Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.99.1
महोदरमहापार्श्वौ हतौ दृष्ट्वा स रावणः।
तस्मिंश्च निहते वीरे विरूपाक्षे महाबले ॥ ६.९९.१ ॥
Als er Mahodara und Mahāpārśva erschlagen sah und auch der Held Virūpākṣa, der Starke, gefallen war, Rāvaṇa...
6.99.2
आविवेश महान् क्रोधो रावणं तु महामृधे।
सूतं संचोदयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ६.९९.२ ॥
Großer Zorn überkam Rāvaṇa in der großen Schlacht. Er trieb seinen Wagenlenker an und sprach diese Worte.
6.99.3
निहतानाममात्यानां रुद्धस्य नगरस्य च।
दुःखमेवापनेष्यामि हत्वा तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.९९.३ ॥
Den Kummer der erschlagenen Minister und der belagerten Stadt werde ich gewiss beseitigen, indem ich jene beiden, Rāma und Lakṣmaṇa, töte.
6.99.4
रामवृक्षं रणे हन्मि सीतापुष्पफलप्रदम्।
प्रशाखा यस्य सुग्रीवो जाम्बवान् कुमुदो नलः ॥ ६.९९.४ ॥
Im Kampf werde ich den Baum Rāmas fällen, der die Blüte und Frucht Sītās trägt, dessen Äste Sugrīva, Jāmbavān, Kumuda und Nala sind.
6.99.5
द्विविदश्चैव मैन्दश्च अङ्गदो गन्धमादनः।
हनूमांश्च सुषेणश्च सर्वे च हरियूथपाः ॥ ६.९९.५ ॥
Dvivida und Mainda, Aṅgada und Gandhamādana, Hanumān und Suṣeṇa und alle Anführer der Affenscharen.
6.99.6
स दिशो दश घोषेण रथस्यातिरथो महान्।
नादयन् प्रययौ तूर्णं राघवं चाभ्यधावत ॥ ६.९९.६ ॥
Jener große Wagenkämpfer ließ die zehn Himmelsrichtungen vom Dröhnen seines Streitwagens erschallen, brach schnell auf und stürmte auf Rāghava zu.
6.99.7
पूरिता तेन शब्देन सनदीगिरिकानना।
संचचाल मही सर्वा त्रस्तसिंहमृगद्विजा ॥ ६.९९.७ ॥
Von jenem Getöse erfüllt, erbebte die ganze Erde mit ihren Flüssen, Bergen und Wäldern, und Löwen, Hirsche und Vögel gerieten in Schrecken.
6.99.8
तामसं सुमहाघोरं चकारास्त्रं सुदारुणम्।
निर्ददाह कपीन् सर्वांस्ते प्रपेतुः समन्ततः ॥ ६.९९.८ ॥
Er entfesselte die sehr schreckliche, dunkle Waffe; sie verbrannte alle Affen, und sie fielen nach allen Seiten nieder.
6.99.9
उत्पपात रजो भूमौ तैर्भग्नैः सम्प्रधावितैः।
नहि तत् सहितुं शेकुर्ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम् ॥ ६.९९.९ ॥
Staub stieg vom Boden auf, als sie zerstreut flohen; jenen Staub, den Brahmā selbst geschaffen hatte, konnten sie nicht ertragen.
6.99.10
तान्यनीकान्यनेकानि रावणस्य शरोत्तमैः।
दृष्ट्वा भग्नानि शतशो राघवः पर्यवस्थितः ॥ ६.९९.१० ॥
Als er sah, wie Rāvaṇas zahlreiche Heere von seinen besten Pfeilen zu Hunderten zerschmettert wurden, stand Rāghava unerschütterlich.
6.99.11
ततो राक्षसशार्दूलो विद्राव्य हरिवाहिनीम्।
स ददर्श ततो रामं तिष्ठन्तमपराजितम् ॥ ६.९९.११ ॥
Da sah der Tiger unter den Rākṣasas, nachdem er das Affenheer in die Flucht geschlagen hatte, Rāma unbesiegt dastehen.
6.99.12
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विष्णुना वासवं यथा।
आलिखन्तमिवाकाशमवष्टभ्य महद् धनुः ॥ ६.९९.१२ ॥
Mit seinem Bruder Lakṣmaṇa stand er da, wie Viṣṇu mit Vāsava, den großen Bogen haltend, als zeichne er den Himmel.
6.99.13
पद्मपत्रविशालाक्षं दीर्घबाहुमरिंदमम्।
ततो रामो महातेजाः सौमित्रिसहितो बली ॥ ६.९९.१३ ॥
Rāma, mit lotusblattbreiten Augen, langarmig, Bezwinger der Feinde, von großem Glanz und Kraft, war damals mit Saumitri (Lakṣmaṇa) zusammen.
6.99.14
वानरांश्च रणे भग्नानापतन्तं च रावणम्।
समीक्ष्य राघवो हृष्टो मध्ये जग्राह कार्मुकम् ॥ ६.९९.१४ ॥
Als er die Affen im Kampf geschlagen und Rāvaṇa heranstürmen sah, freute sich der Rāghava und ergriff den Bogen in der Mitte.
6.99.15
विस्फारयितुमारेभे ततः स धनुरुत्तमम्।
महावेगं महानादं निर्भिन्दन्निव मेदिनीम् ॥ ६.९९.१५ ॥
Dann begann er, jenen vortrefflichen Bogen weit zu spannen; sein Ungestüm und Dröhnen waren so gewaltig, dass er die Erde zu spalten schien.
6.99.16
रावणस्य च बाणौघै रामविस्फारितेन च।
शब्देन राक्षसास्तेन पेतुश्च शतशस्तदा ॥ ६.९९.१६ ॥
Durch den Pfeilhagel Rāvaṇas und durch den Laut des weit gespannten Bogens Rāmas fielen damals Hunderte von Rākṣasas.
6.99.17
तयोः शरपथं प्राप्य रावणो राजपुत्रयोः।
स बभौ च यथा राहुः समीपे शशिसूर्ययोः ॥ ६.९९.१७ ॥
Als er in den Pfeilbereich jener beiden Prinzen gelangte, leuchtete Rāvaṇa wie Rāhu nahe bei Mond und Sonne.
6.99.18
तमिच्छन् प्रथमं योद्धुं लक्ष्मणो निशितैः शरैः।
मुमोच धनुरायम्य शरानग्निशिखोपमान् ॥ ६.९९.१८ ॥
Da er zuerst gegen ihn kämpfen wollte, spannte Lakṣmaṇa den Bogen und schoss scharfe Pfeile, gleich Feuerzungen.
6.99.19
तान् मुक्तमात्रानाकाशे लक्ष्मणेन धनुष्मता।
बाणान् बाणैर्महातेजा रावणः प्रत्यवारयत् ॥ ६.९९.१९ ॥
Rāvaṇa von großer Strahlkraft wehrte jene Pfeile, die der bogenführende Lakṣmaṇa soeben in den Himmel geschossen hatte, mit eigenen Pfeilen ab.
6.99.20
एकमेकेन बाणेन त्रिभिस्त्रीन् दशभिर्दश।
लक्ष्मणस्य प्रचिच्छेद दर्शयन् पाणिलाघवम् ॥ ६.९९.२० ॥
Mit je einem Pfeil, drei gegen drei und zehn gegen zehn, zerschnitt er Lakṣmaṇas Pfeile und zeigte dabei seine Fingerfertigkeit.
6.99.21
अभ्यतिक्रम्य सौमित्रिं रावणः समितिंजयः।
आससाद रणे रामं स्थितं शैलमिवापरम् ॥ ६.९९.२१ ॥
Nachdem er Saumitri hinter sich gelassen hatte, gelangte Rāvaṇa, Sieger im Kampf, zu Rāma, der im Gefecht wie ein anderer Berg stand.
6.99.22
स राघवं समासाद्य क्रोधसंरक्तलोचनः।
व्यसृजच्छरवर्षाणि रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ६.९९.२२ ॥
Rāvaṇa, Herr der Rākṣasas, mit von Zorn geröteten Augen, erreichte Rāghava und entfesselte einen Pfeilregen.
6.99.23
शरधारास्ततो रामो रावणस्य धनुश्च्युताः।
दृष्ट्वैवापतिताः शीघ्रं भल्लाञ्जग्राह सत्वरम् ॥ ६.९९.२३ ॥
Da ergriff Rāma, als er die Pfeilströme aus Rāvaṇas Bogen auf sich zueilen sah, rasch die Bhalla-Pfeile.
6.99.24
ताञ्छरौघांस्ततो भल्लैस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद राघवः।
दीप्यमानान् महाघोराञ्छरानाशीविषोपमान् ॥ ६.९९.२४ ॥
Dann zerschnitt Rāghava jenen Pfeilstrom mit scharfen Bhalla-Pfeilen – flammende, schreckliche Pfeile wie giftige Schlangen.
6.99.25
राघवो रावणं तूर्णं रावणो राघवं तथा।
अन्योन्यं विविधैस्तीक्ष्णैः शरवर्षैर्ववर्षतुः ॥ ६.९९.२५ ॥
Rāghava ließ rasch einen Pfeilregen auf Rāvaṇa niederprasseln, und Rāvaṇa ebenso auf Rāghava, jeder mit vielerlei scharfen Geschossen auf den anderen.
6.99.26
चेरतुश्च चिरं चित्रं मण्डलं सव्यदक्षिणम्।
बाणवेगात् समुत्क्षिप्तावन्योन्यमपराजितौ ॥ ६.९९.२६ ॥
Lange wirbelten beide in wunderbaren Kreisen nach links und rechts, durch die Schnelligkeit der Pfeile beiseitegeschleudert, einer dem anderen unbesiegt.
6.99.27
तयोर्भूतानि वित्रेसुर्युगपत् सम्प्रयुध्यतोः।
रौद्रयोः सायकमुचोर्यमान्तकनिकाशयोः ॥ ६.९९.२७ ॥
Als die beiden zugleich kämpften, erzitterten die Geschöpfe; die beiden wilden Bogenschützen, die Pfeile schossen, glichen Yama und Antaka, dem Todesgott.
6.99.28
सततं विविधैर्बाणैर्बभूव गगनं तदा।
घनैरिवातपापाये विद्युन्मालासमाकुलैः ॥ ६.९९.२८ ॥
Da war der Himmel unablässig voller Pfeile vielerlei Art, wie Wolken, die am Ende der Sommerhitze von Blitzgirlanden durchzogen sind.
6.99.29
गवाक्षितमिवाकाशं बभूव शरवृष्टिभिः।
महावेगैः सुतीक्ष्णाग्रैर्गृध्रपत्रैः सुवाजितैः ॥ ६.९९.२९ ॥
Der Himmel wurde durch die Pfeilschauer wie von Löchern durchgittert, schnelle und kraftvolle Geschosse mit äußerst scharfen Spitzen, befiedert mit Geierfedern und wohl gefertigt.
6.99.30
शरान्धकारमाकाशं चक्रतुः परमं तदा।
गतेऽस्तं तपने चापि महामेघाविवोत्थितौ ॥ ६.९९.३० ॥
Da machten die beiden den Himmel zu einer höchsten Finsternis aus Pfeilen, wie zwei große Wolken, die nach dem Untergang der Sonne aufsteigen.
6.99.31
तयोरभून्महायुद्धमन्योन्यवधकांक्षिणोः।
अनासाद्यमचिन्त्यं च वृत्रवासवयोरिव ॥ ६.९९.३१ ॥
Zwischen den beiden, die einander den Tod wünschten, entbrannte ein gewaltiger Kampf, unnahbar und unvorstellbar, wie der zwischen Vṛtra und Vāsava (Indra).
6.99.32
उभौ हि परमेष्वासावुभौ युद्धविशारदौ।
उभावस्त्रविदां मुख्यावुभौ युद्धे विचेरतुः ॥ ६.९९.३२ ॥
Beide waren vollendete Bogenschützen, beide im Kampf erfahren, beide die ersten unter den Kennern der Waffen; beide bewegten sich im Gefecht.
6.99.33
उभौ हि येन व्रजतस्तेन तेन शरोर्मयः।
ऊर्मयो वायुना विद्धा जग्मुः सागरयोरिव ॥ ६.९९.३३ ॥
Wohin immer sich die beiden bewegten, dort erhoben sich Wellen von Pfeilen; vom Wind getroffen stürmten sie dahin wie die Wogen zweier Meere.
6.99.34
ततः संसक्तहस्तस्तु रावणो लोकरावणः।
नाराचमालां रामस्य ललाटे प्रत्यमुञ्चत ॥ ६.९९.३४ ॥
Da ließ Rāvaṇa, der Schrecken der Welten, den Pfeil bereit in der Hand, eine Girlande eiserner Pfeile gegen Rāmas Stirn los.
6.99.35
रौद्रचापप्रयुक्तां तां नीलोत्पलदलप्रभाम्।
शिरसाधारयद् रामो न व्यथामभ्यपद्यत ॥ ६.९९.३५ ॥
Diese Girlande, vom grimmigen Bogen geschossen, mit dem Glanz blauer Lotusblätter, trug Rāma auf dem Haupt und empfand keinen Schmerz.
6.99.36
अथ मन्त्रानपि जपन् रौद्रमस्त्रमुदीरयन्।
शरान् भूयः समादाय रामः क्रोधसमन्वितः ॥ ६.९९.३६ ॥
Da rezitierte Rāma die Mantras, rief die schreckliche Waffe an und, von Zorn erfüllt, nahm er die Pfeile wieder auf.
6.99.37
मुमोच च महातेजाश्चापमायम्य वीर्यवान्।
तान् शरान् राक्षसेन्द्राय चिक्षेपाच्छिन्नसायकः ॥ ६.९९.३७ ॥
Der an Glanz und Kraft Große spannte seinen Bogen, ließ jene Pfeile los und schoss unversehrte Geschosse auf den Herrn der Rākṣasas.
6.99.38
ते महामेघसंकाशे कवचे पतिताः शराः।
अवध्ये राक्षसेन्द्रस्य न व्यथां जनयंस्तदा ॥ ६.९९.३८ ॥
Jene Pfeile, auf den Panzer gefallen, der einer großen Wolke glich, bereiteten dem unverwundbaren Herrn der Rākṣasas damals keinen Schmerz.
6.99.39
पुनरेवाथ तं रामो रथस्थं राक्षसाधिपम्।
ललाटे परमास्त्रेण सर्वास्त्रकुशलोऽभिनत् ॥ ६.९९.३९ ॥
Dann traf Rāma, geschickt in allen Waffen, den auf seinem Wagen stehenden Herrn der Rākṣasas mit der höchsten Waffe auf die Stirn.
6.99.40
ते भित्त्वा बाणरूपाणि पञ्चशीर्षा इवोरगाः।
श्वसन्तो विविशुर्भूमिं रावणप्रतिकूलिताः ॥ ६.९९.४० ॥
Jene Geschosse in Schlangengestalt, zischend wie fünfköpfige Nattern, von Rāvaṇa abgewehrt, durchbohrten und drangen in die Erde ein.
6.99.41
निहत्य राघवस्यास्त्रं रावणः क्रोधमूर्च्छितः।
आसुरं सुमहाघोरमस्त्रं प्रादुश्चकार सः ॥ ६.९९.४१ ॥
Nachdem Rāvaṇa die Waffe Rāghavas vernichtet hatte, ließ er, von Zorn betäubt, eine dämonische Waffe von schrecklicher Gewalt erscheinen.
6.99.42
सिंहव्याघ्रमुखांश्चापि कङ्ककोकमुखानपि।
गृध्रश्येनमुखांश्चापि शृगालवदनांस्तथा ॥ ६.९९.४२ ॥
Es erschienen Wesen mit Gesichtern von Löwen und Tigern, Gesichtern von Reihern und Kōka-Vögeln, Gesichtern von Geiern und Habichten, und ebenso mit Schakalsgesichtern.
6.99.43
ईहामृगमुखांश्चापि व्यादितास्यान् भयावहान्।
पञ्चास्याँल्लेलिहानांश्च ससर्ज निशितान् शरान् ॥ ६.९९.४३ ॥
Er schoss auch scharfe Pfeile ab, mit Wolfsgesichtern, schreckenerregend mit aufgerissenen Mäulern, fünfgesichtig und sich die Lippen leckend.
6.99.44
शरान् खरमुखांश्चान्यान् वराहमुखसंश्रितान्।
श्वानकुक्कुटवक्त्रांश्च मकराशीविषाननान् ॥ ६.९९.४४ ॥
Er schoss auch weitere Pfeile ab, mit Eselsgesichtern, mit Eberköpfen, mit Hunde- und Hahnengesichtern sowie mit Krokodil- und Schlangenmäulern.
6.99.45
एतांश्चान्यांश्च मायाभिः ससर्ज निशिताञ्छरान्।
रामं प्रति महातेजाः क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ॥ ६.९९.४५ ॥
Mit Trugkräften schoss der an Glanz Große diese und andere scharfe Pfeile gegen Rāma ab, zischend wie eine erzürnte Schlange.
6.99.46
आसुरेण समाविष्टः सोऽस्त्रेण रघुपुङ्गवः।
ससर्जास्त्रं महोत्साहं पावकं पावकोपमः ॥ ६.९९.४६ ॥
Obwohl vom dämonischen Geschoss überwältigt, schleuderte jener Beste der Raghu, dem Feuer gleich, mit großem Eifer die Feuerwaffe.
6.99.47
अग्निदीप्तमुखान् बाणांस्तत्र सूर्यमुखानपि।
चन्द्रार्धचन्द्रवक्त्रांश्च धूमकेतुमुखानपि।
ग्रहनक्षत्रवर्णांश्च महोल्कामुखसंस्थितान् ॥ ६.९९.४७ ॥
Dort schoss er Pfeile mit feurig leuchtenden Gesichtern ab, sonnengesichtige, mond- und halbmondgesichtige, kometengesichtige, in den Farben der Planeten und Sterne, und auf großen Meteorgesichtern ruhende.
6.99.48
विद्युज्जिह्वोपमांश्चापि ससर्ज विविधाञ्छरान्।
ते रावणशरा घोरा राघवास्त्रसमाहताः ॥ ६.९९.४८ ॥
Auch schoss er verschiedenartige Pfeile ab, gleich Blitzzungen. Doch jene schrecklichen Pfeile Rāvaṇas wurden von den Waffen Rāghavas niedergeschlagen.
6.99.49
विलयं जग्मुराकाशे जघ्नुश्चैव सहस्रशः।
तदस्त्रं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ६.९९.४९ ॥
Sie verschwanden am Himmel und schlugen doch zu Tausenden. Als sie jene Waffe von Rāma vernichtet sahen, dessen Taten mühelos sind,
6.99.50
हृष्टा नेदुस्ततः सर्वे कपयः कामरूपिणः।
सुग्रीवाभिमुखा वीराः सम्परिक्षिप्य राघवम् ॥ ६.९९.५० ॥
Da brüllten alle erfreuten Affen, die ihre Gestalt nach Belieben wandeln können, die Helden vor Sugrīva, und umzingelten Rāghava vollständig.
6.99.51
ततस्तदस्त्रं विनिहत्य राघवः
प्रसह्य तद् रावणबाहुनिःसृतम्।
मुदान्वितो दाशरथिर्महात्मा
विनेदुरुच्चैर्मुदिताः कपीश्वराः ॥ ६.९९.५१ ॥
Da vernichtete Rāghava jene Waffe, die aus Rāvaṇas Arm geschleudert worden war, mit Gewalt vollständig. Der großherzige Sohn Daśarathas, von Freude erfüllt, und die erfreuten Herren der Affen brüllten laut.