभ्रष्टं स्वधर्मे परमे स्थिताः।
भरताज्ञां पुरस्कृत्य निगृह्णीमो यथाविधि ॥ ४.१८.११ ॥
நாங்கள் எங்கள் உயர்ந்த கடமையில் நிலைபெற்று, பரதனின் ஆணையை முன்னிறுத்தி, வழி தவறியவனை விதிப்படி தண்டிக்கிறோம்.
4.18.12
त्वं तु संक्लिष्टधर्मश्च कर्मणा च विगर्हितः।
कामतन्त्रप्रधानश्च न स्थितो राजवर्त्मनि ॥ ४.१८.१२ ॥
ஆனால் நீயோ அறம் கெட்டவன்; செயலால் இகழப்பட்டவன்; இன்பத்தின் வழியைப் பெரிதாகக் கொண்டவன்; அரச நெறியில் நிலைத்திருக்காதவன்.
4.18.13
ज्येष्ठो भ्राता पिता वापि यश्च विद्यां प्रयच्छति।
त्रयस्ते पितरो ज्ञेया धर्मे च पथि वर्तिनः ॥ ४.१८.१३ ॥
மூத்த சகோதரன், தந்தை, அல்லது கல்வியை அளிப்பவன் — தர்மத்தின் வழியில் நிற்பவர்களான இந்த மூவரும் தந்தையர் என அறியப்பட வேண்டும்.
4.18.14
यवीयानात्मनः पुत्रः शिष्यश्चापि गुणोदितः।
पुत्रवत्ते त्रयश्चिन्त्या धर्मश्चैवात्र कारणम् ॥ ४.१८.१४ ॥
இளைய மகன், தன் சீடன், குணங்களால் புகழப்பட்டவன் — இந்த மூவரும் மகனைப் போல கருதப்பட வேண்டும்; இங்கு தர்மமே காரணம்.
4.18.15
सूक्ष्मः परमदुर्ज्ञेयः सतां धर्मः प्लवङ्गम।
हृदिस्थः सर्वभूतानामात्मा वेद शुभाशुभम् ॥ ४.१८.१५ ॥
ஓ குரங்குத் தலைவனே, நல்லோர்களின் தர்மம் நுண்ணியது, மிகவும் அறிய முடியாதது; எல்லா உயிர்களின் இதயத்தில் நிற்கும் ஆத்மாவே நன்மையையும் தீமையையும் அறியும்.
4.18.16
चपलश्चपलैः सार्धं वानरैरकृतात्मभिः।
जात्यन्ध इव जात्यन्धैर्मन्त्रयन् प्रेक्षसे नु किम् ॥ ४.१८.१६ ॥
சபலனாய், சபலமான, தன்னடக்கமற்ற குரங்குகளுடன் சேர்ந்து, பிறவிக் குருடன் பிறவிக் குருடர்களுடன் இருப்பது போல ஆலோசனை செய்துகொண்டு நீ எதைப் பார்க்கிறாய்?
4.18.17
अहं तु व्यक्ततामस्य वचनस्य ब्रवीमि ते।
नहि मां केवलं रोषात् त्वं विगर्हितुमर्हसि ॥ ४.१८.१७ ॥
ஆனால் இந்த வார்த்தையின் தெளிவான பொருளை நான் உன்னிடம் சொல்கிறேன்; வெறும் கோபத்தால் என்னை நிந்திப்பது உனக்குத் தகாது.
4.18.18
तदेतत् कारणं पश्य यदर्थं त्वं मया हतः।
भ्रातुर्वर्तसि भार्यायां त्यक्त्वा धर्मं सनातनम् ॥ ४.१८.१८ ॥
நான் உன்னைக் கொன்ற காரணம் இதோ பார்: சனாதன தர்மத்தைக் கைவிட்டு நீ உன் சகோதரனின் மனைவியுடன் வாழ்கிறாய்.
4.18.19
अस्य त्वं धरमाणस्य सुग्रीवस्य महात्मनः।
रुमायां वर्तसे कामात् स्नुषायां पापकर्मकृत् ॥ ४.१८.१९ ॥
மகாத்மாவான இந்த சுக்ரீவன் அரசைத் தாங்கி நிற்கையில், காமத்தால் உன் மருமகள் ருமையுடன் நீ வாழ்கிறாய், பாவச்செயல் புரிந்தவனே.
4.18.20
तद् व्यतीतस्य ते धर्मात् कामवृत्तस्य वानर।
भ्रातृभार्याभिमर्शेऽस्मिन् दण्डोऽयं प्रतिपादितः ॥ ४.१८.२० ॥
ஆகையால், தர்மத்திலிருந்து விலகி காமத்தால் நடந்த வானரனே, சகோதரன் மனைவியைத் தொட்ட இக்குற்றத்திற்கு இத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
4.18.21
नहि लोकविरुद्धस्य लोकवृत्तादपेयुषः।
दण्डादन्यत्र पश्यामि निग्रहं हरियूथप ॥ ४.१८.२१ ॥
வானரத் தலைவனே, உலக ஒழுக்கத்திற்கு எதிராகச் செல்பவனும் உலக நடையிலிருந்து விலகியவனுமான ஒருவனுக்குத் தண்டனையைத் தவிர வேறு கட்டுப்பாட்டை நான் காணவில்லை.
4.18.22
न च ते मर्षये पापं क्षत्रियोऽहं कुलोद्गतः।
औरसीं भगिनीं वापि भार्यां वाप्यनुजस्य यः ॥ ४.१८.२२ ॥
நான், உயர்ந்த க்ஷத்திரிய குலத்தில் பிறந்தவன், உன் இப்பாவத்தை மன்னிக்கமாட்டேன்; அது சொந்தச் சகோதரியாயினும் சரி, இளைய சகோதரன் மனைவியாயினும் சரி.
4.18.23
प्रचरेत नरः कामात् तस्य दण्डो वधः स्मृतः।
भरतस्तु महीपालो वयं त्वादेशवर्तिनः ॥ ४.१८.२३ ॥
காமத்தால் இப்படி நடக்கும் மனிதனுக்கு தண்டனை மரணம் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. பரதனோ பூமியைக் காக்கும் அரசன்; நாங்கள் அவன் ஆணைக்கு அடங்கி நடப்பவர்கள்.
4.18.24
त्वं च धर्मादतिक्रान्तः कथं शक्यमुपेक्षितुम्।
गुरुधर्मव्यतिक्रान्तं प्राज्ञो धर्मेण पालयन् ॥ ४.१८.२४ ॥
நீயோ தர்மத்தை மீறிவிட்டாய்; அதை எப்படி புறக்கணிக்க முடியும்? மூத்தவனுக்குரிய தர்மத்தை மீறியவனை, தர்மத்தைக் காக்கும் அறிவுடையோன் எப்படி விட்டுவிட முடியும்?
4.18.25
भरतः कामयुक्तानां निग्रहे पर्यवस्थितः।
वयं तु भरतादेशावधिं कृत्वा हरीश्वर।
त्वद्विधान् भिन्नमर्यादान् निग्रहीतुं व्यवस्थिताः ॥ ४.१८.२५ ॥
காமத்தில் ஈடுபட்டவர்களைத் தண்டிப்பதில் பரதன் நிலைபெற்றுள்ளான். நாங்களோ, ஹரீசுவரா, பரதனின் ஆணையின் எல்லையைக் கொண்டு, உன்னைப் போன்ற வரம்பு மீறியவர்களைத் தண்டிக்க நியமிக்கப்பட்டுள்ளோம்.
4.18.26
सुग्रीवेण च मे सख्यं लक्ष्मणेन यथा तथा।
दारराज्यनिमित्तं च निःश्रेयस्करः स मे ॥ ४.१८.२६ ॥
சுக்ரீவனுடன் எனக்குள்ள நட்பு, லட்சுமணனுடன் உள்ளதுபோலவே. மனைவியையும் அரசையும் பெறும் பொருட்டு அது எனக்கு நன்மை பயக்கும்.
4.18.27
प्रतिज्ञा च मया दत्ता तदा वानरसंनिधौ।
प्रतिज्ञा च कथं शक्या मद्विधेनानवेक्षितुम् ॥ ४.१८.२७ ॥
அப்போது வானரங்களின் முன்னிலையில் நான் சபதம் செய்தேன். என்னைப் போன்றவன் சபதத்தை எப்படி அலட்சியம் செய்ய முடியும்?
4.18.28
तदेभिः कारणैः सर्वैर्महद्भिर्धर्मसंश्रितैः।
शासनं तव यद् युक्तं तद् भवाननुमन्यताम् ॥ ४.१८.२८ ॥
ஆகவே, தர்மத்தில் நிலைபெற்ற இந்த எல்லாப் பெரிய காரணங்களாலும், உனக்கு ஏற்ற ஆணையை நீ ஏற்றுக்கொள்வாயாக.
4.18.29
सर्वथा धर्म इत्येव द्रष्टव्यस्तव निग्रहः।
वयस्यस्योपकर्तव्यं धर्ममेवानुपश्यता ॥ ४.१८.२९ ॥
உன் தண்டனையை எல்லா வகையிலும் தர்மமே என்று கருத வேண்டும். நண்பனுக்கு உதவ வேண்டும்; ஆனால் தர்மத்தையே நோக்கிக்கொண்டு.
4.18.30
शक्यं त्वयापि तत्कार्यं धर्ममेवानुवर्तता।
श्रूयते मनुना गीतौ श्लोकौ चारित्रवत्सलौ।
गृहीतौ धर्मकुशलैस्तथा तच्चरितं मया ॥ ४.१८.३० ॥
தர்மத்தையே பின்பற்றினால் அந்தச் செயல் உன்னாலும் இயலும். ஒழுக்கத்தை விரும்பும் இரண்டு சுலோகங்களை மனு பாடியதாகக் கேட்கிறோம்; தர்மத்தில் வல்லவர்கள் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டனர். நானும் அப்படியே நடந்தேன்.
4.18.31
राजभिर्धृतदण्डाश्च कृत्वा पापानि मानवाः।
निर्मलाः स्वर्गमायान्ति सन्तः सुकृतिनो यथा ॥ ४.१८.३१ ॥
அரசர்களால் தண்டனை பெற்று, பாவங்கள் செய்த மனிதர்கள் தூய்மையடைந்து, நல்லோரும் புண்ணியம் செய்தோரும் போல சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்.
4.18.32
शासनाद् वापि मोक्षाद् वा स्तेनः पापात् प्रमुच्यते।
राजा त्वशासन् पापस्य तदवाप्नोति किल्बिषम् ॥ ४.१८.३२ ॥
தண்டனையினாலோ அல்லது விடுதலையினாலோ திருடன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; ஆனால் பாவியைத் தண்டிக்காத அரசன் அந்தக் குற்றத்தை அடைகிறான்.
4.18.33
आर्येण मम मान्धात्रा व्यसनं घोरमीप्सितम्।
श्रमणेन कृते पापे यथा पापं कृतं त्वया ॥ ४.१८.३३ ॥
என் பெரியவரான மாந்தாதாவால் கொடிய துன்பம் விரும்பப்பட்டது; ஒரு துறவி பாவம் செய்தபோது நீ பாவம் செய்ததைப் போல.
4.18.34
अन्यैरपि कृतं पापं प्रमत्तैर्वसुधाधिपैः।
प्रायश्चित्तं च कुर्वन्ति तेन तच्छाम्यते रजः ॥ ४.१८.३४ ॥
பிற கவனமற்ற அரசர்களும் பாவம் செய்திருக்கின்றனர்; ஆனால் அவர்கள் பிராயச்சித்தம் செய்கின்றனர்; அதனால் அந்தக் களங்கம் தணிகிறது.
4.18.35
तदलं परितापेन धर्मतः परिकल्पितः।
वधो वानरशार्दूल न वयं स्ववशे स्थिताः ॥ ४.१८.३५ ॥
எனவே வருத்தப்பட வேண்டாம்; தர்மத்தின்படியே அவனது வதம் நியமிக்கப்பட்டது. வானரச் சிங்கமே, நாம் நம் வசத்தில் இருக்கவில்லை.
4.18.36
शृणु चाप्यपरं भूयः कारणं हरिपुंगव।
तच्छ्रुत्वा हि महद् वीर न मन्युं कर्तुमर्हसि ॥ ४.१८.३६ ॥
ஹரிகளில் சிறந்தவனே, இன்னொரு காரணத்தையும் மீண்டும் கேள். மகாவீரனே, அதைக் கேட்டு நீ கோபம் கொள்ளக்கூடாது.
4.18.37
न मे तत्र मनस्तापो न मन्युर्हरिपुंगव।
वागुराभिश्च पाशैश्च कूटैश्च विविधैर्नराः ॥ ४.१८.३७ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே, அங்கு எனக்கு மனத் துயரமோ கோபமோ இல்லை. மனிதர்கள் வலைகளாலும், கண்ணிகளாலும், பலவிதமான வஞ்சகக் கருவிகளாலும் (வேட்டையாடுகிறார்கள்).
4.18.38
प्रतिच्छन्नाश्च दृश्याश्च गृह्णन्ति सुबहून् मृगान्।
प्रधावितान् वा वित्रस्तान् विस्रब्धानतिविष्ठितान् ॥ ४.१८.३८ ॥
மறைந்திருந்தும் வெளிப்படையாகவும் (வேட்டைக்காரர்கள்) ஓடும் மான்களையோ, அஞ்சி நடுங்கும் மான்களையோ, அச்சமின்றி நிற்கும் மான்களையோ பலவற்றைப் பிடிக்கிறார்கள்.
4.18.39
प्रमत्तानप्रमत्तान् वा नरा मांसाशिनो भृशम्।
विध्यन्ति विमुखांश्चापि न च दोषोऽत्र विद्यते ॥ ४.१८.३९ ॥
கவனமற்றவையாயினும் கவனமுள்ளவையாயினும், திரும்பியிருந்தாலும், மாமிசம் உண்ணும் மனிதர்கள் மிகுதியாக அம்பெய்கிறார்கள்; இதில் குற்றமில்லை.
4.18.40
यान्ति राजर्षयश्चात्र मृगयां धर्मकोविदाः।
तस्मात् त्वं निहतो युद्धे मया बाणेन वानर।
अयुध्यन् प्रतियुध्यन् वा यस्माच्छाखामृगो ह्यसि ॥ ४.१८.४० ॥
இங்கு தர்மம் அறிந்த அரச முனிவர்களும் வேட்டைக்குச் செல்கிறார்கள். ஆகையால், வானரமே, போரில் என் அம்பால் நீ கொல்லப்பட்டாய்; நீ சண்டையிடாமலோ எதிர்த்துப் போரிட்டோ இருந்தாலும், நீ கிளைகளில் வாழும் மிருகமே.
4.18.41
दुर्लभस्य च धर्मस्य जीवितस्य शुभस्य च।
राजानो वानरश्रेष्ठ प्रदातारो न संशयः ॥ ४.१८.४१ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே, அரிதான தர்மத்தையும், உயிரையும், நன்மையையும் அளிப்பவர்கள் அரசர்களே; இதில் ஐயமில்லை.
4.18.42
तान् न हिंस्यान्न चाक्रोशेन्नाक्षिपेन्नाप्रियं वदेत्।
देवा मानुषरूपेण चरन्त्येते महीतले ॥ ४.१८.४२ ॥
அவர்களைத் தீங்கு செய்யக்கூடாது, இகழக்கூடாது, அவமதிக்கக்கூடாது, விரும்பத்தகாத சொற்களைச் சொல்லக்கூடாது; இவர்கள் மனித உருவில் இந்த பூமியில் திரிகின்ற தேவர்கள்.
4.18.43
त्वं तु धर्ममविज्ञाय केवलं रोषमास्थितः।
विदूषयसि मां धर्मे पितृपैतामहे स्थितम् ॥ ४.१८.४३ ॥
ஆனால் நீ தர்மத்தை அறியாமல், வெறுமனே கோபத்தில் நின்று, தந்தையரும் பாட்டனார்களும் வகுத்த தர்மத்தில் நிலைபெற்ற என்னைப் பழிக்கிறாய்.
4.18.44
एवमुक्तस्तु रामेण वाली प्रव्यथितो भृशम्।
न दोषं राघवे दध्यौ धर्मेऽधिगतनिश्चयः ॥ ४.१८.४४ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும் வாலி மிகவும் வேதனையுற்றான்; ஆனால் ராகவனிடம் குற்றம் காணவில்லை. தர்மத்தைப் பற்றிய தன் உறுதியான முடிவை அவன் உணர்ந்தான்.
4.18.45
प्रत्युवाच ततो रामं प्राञ्जलिर्वानरेश्वरः।
यत् त्वमात्थ नरश्रेष्ठ तत् तथैव न संशयः ॥ ४.१८.४५ ॥
அப்போது வானரத் தலைவன் கைகூப்பி ராமனுக்குப் பதிலளித்தான்: 'ஓ நரசிரேஷ்டரே, நீர் கூறியது அவ்வாறே ஆகும்; இதில் ஐயமில்லை.'
4.18.46
प्रतिवक्तुं प्रकृष्टे हि नापकृष्टस्तु शक्नुयात्।
यदयुक्तं मया पूर्वं प्रमादाद् वाक्यमप्रियम् ॥ ४.१८.४६ ॥
உயர்ந்தவருக்கு எதிர்ப்பேச இழிந்தவனால் இயலாது; மேலும், முன்பு நான் கவனக்குறைவால் சொன்ன தகாத, விரும்பத்தகாத சொற்கள் தவறானவை.
4.18.47
तत्रापि खलु मे दोषं कर्तुं नार्हसि राघव।
त्वं हि दृष्टार्थतत्त्वज्ञः प्रजानां च हिते रतः।
कार्यकारणसिद्धौ च प्रसन्ना बुद्धिरव्यया ॥ ४.१८.४७ ॥
அப்படியிருந்தும், ஓ ராகவா, என்மீது குற்றம் சுமத்தக்கூடாது. நீர் கண்ட பொருட்களின் உண்மைத்தன்மை அறிந்தவர்; மக்களின் நலனில் ஈடுபட்டவர்; காரண-காரியத் தெளிவில் உம் புத்தி தெளிந்தும் அழியாததுமாக உள்ளது.
4.18.48
मामप्यवगतं धर्माद् व्यतिक्रान्तपुरस्कृतम्।
धर्मसंहितया वाचा धर्मज्ञ परिपालय ॥ ४.१८.४८ ॥
என்னையும் தர்மத்திலிருந்து விலகியவனாகவும், தண்டனைக்கு உரியவனாகவும் அறிந்திருக்கிறீர்கள்; ஓ தர்மஞ்ஞரே, தர்மத்துடன் இணைந்த சொற்களால் என்னைக் காத்தருளுங்கள்.
4.18.49
बाष्पसंरुद्धकण्ठस्तु वाली सार्तरवः शनैः।
उवाच रामं सम्प्रेक्ष्य पङ्कलग्न इव द्विपः ॥ ४.१८.४९ ॥
கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட வாலி, உடைந்த குரலில் சேற்றில் சிக்கிய யானையைப் போல ராமனைப் பார்த்து மெல்லப் பேசினான்.
4.18.50
न चात्मानमहं शोचे न तारां नापि बान्धवान्।
यथा पुत्रं गुणज्येष्ठमङ्गदं कनकाङ्गदम् ॥ ४.१८.५० ॥
நான் எனக்காகவோ, தாரைக்காகவோ, உறவினர்களுக்காகவோ வருந்தவில்லை; குணத்தில் சிறந்த, பொன் தோள்வளை அணிந்த என் மகன் அங்கதனுக்காகவே வருந்துகிறேன்.
4.18.51
स ममादर्शनाद् दीनो बाल्यात् प्रभृति लालितः।
तटाक इव पीताम्बुरुपशोषं गमिष्यति ॥ ४.१८.५१ ॥
நான் கண்ணில் படாததால் அவன் துயருற்று, சிறுவயது முதல் செல்லமாக வளர்ந்த அவன், குடிக்கப்பட்ட நீருடைய குளம் போல வற்றிப்போவான்.
4.18.52
बालश्चाकृतबुद्धिश्च एकपुत्रश्च मे प्रियः।
तारेयो राम भवता रक्षणीयो महाबलः ॥ ४.१८.५२ ॥
அவன் சிறுவன், அறிவு முதிராதவன், என் ஒரே அன்பு மகன். ராமா, தாரையின் அந்த வலிமைமிக்க மகனை நீ காக்க வேண்டும்.
4.18.53
सुग्रीवे चाङ्गदे चैव विधत्स्व मतिमुत्तमाम्।
त्वं हि गोप्ता च शास्ता च कार्याकार्यविधौ स्थितः ॥ ४.१८.५३ ॥
சுக்ரீவனிடமும் அங்கதனிடமும் உயர்ந்த நல்லெண்ணம் கொள். நீயே காப்பவனும் ஆள்பவனுமாக, செய்யத்தக்கது செய்யத்தகாதது என்ற விதியில் நிலைபெற்றவன்.
4.18.54
या ते नरपते वृत्तिर्भरते लक्ष्मणे च या।
सुग्रीवे चाङ्गदे राजंस्तां चिन्तयितुमर्हसि ॥ ४.१८.५४ ॥
நரபதியே, பரதன் மீதும் லக்ஷ்மணன் மீதும் உன் நடத்தை எதுவோ, அதையே சுக்ரீவன் மீதும் அங்கதன் மீதும் நீ எண்ண வேண்டும், அரசே.
4.18.55
मद्दोषकृतदोषां तां यथा तारां तपस्विनीम्।
सुग्रीवो नावमन्येत तथावस्थातुमर्हसि ॥ ४.१८.५५ ॥
என் குற்றத்தால் குற்றமடைந்த அந்த தவசினி தாரையை சுக்ரீவன் அவமதிக்காதபடி, நீயும் அவ்வாறே நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
4.18.56
त्वया ह्यनुगृहीतेन शक्यं राज्यमुपासितुम्।
त्वद्वशे वर्तमानेन तव चित्तानुवर्तिना ॥ ४.१८.५६ ॥
உன் அருளைப் பெற்று, உன் ஆளுகைக்குட்பட்டு, உன் விருப்பத்தைப் பின்பற்றி நடந்தால்தான் அரசை ஆள முடியும்.
4.18.57
शक्यं दिवं चार्जयितुं वसुधां चापि शासितुम्।
त्वत्तोऽहं वधमाकांक्षन् वार्यमाणोऽपि तारया ॥ ४.१८.५७ ॥
சொர்க்கத்தை வெல்லவும், பூமியை ஆளவும் முடியும்; தாரை தடுத்தபோதும், உன்னால் மரணத்தை விரும்பி நான் இங்கு வந்தேன்.
4.18.58
सुग्रीवेण सह भ्रात्रा द्वन्द्वयुद्धमुपागतः।
इत्युक्त्वा वानरो रामं विरराम हरीश्वरः ॥ ४.१८.५८ ॥
"சுக்ரீவனுடன், என் சகோதரனுடன் இரட்டைப் போருக்கு வந்தேன்" என்று கூறி வானரத் தலைவன் ராமனிடம் பேசாமல் நின்றான்.
4.18.59
स तमाश्वासयद् रामो वालिनं व्यक्तदर्शनम्।
साधुसम्मतया वाचा धर्मतत्त्वार्थयुक्तया ॥ ४.१८.५९ ॥
ராமன் கண்ணுக்குத் தெரிந்த வாலியை, நல்லோர் ஏற்கும், தர்மத்தின் தத்துவமும் பொருளும் கொண்ட சொற்களால் தேற்றினான்.
4.18.60
न संतापस्त्वया कार्य एतदर्थं प्लवङ्गम।
न वयं भवता चिन्त्या नाप्यात्मा हरिसत्तम।
वयं भवद्विशेषेण धर्मतः कृतनिश्चयाः ॥ ४.१८.६० ॥
வானரனே, இதற்காக நீ வருந்தக்கூடாது. வானரர்களில் சிறந்தவனே, நீ எங்களைப் பற்றியோ உன்னைப் பற்றியோ கவலைப்படத் தேவையில்லை; உன் பொருட்டு நாங்கள் தர்மப்படி உறுதியாக முடிவு செய்துவிட்டோம்.
4.18.61
दण्ड्ये यः पातयेद् दण्डं दण्ड्यो यश्चापि दण्ड्यते।
कार्यकारणसिद्धार्थावुभौ तौ नावसीदतः ॥ ४.१८.६१ ॥
தண்டனைக்கு உரியவனுக்குத் தண்டனை அளிப்பவனும், தண்டிக்கப்படுபவனும், செயலும் காரணமும் மூலம் பொருள் நிறைவேறியவர்களான அவர்கள் இருவரும் துன்பத்தில் மூழ்குவதில்லை.
4.18.62
तद् भवान् दण्डसंयोगादस्माद् विगतकल्मषः।
गतः स्वां प्रकृतिं धर्म्यां दण्डदिष्टेन वर्त्मना ॥ ४.१८.६२ ॥
ஆகவே நீ இத்தண்டனைத் தொடர்பால் பாவமற்றவனாகி, தண்டனையால் நியமிக்கப்பட்ட வழியில் தன் தருமமான இயல்பை அடைந்தாய்.
4.18.63
त्यज शोकं च मोहं च भयं च हृदये स्थितम्।
त्वया विधानं हर्यग्र्य न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ४.१८.६३ ॥
சிறந்த குரங்கே, உன் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கும் துயரையும் மயக்கத்தையும் அச்சத்தையும் விடு; இந்த விதியை நீ மீற இயலாது.
4.18.64
यथा त्वय्यङ्गदो नित्यं वर्तते वानरेश्वर।
तथा वर्तेत सुग्रीवे मयि चापि न संशयः ॥ ४.१८.६४ ॥
வானரத் தலைவனே, அங்கதன் எப்போதும் உன்னிடம் எப்படி நடந்துகொள்கிறானோ, அப்படியே சுக்ரீவனிடமும் எனக்கும் நடப்பான் — இதில் ஐயமில்லை.
4.18.65
स तस्य वाक्यं मधुरं महात्मनः
समाहितं धर्मपथानुवर्तितम्।
निशम्य रामस्य रणावमर्दिनो
वचः सुयुक्तं निजगाद वानरः ॥ ४.१८.६५ ॥
போரை அழிப்பவனான ராமனின், தருமநெறியைப் பின்பற்றிய, இனிய, அமைதியான, மகாத்மாவின் சொற்களைக் கேட்டு, அந்த வானரன் நன்கு பொருந்திய சொற்களைக் கூறினான்.
4.18.66
शराभितप्तेन विचेतसा मया
प्रभाषितस्त्वं यदजानता विभो।
इदं महेन्द्रोपमभीमविक्रम
प्रसादितस्त्वं क्षम मे नरेश्वर ॥ ४.१८.६६ ॥
அம்பால் துன்புற்று, மனம் குழம்பிய நான் அறியாமல் உன்னிடம் கூறிய சொற்களை — பிரபுவே, இந்திரனுக்கு ஒப்பான பயங்கர வீரனே, நரேசுவரனே, என்னை மன்னித்தருள்க.