Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.107.1
ततः प्रवृत्तं सुक्रूरं रामरावणयोस्तदा।
सुमहद् द्वैरथं युद्धं सर्वलोकभयावहम् ॥ ६.१०७.१ ॥
Da begann der gewaltige und überaus grausame Zweikampf zwischen Rāma und Rāvaṇa, der allen Welten Schrecken brachte.
6.107.2
ततो राक्षससैन्यं च हरीणां च महद्बलम्।
प्रगृहीतप्रहरणं निश्चेष्टं समवर्तत ॥ ६.१०७.२ ॥
Da standen das Heer der Rākṣasas und die große Streitmacht der Affen reglos da, die Waffen erhoben.
6.107.3
सम्प्रयुद्धौ तु तौ दृष्ट्वा बलवन्नरराक्षसौ।
व्याक्षिप्तहृदयाः सर्वे परं विस्मयमागताः ॥ ६.१०७.३ ॥
Als sie die beiden Mächtigen, den Menschen und den Rākṣasa, im Kampf verstrickt sahen, waren alle im Herzen erschüttert und von großem Staunen erfüllt.
6.107.4
नानाप्रहरणैर्व्यग्रैर्भुजैर्विस्मितबुद्धयः।
तस्थुः प्रेक्ष्य च संग्रामं नाभिजग्मुः परस्परम् ॥ ६.१०७.४ ॥
Mit verschiedenen Waffen in den bewegten Armen, verwunderten Sinnes, standen sie da, sahen den Kampf an und näherten sich einander nicht.
6.107.5
रक्षसां रावणं चापि वानराणां च राघवम्।
पश्यतां विस्मिताक्षाणां सैन्यं चित्रमिवाबभौ ॥ ६.१०७.५ ॥
Während die Rākṣasas auf Rāvaṇa und die Affen auf Rāghava blickten, mit erstaunten Augen, leuchtete das Heer wie ein gemaltes Bild.
6.107.6
तौ तु तत्र निमित्तानि दृष्ट्वा राघवरावणौ।
कृतबुद्धी स्थिरामर्षौ युयुधाते ह्यभीतवत् ॥ ६.१०७.६ ॥
Als sie dort die Vorzeichen sahen, kämpften Rāghava und Rāvaṇa, entschlossenen Sinnes und mit beständigem Zorn, als wären sie furchtlos.
6.107.7
जेतव्यमिति काकुत्स्थो मर्तव्यमिति रावणः।
धृतौ स्ववीर्यसर्वस्वं युद्धेऽदर्शयतां तदा ॥ ६.१०७.७ ॥
Rāma war entschlossen zu siegen, Rāvaṇa, zu sterben; da zeigten beide im Kampf ihre ganze Tapferkeit.
6.107.8
ततः क्रोधाद् दशग्रीवः शरान् संधाय वीर्यवान्।
मुमोच ध्वजमुद्दिश्य राघवस्य रथे स्थितम् ॥ ६.१०७.८ ॥
Da schoss der zornige, mächtige Rāvaṇa mit den zehn Hälsen Pfeile ab, ins Visier nehmend das Banner auf Rāmas Wagen.
6.107.9
ते शरास्तमनासाद्य पुरंदररथध्वजम्।
रथशक्तिं परामृश्य निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१०७.९ ॥
Jene Pfeile erreichten das Banner nicht, das dem Wagenbanner Indras (Purandara) glich; sie berührten die Kraft des Wagens und fielen zur Erde.
6.107.10
ततो रामोऽपि संक्रुद्धश्चापमाकृष्य वीर्यवान्।
कृतप्रतिकृतं कर्तुं मनसा सम्प्रचक्रमे ॥ ६.१०७.१० ॥
Da war auch Rāma, mächtig und tief erzürnt, spannte seinen Bogen und nahm sich vor, Schlag um Schlag zu erwidern.
6.107.11
रावणध्वजमुद्दिश्य मुमोच निशितं शरम्।
महासर्पमिवासह्यं ज्वलन्तं स्वेन तेजसा ॥ ६.१०७.११ ॥
Auf Rāvaṇas Banner zielend ließ er einen scharfen Pfeil los, gleich einer großen, unerträglichen Schlange, die mit eigenem Glanz brennt.
6.107.12
रामश्चिक्षेप तेजस्वी केतुमुद्दिश्य सायकम्।
जगाम स महीं छित्त्वा दशग्रीवध्वजं शरः ॥ ६.१०७.१२ ॥
Der strahlende Rāma schoss einen Pfeil auf das Banner; dieser Pfeil fuhr durch die Erde und trennte das Banner des zehnhalsigen Rāvaṇa ab.
6.107.13
स निकृत्तोऽपतद् भूमौ रावणस्यन्दनध्वजः।
ध्वजस्योन्मथनं दृष्ट्वा रावणः स महाबलः ॥ ६.१०७.१३ ॥
Das Banner von Rāvaṇas Streitwagen fiel, durchtrennt, zu Boden; und als der mächtige Rāvaṇa das Banner stürzen sah...
6.107.14
सम्प्रदीप्तोऽभवत् क्रोधादमर्षात् प्रदहन्निव।
स रोषवशमापन्नः शरवर्षं ववर्ष ह ॥ ६.१०७.१४ ॥
Vor Zorn und Empörung entbrannte er wie ein brennendes Feuer; im Bann des Grimms ließ er einen Pfeilregen niedergehen.
6.107.15
रामस्य तुरगान् दीप्तैः शरैर्विव्याध रावणः।
ते दिव्या हरयस्तत्र नास्खलन्नापि बभ्रमुः ॥ ६.१०७.१५ ॥
Rāvaṇa durchbohrte Rāmas Pferde mit glühenden Pfeilen; doch jene göttlichen Rosse strauchelten nicht und wichen nicht aus.
6.107.16
बभूवुः स्वस्थहृदयाः पद्मनालैरिवाहताः।
तेषामसम्भ्रमं दृष्ट्वा वाजिनां रावणस्तदा ॥ ६.१०७.१६ ॥
Sie blieben gelassenen Herzens, als wären sie von Lotusstängeln getroffen; und als Rāvaṇa die unerschütterliche Ruhe der Rosse sah, da...
6.107.17
भूय एव सुसंक्रुद्धः शरवर्षं मुमोच ह।
गदाश्च परिघांश्चैव चक्राणि मुसलानि च ॥ ६.१०७.१७ ॥
Erneut, hochgradig erzürnt, ließ er einen Pfeilregen niedergehen; auch Keulen, eiserne Stangen, Wurfscheiben und Keulen schleuderte er.
6.107.18
गिरिशृङ्गाणि वृक्षांश्च तथा शूलपरश्वधान्।
मायाविहितमेतत् तु शस्त्रवर्षमपातयत्।
सहस्रशस्तदा बाणानश्रान्तहृदयोद्यमः ॥ ६.१०७.१८ ॥
Auch Berggipfel, Bäume, Speere und Streitäxte schleuderte er; diesen durch Illusion erschaffenen Waffenregen ließ er niedergehen, und mit unermüdlichem Herzen und Eifer schoss er Pfeile zu Tausenden.
6.107.19
तुमुलं त्रासजननं भीमं भीमप्रतिस्वनम्।
तद् वर्षमभवद् युद्धे नैकशस्त्रमयं महत् ॥ ६.१०७.१९ ॥
In jenem Kampf wurde jener Regen, tosend und schreckenerregend mit furchtbarem Widerhall, zu einem gewaltigen Schauer aus vielerlei Waffen.
6.107.20
विमुच्य राघवरथं समन्ताद् वानरे बले।
सायकैरन्तरिक्षं च चकार सुनिरन्तरम् ॥ ६.१०७.२० ॥
Er verließ Rāghavas Wagen und füllte den Himmel von allen Seiten über dem Affenheer ohne jede Lücke mit Pfeilen.
6.107.21
मुमोच च दशग्रीवो निःसङ्गेनान्तरात्मना।
व्यायच्छमानं तं दृष्ट्वा तत्परं रावणं रणे ॥ ६.१०७.२१ ॥
Daśagrīva schoss Pfeile mit ungebundenem Inneren; als er ihn im Kampf angespannt sah, ganz dem Vorhaben hingegeben—
6.107.22
प्रहसन्निव काकुत्स्थः संदधे निशितान् शरान्।
स मुमोच ततो बाणान् शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०७.२२ ॥
Gleichsam lächelnd legte Kākutstha scharfe Pfeile an; dann schoss er sie zu Hunderten und zu Tausenden ab.
6.107.23
तान् दृष्ट्वा रावणश्चक्रे स्वशरैः खं निरन्तरम्।
ताभ्यां नियुक्तेन तदा शरवर्षेण भास्वता ॥ ६.१०७.२३ ॥
Als Rāvaṇa dies sah, füllte er den Himmel lückenlos mit seinen eigenen Pfeilen; und dann, unter dem leuchtenden Pfeilregen, den jene beiden entfesselten—
6.107.24
शरबद्धमिवाभाति द्वितीयं भास्वदम्बरम्।
नानिमित्तोऽभवद् बाणो नानिर्भेत्ता न निष्फलः ॥ ६.१०७.२४ ॥
Da schien ein zweiter leuchtender Himmel mit Pfeilen gebunden. Kein Pfeil war ziellos, keiner verfehlte das Durchdringen, keiner blieb wirkungslos.
6.107.25
अन्योन्यमभिसंहत्य निपेतुर्धरणीतले।
तथा विसृजतोर्बाणान् रामरावणयोर्मृधे ॥ ६.१०७.२५ ॥
So fielen Rāma und Rāvaṇa im Kampf, einander angreifend und Pfeile schleudernd, zu Boden.
6.107.26
प्रायुध्येतामविच्छिन्नमस्यन्तौ सव्यदक्षिणम्।
चक्रतुश्च शरैर्घोरैर्निरुच्छ्वासमिवाम्बरम् ॥ ६.१०७.२६ ॥
Ohne Unterlass mit linker und rechter Hand schießend, kämpften beide heftig; mit ihren furchtbaren Pfeilen machten sie den Himmel gleichsam atemlos.
6.107.27
रावणस्य हयान् रामो हयान् रामस्य रावणः।
जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं कृतानुकृतकारिणौ ॥ ६.१०७.२७ ॥
Rāma erschlug die Pferde Rāvaṇas, und Rāvaṇa die Pferde Rāmas; beide vergalten einander Tat um Tat.
6.107.28
एवं तु तौ सुसंक्रुद्धौ चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्।
मुहूर्तमभवद् युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.१०७.२८ ॥
So führten die beiden, aufs Heftigste erzürnt, einen erhabenen Kampf; eine Weile tobte ein lärmender, haarsträubender Krieg.
6.107.29
तौ तथा युध्यमानौ तु समरे रामरावणौ।
ददृशुः सर्वभूतानि विस्मितेनान्तरात्मना ॥ ६.१०७.२९ ॥
Während Rāma und Rāvaṇa so im Kampfe standen, sahen alle Wesen sie mit erstauntem Herzen an.
6.107.30
अर्दयन्तौ तु समरे तयोस्तौ स्यन्दनोत्तमौ।
परस्परमभिक्रुद्धौ परस्परमभिद्रुतौ ॥ ६.१०७.३० ॥
Einander in der Schlacht zusetzend, beide aufs Heftigste erzürnt, stürmten die beiden auf ihren ausgezeichneten Streitwagen aufeinander los.
6.107.31
परस्परवधे युक्तौ घोररूपौ बभूवतुः।
मण्डलानि च वीथीश्च गतप्रत्यागतानि च ॥ ६.१०७.३१ ॥
In gegenseitigem Töten begriffen, wurden die beiden von schrecklicher Gestalt. Sie vollführten kreisförmige Wendungen, Bahnen und Bewegungen vor und zurück.
6.107.32
दर्शयन्तौ बहुविधां सूतौ सारथ्यजां गतिम्।
अर्दयन् रावणं रामो राघवं चापि रावणः ॥ ६.१०७.३२ ॥
Vielerlei Bewegungen der Wagenlenkkunst zeigend, bedrängten die beiden Wagenlenker: Rāma setzte Rāvaṇa zu, und Rāvaṇa setzte auch Rāghava zu.
6.107.33
गतिवेगं समापन्नौ प्रवर्तननिवर्तने।
क्षिपतोः शरजालानि तयोस्तौ स्यन्दनोत्तमौ ॥ ६.१०७.३३ ॥
Ihre vortrefflichen Wagen erreichten die Schnelligkeit der Bewegung und waren geschickt im Vor- und Zurückfahren; sie schleuderten Pfeilnetze.
6.107.34
चेरतुः संयुगमहीं सासारौ जलदाविव।
दर्शयित्वा तदा तौ तु गतिं बहुविधां रणे ॥ ६.१०७.३४ ॥
Die beiden bewegten sich über das Schlachtfeld wie zwei regengießende Wolken. Dann, nachdem sie im Kampf vielerlei Bewegungen gezeigt hatten, rückten beide vor.
6.107.35
परस्परस्याभिमुखौ पुनरेव च तस्थतुः।
धुरं धुरेण रथयोर्वक्त्रं वक्त्रेण वाजिनाम् ॥ ६.१०७.३५ ॥
Die beiden standen wieder einander gegenüber: die Deichsel des einen Wagens gegen die des anderen, und das Antlitz der Rosse gegen das Antlitz.
6.107.36
पताकाश्च पताकाभिः समीयुः स्थितयोस्तदा।
रावणस्य ततो रामो धनुर्मुक्तैः शितैः शरैः ॥ ६.१०७.३६ ॥
Da trafen die Banner der beiden, die dort standen, auf Banner. Dann traf Rāma Rāvaṇa mit scharfen Pfeilen, die aus seinem Bogen geschnellt waren.
6.107.37
चतुर्भिश्चतुरो दीप्तान् हयान् प्रत्यपसर्पयत्।
स क्रोधवशमापन्नो हयानामपसर्पणे ॥ ६.१०७.३७ ॥
Mit vier Pfeilen trieb er die vier leuchtenden Pferde zurück; von Zorn übermannt, ließ er die Pferde zurückweichen.
6.107.38
मुमोच निशितान् बाणान् राघवाय दशाननः।
सोऽतिविद्धो बलवता दशग्रीवेण राघवः ॥ ६.१०७.३८ ॥
Rāvaṇa schoss scharfe Pfeile auf Rāghava; von dem mächtigen Zehnhalsigen schwer durchbohrt, wurde Rāghava (Rāma) getroffen.
6.107.39
जगाम न विकारं च न चापि व्यथितोऽभवत्।
चिक्षेप च पुनर्बाणान् वज्रसारसमस्वनान् ॥ ६.१०७.३९ ॥
Rāma zeigte keine Veränderung und war nicht betrübt; wieder schleuderte er Pfeile, deren Klang dem der Donnerkeile glich.
6.107.40
सारथिं वज्रहस्तस्य समुद्दिश्य दशाननः।
मातलेस्तु महावेगाः शरीरे पतिताः शराः ॥ ६.१०७.४० ॥
Auf den Wagenlenker des Donnerhändigen (Indra) zielend, fielen Rāvaṇas schnelle und kraftvolle Pfeile auf Mātalis Körper.
6.107.41
न सूक्ष्ममपि सम्मोहं व्यथां वा प्रददुर्युधि।
तया धर्षणया क्रुद्धो मातलेर्न तथाऽऽत्मनः ॥ ६.१०७.४१ ॥
Im Kampf bereiteten ihm jene Pfeile nicht einmal die geringste Verwirrung oder Qual; doch vom Angriff erzürnt, reagierte er so für Mātali, nicht für sich selbst.
6.107.42
चकार शरजालेन राघवो विमुखं रिपुम्।
विंशतिं त्रिंशतिं षष्टिं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०७.४२ ॥
Rāghava wandte den Feind mit einem Netz von Pfeilen ab — zwanzig, dreißig, sechzig, zu Hunderten, dann zu Tausenden.
6.107.43
मुमोच राघवो वीरः सायकान् स्यन्दने रिपोः।
रावणोऽपि ततः क्रुद्धो रथस्थो राक्षसेश्वरः ॥ ६.१०७.४३ ॥
Der Held Rāghava schoss Pfeile auf den Wagen des Feindes. Dann tat auch Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, zornentbrannt auf seinem Wagen stehend, dasselbe.
6.107.44
गदामुसलवर्षेण रामं प्रत्यर्दयद् रणे।
तत् प्रवृत्तं पुनर्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.१०७.४४ ॥
Mit einem Regen aus Keulen und Streitkolben schlug er im Kampf auf Rāma zurück. Der Kampf begann von neuem, tosend und haarsträubend.
6.107.45
गदानां मुसलानां च परिघाणां च निःस्वनैः।
शराणां पुङ्खवातैश्च क्षुभिताः सप्त सागराः ॥ ६.१०७.४५ ॥
Durch das Dröhnen von Keulen, Streitkolben und eisernen Stangen und durch den geflügelten Sturm der Pfeile wurden die sieben Ozeane aufgewühlt.
6.107.46
क्षुब्धानां सागराणां च पातालतलवासिनः।
व्यथिता दानवाः सर्वे पन्नगाश्च सहस्रशः ॥ ६.१०७.४६ ॥
Als die Ozeane aufgewühlt wurden, gerieten alle Dānavas, die in den Tiefen der Unterwelt wohnen, und die Tausende Schlangen in Bedrängnis.
6.107.47
चकम्पे मेदिनी कृत्स्ना सशैलवनकानना।
भास्करो निष्प्रभश्चासीन्न ववौ चापि मारुतः ॥ ६.१०७.४७ ॥
Die ganze Erde mit ihren Bergen, Hainen und Wäldern erbebte. Die Sonne verlor ihren Glanz, und der Wind wehte nicht.
6.107.48
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
चिन्तामापेदिरे सर्वे सकिंनरमहोरगाः ॥ ६.१०७.४८ ॥
Da gerieten die Götter, Gandharvas, Siddhas und großen Weisen, zusammen mit den Kinnaras und großen Schlangen, alle in Sorge.
6.107.49
स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यस्तु लोकास्तिष्ठन्तु शाश्वताः।
जयतां राघवः संख्ये रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ६.१०७.४९ ॥
Heil seien den Kühen und Brāhmaṇen, und die Welten mögen ewig bestehen. Im Kampf möge Rāghava (Rāma) über Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, siegen.
6.107.50
एवं जपन्तोऽपश्यंस्ते देवाः सर्षिगणास्तदा।
रामरावणयोर्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् ॥ ६.१०७.५० ॥
So murmelnd sahen die Götter samt den Scharen der Seher damals den Kampf zwischen Rāma und Rāvaṇa, überaus furchtbar und haarsträubend.
6.107.51
गन्धर्वाप्सरसां सङ्घा दृष्ट्वा युद्धमनूपमम्।
गगनं गगनाकारं सागरः सागरोपमः ॥ ६.१०७.५१ ॥
Als die Scharen der Gandharven und Apsarasen jenen unvergleichlichen Kampf sahen, erschien ihnen der Himmel wie der Himmel und der Ozean wie der Ozean.
6.107.52
रामरावणयोर्युद्धं रामरावणयोरिव।
एवं ब्रुवन्तो ददृशुस्तद् युद्धं रामरावणम् ॥ ६.१०७.५२ ॥
Sie sprachen: »Dieser Kampf zwischen Rāma und Rāvaṇa ist, als wären es Rāma und Rāvaṇa selbst«, und so sahen sie jenen Kampf, Rāma und Rāvaṇa.
6.107.53
ततः क्रोधान्महाबाहू रघूणां कीर्तिवर्धनः।
संधाय धनुषा रामः शरमाशीविषोपमम् ॥ ६.१०७.५३ ॥
Da legte Rāma, der Starkarmige, Mehrer des Ruhmes der Raghus, im Zorn einen Pfeil gleich einer giftigen Schlange auf seinen Bogen.
6.107.54
रावणस्य शिरोऽच्छिन्दच्छ्रीमज्ज्वलितकुण्डलम्।
तच्छिरः पतितं भूमौ दृष्टं लोकैस्त्रिभिस्तदा ॥ ६.१०७.५४ ॥
Er schlug Rāvaṇas Haupt ab, prächtig mit leuchtenden Ohrringen; und dieses Haupt, auf die Erde gefallen, wurde da von den drei Welten gesehen.
6.107.55
तस्यैव सदृशं चान्यद् रावणस्योत्थितं शिरः।
तत् क्षिप्तं क्षिप्रहस्तेन रामेण क्षिप्रकारिणा ॥ ६.१०७.५५ ॥
Ein weiterer, gleicher Kopf Rāvaṇas erhob sich, und Rāma, schnell mit der Hand und schnell im Handeln, schlug ihn ab.
6.107.56
द्वितीयं रावणशिरश्छिन्नं संयति सायकैः।
छिन्नमात्रं च तच्छीर्षं पुनरेव प्रदृश्यते ॥ ६.१०७.५६ ॥
Im Kampf wurde auch Rāvaṇas zweiter Kopf durch Pfeile abgeschlagen, doch kaum war er abgetrennt, erschien dieser Kopf wieder.
6.107.57
तदप्यशनिसंकाशैश्छिन्नं रामस्य सायकैः।
एवमेव शतं छिन्नं शिरसां तुल्यवर्चसाम् ॥ ६.१०७.५७ ॥
Auch dieser wurde durch Rāmas Pfeile abgeschlagen, die Donnerkeilen glichen; so wurden hundert Köpfe von gleichem Glanz abgetrennt.
6.107.58
न चैव रावणस्यान्तो दृश्यते जीवितक्षये।
ततः सर्वास्त्रविद् वीरः कौसल्यानन्दवर्धनः ॥ ६.१०७.५८ ॥
Kein Zeichen eines Lebensendes war bei Rāvaṇa zu sehen. Da der Held, Kenner aller Waffen, Mehrer der Freude Kausalyās (Rāma),
6.107.59
मार्गणैर्बहुभिर्युक्तश्चिन्तयामास राघवः।
मारीचो निहतो यैस्तु खरो यैस्तु सदूषणः ॥ ६.१०७.५९ ॥
Rāghava (Rāma), mit vielen Pfeilen versehen, überlegte: Jene, durch die Mārīca erschlagen wurde, und durch die Khara samt Dūṣaṇa erschlagen wurde,
6.107.60
क्रौञ्चावटे विराधस्तु कबन्धो दण्डकावने।
यैः साला गिरयो भग्ना वाली च क्षुभितोऽम्बुधिः ॥ ६.१०७.६० ॥
Virādha in der Krauñca-Grube und Kabandha im Daṇḍaka-Wald — durch die die Sāla-Bäume und Berge zerbrochen wurden und Vālī und der Ozean aufgewühlt wurden,
6.107.61
त इमे सायकाः सर्वे युद्धे प्रात्ययिका मम।
किं नु तत् कारणं येन रावणे मन्दतेजसः ॥ ६.१०७.६१ ॥
Diese meine Pfeile, alle im Kampf verlässlich, was ist dann der Grund, dass sie gegen Rāvaṇa an Kraft verloren haben?
6.107.62
ववर्ष शरवर्षाणि राघवो रावणोरसि ॥ ६.१०७.६२ ॥
Rāghava (Rāma) ließ einen Regen von Pfeilen auf Rāvaṇas Brust niedergehen.
6.107.63
रावणोऽपि ततः क्रुद्धो रथस्थो राक्षसेश्वरः।
गदामुसलवर्षेण रामं प्रत्यर्दयद् रणे ॥ ६.१०७.६३ ॥
Da griff auch Rāvaṇa, zornentbrannt, auf seinem Streitwagen stehend, der Herr der Rākṣasas, Rāma im Kampf mit einem Regen aus Keulen und Streitkolben an.
6.107.64
तत् प्रवृत्तं महद् युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम्।
अन्तरिक्षे च भूमौ च पुनश्च गिरिमूर्धनि ॥ ६.१०७.६४ ॥
Jener große Kampf begann, tosend und haarsträubend — in der Luft, auf der Erde und wieder auf den Gipfeln der Berge.
6.107.65
देवदानवयक्षाणां पिशाचोरगरक्षसाम्।
पश्यतां तन्महद् युद्धं सर्वरात्रमवर्तत ॥ ६.१०७.६५ ॥
Während Götter, Dānavas, Yakṣas, Piśācas, Schlangen und Rākṣasas zusahen, dauerte jener große Kampf die ganze Nacht hindurch an.
6.107.66
नैव रात्रिं न दिवसं न मुहूर्तं न च क्षणम्।
रामरावणयोर्युद्धं विराममुपगच्छति ॥ ६.१०७.६६ ॥
Weder Nacht noch Tag, weder ein Muhūrta noch ein Augenblick — der Kampf zwischen Rāma und Rāvaṇa kommt nicht zur Ruhe.
6.107.67
दशरथसुतराक्षसेन्द्रयोस्तयो-
र्जयमनवेक्ष्य रणे स राघवस्य।
सुरवररथसारथिर्महात्मा
रणरतराममुवाच वाक्यमाशु ॥ ६.१०७.६७ ॥
Als er sah, dass im Kampf keiner der beiden, der Sohn Daśarathas und der Herr der Rākṣasas, den Sieg errungen hatte, sprach der großherzige Wagenlenker des Wagens des besten der Götter schnell diese Worte zu Rāma, der im Kampf vertieft war.