Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.112

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

6.112.1

ते रावणवधं दृष्ट्वा देवगन्धर्वदानवाः।
जग्मुः स्वैः स्वैर्विमानैस्ते कथयन्तः शुभाः कथाः ॥ ६.११२.१ ॥

ராவணன் வதத்தைக் கண்ட தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், தானவர்களும் தத்தமது விமானங்களில் மங்கலக் கதைகளைப் பேசிக்கொண்டு சென்றனர்.

6.112.2

रावणस्य वधं घोरं राघवस्य पराक्रमम्।
सुयुद्धं वानराणां च सुग्रीवस्य च मन्त्रितम् ॥ ६.११२.२ ॥

ராவணனின் கொடிய வதம், ராகவனின் (ராமனின்) வீரம், வானரர்களின் சிறந்த போர், சுக்ரீவனின் ஆலோசனை ஆகியவற்றை (அவர்கள் பேசிக்கொண்டனர்).

6.112.3

अनुरागं च वीर्यं च मारुतेर्लक्ष्मणस्य च।
पतिव्रतात्वं सीताया हनूमति पराक्रमम् ॥ ६.११२.३ ॥

மாருதியின் (அனுமானின்) பக்தியும் வீரமும், லட்சுமணனின் (வீரமும்), சீதையின் கற்பும், அனுமனிடம் வெளிப்பட்ட வீரமும்.

6.112.4

कथयन्तो महाभागा जग्मुर्हृष्टा यथागतम्।
राघवस्तु रथं दिव्यमिन्द्रदत्तं शिखिप्रभम् ॥ ६.११२.४ ॥

மகாபாகர்களான அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வந்த வழியே கதை பேசிக்கொண்டு சென்றனர். ராகவனோ இந்திரனால் அளிக்கப்பட்ட, நெருப்பைப் போல ஒளிரும் தெய்வீகத் தேரை (கண்டார்).

6.112.5

अनुज्ञाप्य महाबाहुर्मातलिं प्रत्यपूजयत्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातो मातलिः शक्रसारथिः ॥ ६.११२.५ ॥

மகாபாகுவான (ராமன்) விடைபெற்று மாதலியை மதித்துக் கௌரவித்தான். ராகவனால் விடை கொடுக்கப்பட்ட இந்திரனின் சாரதியான மாதலி (சென்றான்).

6.112.6

दिव्यं तं रथमास्थाय दिवमेवोत्पपात ह।
तस्मिंस्तु दिवमारूढे सरथे रथिनां वरः ॥ ६.११२.६ ॥

அந்த தெய்வீகத் தேரில் ஏறி அவன் விண்ணை நோக்கி எழுந்தான். அவன் தேரோடு விண்ணேறியதும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் (ராமன்).

6.112.7

राघवः परमप्रीतः सुग्रीवं परिषस्वजे।
परिष्वज्य च सुग्रीवं लक्ष्मणेनाभिवादितः ॥ ६.११२.७ ॥

ராகவன் மிகவும் மகிழ்ந்து சுக்ரீவனைத் தழுவிக்கொண்டான். சுக்ரீவனைத் தழுவிய பின் லக்ஷ்மணனால் வணங்கப்பட்டான்.

6.112.8

पूज्यमानो हरिगणैराजगाम बलालयम्।
अथोवाच स काकुत्स्थः समीपपरिवर्तिनम् ॥ ६.११२.८ ॥

குரங்குக் கூட்டங்களால் போற்றப்பட்டவனாய் அவன் பலாலயத்திற்குச் சென்றான். பின்னர் அந்த காகுத்ஸ்தன் அருகில் நின்றிருந்தவனிடம் கூறினான்.

6.112.9

सौमित्रिं सत्त्वसम्पन्नं लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
विभीषणमिमं सौम्य लङ्कायामभिषेचय ॥ ६.११२.९ ॥

சௌமித்திரியே, வலிமை நிறைந்த லக்ஷ்மணா, ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்டவனே! சௌம்யனே, இந்த விபீஷணனை இலங்கையில் அபிஷேகம் செய்வாய்.

6.112.10

अनुरक्तं च भक्तं च तथा पूर्वोपकारिणम्।
एष मे परमः कामो यदिमं रावणानुजम् ॥ ६.११२.१० ॥

பற்றுள்ளவனும், பக்தனும், முன்பே உதவியவனுமான இவனே. ராவணனின் இளைய சகோதரனான இவனுக்கு முடிசூட்டுவதே என் பெரிய விருப்பம்.

6.112.11

लङ्कायां सौम्य पश्येयमभिषिक्तं विभीषणम्।
एवमुक्तस्तु सौमित्री राघवेण महात्मना ॥ ६.११२.११ ॥

சௌம்யனே, இலங்கையில் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட விபீஷணனை நான் காண வேண்டும். மஹாத்மாவான ராகவனால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட சௌமித்ரி...

6.112.12

तथेत्युक्त्वा सुसंहृष्टः सौवर्णं घटमाददे।
तं घटं वानरेन्द्राणां हस्ते दत्त्वा मनोजवान् ॥ ६.११२.१२ ॥

"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று கூறி மிகவும் மகிழ்ந்து பொன்னால் ஆன குடத்தை எடுத்துக்கொண்டான். அந்தக் குடத்தை மனவேகம் கொண்ட வானரத் தலைவர்களின் கையில் கொடுத்து...

6.112.13

व्यादिदेश महासत्त्वान् समुद्रसलिलं तदा।
अतिशीघ्रं ततो गत्वा वानरास्ते मनोजवाः ॥ ६.११२.१३ ॥

அப்போது அவர் பெரும் வலிமை கொண்ட வானரர்களுக்கு கடல் நீரைக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டார். மனத்தின் வேகம் கொண்ட அவர்கள் மிக விரைவாகச் சென்றனர்.

6.112.14

आगतास्तु जलं गृह्य समुद्राद् वानरोत्तमाः।
ततस्त्वेकं घटं गृह्य संस्थाप्य परमासने ॥ ६.११२.१४ ॥

கடலிலிருந்து நீரை எடுத்துக்கொண்டு சிறந்த வானரர்கள் திரும்பி வந்தனர். பின்னர் ஒரு குடத்தை எடுத்து உயர்ந்த ஆசனத்தின் மீது வைத்தனர்.

6.112.15

घटेन तेन सौमित्रिरभ्यषिञ्चद् विभीषणम्।
लङ्कायां रक्षसां मध्ये राजानं रामशासनात् ॥ ६.११२.१५ ॥

அந்தக் குடத்தால் சௌமித்திரி லக்ஷ்மணன், ராமரின் கட்டளைப்படி லங்கையில் ராட்சசர்களின் நடுவே அரசன் விபீஷணனுக்கு அபிஷேகம் செய்தான்.

6.112.16

विधिना मन्त्रदृष्टेन सुहृद्गणसमावृतम्।
अभ्यषिञ्चस्तदा सर्वे राक्षसा वानरास्तथा ॥ ६.११२.१६ ॥

மந்திரங்களில் கண்ட விதிப்படி, நண்பர்களால் சூழப்பட்ட விபீஷணனுக்கு அப்போது எல்லா ராட்சசர்களும் வானரர்களும் அபிஷேகம் செய்தனர்.

6.112.17

प्रहर्षमतुलं गत्वा तुष्टुवू राममेव हि।
तस्यामात्या जहृषिरे भक्ता ये चास्य राक्षसाः ॥ ६.११२.१७ ॥

ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்து அவர்கள் ராமரையே புகழ்ந்தனர். விபீஷணனின் அமைச்சர்களும் அவனிடம் பக்தி கொண்ட ராட்சசர்களும் மகிழ்ந்தனர்.

6.112.18

दृष्ट्वाभिषिक्तं लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम्।
राघवः परमां प्रीतिं जगाम सहलक्ष्मणः ॥ ६.११२.१८ ॥

லங்கையில் ராட்சசர்களின் அரசன் விபீஷணன் அபிஷேகம் பெற்றதைக் கண்டு, ராகவரான ராமர் லக்ஷ்மணனுடன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

6.112.19

स तद् राज्यं महत् प्राप्य रामदत्तं विभीषणः।
सान्त्वयित्वा प्रकृतयस्ततो राममुपागमत् ॥ ६.११२.१९ ॥

ராமன் அளித்த அந்தப் பெரிய அரசைப் பெற்ற விபீஷணன், குடிமக்களுக்கு ஆறுதல் கூறிய பின்னர் ராமனிடம் வந்தான்.

6.112.20

दध्यक्षतान् मोदकांश्च लाजाः सुमनसस्तथा।
आजह्रुरथ संहृष्टाः पौरास्तस्मै निशाचराः ॥ ६.११२.२० ॥

அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த நகரவாசிகளான இரவுஞ்சரர்கள் அவனுக்கு தயிர், அக்ஷதை, இனிப்புகள், பொரி மற்றும் மலர்களைக் கொண்டு வந்தனர்.

6.112.21

स तान् गृहीत्वा दुर्धर्षो राघवाय न्यवेदयत्।
मङ्गल्यं मङ्गलं सर्वं लक्ष्मणाय च वीर्यवान् ॥ ६.११२.२१ ॥

அந்த வலிமை மிக்க, தோற்கடிக்க முடியாத விபீஷணன் அவற்றையெல்லாம் எடுத்து ராகவனுக்கு அர்ப்பணித்தான், லக்ஷ்மணனுக்கும் அளித்தான்.

6.112.22

कृतकार्यं समृद्धार्थं दृष्ट्वा रामो विभीषणम्।
प्रतिजग्राह तत् सर्वं तस्यैव प्रतिकाम्यया ॥ ६.११२.२२ ॥

விபீஷணன் தன் காரியத்தை முடித்து, நோக்கத்தை நிறைவேற்றியதைக் கண்ட ராமன், அவனுக்குப் பதில் மரியாதை செய்யும் விருப்பத்தால் அவனது அந்த அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டான்.

6.112.23

ततः शैलोपमं वीरं प्राञ्जलिं प्रणतं स्थितम्।
उवाचेदं वचो रामो हनूमन्तं प्लवङ्गमम् ॥ ६.११२.२३ ॥

பின்னர் மலை போன்ற அந்த வீரன், கைகூப்பி வணங்கி நின்றிருக்க, ராமன் அந்தக் குரங்குத் தலைவனான அனுமனிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.

6.112.24

अनुज्ञाप्य महाराजमिमं सौम्य विभीषणम्।
प्रविश्य नगरीं लङ्कां कौशलं ब्रूहि मैथिलीम् ॥ ६.११२.२४ ॥

நற்குணமுள்ளவனே! இந்த மகாராஜனான விபீஷணனிடம் அனுமதி பெற்று, லங்கை நகரில் புகுந்து மைதிலியிடம் நலம் கூறு.

6.112.25

वैदेह्यै मां च कुशलं सुग्रीवं च सलक्ष्मणम्।
आचक्ष्व वदतां श्रेष्ठ रावणं च हतं रणे ॥ ६.११२.२५ ॥

வைதேஹியிடம் என்னுடைய நலத்தையும், லட்சுமணனுடன் கூடிய சுக்ரீவனின் நலத்தையும் சொல். பேசுபவர்களில் சிறந்தவனே, போரில் ராவணன் கொல்லப்பட்டான் என்றும் சொல்.

6.112.26

प्रियमेतदिहाख्याहि वैदेह्यास्त्वं हरीश्वर।
प्रतिगृह्य तु संदेशमुपावर्तितुमर्हसि ॥ ६.११२.२६ ॥

வானரத் தலைவனே, இந்த இனிய செய்தியை வைதேஹியிடம் இங்கேயே சொல். அவளுடைய செய்தியைப் பெற்றுக்கொண்டு திரும்பி வருவது உனக்குத் தகும்.