வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.2.1
स सागरमनाधृष्यमतिक्रम्य महाबलः।
त्रिकूटस्य तटे लंकां स्थितः स्वस्थो ददर्श ह ॥ ५.२.१ ॥
அந்த மகாபலசாலி, வெல்ல முடியாத கடலைக் கடந்து, த்ரிகூடத்தின் கரையில் நின்று, அமைதியுடன் லங்கையைக் கண்டார்.
5.2.2
ततः पादपमुक्तेन पुष्पवर्षेण वीर्यवान्।
अभिवृष्टस्ततस्तत्र बभौ पुष्पमयो हरिः ॥ ५.२.२ ॥
பின்னர் மரங்களிலிருந்து பொழிந்த மலர்மழையால் நனைந்த அந்த வீரக் குரங்கு அங்கே மலர்களால் நிறைந்து ஒளிர்ந்தது.
5.2.3
योजनानां शतं श्रीमांस्तीर्त्वाप्युत्तमविक्रमः।
अनिःश्वसन् कपिस्तत्र न ग्लानिमधिगच्छति ॥ ५.२.३ ॥
ஒளிமிக்க அந்தக் குரங்கு நூறு யோஜனை தூரம் கடந்தும், உயர்ந்த வீரம் கொண்டவர் அங்கே மூச்சிரைக்காமல், சோர்வடையவில்லை.
5.2.4
शतान्यहं योजनानां क्रमेयं सुबहून्यपि।
किं पुनः सागरस्यान्तं संख्यातं शतयोजनम् ॥ ५.२.४ ॥
நான் பல நூறு யோஜனைகளையும் கடக்க முடியும்; அப்படியிருக்க, கடலின் நூறு யோஜனை என்று அளவிடப்பட்ட முடிவை கடப்பது எம்மாத்திரம்?
5.2.5
स तु वीर्यवतां श्रेष्ठः प्लवतामपि चोत्तमः।
जगाम वेगवाँल्लंकां लङ्घयित्वा महोदधिम् ॥ ५.२.५ ॥
அவர் வீரர்களில் சிறந்தவரும், தாவுவோரில் உயர்ந்தவரும், வேகமுள்ளவருமாக மகாசமுத்திரத்தைத் தாவிக் கடந்து லங்கைக்குச் சென்றார்.
5.2.6
शाद्वलानि च नीलानि गन्धवन्ति वनानि च।
मधुमन्ति च मध्येन जगाम नगवन्ति च ॥ ५.२.६ ॥
பசுமையான புல்வெளிகளும், நீலநிறமான, நறுமணமுள்ள காடுகளும், தேன்சுவை கொண்ட, மரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளும் நடுவே அவர் சென்றார்.
5.2.7
शैलांश्च तरुसंछन्नान् वनराजीश्च पुष्पिताः।
अभिचक्राम तेजस्वी हनूमान् प्लवगर्षभः ॥ ५.२.७ ॥
மரங்கள் நிறைந்த மலைகளையும் பூத்த வனவரிசைகளையும் கடந்து, ஒளிமிக்க அனுமான், வானரங்களில் சிறந்தவர், சென்றார்.
5.2.8
स तस्मिन्नचले तिष्ठन् वनान्युपवनानि च।
स नगाग्रे स्थितां लंकां ददर्श पवनात्मजः ॥ ५.२.८ ॥
அந்த மலையில் நின்றபடி காடுகளையும் சோலைகளையும் பார்த்த காற்றின் மகன், மலை உச்சியில் அமைந்திருந்த லங்காவைக் கண்டார்.
5.2.9
सरलान् कर्णिकारांश्च खर्जूरांश्च सुपुष्पितान्।
प्रियालान् मुचुलिन्दांश्च कुटजान् केतकानपि ॥ ५.२.९ ॥
சரளம், கர்ணிகாரம், நன்கு பூத்த பேரீச்சை, பிரியாலம், முசுலிந்தம், குடசம், கேதகம் ஆகிய மரங்களும் இருந்தன.
5.2.10
प्रियङ्गून् गन्धपूर्णांश्च नीपान् सप्तच्छदांस्तथा।
असनान् कोविदारांश्च करवीरांश्च पुष्पितान् ॥ ५.२.१० ॥
நறுமணம் நிறைந்த பிரியங்கு, நீபம், சப்தச்சதம், அசனம், கோவிதாரம், பூத்த கரவீரம் ஆகிய மரங்களும் இருந்தன.
5.2.11
पुष्पभारनिबद्धांश्च तथा मुकुलितानपि।
पादपान् विहगाकीर्णान् पवनाधूतमस्तकान् ॥ ५.२.११ ॥
மலர்ச்சுமையால் கட்டுண்டவையும், மொட்டுகள் நிறைந்தவையும், பறவைகள் நிறைந்தவையும், காற்றால் அசைக்கப்பட்ட தலைகளைக் கொண்டவையுமான மரங்களும் இருந்தன.
5.2.12
हंसकारण्डवाकीर्णा वापीः पद्मोत्पलावृताः।
आक्रीडान् विविधान् रम्यान् विविधांश्च जलाशयान् ॥ ५.२.१२ ॥
அன்னங்களும் கார்ண்டவங்களும் நிறைந்த, தாமரைகளும் நீலத்தாமரைகளும் மூடிய படிக்கிணறுகளும், பல்வேறு அழகிய விளையாட்டிடங்களும், பல வகை நீர்நிலைகளும் இருந்தன.
5.2.13
संततान् विविधैर्वृक्षैः सर्वर्तुफलपुष्पितैः।
उद्यानानि च रम्याणि ददर्श कपिकुञ्जरः ॥ ५.२.१३ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனான ஹனுமான், எல்லாப் பருவங்களிலும் பழங்களும் பூக்களும் நிறைந்த பலவகை மரங்களால் சூழப்பட்ட, இனிய தோட்டங்களைக் கண்டான்.
5.2.14
समासाद्य च लक्ष्मीवाँल्लंकां रावणपालिताम्।
परिखाभिः सपद्माभिः सोत्पलाभिरलंकृताम् ॥ ५.२.१४ ॥
ஒளிமிக்க ஹனுமான், ராவணனால் காக்கப்படும் லங்கையை அடைந்தான்; அது தாமரைகளும் நீலத் தாமரைகளும் நிறைந்த அகழிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
5.2.15
सीतापहरणात् तेन रावणेन सुरक्षिताम्।
समन्ताद् विचरद्भिश्च राक्षसैरुग्रधन्वभिः ॥ ५.२.१५ ॥
சீதையைக் கவர்ந்ததால் ராவணனால் நன்கு காக்கப்பட்டதும், நாலா புறமும் உக்கிர வில்வீரர்களான ராட்சதர்கள் உலவுவதுமான லங்கை.
5.2.16
काञ्चनेनावृतां रम्यां प्राकारेण महापुरीम्।
गृहैश्च गिरिसंकाशैः शारदाम्बुदसंनिभैः ॥ ५.२.१६ ॥
பொன்னாலான மதிலால் சூழப்பட்ட அழகிய மாநகரம்; அதன் மாளிகைகள் மலைகளையும் இலையுதிர்கால மேகங்களையும் போல இருந்தன.
5.2.17
पाण्डुराभिः प्रतोलीभिरुच्चाभिरभिसंवृताम्।
अट्टालकशताकीर्णां पताकाध्वजशोभिताम् ॥ ५.२.१७ ॥
வெள்ளையான, உயர்ந்த வீதிகளால் சூழப்பட்டதும், நூற்றுக்கணக்கான கோபுரங்களால் நிறைந்ததும், கொடிகளாலும் கொடிமரங்களாலும் அழகுற்றதுமான லங்கை.
5.2.18
तोरणैः काञ्चनैर्दिव्यैर्लतापङ्क्तिविराजितैः।
ददर्श हनुमाँल्लंकां देवो देवपुरीमिव ॥ ५.२.१८ ॥
பொன்மயமான தெய்வீக வாயில்களில் கொடிகளின் வரிசைகள் ஒளிர்ந்தன; அத்தகைய லங்கையை ஹனுமான் கண்டான், அது தேவர்களின் நகரம் போல இருந்தது.
5.2.19
गिरिमूर्ध्नि स्थितां लंकां पाण्डुरैर्भवनैः शुभैः।
ददर्श स कपिः श्रीमान् पुरीमाकाशगामिव ॥ ५.२.१९ ॥
மலை உச்சியில் அமைந்திருந்த லங்கையை, வெண்மையும் அழகும் கொண்ட மாளிகைகளுடன், அந்தத் தேஜஸ்வியான குரங்கு கண்டது; வானத்தில் செல்லும் ஒரு நகரம் போல் அது தோன்றியது.
5.2.20
पालितां राक्षसेन्द्रेण निर्मितां विश्वकर्मणा।
प्लवमानामिवाकाशे ददर्श हनुमान् कपिः ॥ ५.२.२० ॥
அரக்கர் அரசனால் காக்கப்பட்டதும், விஸ்வகர்மாவால் படைக்கப்பட்டதுமான அந்த லங்கையை, ஆகாயத்தில் மிதப்பது போல், குரங்கு ஹனுமான் கண்டான்.
5.2.21
वप्रप्राकारजघनां विपुलाम्बुवनाम्बराम्।
शतघ्नीशूलकेशान्तामट्टालकावतंसकाम् ॥ ५.२.२१ ॥
கோட்டைச் சுவர்களும் மதில்களுமே அதன் இடை; பெரும் நீர்நிலைகளும் காடுகளுமே அதன் ஆடை; சதக்னி, சூலங்களே அதன் கூந்தல் நுனிகள்; காவல் கோபுரங்களே அதன் அணிகலன்.
5.2.22
मनसेव कृतां लंकां निर्मितां विश्वकर्मणा।
द्वारमुत्तरमासाद्य चिन्तयामास वानरः ॥ ५.२.२२ ॥
மனத்தால் படைக்கப்பட்டது போலவும் விஸ்வகர்மாவால் கட்டப்பட்டதுமான லங்கையைக் கண்டு, வடக்கு வாயிலை அடைந்த அந்த குரங்கு சிந்திக்கலானான்.
5.2.23
कैलासनिलयप्रख्यमालिखन्तमिवाम्बरम्।
ध्रियमाणमिवाकाशमुच्छ्रितैर्भवनोत्तमैः ॥ ५.२.२३ ॥
கைலாசத்தின் இருப்பிடத்தை ஒத்ததாய், வானத்தை எழுதுவது போலும், உயர்ந்த சிறந்த மாளிகைகளால் ஆகாயத்தைத் தாங்குவது போலும் அது இருந்தது.
5.2.24
सम्पूर्णा राक्षसैर्घोरैर्नागैर्भोगवतीमिव।
अचिन्त्यां सुकृतां स्पष्टां कुबेराध्युषितां पुरा ॥ ५.२.२४ ॥
கொடிய அரக்கர்களால் நிறைந்து, நாகங்களால் நிறைந்த போகவதியைப் போலிருந்தது; நினைக்க முடியாததும், நன்கு அமைக்கப்பட்டதும், தெளிவானதும், முன்பு குபேரன் வாழ்ந்ததுமான அது.
5.2.25
दंष्ट्राभिर्बहुभिः शूरैः शूलपट्टिशपाणिभिः।
रक्षितां राक्षसैर्घोरैर्गुहामाशीविषैरिव ॥ ५.२.२५ ॥
கோரைப் பற்களும், சூலமும் பட்டிசமும் ஏந்திய பல வீரர்களான கொடிய அரக்கர்களால் காக்கப்பட்ட, விஷப் பாம்புகள் நிறைந்த குகை போன்ற (லங்கை).
5.2.26
तस्याश्च महतीं गुप्तिं सागरं च निरीक्ष्य सः।
रावणं च रिपुं घोरं चिन्तयामास वानरः ॥ ५.२.२६ ॥
அந்நகரின் பெரும் பாதுகாப்பையும் கடலையும் கண்டு, கொடிய எதிரி ராவணனையும் நினைத்து அந்த வானரன் சிந்தித்தான்.
5.2.27
आगत्यापीह हरयो भविष्यन्ति निरर्थकाः।
नहि युद्धेन वै लंका शक्या जेतुं सुरैरपि ॥ ५.२.२७ ॥
இங்கு வந்தாலும் வானரர்கள் பயனற்றவர்களாவார்கள்; போரால் லங்கையை தேவர்களாலும் கூட வெல்ல முடியாது.
5.2.28
इमां त्वविषमां लंकां दुर्गां रावणपालिताम्।
प्राप्यापि सुमहाबाहुः किं करिष्यति राघवः ॥ ५.२.२८ ॥
ராவணனால் காக்கப்படும் இந்த அணுக முடியாத, கோட்டையான லங்கையை அடைந்தாலும், மகாபாகுவான ராகவன் என்ன செய்வான்?
5.2.29
अवकाशो न साम्नस्तु राक्षसेष्वभिगम्यते।
न दानस्य न भेदस्य नैव युद्धस्य दृश्यते ॥ ५.२.२९ ॥
அரக்கர்களிடம் சாமத்துக்கு இடம் காணப்படவில்லை; தானத்திற்கும், பேதத்திற்கும், போருக்கும் கூட வாய்ப்பு தெரியவில்லை.
5.2.30
चतुर्णामेव हि गतिर्वानराणां तरस्विनाम्।
वालिपुत्रस्य नीलस्य मम राज्ञश्च धीमतः ॥ ५.२.३० ॥
விரைந்த வானரர்களுக்கு இருக்கும் வழி இந்த நால்வரே: வாலியின் மகன் அங்கதன், நீலன், நான், மற்றும் அறிவுள்ள அரசன் (சுக்ரீவன்).
5.2.31
यावज्जानामि वैदेहीं यदि जीवति वा न वा।
तत्रैव चिन्तयिष्यामि दृष्ट्वा तां जनकात्मजाम् ॥ ५.२.३१ ॥
வைதேஹி உயிருடன் இருக்கிறாளா இல்லையா என்று அறியும் வரை, ஜனகனின் மகளைக் கண்ட பின் அங்கேயே சிந்திப்பேன்.
5.2.32
ततः स चिन्तयामास मुहूर्तं कपिकुञ्जरः।
गिरेः शृङ्गे स्थितस्तस्मिन् रामस्याभ्युदयं ततः ॥ ५.२.३२ ॥
பின்னர் அந்த கபிகுஞ்சரன் ஒரு கணம் சிந்தித்தான்; மலைச் சிகரத்தில் நின்றபடி, ராமனின் வளர்ச்சியை எண்ணினான்.
5.2.33
अनेन रूपेण मया न शक्या रक्षसां पुरी।
प्रवेष्टुं राक्षसैर्गुप्ता क्रूरैर्बलसमन्वितैः ॥ ५.२.३३ ॥
இந்த உருவத்தில் கொடிய வலிமையான ராட்சசர்களால் காக்கப்படும் ராட்சசர்களின் நகரில் நுழைவது எனக்கு இயலாது.
5.2.34
महौजसो महावीर्या बलवन्तश्च राक्षसाः।
वञ्चनीया मया सर्वे जानकीं परिमार्गता ॥ ५.२.३४ ॥
மிகு ஆற்றலும் பெரு வீரமும் வலிமையும் கொண்ட ராட்சசர்கள் அனைவரையும், ஜானகியைத் தேடும்போது நான் ஏமாற்ற வேண்டும்.
5.2.35
लक्ष्यालक्ष्येण रूपेण रात्रौ लंकापुरी मया।
प्राप्तकालं प्रवेष्टुं मे कृत्यं साधयितुं महत् ॥ ५.२.३५ ॥
இரவில், காணப்படுவதும் காணப்படாததுமான உருவத்தில், லங்கை நகருக்குள் நுழையும் காலம் வந்துவிட்டது; எனது பெரிய கடமையை நிறைவேற்ற.
5.2.36
तां पुरीं तादृशीं दृष्ट्वा दुराधर्षां सुरासुरैः।
हनूमांश्चिन्तयामास विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ॥ ५.२.३६ ॥
தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வெல்ல முடியாத அந்த நகரத்தைக் கண்டு, அனுமன் பலமுறை பெருமூச்சு விட்டு சிந்தித்தான்.
5.2.37
केनोपायेन पश्येयं मैथिलीं जनकात्मजाम्।
अदृष्टो राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना ॥ ५.२.३७ ॥
அரக்கர் தலைவனும் தீயவனுமான ராவணனால் காணப்படாமல், ஜனகனின் மகளான மைதிலியை எந்த வழியால் நான் காண முடியும்?
5.2.38
न विनश्येत् कथं कार्यं रामस्य विदितात्मनः।
एकामेकस्तु पश्येयं रहिते जनकात्मजाम् ॥ ५.२.३८ ॥
தன்னை அறிந்த ராமனின் காரியம் எவ்வாறு அழியாமல் இருக்கும்? ஏகாந்தத்தில் ஜனகனின் மகளை நான் தனியாகக் காண்பேனே?
5.2.39
भूताश्चार्था विनश्यन्ति देशकालविरोधिताः।
विक्लवं दूतमासाद्य तमः सूर्योदये यथा ॥ ५.२.३९ ॥
இடத்திற்கும் காலத்திற்கும் எதிரான காரியங்கள் அழிந்துபோகின்றன; குழப்பமுற்ற தூதனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டால், சூரியோதயத்தில் இருள் போல.
5.2.40
अर्थानर्थान्तरे बुद्धिर्निश्चितापि न शोभते।
घातयन्तीह कार्याणि दूताः पण्डितमानिनः ॥ ५.२.४० ॥
பொருள், பொருளின்மை இவற்றுக்கிடையே உறுதியான புத்தியும் பொருந்தாது. இங்கே தங்களைப் பண்டிதர்களென்று எண்ணும் தூதர்கள் காரியங்களைக் கெடுக்கின்றனர்.
5.2.41
न विनश्येत् कथं कार्यं वैक्लव्यं न कथं भवेत्।
लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न भवेद् वृथा ॥ ५.२.४१ ॥
காரியம் எவ்வாறு அழியாமல் இருக்கும், மனக்கலக்கம் எவ்வாறு வராமல் இருக்கும்? சமுத்திரத்தைத் தாண்டுவதும் எவ்வாறு வீணாகாமல் போகும்?
5.2.42
मयि दृष्टे तु रक्षोभी रामस्य विदितात्मनः।
भवेद् व्यर्थमिदं कार्यं रावणानर्थमिच्छतः ॥ ५.२.४२ ॥
என்னை அரக்கர்கள் கண்டால், தன்னை அறிந்த ராமனின் இந்தக் காரியம் வீணாகும்; ராவணனுக்கு அழிவை விரும்பும் அவனது நோக்கமும் வீணாகும்.
5.2.43
नहि शक्यं क्वचित् स्थातुमविज्ञातेन राक्षसैः।
अपि राक्षसरूपेण किमुतान्येन केनचित् ॥ ५.२.४३ ॥
ராட்சசர்களால் அறியப்படாமல் எங்கும் தங்குவது இயலாது; ராட்சச உருவில் கூட முடியாது, வேறு எந்த உருவிலும் இன்னும் முடியாது.
5.2.44
वायुरप्यत्र नाज्ञातश्चरेदिति मतिर्मम।
नह्यत्राविदितं किंचिद् रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ५.२.४४ ॥
இங்கே காற்றும் அறியப்படாமல் செல்லாது என்பது என் கருத்து; கொடிய செயல்கள் புரியும் ராட்சசர்களுக்கு இங்கே எதுவும் மறைந்திருக்காது.
5.2.45
इहाहं यदि तिष्ठामि स्वेन रूपेण संवृतः।
विनाशमुपयास्यामि भर्तुरर्थश्च हास्यति ॥ ५.२.४५ ॥
நான் இங்கே என் சொந்த உருவத்தில் இருந்தால் அழிவேன்; என் தலைவரின் காரியமும் கெட்டுவிடும்.
5.2.46
तदहं स्वेन रूपेण रजन्यां ह्रस्वतां गतः।
लंकामभिपतिष्यामि राघवस्यार्थसिद्धये ॥ ५.२.४६ ॥
ஆகையால் நான் இரவில் என் உருவைச் சுருக்கிக்கொண்டு, ராகவனின் காரியம் நிறைவேற லங்கையில் இறங்குவேன்.
5.2.47
रावणस्य पुरीं रात्रौ प्रविश्य सुदुरासदाम्।
प्रविश्य भवनं सर्वं द्रक्ष्यामि जनकात्मजाम् ॥ ५.२.४७ ॥
இரவில் ராவணனின் மிகவும் அணுக முடியாத நகரத்தில் நுழைந்து, அவனுடைய எல்லா மாளிகைகளிலும் புகுந்து ஜனகன் மகளைப் பார்ப்பேன்.
5.2.48
आचकाङ्क्षे तदा वीरो वैदेह्या दर्शनोत्सुकः ॥ ५.२.४८ ॥
அப்போது அந்த வீரன் வைதேகியைக் காணும் ஆவலுடன் அவளைக் காண விரும்பினான்.
5.2.49
सूर्ये चास्तं गते रात्रौ देहं संक्षिप्य मारुतिः।
वृषदंशकमात्रोऽथ बभूवाद्भुतदर्शनः ॥ ५.२.४९ ॥
சூரியன் மறைந்து இரவு வந்தபோது, மாருதி தன் உடலைச் சுருக்கிக் கொண்டார்; பூனையின் அளவினராக ஆகி அவர் அற்புதத் தோற்றம் கொண்டார்.
5.2.50
प्रदोषकाले हनुमांस्तूर्णमुत्पत्य वीर्यवान्।
प्रविवेश पुरीं रम्यां प्रविभक्तमहापथाम् ॥ ५.२.५० ॥
மாலை வேளையில் வலிமை மிக்க ஹனுமான் விரைவாக தாவிக் குதித்து, பெரிய வீதிகள் நன்கு பிரிக்கப்பட்ட அழகிய அந்நகரத்தில் நுழைந்தார்.
5.2.51
प्रासादमालाविततां स्तम्भैः काञ्चनसंनिभैः।
शातकुम्भनिभैर्जालैर्गन्धर्वनगरोपमाम् ॥ ५.२.५१ ॥
அந்நகரம் மாளிகை வரிசைகளால் பரவி இருந்தது; அதன் தூண்கள் பொன்போலவும், சாளரத் திரைகள் தூய பொன்போலவும் இருந்தன; அது கந்தர்வ நகரம் போலத் தோன்றியது.
5.2.52
सप्तभौमाष्टभौमैश्च स ददर्श महापुरीम्।
तलैः स्फटिकसंकीर्णैः कार्तस्वरविभूषितैः ॥ ५.२.५२ ॥
அவர் அந்தப் பெரிய நகரத்தைக் கண்டார்; அதில் ஏழு, எட்டு மாடிக் கட்டடங்கள் இருந்தன; படிகக் கற்கள் பதிக்கப்பட்ட, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தளங்கள் இருந்தன.
5.2.53
वैदूर्यमणिचित्रैश्च मुक्ताजालविभूषितैः।
तैस्तैः शुशुभिरे तानि भवनान्यत्र रक्षसाम् ॥ ५.२.५३ ॥
வைடூரியக் கற்களால் சித்திரம் செய்யப்பட்டதும், முத்துச் சரவலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான அந்தக் கட்டடங்கள், அங்குள்ள ராட்சசர்களின் இல்லங்களாக ஒளிர்ந்தன.
5.2.54
काञ्चनानि विचित्राणि तोरणानि च रक्षसाम्।
लंकामुद्योतयामासुः सर्वतः समलंकृताम् ॥ ५.२.५४ ॥
ராட்சசர்களின் அற்புதமான பொன் தோரணங்கள், எல்லாப் பக்கங்களிலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட லங்கையை ஒளிரச் செய்தன.
5.2.55
अचिन्त्यामद्भुताकारां दृष्ट्वा लंकां महाकपिः।
आसीद् विषण्णो हृष्टश्च वैदेह्या दर्शनोत्सुकः ॥ ५.२.५५ ॥
சிந்தனைக்கெட்டாத, அற்புத வடிவம் கொண்ட இலங்கையைக் கண்டு மகாகபி வருத்தமும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தார்; வைதேகியைக் காணும் ஆர்வம் கொண்டார்.
5.2.56
स पाण्डुराविद्धविमानमालिनीं
महार्हजाम्बूनदजालतोरणाम्।
यशस्विनीं रावणबाहुपालितां
क्षपाचरैर्भीमबलैः सुपालिताम् ॥ ५.२.५६ ॥
வெண்மையான, உயர்ந்த விமானங்களின் மாலை அணிந்ததும், விலையுயர்ந்த பொன்வலை வாயில்கள் கொண்டதும், புகழ் பெற்றதும், ராவணனின் புயங்களால் காக்கப்பட்டதும், பயங்கர வலிமை கொண்ட இரவுஞ்சரர்களால் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டதுமான அந்த இலங்கையை அவர் கண்டார்.
5.2.57
चन्द्रोऽपि साचिव्यमिवास्य कुर्वं-
स्तारागणैर्मध्यगतो विराजन्।
ज्योत्स्नावितानेन वितत्य लोका-
नुत्तिष्ठतेऽनेकसहस्ररश्मिः ॥ ५.२.५७ ॥
ராவணனுக்கு அமைச்சராகச் செயல்படுவது போல், நட்சத்திரக் கூட்டங்களின் நடுவே விளங்கும் சந்திரன், நிலவொளிப் பந்தலை உலகெங்கும் விரித்தபடி எழுகிறான்; அவன் ஆயிரம் கதிர்களை உடையவன்.
5.2.58
शङ्खप्रभं क्षीरमृणालवर्ण-
मुद्गच्छमानं व्यवभासमानम्।
ददर्श चन्द्रं स कपिप्रवीरः
पोप्लूयमानं सरसीव हंसम् ॥ ५.२.५८ ॥
சங்கொளியும், பாலும் தாமரைத் தண்டும் போன்ற நிறமும் கொண்டு எழுந்து பிரகாசிக்கும் சந்திரனை அந்தக் கபிப் பிரவீரர் கண்டார்; அது ஏரியில் மிதக்கும் அன்னம் போல் தோன்றியது.