Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.112.1
ते रावणवधं दृष्ट्वा देवगन्धर्वदानवाः।
जग्मुः स्वैः स्वैर्विमानैस्ते कथयन्तः शुभाः कथाः ॥ ६.११२.१ ॥
Nachdem sie Rāvaṇas Tod gesehen hatten, zogen die Götter, Gandharvas und Dānavas davon, jeder in seinem eigenen himmlischen Wagen, und erzählten glückverheißende Geschichten.
6.112.2
रावणस्य वधं घोरं राघवस्य पराक्रमम्।
सुयुद्धं वानराणां च सुग्रीवस्य च मन्त्रितम् ॥ ६.११२.२ ॥
Rāvaṇas schrecklicher Tod, die Tapferkeit Rāghavas (Rāmas), der vortreffliche Kampf der Vānaras und Sugrīvas Rat.
6.112.3
अनुरागं च वीर्यं च मारुतेर्लक्ष्मणस्य च।
पतिव्रतात्वं सीताया हनूमति पराक्रमम् ॥ ६.११२.३ ॥
Die Hingabe und Tapferkeit Mārutis (Hanumāns), die Tapferkeit Lakṣmaṇas, Sītās Treue zu ihrem Gatten und Hanumāns Heldenkraft.
6.112.4
कथयन्तो महाभागा जग्मुर्हृष्टा यथागतम्।
राघवस्तु रथं दिव्यमिन्द्रदत्तं शिखिप्रभम् ॥ ६.११२.४ ॥
Die hochbeglückten Wesen zogen fröhlich den Weg zurück, den sie gekommen waren, und sprachen dabei. Rāghava aber betrachtete den göttlichen, von Indra geschenkten Wagen, der wie Feuer leuchtete.
6.112.5
अनुज्ञाप्य महाबाहुर्मातलिं प्रत्यपूजयत्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातो मातलिः शक्रसारथिः ॥ ६.११२.५ ॥
Der mächtigarmige Rāma verabschiedete sich und ehrte dafür Mātali. Von Rāghava entlassen, ging Mātali, der Wagenlenker Indras, [davon].
6.112.6
दिव्यं तं रथमास्थाय दिवमेवोत्पपात ह।
तस्मिंस्तु दिवमारूढे सरथे रथिनां वरः ॥ ६.११२.६ ॥
Er bestieg jenen göttlichen Wagen und erhob sich in den Himmel. Als er mit dem Wagen in den Himmel emporgestiegen war, der Beste unter den Wagenkämpfern (Rāma) ...
6.112.7
राघवः परमप्रीतः सुग्रीवं परिषस्वजे।
परिष्वज्य च सुग्रीवं लक्ष्मणेनाभिवादितः ॥ ६.११२.७ ॥
Rāghava, hoch erfreut, umarmte Sugrīva; und nachdem er Sugrīva umarmt hatte, wurde er von Lakṣmaṇa ehrerbietig gegrüßt.
6.112.8
पूज्यमानो हरिगणैराजगाम बलालयम्।
अथोवाच स काकुत्स्थः समीपपरिवर्तिनम् ॥ ६.११२.८ ॥
Von den Affenscharen geehrt, ging er zur Lagerstätte der Stärke; dann sprach Kākutstha zu dem, der in der Nähe stand.
6.112.9
सौमित्रिं सत्त्वसम्पन्नं लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
विभीषणमिमं सौम्य लङ्कायामभिषेचय ॥ ६.११२.९ ॥
Lakṣmaṇa, Sohn der Sumitrā, mit Mut begabt und von strahlendem Glanz — sanfter Freund, salbe diesen Vibhīṣaṇa in Laṅkā.
6.112.10
अनुरक्तं च भक्तं च तथा पूर्वोपकारिणम्।
एष मे परमः कामो यदिमं रावणानुजम् ॥ ६.११२.१० ॥
Dieser Mann ist ergeben, treu und hat uns schon früher geholfen; mein höchster Wunsch ist, dass dieser jüngere Bruder Rāvaṇas gesalbt werde.
6.112.11
लङ्कायां सौम्य पश्येयमभिषिक्तं विभीषणम्।
एवमुक्तस्तु सौमित्री राघवेण महात्मना ॥ ६.११२.११ ॥
Sanfter Freund, möge ich Vibhīṣaṇa in Laṅkā gesalbt sehen. So angesprochen vom großherzigen Rāghava, sprach Saumitri...
6.112.12
तथेत्युक्त्वा सुसंहृष्टः सौवर्णं घटमाददे।
तं घटं वानरेन्द्राणां हस्ते दत्त्वा मनोजवान् ॥ ६.११२.१२ ॥
Mit den Worten »So sei es« freute er sich sehr und nahm einen goldenen Krug; nachdem er diesen Krug in die Hände der Affenfürsten, schnell wie der Gedanke, gelegt hatte...
6.112.13
व्यादिदेश महासत्त्वान् समुद्रसलिलं तदा।
अतिशीघ्रं ततो गत्वा वानरास्ते मनोजवाः ॥ ६.११२.१३ ॥
Da befahl er den mächtigen Vānaras, Wasser aus dem Ozean zu holen. Schnell wie der Gedanke gingen die Vānaras und kehrten sehr rasch zurück.
6.112.14
आगतास्तु जलं गृह्य समुद्राद् वानरोत्तमाः।
ततस्त्वेकं घटं गृह्य संस्थाप्य परमासने ॥ ६.११२.१४ ॥
Die besten der Vānaras kehrten zurück, nachdem sie Wasser aus dem Ozean geholt hatten. Dann nahmen sie einen Krug und stellten ihn auf den erhabenen Sitz.
6.112.15
घटेन तेन सौमित्रिरभ्यषिञ्चद् विभीषणम्।
लङ्कायां रक्षसां मध्ये राजानं रामशासनात् ॥ ६.११२.१५ ॥
Mit diesem Krug salbte Saumitri (Lakṣmaṇa) Vibhīṣaṇa auf Rāmas Geheiß in Laṅkā zum König unter den Rākṣasas.
6.112.16
विधिना मन्त्रदृष्टेन सुहृद्गणसमावृतम्।
अभ्यषिञ्चस्तदा सर्वे राक्षसा वानरास्तथा ॥ ६.११२.१६ ॥
Nach dem in den Mantras vorgeschriebenen Ritus wurde Vibhīṣaṇa, von seinen Freunden umgeben, damals von allen Rākṣasas und Vānaras gesalbt.
6.112.17
प्रहर्षमतुलं गत्वा तुष्टुवू राममेव हि।
तस्यामात्या जहृषिरे भक्ता ये चास्य राक्षसाः ॥ ६.११२.१७ ॥
Von unvergleichlicher Freude erfüllt, gingen sie hin und priesen allein Rāma. Auch Vibhīṣaṇas Minister und die ihm ergebenen Rākṣasas freuten sich.
6.112.18
दृष्ट्वाभिषिक्तं लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम्।
राघवः परमां प्रीतिं जगाम सहलक्ष्मणः ॥ ६.११२.१८ ॥
Als Rāghava (Rāma) zusammen mit Lakṣmaṇa Vibhīṣaṇa, den Herrn der Rākṣasas, in Laṅkā gesalbt sah, empfand er höchste Freude.
6.112.19
स तद् राज्यं महत् प्राप्य रामदत्तं विभीषणः।
सान्त्वयित्वा प्रकृतयस्ततो राममुपागमत् ॥ ६.११२.१९ ॥
Nachdem Vibhīṣaṇa das große, von Rāma gegebene Reich erhalten und die Untertanen getröstet hatte, trat er vor Rāma.
6.112.20
दध्यक्षतान् मोदकांश्च लाजाः सुमनसस्तथा।
आजह्रुरथ संहृष्टाः पौरास्तस्मै निशाचराः ॥ ६.११२.२० ॥
Dann brachten die freudigen Stadtbewohner, die Nachtwandler, ihm Quark, ungebrochenen Reis, Süßigkeiten, geröstete Körner und Blumen.
6.112.21
स तान् गृहीत्वा दुर्धर्षो राघवाय न्यवेदयत्।
मङ्गल्यं मङ्गलं सर्वं लक्ष्मणाय च वीर्यवान् ॥ ६.११२.२१ ॥
Nachdem der tapfere, unbezwingbare Vibhīṣaṇa alle diese glückverheißenden Gaben genommen hatte, überreichte er sie dem Rāghava und auch Lakṣmaṇa.
6.112.22
कृतकार्यं समृद्धार्थं दृष्ट्वा रामो विभीषणम्।
प्रतिजग्राह तत् सर्वं तस्यैव प्रतिकाम्यया ॥ ६.११२.२२ ॥
Als Rāma sah, dass Vibhīṣaṇas Aufgabe erfüllt und sein Ziel erreicht war, nahm er all dies an, aus dem Wunsch, ihn im Gegenzug zu ehren.
6.112.23
ततः शैलोपमं वीरं प्राञ्जलिं प्रणतं स्थितम्।
उवाचेदं वचो रामो हनूमन्तं प्लवङ्गमम् ॥ ६.११२.२३ ॥
Da sprach Rāma, als er den bergähnlichen Helden mit gefalteten Händen demütig stehen sah, diese Worte zu Hanumān, dem besten der Springer.
6.112.24
अनुज्ञाप्य महाराजमिमं सौम्य विभीषणम्।
प्रविश्य नगरीं लङ्कां कौशलं ब्रूहि मैथिलीम् ॥ ६.११२.२४ ॥
O Sanfter! Nachdem du die Erlaubnis dieses großen Königs Vibhīṣaṇa erhalten hast, tritt in die Stadt Laṅkā ein und sage Maithilī (Sītā) unser Wohlergehen.
6.112.25
वैदेह्यै मां च कुशलं सुग्रीवं च सलक्ष्मणम्।
आचक्ष्व वदतां श्रेष्ठ रावणं च हतं रणे ॥ ६.११२.२५ ॥
Berichte Vaidehī von meinem Wohlergehen und dem Sugrīvas zusammen mit Lakṣmaṇa, und sage ihr auch, o Bester der Redner, dass Rāvaṇa im Kampf erschlagen wurde.
6.112.26
प्रियमेतदिहाख्याहि वैदेह्यास्त्वं हरीश्वर।
प्रतिगृह्य तु संदेशमुपावर्तितुमर्हसि ॥ ६.११२.२६ ॥
O Herr der Affen, verkünde hier Vaidehī diese freudige Nachricht, und nachdem du ihre Botschaft empfangen hast, sollst du zurückkehren.