வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.107.1
ततः प्रवृत्तं सुक्रूरं रामरावणयोस्तदा।
सुमहद् द्वैरथं युद्धं सर्वलोकभयावहम् ॥ ६.१०७.१ ॥
அப்போது ராமனுக்கும் ராவணனுக்கும் இடையே அனைத்து உலகங்களுக்கும் அச்சத்தை உண்டாக்கும் கொடிய, பெரும் இருவர்-போர் தொடங்கியது.
6.107.2
ततो राक्षससैन्यं च हरीणां च महद्बलम्।
प्रगृहीतप्रहरणं निश्चेष्टं समवर्तत ॥ ६.१०७.२ ॥
அதன்பின் அரக்கர் படையும் குரங்குகளின் பெரும் படையும், ஆயுதங்களைக் கையிலேந்தியபடி, அசையாமல் நின்றன.
6.107.3
सम्प्रयुद्धौ तु तौ दृष्ट्वा बलवन्नरराक्षसौ।
व्याक्षिप्तहृदयाः सर्वे परं विस्मयमागताः ॥ ६.१०७.३ ॥
போரில் ஈடுபட்டிருக்கும் அந்த வலிமையான மனிதனையும் அரக்கனையும் பார்த்து, அனைவரின் நெஞ்சங்களும் கலங்கி, பெரும் வியப்பு அடைந்தனர்.
6.107.4
नानाप्रहरणैर्व्यग्रैर्भुजैर्विस्मितबुद्धयः।
तस्थुः प्रेक्ष्य च संग्रामं नाभिजग्मुः परस्परम् ॥ ६.१०७.४ ॥
பல்வேறு ஆயுதங்களைக் கைகளில் ஏந்தி, வியப்பு நிறைந்த மனத்துடன் அவர்கள் நின்றனர்; போரைப் பார்த்தபடி ஒருவரோடொருவர் நெருங்கவில்லை.
6.107.5
रक्षसां रावणं चापि वानराणां च राघवम्।
पश्यतां विस्मिताक्षाणां सैन्यं चित्रमिवाबभौ ॥ ६.१०७.५ ॥
ராவணனை அரக்கர்களும், ராகவனை குரங்குகளும் பார்த்தபடி, வியப்பு நிறைந்த கண்களுடன் நின்ற படைகள் ஓவியம் போல் தோன்றின.
6.107.6
तौ तु तत्र निमित्तानि दृष्ट्वा राघवरावणौ।
कृतबुद्धी स्थिरामर्षौ युयुधाते ह्यभीतवत् ॥ ६.१०७.६ ॥
அங்குள்ள சகுனங்களைக் கண்ட அந்த ராகவனும் ராவணனும், உறுதியான எண்ணமும் நிலையான சினமும் கொண்டு, அஞ்சாதவர்கள் போல் போரிட்டனர்.
6.107.7
जेतव्यमिति काकुत्स्थो मर्तव्यमिति रावणः।
धृतौ स्ववीर्यसर्वस्वं युद्धेऽदर्शयतां तदा ॥ ६.१०७.७ ॥
ராமன் 'வெல்ல வேண்டும்' என்றும், ராவணன் 'சாக வேண்டும்' என்றும் எண்ணினர்; அப்போது இருவரும் போரில் தங்கள் வீரத்தின் முழுமையையும் வெளிப்படுத்தினர்.
6.107.8
ततः क्रोधाद् दशग्रीवः शरान् संधाय वीर्यवान्।
मुमोच ध्वजमुद्दिश्य राघवस्य रथे स्थितम् ॥ ६.१०७.८ ॥
அப்போது கோபத்தால் பத்துத் தலை ராவணன், வலிமையுடன் அம்புகளைத் தொடுத்து, ராகவனின் தேரில் நின்ற கொடியை குறிவைத்து எய்தான்.
6.107.9
ते शरास्तमनासाद्य पुरंदररथध्वजम्।
रथशक्तिं परामृश्य निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१०७.९ ॥
அந்த அம்புகள் புரந்தரனின் (இந்திரனின்) தேர்க்கொடி போன்ற அந்தக் கொடியை அடையாமல், தேரின் ஆற்றலைத் தொட்டு பூமியில் விழுந்தன.
6.107.10
ततो रामोऽपि संक्रुद्धश्चापमाकृष्य वीर्यवान्।
कृतप्रतिकृतं कर्तुं मनसा सम्प्रचक्रमे ॥ ६.१०७.१० ॥
அப்போது வலிமைமிக்க ராமனும் மிகுந்த கோபமடைந்து, வில்லை இழுத்து, பதிலுக்குப் பதில் செய்ய மனதில் உறுதி கொண்டான்.
6.107.11
रावणध्वजमुद्दिश्य मुमोच निशितं शरम्।
महासर्पमिवासह्यं ज्वलन्तं स्वेन तेजसा ॥ ६.१०७.११ ॥
ராவணனின் கொடியை குறிவைத்து கூர்மையான ஒரு அம்பை எய்தான்; அது தன் சொந்த ஒளியால் எரியும், தாங்க முடியாத பெரிய பாம்பைப் போல இருந்தது.
6.107.12
रामश्चिक्षेप तेजस्वी केतुमुद्दिश्य सायकम्।
जगाम स महीं छित्त्वा दशग्रीवध्वजं शरः ॥ ६.१०७.१२ ॥
ஒளிமிக்க ராமன் கொடியை குறிவைத்து அம்பை எய்தான்; அந்த அம்பு பூமியை ஊடுருவி, தசக்ரீவனின் (ராவணனின்) கொடியை அறுத்துச் சென்றது.
6.107.13
स निकृत्तोऽपतद् भूमौ रावणस्यन्दनध्वजः।
ध्वजस्योन्मथनं दृष्ट्वा रावणः स महाबलः ॥ ६.१०७.१३ ॥
ராவணனின் தேர்க்கொடி அறுபட்டு நிலத்தில் விழுந்தது. கொடி வீழ்ந்ததைக் கண்ட மாபெரும் பலம்கொண்ட ராவணன்...
6.107.14
सम्प्रदीप्तोऽभवत् क्रोधादमर्षात् प्रदहन्निव।
स रोषवशमापन्नः शरवर्षं ववर्ष ह ॥ ६.१०७.१४ ॥
சினத்தாலும் சீற்றத்தாலும் அவன் எரியும் நெருப்பு போல் ஜொலித்தான். கோபத்தின் வசப்பட்டு அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
6.107.15
रामस्य तुरगान् दीप्तैः शरैर्विव्याध रावणः।
ते दिव्या हरयस्तत्र नास्खलन्नापि बभ्रमुः ॥ ६.१०७.१५ ॥
ராவணன் ஒளிரும் அம்புகளால் ராமனின் குதிரைகளைத் துளைத்தான். ஆனால் அந்தத் தெய்வக் குதிரைகள் தடுமாறவுமில்லை, சுழலவுமில்லை.
6.107.16
बभूवुः स्वस्थहृदयाः पद्मनालैरिवाहताः।
तेषामसम्भ्रमं दृष्ट्वा वाजिनां रावणस्तदा ॥ ६.१०७.१६ ॥
அவை மனம் அமைதியாக இருந்தன; தாமரைத் தண்டுகளால் தாக்கப்பட்டவை போல. அந்தக் குதிரைகளின் அசைவற்ற நிலையைக் கண்டு அப்போது ராவணன்...
6.107.17
भूय एव सुसंक्रुद्धः शरवर्षं मुमोच ह।
गदाश्च परिघांश्चैव चक्राणि मुसलानि च ॥ ६.१०७.१७ ॥
மிகவும் கோபமுற்று அவன் மீண்டும் அம்புமழை பொழிந்தான். கதைகளையும், பரிகங்களையும், சக்கரங்களையும், உலக்கைகளையும் ஏவினான்.
6.107.18
गिरिशृङ्गाणि वृक्षांश्च तथा शूलपरश्वधान्।
मायाविहितमेतत् तु शस्त्रवर्षमपातयत्।
सहस्रशस्तदा बाणानश्रान्तहृदयोद्यमः ॥ ६.१०७.१८ ॥
மலைச் சிகரங்களையும், மரங்களையும், சூலங்களையும், கோடரிகளையும் ஏவினான். மாயையால் உருவான இந்த ஆயுதமழையை அவன் பொழிந்தான்; அப்போது சோர்வறியா உள்ளத்தோடு ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை எய்தான்.
6.107.19
तुमुलं त्रासजननं भीमं भीमप्रतिस्वनम्।
तद् वर्षमभवद् युद्धे नैकशस्त्रमयं महत् ॥ ६.१०७.१९ ॥
அந்தப் போரில் அது பயங்கர ஒலியுடன், அச்சம் ஊட்டும் பேரொலியுடன், பல ஆயுதங்களாலான பெரும் மழையாக இருந்தது.
6.107.20
विमुच्य राघवरथं समन्ताद् वानरे बले।
सायकैरन्तरिक्षं च चकार सुनिरन्तरम् ॥ ६.१०७.२० ॥
இராகவனின் தேரை விட்டுவிட்டு, வானரப் படையின் மீது எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புகளால் வானத்தை முழுவதுமாகத் தொடர்ச்சியாக நிரப்பினான்.
6.107.21
मुमोच च दशग्रीवो निःसङ्गेनान्तरात्मना।
व्यायच्छमानं तं दृष्ट्वा तत्परं रावणं रणे ॥ ६.१०७.२१ ॥
தசக்கிரீவன் பற்றற்ற மனத்துடன் அம்புகளை விடுத்தான்; போரில் முனைப்புடன் முயன்று நின்ற அவனை—
6.107.22
प्रहसन्निव काकुत्स्थः संदधे निशितान् शरान्।
स मुमोच ततो बाणान् शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०७.२२ ॥
சிரிப்பது போலக் காகுத்ஸ்தன் கூர்மையான அம்புகளைப் பொருத்தினான். பின்னர் அவன் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் அம்புகளை விடுத்தான்.
6.107.23
तान् दृष्ट्वा रावणश्चक्रे स्वशरैः खं निरन्तरम्।
ताभ्यां नियुक्तेन तदा शरवर्षेण भास्वता ॥ ६.१०७.२३ ॥
அவற்றைக் கண்ட ராவணன் தன் அம்புகளால் வானத்தை இடைவெளியின்றி நிரப்பினான். அப்போது அவ்விருவரும் ஏவிய ஒளிமிக்க அம்பு மழையால்—
6.107.24
शरबद्धमिवाभाति द्वितीयं भास्वदम्बरम्।
नानिमित्तोऽभवद् बाणो नानिर्भेत्ता न निष्फलः ॥ ६.१०७.२४ ॥
அப்போது இரண்டாவது ஒளிமிக்க வானம் அம்புகளால் கட்டப்பட்டதுபோல் தோன்றியது. எந்த அம்பும் குறியின்றி இல்லை; எந்த அம்பும் துளைக்காமல் போகவில்லை, வீணாகவுமில்லை.
6.107.25
अन्योन्यमभिसंहत्य निपेतुर्धरणीतले।
तथा विसृजतोर्बाणान् रामरावणयोर्मृधे ॥ ६.१०७.२५ ॥
இவ்வாறு போரில் ராமனும் ராவணனும் ஒருவரையொருவர் தாக்கி, அம்புகளை எய்தபடி நிலத்தில் விழுந்தனர்.
6.107.26
प्रायुध्येतामविच्छिन्नमस्यन्तौ सव्यदक्षिणम्।
चक्रतुश्च शरैर्घोरैर्निरुच्छ्वासमिवाम्बरम् ॥ ६.१०७.२६ ॥
இருவரும் இடது வலது கைகளால் இடைவிடாமல் அம்பெய்து போரிட்டனர்; தங்கள் கொடிய அம்புகளால் வானத்தை மூச்சற்றது போலாக்கினர்.
6.107.27
रावणस्य हयान् रामो हयान् रामस्य रावणः।
जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं कृतानुकृतकारिणौ ॥ ६.१०७.२७ ॥
ராமன் ராவணனின் குதிரைகளையும், ராவணன் ராமனின் குதிரைகளையும் கொன்றனர்; இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் செயலுக்குப் பதிலடி கொடுத்தனர்.
6.107.28
एवं तु तौ सुसंक्रुद्धौ चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्।
मुहूर्तमभवद् युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.१०७.२८ ॥
இவ்வாறு மிகுந்த சினத்துடன் இருவரும் மேன்மையான போரை நடத்தினர்; சிறிது நேரம் அவ்வளவு ஆரவாரமும் மயிர்சிலிர்க்கும் போரும் நடந்தது.
6.107.29
तौ तथा युध्यमानौ तु समरे रामरावणौ।
ददृशुः सर्वभूतानि विस्मितेनान्तरात्मना ॥ ६.१०७.२९ ॥
இவ்வாறு போரிட்டுக் கொண்டிருந்த ராமனையும் ராவணனையும் எல்லா உயிர்களும் வியப்பு நிறைந்த உள்ளத்துடன் கண்டன.
6.107.30
अर्दयन्तौ तु समरे तयोस्तौ स्यन्दनोत्तमौ।
परस्परमभिक्रुद्धौ परस्परमभिद्रुतौ ॥ ६.१०७.३० ॥
போரில் ஒருவரையொருவர் வருத்தியபடி, மிகுந்த சினத்துடன், தம் சிறந்த தேர்களில் ஒருவரையொருவர் நோக்கி விரைந்தனர்.
6.107.31
परस्परवधे युक्तौ घोररूपौ बभूवतुः।
मण्डलानि च वीथीश्च गतप्रत्यागतानि च ॥ ६.१०७.३१ ॥
ஒருவரையொருவர் கொல்லும் நோக்கத்தில் ஈடுபட்ட அவ்விருவரும் பயங்கர உருவினராயினர். வட்டச் சுழற்சிகளும், வீதிகளும், முன்னும் பின்னுமான இயக்கங்களும் (செய்தனர்).
6.107.32
दर्शयन्तौ बहुविधां सूतौ सारथ्यजां गतिम्।
अर्दयन् रावणं रामो राघवं चापि रावणः ॥ ६.१०७.३२ ॥
சாரதியத்தால் விளைந்த பலவகை இயக்கங்களைக் காட்டிய (அவ்விரு தேரோட்டிகளும்), இராமன் இராவணனையும், இராவணனும் இராகவனையும் துன்புறுத்தினர்.
6.107.33
गतिवेगं समापन्नौ प्रवर्तननिवर्तने।
क्षिपतोः शरजालानि तयोस्तौ स्यन्दनोत्तमौ ॥ ६.१०७.३३ ॥
இயக்கத்தின் வேகத்தை அடைந்த, முன்னேறுவதிலும் பின்வாங்குவதிலும் (திறமையுடைய), அம்புவலைகளை எறிந்த அவ்விருவரின் உயர்ந்த தேர்கள் (இயங்கின).
6.107.34
चेरतुः संयुगमहीं सासारौ जलदाविव।
दर्शयित्वा तदा तौ तु गतिं बहुविधां रणे ॥ ६.१०७.३४ ॥
போர்க்களத்தில் மழை பொழியும் இரு மேகங்களைப் போல் அவ்விருவரும் திரிந்தனர். அப்போது போரில் பலவகை இயக்கங்களைக் காட்டி அவர்கள் (சென்றனர்).
6.107.35
परस्परस्याभिमुखौ पुनरेव च तस्थतुः।
धुरं धुरेण रथयोर्वक्त्रं वक्त्रेण वाजिनाम् ॥ ६.१०७.३५ ॥
அவ்விருவரும் மீண்டும் ஒருவரையொருவர் எதிர்நோக்கி நின்றனர். இரு தேர்களின் நுகத்தடி நுகத்தடியுடனும், குதிரைகளின் முகம் முகத்துடனும் (எதிரெதிராயின).
6.107.36
पताकाश्च पताकाभिः समीयुः स्थितयोस्तदा।
रावणस्य ततो रामो धनुर्मुक्तैः शितैः शरैः ॥ ६.१०७.३६ ॥
அப்போது நின்றிருந்த அவ்விருவரின் கொடிகள் கொடிகளுடன் மோதின. பின்னர் இராமன் இராவணன் மீது வில்லிலிருந்து விடுபட்ட கூரிய அம்புகளால் (தாக்கினான்).
6.107.37
चतुर्भिश्चतुरो दीप्तान् हयान् प्रत्यपसर्पयत्।
स क्रोधवशमापन्नो हयानामपसर्पणे ॥ ६.१०७.३७ ॥
நான்கு அம்புகளால் ஒளிவீசும் நான்கு குதிரைகளைப் பின்னே விரட்டினான். கோபத்தின் வசப்பட்டவனாக அவன் குதிரைகளைப் பின்னிழுத்தான்.
6.107.38
मुमोच निशितान् बाणान् राघवाय दशाननः।
सोऽतिविद्धो बलवता दशग्रीवेण राघवः ॥ ६.१०७.३८ ॥
தசானனன் ராகவன் மீது கூர்மையான அம்புகளை எய்தான். வலிமைமிக்க தசக்ரீவனால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட ராகவன் (ராமன்) அவன்.
6.107.39
जगाम न विकारं च न चापि व्यथितोऽभवत्।
चिक्षेप च पुनर्बाणान् वज्रसारसमस्वनान् ॥ ६.१०७.३९ ॥
அவன் (ராமன்) மாறுபாடு அடையவில்லை, துன்பமும் அடையவில்லை. மீண்டும் வஜ்ரத்தின் வலிமை போன்ற ஒலியுடைய அம்புகளை வீசினான்.
6.107.40
सारथिं वज्रहस्तस्य समुद्दिश्य दशाननः।
मातलेस्तु महावेगाः शरीरे पतिताः शराः ॥ ६.१०७.४० ॥
வஜ்ரக்கரத்தானின் (இந்திரனின்) சாரதியை இலக்காகக் கொண்டு தசானனன் (எய்தான்). மாதலியின் உடலில் மிகுவேகமுள்ள அம்புகள் விழுந்தன.
6.107.41
न सूक्ष्ममपि सम्मोहं व्यथां वा प्रददुर्युधि।
तया धर्षणया क्रुद्धो मातलेर्न तथाऽऽत्मनः ॥ ६.१०७.४१ ॥
போரில் அவை (ராமனுக்கு) நுண்ணிய மயக்கமோ துன்பமோ தரவில்லை. அந்தத் தாக்குதலால் கோபமடைந்த அவன் மாதலியின் பொருட்டு அதைச் செய்தான், தனக்காக அல்ல.
6.107.42
चकार शरजालेन राघवो विमुखं रिपुम्।
विंशतिं त्रिंशतिं षष्टिं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०७.४२ ॥
ராகவன் அம்புகளின் வலையால் எதிரியை விலகச் செய்தான் — இருபது, முப்பது, அறுபது, நூறு, பின்னர் ஆயிரம் அம்புகளால்.
6.107.43
मुमोच राघवो वीरः सायकान् स्यन्दने रिपोः।
रावणोऽपि ततः क्रुद्धो रथस्थो राक्षसेश्वरः ॥ ६.१०७.४३ ॥
வீரனான ராகவன் எதிரியின் தேர் மீது அம்புகளை ஏவினான். பின்னர் கோபம் கொண்ட தேரில் நின்ற அரக்கர் தலைவன் ராவணனும் அம்புகளை ஏவினான்.
6.107.44
गदामुसलवर्षेण रामं प्रत्यर्दयद् रणे।
तत् प्रवृत्तं पुनर्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.१०७.४४ ॥
கதைகளும் உலக்கைகளும் மழையெனப் பொழிந்து போரில் ராமனைத் திருப்பித் தாக்கினான். அந்தப் போர் மீண்டும் தொடங்கியது; அது பேரிரைச்சலும் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வதுமாக இருந்தது.
6.107.45
गदानां मुसलानां च परिघाणां च निःस्वनैः।
शराणां पुङ्खवातैश्च क्षुभिताः सप्त सागराः ॥ ६.१०७.४५ ॥
கதைகள், உலக்கைகள், இரும்புத் தடிகள் ஆகியவற்றின் பேரொலியாலும், அம்புகளின் இறகுச் சுழற்காற்றாலும் ஏழு கடல்களும் கலங்கின.
6.107.46
क्षुब्धानां सागराणां च पातालतलवासिनः।
व्यथिता दानवाः सर्वे पन्नगाश्च सहस्रशः ॥ ६.१०७.४६ ॥
கலங்கிய கடல்களால் பாதாள அடித்தளங்களில் வாழும் தானவர்கள் அனைவரும், ஆயிரக்கணக்கான நாகங்களும் துன்புற்றனர்.
6.107.47
चकम्पे मेदिनी कृत्स्ना सशैलवनकानना।
भास्करो निष्प्रभश्चासीन्न ववौ चापि मारुतः ॥ ६.१०७.४७ ॥
மலைகளும் காடுகளும் சோலைகளும் கொண்ட முழு பூமியும் நடுங்கியது. சூரியன் ஒளியிழந்தான்; காற்றும் வீசவில்லை.
6.107.48
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
चिन्तामापेदिरे सर्वे सकिंनरमहोरगाः ॥ ६.१०७.४८ ॥
அப்போது தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சித்தர்களும் பெரிய ரிஷிகளும், கின்னரர்களும் பெரிய பாம்புகளும் அனைவரும் கவலையுற்றனர்.
6.107.49
स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यस्तु लोकास्तिष्ठन्तु शाश्वताः।
जयतां राघवः संख्ये रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ६.१०७.४९ ॥
பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்; உலகங்கள் நிலையாக நிலைத்திருக்கட்டும். போரில் ராகவன் (ராமன்) அரக்கர்களின் தலைவன் ராவணனை வெல்லட்டும்.
6.107.50
एवं जपन्तोऽपश्यंस्ते देवाः सर्षिगणास्तदा।
रामरावणयोर्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् ॥ ६.१०७.५० ॥
இவ்வாறு முணுமுணுத்தபடி, அப்போது தேவர்களும் ரிஷி கூட்டங்களும், ராமனுக்கும் ராவணனுக்கும் இடையே நடந்த மிகக் கொடிய, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் போரைக் கண்டனர்.
6.107.51
गन्धर्वाप्सरसां सङ्घा दृष्ट्वा युद्धमनूपमम्।
गगनं गगनाकारं सागरः सागरोपमः ॥ ६.१०७.५१ ॥
கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் கூட்டமாக அந்த ஒப்பற்ற போரைக் கண்டனர்; வானம் வானத்தைப் போலவும், கடல் கடலைப் போலவும் இருந்தது.
6.107.52
रामरावणयोर्युद्धं रामरावणयोरिव।
एवं ब्रुवन्तो ददृशुस्तद् युद्धं रामरावणम् ॥ ६.१०७.५२ ॥
ராமன் மற்றும் ராவணனின் போர், ராமனும் ராவணனுமே போல் இருந்தது என்று சொல்லிக்கொண்டு, அவர்கள் ராமனையும் ராவணனையும் அந்தப் போரில் கண்டனர்.
6.107.53
ततः क्रोधान्महाबाहू रघूणां कीर्तिवर्धनः।
संधाय धनुषा रामः शरमाशीविषोपमम् ॥ ६.१०७.५३ ॥
அப்போது கோபத்தால், மகாபாகுவும், ரகுகுலத்தின் புகழை வளர்ப்பவனுமான ராமன், வில்லில் விஷப்பாம்பு போன்ற அம்பைப் பொருத்தினான்.
6.107.54
रावणस्य शिरोऽच्छिन्दच्छ्रीमज्ज्वलितकुण्डलम्।
तच्छिरः पतितं भूमौ दृष्टं लोकैस्त्रिभिस्तदा ॥ ६.१०७.५४ ॥
அவன் ராவணனின் தலையை வெட்டினான்—ஒளிரும் குண்டலங்களுடன் அழகுற்ற அந்தத் தலையை. கீழே விழுந்த அந்தத் தலையை அப்போது மூன்று உலகங்களும் கண்டன.
6.107.55
तस्यैव सदृशं चान्यद् रावणस्योत्थितं शिरः।
तत् क्षिप्तं क्षिप्रहस्तेन रामेण क्षिप्रकारिणा ॥ ६.१०७.५५ ॥
ராவணனின் அதே போன்ற மற்றொரு தலை எழுந்தது; விரைந்த கரங்களும் விரைந்த செயலும் கொண்ட ராமனால் அதுவும் வெட்டப்பட்டது.
6.107.56
द्वितीयं रावणशिरश्छिन्नं संयति सायकैः।
छिन्नमात्रं च तच्छीर्षं पुनरेव प्रदृश्यते ॥ ६.१०७.५६ ॥
போரில் அம்புகளால் ராவணனின் இரண்டாவது தலையும் வெட்டப்பட்டது; ஆனால் வெட்டப்பட்ட உடனே அந்தத் தலை மீண்டும் காணப்பட்டது.
6.107.57
तदप्यशनिसंकाशैश्छिन्नं रामस्य सायकैः।
एवमेव शतं छिन्नं शिरसां तुल्यवर्चसाम् ॥ ६.१०७.५७ ॥
இடி போன்ற ராமனின் அம்புகளால் அதுவும் வெட்டப்பட்டது; இவ்வாறே ஒத்த ஒளி கொண்ட நூறு தலைகள் வெட்டப்பட்டன.
6.107.58
न चैव रावणस्यान्तो दृश्यते जीवितक्षये।
ततः सर्वास्त्रविद् वीरः कौसल्यानन्दवर्धनः ॥ ६.१०७.५८ ॥
ராவணனுக்கு உயிர் முடியும் அறிகுறி எதுவும் காணப்படவில்லை. அப்போது எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்த, கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை வளர்க்கும் வீரன் (ராமன்).
6.107.59
मार्गणैर्बहुभिर्युक्तश्चिन्तयामास राघवः।
मारीचो निहतो यैस्तु खरो यैस्तु सदूषणः ॥ ६.१०७.५९ ॥
பல அம்புகளுடன் இருந்த ராகவன் (ராமன்) சிந்தித்தான்: எவர்களால் மாரீசன் கொல்லப்பட்டானோ, எவர்களால் கரனும் தூஷணனும் கொல்லப்பட்டனரோ,
6.107.60
क्रौञ्चावटे विराधस्तु कबन्धो दण्डकावने।
यैः साला गिरयो भग्ना वाली च क्षुभितोऽम्बुधिः ॥ ६.१०७.६० ॥
க்ரௌஞ்சாவடத்தில் விராதனும், தண்டகவனத்தில் கபந்தனும் — எவர்களால் சால மரங்களும் மலைகளும் முறிக்கப்பட்டனவோ, வாலியும் கடலும் கலங்கடிக்கப்பட்டனவோ —
6.107.61
त इमे सायकाः सर्वे युद्धे प्रात्ययिका मम।
किं नु तत् कारणं येन रावणे मन्दतेजसः ॥ ६.१०७.६१ ॥
போரில் என் அம்புகள் அனைத்தும் நம்பகமானவை. அப்படியானால் ராவணனிடம் அவற்றின் ஒளி மங்கிப்போனதற்குக் காரணம் என்ன?
6.107.62
ववर्ष शरवर्षाणि राघवो रावणोरसि ॥ ६.१०७.६२ ॥
ராகவன் (ராமன்) ராவணனின் மார்பின் மேல் அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
6.107.63
रावणोऽपि ततः क्रुद्धो रथस्थो राक्षसेश्वरः।
गदामुसलवर्षेण रामं प्रत्यर्दयद् रणे ॥ ६.१०७.६३ ॥
அப்போது ராவணனும் சினந்து, தேரில் நின்று, அரக்கர் அரசன் போரில் கதைகளையும் உலக்கைகளையும் மழையெனப் பொழிந்து ராமனைத் தாக்கினான்.
6.107.64
तत् प्रवृत्तं महद् युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम्।
अन्तरिक्षे च भूमौ च पुनश्च गिरिमूर्धनि ॥ ६.१०७.६४ ॥
அந்தப் பெரும் போர் தொடங்கியது—ஆரவாரமும் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் தன்மையும் கொண்டது—வானத்திலும், நிலத்திலும், மீண்டும் மலை உச்சியிலும்.
6.107.65
देवदानवयक्षाणां पिशाचोरगरक्षसाम्।
पश्यतां तन्महद् युद्धं सर्वरात्रमवर्तत ॥ ६.१०७.६५ ॥
தேவர்களும், தானவர்களும், யக்ஷர்களும், பிசாசுகளும், நாகர்களும், அரக்கர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அந்தப் பெரும் போர் இரவு முழுவதும் நடந்தது.
6.107.66
नैव रात्रिं न दिवसं न मुहूर्तं न च क्षणम्।
रामरावणयोर्युद्धं विराममुपगच्छति ॥ ६.१०७.६६ ॥
இரவும் இல்லை, பகலும் இல்லை, ஒரு முகூர்த்தமும் இல்லை, ஒரு கணமும் இல்லை—ராமன் ராவணன் போர் ஓய்வை அடையவில்லை.
6.107.67
दशरथसुतराक्षसेन्द्रयोस्तयो-
र्जयमनवेक्ष्य रणे स राघवस्य।
सुरवररथसारथिर्महात्मा
रणरतराममुवाच वाक्यमाशु ॥ ६.१०७.६७ ॥
தசரதனின் மகனுக்கும் அரக்கர் தலைவனுக்கும் இடையே போரில் இருவரில் யாருக்கும் வெற்றி தெரியாததைக் கண்டு, தேவர்களின் சிறந்த தேரின் சாரதியான மகாத்மா, போரில் ஈடுபட்டிருந்த ராமரிடம் உடனே இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.