Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.58.1
ततः प्रहस्तं निर्यान्तं दृष्ट्वा रणकृतोद्यमम्।
उवाच सस्मितं रामो विभीषणमरिंदमः ॥ ६.५८.१ ॥
Als Rāma, der Feindesbezwinger, den zum Kampf aufbrechenden Prahasta sah, sprach er lächelnd zu Vibhīṣaṇa.
6.58.2
क एष सुमहाकायो बलेन महता वृतः।
आगच्छति महावेगः किंरूपबलपौरुषः ॥ ६.५८.२ ॥
Wer ist dieser, von riesigem Körper, von einem großen Heer umgeben, der mit großer Geschwindigkeit herankommt? Welche Gestalt, Stärke und Tapferkeit hat er?
6.58.3
आचक्ष्व मे महाबाहो वीर्यवन्तं निशाचरम्।
राघवस्य वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच विभीषणः ॥ ६.५८.३ ॥
O du Starkarmiger, nenne mir jenen tapferen Nachtwandler! Als er die Worte Rāghavas gehört hatte, antwortete Vibhīṣaṇa.
6.58.4
एष सेनापतिस्तस्य प्रहस्तो नाम राक्षसः।
लङ्कायां राक्षसेन्द्रस्य त्रिभागबलसंवृतः।
वीर्यवानस्त्रविच्छूरः सुप्रख्यातपराक्रमः ॥ ६.५८.४ ॥
Dies ist sein Heerführer, der Dämon namens Prahasta, umgeben vom dritten Teil des Heeres des Dämonenfürsten in Laṅkā. Er ist tapfer, im Waffenkampf erfahren, heldenhaft und von weithin berühmter Tapferkeit.
6.58.5
ततः प्रहस्तं निर्यान्तं भीमं भीमपराक्रमम्।
गर्जन्तं सुमहाकायं राक्षसैरभिसंवृतम् ॥ ६.५८.५ ॥
Da trat Prahasta hervor, furchtbar, von schrecklicher Tapferkeit, brüllend, von riesigem Körper, von Dämonen umgeben.
6.58.6
ददर्श महती सेना वानराणां बलीयसाम्।
अभिसंजातघोषाणां प्रहस्तमभिगर्जताम् ॥ ६.५८.६ ॥
Das große Heer der überaus starken Vānaras, deren Gebrüll sich erhob, sah Prahasta brüllen.
6.58.7
खड्गशक्त्यृष्टिशूलाश्च बाणानि मुसलानि च।
गदाश्च परिघाः प्रासा विविधाश्च परश्वधाः ॥ ६.५८.७ ॥
Schwerter, Speere, Lanzen und Dreizacke, Pfeile und Keulen, Streitkolben, eiserne Stangen, Wurfspieße und Äxte vielerlei Art.
6.58.8
धनूंषि च विचित्राणि राक्षसानां जयैषिणाम्।
प्रगृहीतान्यराजन्त वानरानभिधावताम् ॥ ६.५८.८ ॥
Die wunderbaren Bogen der Rākṣasas, die nach Sieg strebten, leuchteten hoch erhoben, während sie gegen die Vānaras anstürmten.
6.58.9
जगृहुः पादपांश्चापि पुष्पितांस्तु गिरींस्तथा।
शिलाश्च विपुला दीर्घा योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ ६.५८.९ ॥
Die springenden Vānaras, kampfbegierig, ergriffen blühende Bäume, Berge und gewaltige, lange Felsen.
6.58.10
तेषामन्योन्यमासाद्य संग्रामः सुमहानभूत्।
बहूनामश्मवृष्टिं च शरवर्षं च वर्षताम् ॥ ६.५८.१० ॥
Als sie aufeinandertrafen, entbrannte eine gewaltige Schlacht, in der viele einen Steinhagel und einen Pfeilregen niedergehen ließen.
6.58.11
बहवो राक्षसा युद्धे बहून् वानरपुङ्गवान्।
वानरा राक्षसांश्चापि निजघ्नुर्बहवो बहून् ॥ ६.५८.११ ॥
Im Kampf erschlugen viele Rākṣasas viele hervorragende Vānaras, und viele Vānaras erschlugen ebenfalls viele Rākṣasas.
6.58.12
शूलैः प्रमथिताः केचित् केचित् तु परमायुधैः।
परिघैराहताः केचित् केचिच्छिन्नाः परश्वधैः ॥ ६.५८.१२ ॥
Einige wurden von Dreizacken zerschmettert, andere von gewaltigen Waffen; einige wurden von eisernen Stangen getroffen, und andere wurden von Streitäxten niedergehauen.
6.58.13
निरुच्छ्वासाः पुनः केचित् पतिता जगतीतले।
विभिन्नहृदयाः केचिदिषुसंधानसाधिताः ॥ ६.५८.१३ ॥
Einige, atemlos, fielen erneut auf die Oberfläche der Erde; anderen wurden die Herzen durchbohrt, als die Pfeile gezielt abgeschossen wurden.
6.58.14
केचिद् द्विधा कृताः खड्गैः स्फुरन्तः पतिता भुवि।
वानरा राक्षसैः शूरैः पार्श्वतश्च विदारिताः ॥ ६.५८.१४ ॥
Einige, mit Schwertern entzweigehauen, fielen zuckend zu Boden; die Vānaras und Rākṣasas wurden von den tapferen Rākṣasas an der Seite aufgerissen.
6.58.15
वानरैश्चापि संक्रुद्धै राक्षसौघाः समन्ततः।
पादपैर्गिरिशृङ्गैश्च सम्पिष्टा वसुधातले ॥ ६.५८.१५ ॥
Auch die erzürnten Vānaras zermalmten die Scharen der Rākṣasas von allen Seiten mit Bäumen und Bergspitzen und zerstampften sie auf dem Erdboden.
6.58.16
वज्रस्पर्शतलैर्हस्तैर्मुष्टिभिश्च हता भृशम्।
वमन् शोणितमास्येभ्यो विशीर्णदशनेक्षणाः ॥ ६.५८.१६ ॥
Von Händen mit donnergleichen Handflächen und von Fäusten hart getroffen, fielen sie und spien Blut aus dem Mund, ihre Zähne und Augen zerschmettert.
6.58.17
आर्तस्वनं च स्वनतां सिंहनादं च नर्दताम्।
बभूव तुमुलः शब्दो हरीणां रक्षसामपि ॥ ६.५८.१७ ॥
Ein tosendes Getöse erhob sich: die Schmerzensschreie der Klagenden und das Löwengebrüll der Brüllenden, sowohl der Affen als auch der Rākṣasas.
6.58.18
वानरा राक्षसाः क्रुद्धा वीरमार्गमनुव्रताः।
विवृत्तवदनाः क्रूराश्चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ६.५८.१८ ॥
Die Affen und Rākṣasas, erzürnt und dem Pfad der Helden folgend, mit verzerrten Gesichtern und grausam, vollbrachten ihre Taten, als fürchteten sie nichts.
6.58.19
नरान्तकः कुम्भहनुर्महानादः समुन्नतः।
एते प्रहस्तसचिवाः सर्वे जघ्नुर्वनौकसः ॥ ६.५८.१९ ॥
Narāntaka, Kumbhahanu, Mahānāda und Samunnata, alle Minister des Prahasta, erschlugen die waldbewohnenden Vānaras.
6.58.20
तेषां निपततां शीघ्रं निघ्नतां चापि वानरान्।
द्विविदो गिरिशृङ्गेण जघानैकं नरान्तकम् ॥ ६.५८.२० ॥
Während sie schnell heranstürmten und die Vānaras schlugen, traf Dvivida den Narāntaka mit einem Bergesgipfel.
6.58.21
दुर्मुखः पुनरुत्थाय कपिः सविपुलद्रुमम्।
राक्षसं क्षिप्रहस्तं तु समुन्नतमपोथयत् ॥ ६.५८.२१ ॥
Durmukha erhob sich erneut und zermalmte mit einem großen Baum den schnellhändigen, hochgewachsenen Rākṣasa Samunnata.
6.58.22
जाम्बवांस्तु सुसंक्रुद्धः प्रगृह्य महतीं शिलाम्।
पातयामास तेजस्वी महानादस्य वक्षसि ॥ ६.५८.२२ ॥
Der strahlende, hochgradig erzürnte Jāmbavān ergriff einen gewaltigen Felsen und ließ ihn auf die Brust Mahānādas fallen.
6.58.23
अथ कुम्भहनुस्तत्र तारेणासाद्य वीर्यवान्।
वृक्षेण महता सद्यः प्राणान् संत्याजयद् रणे ॥ ६.५८.२३ ॥
Da traf der tapfere Kumbhahanu auf Tāra und wurde von diesem mit einem großen Baum sogleich im Kampf zum Aufgeben seines Lebens gebracht.
6.58.24
अमृष्यमाणस्तत्कर्म प्रहस्तो रथमास्थितः।
चकार कदनं घोरं धनुष्पाणिर्वनौकसाम् ॥ ६.५८.२४ ॥
Unfähig, jene Tat zu ertragen, bestieg Prahasta seinen Streitwagen und richtete mit dem Bogen in der Hand ein furchtbares Gemetzel unter den waldbewohnenden Vānaras an.
6.58.25
आवर्त इव संजज्ञे सेनयोरुभयोस्तदा।
क्षुभितस्याप्रमेयस्य सागरस्येव निःस्वनः ॥ ६.५८.२५ ॥
Da erhob sich in beiden Heeren ein Getöse wie ein Strudel, wie das Brausen des aufgewühlten, unermesslichen Ozeans.
6.58.26
महता हि शरौघेण राक्षसो रणदुर्मदः।
अर्दयामास संक्रुद्धो वानरान् परमाहवे ॥ ६.५८.२६ ॥
Mit einem gewaltigen Pfeilhagel bedrängte der vom Kampfrausch berauschte, zornentbrannte Rākṣasa die Vānaras in jener höchsten Schlacht.
6.58.27
वानराणां शरीरैस्तु राक्षसानां च मेदिनी।
बभूवातिचिता घोरैः पर्वतैरिव संवृता ॥ ६.५८.२७ ॥
Die Erde war mit den Leibern der Vānaras und Rākṣasas übersät, als wäre sie von schrecklichen Bergen bedeckt.
6.58.28
सा मही रुधिरौघेण प्रच्छन्ना सम्प्रकाशते।
संछन्ना माधवे मासि पलाशैरिव पुष्पितैः ॥ ६.५८.२८ ॥
Jene Erde, von einem Blutstrom bedeckt, leuchtete, als wäre sie im Frühlingsmonat Mādhava mit blühenden Palāśa-Bäumen überzogen.
6.58.29
हतवीरौघवप्रां तु भग्नायुधमहाद्रुमाम्।
शोणितौघमहातोयां यमसागरगामिनीम् ॥ ६.५८.२९ ॥
Mit Haufen erschlagener Helden als Ufern, zerbrochenen Waffen als gewaltigen Bäumen und einem großen Blutstrom als Wasser war es ein Fluss, der zum Ozean Yamas strömte.
6.58.30
यकृत् प्लीहमहापङ्कां विनिकीर्णान्त्रशैवलाम्।
भिन्नकायशिरोमीनामङ्गावयवशाद्वलाम् ॥ ६.५८.३० ॥
Sein großer Schlamm waren Leber und Milz, sein Moos die verstreuten Eingeweide, seine Fische die zerspaltenen Leiber und Köpfe, seine grasbewachsenen Ufer die Gliedmaßenstücke.
6.58.31
गृध्रहंसवराकीर्णां कङ्कसारससेविताम्।
मेदःफेनसमाकीर्णामार्तस्तनितनिःस्वनाम् ॥ ६.५८.३१ ॥
Voller Geier und edler Schwäne, von Reihern und Kranichen besucht, bedeckt mit Schaum aus Mark und Fett, widerhallend vom Stöhnen der Verwundeten.
6.58.32
तां कापुरुषदुस्तारां युद्धभूमिमयीं नदीम्।
नदीमिव घनापाये हंससारससेविताम् ॥ ६.५८.३२ ॥
Jener aus dem Schlachtfeld gebildete Fluss, für Feiglinge unüberquerbar, wie ein Fluss nach der Regenzeit, von Schwänen und Kranichen besucht.
6.58.33
राक्षसाः कपिमुख्यास्ते तेरुस्तां दुस्तरां नदीम्।
यथा पद्मरजोध्वस्तां नलिनीं गजयूथपाः ॥ ६.५८.३३ ॥
Die Rākṣasas und die vornehmsten Affen durchquerten jenen schwer zu überquerenden Fluss, wie die Anführer der Elefantenherden einen mit Lotuspollen bestreuten Lotusteich durchqueren.
6.58.34
ततः सृजन्तं बाणौघान् प्रहस्तं स्यन्दने स्थितम्।
ददर्श तरसा नीलो विधमन्तं प्लवंगमान् ॥ ६.५८.३४ ॥
Da sah Nīla schnell Prahasta auf seinem Wagen stehen, wie er Pfeilschauer schoss und die springenden Affen zerstreute.
6.58.35
उद्धूत इव वायुः खे महदभ्रबलं बलात्।
समीक्ष्याभिद्रुतं युद्धे प्रहस्तो वाहिनीपतिः ॥ ६.५८.३५ ॥
Wie der Wind, der am Himmel aufsteigt und eine große Wolkenmasse gewaltsam zerstreut, so sah der Heerführer Prahasta Nīla im Kampf auf sich zustürmen,
6.58.36
रथेनादित्यवर्णेन नीलमेवाभिदुद्रुवे।
स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठो विकृष्य परमाहवे ॥ ६.५८.३६ ॥
Auf seinem sonnenfarbenen Wagen stürzte er sich direkt auf Nīla; der beste der Bogenschützen, der im großen Kampf seinen Bogen spannte.
6.58.37
नीलाय व्यसृजद् बाणान् प्रहस्तो वाहिनीपतिः।
ते प्राप्य विशिखा नीलं विनिर्भिद्य समाहिताः ॥ ६.५८.३७ ॥
Prahasta, der Heerführer, schoss Pfeile auf Nīla. Die Pfeile erreichten Nīla, durchbohrten ihn und flogen konzentriert weiter.
6.58.38
महीं जग्मुर्महावेगा रोषिता इव पन्नगाः।
नीलः शरैरभिहतो निशितैर्ज्वलनोपमैः ॥ ६.५८.३८ ॥
Jene schnellen Pfeile fielen zu Boden wie zornige Schlangen. Nīla wurde von scharfen Pfeilen getroffen, die wie Feuer glühten.
6.58.39
स तं परमदुर्धर्षमापतन्तं महाकपिः।
प्रहस्तं ताडयामास वृक्षमुत्पाट्य वीर्यवान् ॥ ६.५८.३९ ॥
Jener große Affe, mächtig an Mut, riss einen Baum aus und schlug auf Prahasta ein, der auf ihn zustürmte, kaum aufzuhalten.
6.58.40
स तेनाभिहतः क्रुद्धो नर्दन् राक्षसपुंगवः।
ववर्ष शरवर्षाणि प्लवंगानां चमूपतौ ॥ ६.५८.४० ॥
Davon getroffen, brüllte der zornige Beste der Rākṣasas und ließ einen Pfeilregen auf den Anführer der Affen niedergehen.
6.58.41
तस्य बाणगणानेव राक्षसस्य दुरात्मनः।
अपारयन् वारयितुं प्रत्यगृह्णान्निमीलितः।
यथैव गोवृषो वर्षं शारदं शीघ्रमागतम् ॥ ६.५८.४१ ॥
Unfähig, die Pfeilschwärme des bösen Rākṣasa abzuwehren, nahm Nīla sie mit geschlossenen Augen auf, wie der Stier den rasch einfallenden Herbstregen erträgt.
6.58.42
एवमेव प्रहस्तस्य शरवर्षान् दुरासदान्।
निमीलिताक्षः सहसा नीलः सेहे दुरासदान् ॥ ६.५८.४२ ॥
Ebenso ertrug Nīla plötzlich den unerträglichen Pfeilregen Prahastas mit geschlossenen Augen.
6.58.43
रोषितः शरवर्षेण सालेन महता महान्।
प्रजघान हयान् नीलः प्रहस्तस्य महाबलः ॥ ६.५८.४३ ॥
Vom Pfeilregen erzürnt, schlug der gewaltige Nīla mit einem großen Sāla-Baum Prahastas Pferde nieder.
6.58.44
ततो रोषपरीतात्मा धनुस्तस्य दुरात्मनः।
बभञ्ज तरसा नीलो ननाद च पुनः पुनः ॥ ६.५८.४४ ॥
Da zerbrach Nīla, von Zorn überwältigt, mit Gewalt den Bogen jenes Bösewichts und brüllte immer wieder.
6.58.45
विधनुः स कृतस्तेन प्रहस्तो वाहिनीपतिः।
प्रगृह्य मुसलं घोरं स्यन्दनादवपुप्लुवे ॥ ६.५८.४५ ॥
Von ihm des Bogens beraubt, ergriff der Heerführer Prahasta eine schreckliche Keule und sprang vom Streitwagen.
6.58.46
तावुभौ वाहिनीमुख्यौ जातवैरौ तरस्विनौ।
स्थितौ क्षतजसिक्ताङ्गौ प्रभिन्नाविव कुञ्जरौ ॥ ६.५८.४६ ॥
Die beiden Heerführer, deren Feindschaft entbrannt war, schnell und mächtig, standen mit blutgetränkten Körpern da, wie brünstige Elefanten.
6.58.47
उल्लिखन्तौ सुतीक्ष्णाभिर्दंष्ट्राभिरितरेतरम्।
सिंहशार्दूलसदृशौ सिंहशार्दूलचेष्टितौ ॥ ६.५८.४७ ॥
Einander mit ihren sehr scharfen Fängen zerfleischend, glichen sie Löwen und Tigern, mit den Bewegungen von Löwen und Tigern.
6.58.48
विक्रान्तविजयौ वीरौ समरेष्वनिवर्तिनौ।
काङ्क्षमाणौ यशः प्राप्तुं वृत्रवासवयोरिव ॥ ६.५८.४८ ॥
Diese beiden Helden, tapfer und nach Sieg verlangend, nie vor dem Kampf zurückweichend, begierig nach Ruhm, glichen Vṛtra und Vāsava.
6.58.49
आजघान तदा नीलं ललाटे मुसलेन सः।
प्रहस्तः परमायत्तस्ततः सुस्राव शोणितम् ॥ ६.५८.४९ ॥
Da schlug Prahasta, ganz entschlossen, Nīla mit einer Keule an die Stirn, und Blut begann zu fließen.
6.58.50
ततः शोणितदिग्धाङ्गः प्रगृह्य च महातरुम्।
प्रहस्तस्योरसि क्रुद्धो विससर्ज महाकपिः ॥ ६.५८.५० ॥
Da ergriff der große Affe, dessen Körper mit Blut verschmiert war, einen gewaltigen Baum und schleuderte ihn zornig gegen Prahastas Brust.
6.58.51
तमचिन्त्यप्रहारं स प्रगृह्य मुसलं महत्।
अभिदुद्राव बलिनं बलान्नीलं प्लवङ्गमम् ॥ ६.५८.५१ ॥
Er ergriff eine gewaltige Keule und stürzte sich mit unfassbarer Wucht auf den mächtigen Affen Nīla.
6.58.52
तमुग्रवेगं संरब्धमापतन्तं महाकपिः।
ततः सम्प्रेक्ष्य जग्राह महावेगो महाशिलाम् ॥ ६.५८.५२ ॥
Als er ihn mit schrecklicher Geschwindigkeit und Wut heranstürmen sah, ergriff der große, schnelle Affe einen gewaltigen Felsen.
6.58.53
तस्य युद्धाभिकामस्य मृधे मुसलयोधिनः।
प्रहस्तस्य शिलां नीलो मूर्ध्नि तूर्णमपातयत् ॥ ६.५८.५३ ॥
Auf Prahastas Haupt, der kampflustig mit seiner Keule auf dem Schlachtfeld stritt, ließ Nīla sogleich jenen Felsen herabfallen.
6.58.54
नीलेन कपिमुख्येन विमुक्ता महती शिला।
बिभेद बहुधा घोरा प्रहस्तस्य शिरस्तदा ॥ ६.५८.५४ ॥
Jener gewaltige, schreckliche Felsen, von Nīla, dem vornehmsten der Affen, geschleudert, zerschmetterte da Prahastas Haupt in viele Stücke.
6.58.55
स गतासुर्गतश्रीको गतसत्त्वो गतेन्द्रियः।
पपात सहसा भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ६.५८.५५ ॥
Leblos, ohne Glanz, ohne Kraft und ohne Sinne, stürzte er plötzlich zu Boden wie ein Baum mit abgeschnittener Wurzel.
6.58.56
विभिन्नशिरसस्तस्य बहु सुस्राव शोणितम्।
शरीरादपि सुस्राव गिरेः प्रस्रवणं यथा ॥ ६.५८.५६ ॥
Aus seinem zerschmetterten Haupt floss viel Blut, und auch aus dem Körper, wie eine Quelle vom Berg fließt.
6.58.57
हते प्रहस्ते नीलेन तदकम्प्यं महाबलम्।
राक्षसानामहृष्टानां लङ्कामभिजगाम ह ॥ ६.५८.५७ ॥
Als Prahasta von Nīla erschlagen wurde, zog jenes unerschütterliche Heer mächtiger Rākṣasas freudlos nach Laṅkā.
6.58.58
न शेकुः समवस्थातुं निहते वाहिनीपतौ।
सेतुबन्धं समासाद्य विशीर्णं सलिलं यथा ॥ ६.५८.५८ ॥
Als der Heerführer erschlagen war, konnten sie nicht standhalten, wie Wasser, das sich am Damm zerstreut.
6.58.59
हते तस्मिंश्चमूमुख्ये राक्षसास्ते निरुद्यमाः।
रक्षःपतिगृहं गत्वा ध्यानमूकत्वमागताः ॥ ६.५८.५९ ॥
Als jener Heerführer erschlagen war, gingen die Rākṣasas, ohne Tatkraft, zum Haus des Herrn der Rākṣasas und verfielen in grübelndes Schweigen.
6.58.60
प्राप्ताः शोकार्णवं तीव्रं विसंज्ञा इव तेऽभवन् ॥ ६.५८.६० ॥
In einen gewaltigen Ozean des Schmerzes geraten, wurden sie wie besinnungslos.
6.58.61
ततस्तु नीलो विजयी महाबलः
प्रशस्यमानः सुकृतेन कर्मणा।
समेत्य रामेण सलक्ष्मणेन
प्रहृष्टरूपस्तु बभूव यूथपः ॥ ६.५८.६१ ॥
Da wurde Nīla, der siegreiche und überaus mächtige, für seine verdienstvolle Tat gepriesen, traf Rāma mit Lakṣmaṇa und wurde mit freudigem Antlitz der Anführer der Schar.