வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.99.1
महोदरमहापार्श्वौ हतौ दृष्ट्वा स रावणः।
तस्मिंश्च निहते वीरे विरूपाक्षे महाबले ॥ ६.९९.१ ॥
மஹோதரனும் மஹாபார்ஶ்வனும் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, அந்த வீரன் விரூபாக்ஷனும் கொல்லப்பட்டபோது, மஹாபலனான ராவணன்...
6.99.2
आविवेश महान् क्रोधो रावणं तु महामृधे।
सूतं संचोदयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ६.९९.२ ॥
மஹாயுத்தத்தில் ராவணனுக்குள் பெரும் கோபம் புகுந்தது. அவன் சாரதியைத் தூண்டி இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
6.99.3
निहतानाममात्यानां रुद्धस्य नगरस्य च।
दुःखमेवापनेष्यामि हत्वा तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.९९.३ ॥
கொல்லப்பட்ட அமைச்சர்களின் துயரத்தையும், முற்றுகையிடப்பட்ட நகரின் துயரத்தையும், அந்த ராம லக்ஷ்மணர்களைக் கொன்று நான் நீக்குவேன்.
6.99.4
रामवृक्षं रणे हन्मि सीतापुष्पफलप्रदम्।
प्रशाखा यस्य सुग्रीवो जाम्बवान् कुमुदो नलः ॥ ६.९९.४ ॥
போரில் ராம-மரத்தை வெட்டுவேன். அதில் சீதை என்ற பூவும் பழமும் உள்ளன; அதன் கிளைகள் சுக்ரீவன், ஜாம்பவான், குமுதன், நளன்.
6.99.5
द्विविदश्चैव मैन्दश्च अङ्गदो गन्धमादनः।
हनूमांश्च सुषेणश्च सर्वे च हरियूथपाः ॥ ६.९९.५ ॥
த்விவிதனும் மைந்தனும், அங்கதனும் கந்தமாதனனும், ஹனுமானும் சுஷேணனும், அனைத்து வானரத் தலைவர்களும்.
6.99.6
स दिशो दश घोषेण रथस्यातिरथो महान्।
नादयन् प्रययौ तूर्णं राघवं चाभ्यधावत ॥ ६.९९.६ ॥
அந்த மஹாரதன், தேரின் ஒலியால் பத்து திசைகளையும் முழங்கச் செய்தபடி விரைந்து சென்று ராகவனை நோக்கி ஓடினான்.
6.99.7
पूरिता तेन शब्देन सनदीगिरिकानना।
संचचाल मही सर्वा त्रस्तसिंहमृगद्विजा ॥ ६.९९.७ ॥
அந்த ஒலியால் ஆறுகளும் மலைகளும் காடுகளும் நிரம்ப, சிங்கங்களும் மான்களும் பறவைகளும் அஞ்ச, முழு பூமியும் நடுங்கியது.
6.99.8
तामसं सुमहाघोरं चकारास्त्रं सुदारुणम्।
निर्ददाह कपीन् सर्वांस्ते प्रपेतुः समन्ततः ॥ ६.९९.८ ॥
அவன் மிகக் கொடிய, பயங்கரமான தாமஸ அஸ்திரத்தை ஏவினான்; அது எல்லா குரங்குகளையும் எரித்தது, அவர்கள் நாற்புறமும் வீழ்ந்தனர்.
6.99.9
उत्पपात रजो भूमौ तैर्भग्नैः सम्प्रधावितैः।
नहि तत् सहितुं शेकुर्ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम् ॥ ६.९९.९ ॥
சிதறி ஓடிய அவர்களால் பூமியிலிருந்து தூசி எழுந்தது; பிரம்மனே படைத்த அந்தத் தூசியை அவர்களால் தாங்க முடியவில்லை.
6.99.10
तान्यनीकान्यनेकानि रावणस्य शरोत्तमैः।
दृष्ट्वा भग्नानि शतशो राघवः पर्यवस्थितः ॥ ६.९९.१० ॥
ராவணனின் அந்தப் பல படைகள் சிறந்த அம்புகளால் நூற்றுக்கணக்கில் உடைந்து சிதறுவதைக் கண்ட ராகவன் உறுதியாக நின்றான்.
6.99.11
ततो राक्षसशार्दूलो विद्राव्य हरिवाहिनीम्।
स ददर्श ततो रामं तिष्ठन्तमपराजितम् ॥ ६.९९.११ ॥
பின்னர் அரக்கர்களில் புலியான அவன் குரங்குப் படையை விரட்டி, அங்கே வெல்லப்படாத ராமன் நிற்பதைக் கண்டான்.
6.99.12
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विष्णुना वासवं यथा।
आलिखन्तमिवाकाशमवष्टभ्य महद् धनुः ॥ ६.९९.१२ ॥
சகோதரன் லக்ஷ்மணனுடன், விஷ்ணு இந்திரனுடன் இருப்பதுபோல், பெரிய வில்லைப் பற்றி வானத்தையே வரைவதுபோல் நின்றான்.
6.99.13
पद्मपत्रविशालाक्षं दीर्घबाहुमरिंदमम्।
ततो रामो महातेजाः सौमित्रिसहितो बली ॥ ६.९९.१३ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற விசாலமான கண்களும், நீண்ட புஜங்களும், எதிரிகளை அடக்குபவருமான, மகா தேஜஸ்வியும் பலவானுமான ராமன் அப்போது சௌமித்திரியுடன் இருந்தான்.
6.99.14
वानरांश्च रणे भग्नानापतन्तं च रावणम्।
समीक्ष्य राघवो हृष्टो मध्ये जग्राह कार्मुकम् ॥ ६.९९.१४ ॥
போரில் வானரர்கள் சிதறி ஓடுவதையும், ராவணன் முன்னேறி வருவதையும் கண்ட ராகவன் மகிழ்ச்சியடைந்து, நடுவில் வில்லைப் பற்றிக்கொண்டான்.
6.99.15
विस्फारयितुमारेभे ततः स धनुरुत्तमम्।
महावेगं महानादं निर्भिन्दन्निव मेदिनीम् ॥ ६.९९.१५ ॥
பின்னர் அவர் அந்த உயர்ந்த வில்லை வலுவாக இழுக்கத் தொடங்கினார்; அதன் வேகமும் முழக்கமும் பெரியவை, பூமியையே பிளப்பது போல இருந்தது.
6.99.16
रावणस्य च बाणौघै रामविस्फारितेन च।
शब्देन राक्षसास्तेन पेतुश्च शतशस्तदा ॥ ६.९९.१६ ॥
ராவணனின் அம்பு மழையாலும், ராமன் வில்லை இழுத்த ஒலியாலும் அப்போது நூற்றுக்கணக்கான அரக்கர்கள் வீழ்ந்தனர்.
6.99.17
तयोः शरपथं प्राप्य रावणो राजपुत्रयोः।
स बभौ च यथा राहुः समीपे शशिसूर्ययोः ॥ ६.९९.१७ ॥
அந்த இரு இளவரசர்களின் அம்புப் பாதையை அடைந்த ராவணன், சந்திரனும் சூரியனும் அருகில் இருக்கும்போது ராகு விளங்குவது போல் ஒளிர்ந்தான்.
6.99.18
तमिच्छन् प्रथमं योद्धुं लक्ष्मणो निशितैः शरैः।
मुमोच धनुरायम्य शरानग्निशिखोपमान् ॥ ६.९९.१८ ॥
அவனுடன் முதலில் போர்புரிய விரும்பிய லக்ஷ்மணன், வில்லை வளைத்து நெருப்புச் சுடர்போன்ற கூர்மையான அம்புகளை ஏவினான்.
6.99.19
तान् मुक्तमात्रानाकाशे लक्ष्मणेन धनुष्मता।
बाणान् बाणैर्महातेजा रावणः प्रत्यवारयत् ॥ ६.९९.१९ ॥
வில்லேந்திய லக்ஷ்மணன் ஆகாயத்தில் விடுத்த அந்த அம்புகளை, மகாதேஜஸ்வியான ராவணன் தன் அம்புகளாலேயே தடுத்தான்.
6.99.20
एकमेकेन बाणेन त्रिभिस्त्रीन् दशभिर्दश।
लक्ष्मणस्य प्रचिच्छेद दर्शयन् पाणिलाघवम् ॥ ६.९९.२० ॥
ஒவ்வொரு அம்பாலும், மூன்றால் மூன்றையும் பத்தால் பத்தையும் அவன் லக்ஷ்மணனின் அம்புகளைத் துண்டித்து, தன் கைவேகத்தைக் காட்டினான்.
6.99.21
अभ्यतिक्रम्य सौमित्रिं रावणः समितिंजयः।
आससाद रणे रामं स्थितं शैलमिवापरम् ॥ ६.९९.२१ ॥
லக்ஷ்மணனைக் கடந்து சென்ற, போரில் வெற்றி பெற்ற ராவணன், போர்க்களத்தில் மற்றொரு மலையைப் போல நின்றிருந்த ராமனை அடைந்தான்.
6.99.22
स राघवं समासाद्य क्रोधसंरक्तलोचनः।
व्यसृजच्छरवर्षाणि रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ६.९९.२२ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் ராக்ஷஸேஸ்வரனான ராவணன் ராகவனை அடைந்து அம்புமழையைப் பொழிந்தான்.
6.99.23
शरधारास्ततो रामो रावणस्य धनुश्च्युताः।
दृष्ट्वैवापतिताः शीघ्रं भल्लाञ्जग्राह सत्वरम् ॥ ६.९९.२३ ॥
அப்போது ராமன், ராவணனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புத்தாரைகள் விரைந்து வருவதைக் கண்டு, உடனே பல்ல அம்புகளைப் பற்றிக்கொண்டான்.
6.99.24
ताञ्छरौघांस्ततो भल्लैस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद राघवः।
दीप्यमानान् महाघोराञ्छरानाशीविषोपमान् ॥ ६.९९.२४ ॥
பின்னர் ராகவன், கூரிய பல்ல அம்புகளால் அந்த அம்புப்பெருக்கை வெட்டினான்; அவை ஒளிவீசியவையாய், மிகக் கொடியவையாய், விஷப் பாம்புகளைப் போல இருந்தன.
6.99.25
राघवो रावणं तूर्णं रावणो राघवं तथा।
अन्योन्यं विविधैस्तीक्ष्णैः शरवर्षैर्ववर्षतुः ॥ ६.९९.२५ ॥
ராகவன் விரைவாக ராவணனையும், ராவணனும் அதுபோல் ராகவனையும், ஒருவர் மீது ஒருவர் பலவிதமான கூரிய அம்பு மழைகளைப் பொழிந்தனர்.
6.99.26
चेरतुश्च चिरं चित्रं मण्डलं सव्यदक्षिणम्।
बाणवेगात् समुत्क्षिप्तावन्योन्यमपराजितौ ॥ ६.९९.२६ ॥
அவ்விருவரும் நீண்ட நேரம் வியப்பூட்டும் வகையில் இடவலமாக வட்டமிட்டுச் சுழன்றனர்; அம்புகளின் வேகத்தால் எறியப்பட்டு, ஒருவரையொருவர் வெல்ல முடியாத அவர்கள்.
6.99.27
तयोर्भूतानि वित्रेसुर्युगपत् सम्प्रयुध्यतोः।
रौद्रयोः सायकमुचोर्यमान्तकनिकाशयोः ॥ ६.९९.२७ ॥
ஒரே சமயத்தில் போரிட்ட அவ்விருவரையும் கண்டு உயிரினங்கள் அஞ்சின; அம்புகளை ஏவிய அந்த கொடியவர்கள் யமனையும் அந்தகனையும் போன்றிருந்தனர்.
6.99.28
सततं विविधैर्बाणैर्बभूव गगनं तदा।
घनैरिवातपापाये विद्युन्मालासमाकुलैः ॥ ६.९९.२८ ॥
அப்போது ஆகாயம் இடைவிடாது பலவகை அம்புகளால் நிறைந்தது; கோடை முடிந்த காலத்தில் மின்னல் மாலைகளால் நிறைந்த மேகங்களைப் போல.
6.99.29
गवाक्षितमिवाकाशं बभूव शरवृष्टिभिः।
महावेगैः सुतीक्ष्णाग्रैर्गृध्रपत्रैः सुवाजितैः ॥ ६.९९.२९ ॥
அம்பு மழையால் ஆகாயம் சாளரம்போல் துளைகள் நிறைந்ததாகியது; வேகமுள்ள, மிகக் கூரிய முனைகளும் கழுகு இறகுகளும் கொண்ட, நன்கு அமைக்கப்பட்ட அம்புகளால்.
6.99.30
शरान्धकारमाकाशं चक्रतुः परमं तदा।
गतेऽस्तं तपने चापि महामेघाविवोत्थितौ ॥ ६.९९.३० ॥
அப்போது அவ்விருவரும் ஆகாயத்தை அம்புகளின் பெரும் இருளால் நிரப்பினர்; சூரியன் அஸ்தமித்த பின் எழுந்த இரு பெரும் மேகங்களைப் போல.
6.99.31
तयोरभून्महायुद्धमन्योन्यवधकांक्षिणोः।
अनासाद्यमचिन्त्यं च वृत्रवासवयोरिव ॥ ६.९९.३१ ॥
ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பிய அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே ஒரு பெரும் போர் மூண்டது; அது வ்ருத்ரனுக்கும் வாசவனுக்கும் இடையிலான போர் போல அளவிட முடியாததும் ஒப்பற்றதுமாக இருந்தது.
6.99.32
उभौ हि परमेष्वासावुभौ युद्धविशारदौ।
उभावस्त्रविदां मुख्यावुभौ युद्धे विचेरतुः ॥ ६.९९.३२ ॥
இருவரும் சிறந்த வில்லாளிகள்; இருவரும் போரில் திறமையுடையவர்கள்; இருவரும் அஸ்திரங்களை அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவர்கள்; இருவரும் போரில் சுற்றித் திரிந்தனர்.
6.99.33
उभौ हि येन व्रजतस्तेन तेन शरोर्मयः।
ऊर्मयो वायुना विद्धा जग्मुः सागरयोरिव ॥ ६.९९.३३ ॥
இருவரும் எந்தத் திசையில் நகர்ந்தனரோ அங்கெல்லாம் அம்புகளின் அலைகள் எழுந்தன; காற்றால் அடிக்கப்பட்ட இரண்டு கடல்களின் அலைகள் போல அவை பாய்ந்தன.
6.99.34
ततः संसक्तहस्तस्तु रावणो लोकरावणः।
नाराचमालां रामस्य ललाटे प्रत्यमुञ्चत ॥ ६.९९.३४ ॥
பின்னர் உலகையே நடுங்கச் செய்யும் ராவணன், கையில் அம்பைப் பொருத்தி, ராமனின் நெற்றியில் இரும்பு அம்புகளின் மாலையை எய்தான்.
6.99.35
रौद्रचापप्रयुक्तां तां नीलोत्पलदलप्रभाम्।
शिरसाधारयद् रामो न व्यथामभ्यपद्यत ॥ ६.९९.३५ ॥
கொடிய வில்லிலிருந்து எய்யப்பட்ட, நீல தாமரை இதழ்களின் ஒளி கொண்ட அந்த மாலையை ராமன் தலையால் ஏற்றான்; அவனுக்கு வேதனை உண்டாகவில்லை.
6.99.36
अथ मन्त्रानपि जपन् रौद्रमस्त्रमुदीरयन्।
शरान् भूयः समादाय रामः क्रोधसमन्वितः ॥ ६.९९.३६ ॥
பின்னர் ராமன் மந்திரங்களை ஜபித்துக்கொண்டே கொடிய அஸ்திரத்தை ஏவி, கோபம் நிறைந்தவனாக மீண்டும் அம்புகளை எடுத்தான்.
6.99.37
मुमोच च महातेजाश्चापमायम्य वीर्यवान्।
तान् शरान् राक्षसेन्द्राय चिक्षेपाच्छिन्नसायकः ॥ ६.९९.३७ ॥
மகாதேஜஸ்வியும் வீரியவானுமான ராமன் வில்லை வளைத்து அந்த அம்புகளை விடுத்தார்; அழியாத அம்புகளை அரக்கர் தலைவன் மேல் எய்தார்.
6.99.38
ते महामेघसंकाशे कवचे पतिताः शराः।
अवध्ये राक्षसेन्द्रस्य न व्यथां जनयंस्तदा ॥ ६.९९.३८ ॥
பெருமேகம் போன்ற கவசத்தின் மேல் விழுந்த அந்த அம்புகள், அழிக்கமுடியாத அரக்கர் தலைவனுக்கு அப்போது துன்பம் தரவில்லை.
6.99.39
पुनरेवाथ तं रामो रथस्थं राक्षसाधिपम्।
ललाटे परमास्त्रेण सर्वास्त्रकुशलोऽभिनत् ॥ ६.९९.३९ ॥
பின்னர் எல்லா அஸ்திரங்களிலும் வல்லவரான ராமர், தேரில் நின்ற அந்த அரக்கர் தலைவனின் நெற்றியில் உயர்ந்த அஸ்திரத்தால் தாக்கினார்.
6.99.40
ते भित्त्वा बाणरूपाणि पञ्चशीर्षा इवोरगाः।
श्वसन्तो विविशुर्भूमिं रावणप्रतिकूलिताः ॥ ६.९९.४० ॥
அம்பு வடிவிலான அவை ஐந்து தலைப் பாம்புகளைப் போல் சீறி, ராவணனால் எதிர்க்கப்பட்டு, அவனைத் துளைத்துக் கொண்டு பூமியில் புகுந்தன.
6.99.41
निहत्य राघवस्यास्त्रं रावणः क्रोधमूर्च्छितः।
आसुरं सुमहाघोरमस्त्रं प्रादुश्चकार सः ॥ ६.९९.४१ ॥
ராகவனின் அஸ்திரத்தை அழித்த பின், கோபத்தால் மயங்கிய ராவணன் மிக பயங்கரமான அசுர அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.
6.99.42
सिंहव्याघ्रमुखांश्चापि कङ्ककोकमुखानपि।
गृध्रश्येनमुखांश्चापि शृगालवदनांस्तथा ॥ ६.९९.४२ ॥
சிங்கம், புலி முகம் கொண்டவை, கொக்கு, சக்ரவாகம் முகம் கொண்டவை, கழுகு, பருந்து முகம் கொண்டவை, நரி முகம் கொண்டவை அவனால் தோற்றுவிக்கப்பட்டன.
6.99.43
ईहामृगमुखांश्चापि व्यादितास्यान् भयावहान्।
पञ्चास्याँल्लेलिहानांश्च ससर्ज निशितान् शरान् ॥ ६.९९.४३ ॥
ஓநாய் முகம் கொண்டவையும், வாய் பிளந்து பயமூட்டுபவையும், ஐந்து முகம் கொண்டவையும், நாக்கால் நக்கும் கூர்மையான அம்புகளையும் அவன் ஏவினான்।
6.99.44
शरान् खरमुखांश्चान्यान् वराहमुखसंश्रितान्।
श्वानकुक्कुटवक्त्रांश्च मकराशीविषाननान् ॥ ६.९९.४४ ॥
கழுதை முகம், பன்றி முகம் கொண்ட மற்றவையும், நாய் மற்றும் சேவல் முகம் கொண்டவையும், முதலை மற்றும் பாம்பு வாய் கொண்டவையுமான அம்புகளையும் அவன் ஏவினான்।
6.99.45
एतांश्चान्यांश्च मायाभिः ससर्ज निशिताञ्छरान्।
रामं प्रति महातेजाः क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ॥ ६.९९.४५ ॥
இவற்றையும் மற்றவற்றையும் மாயையால் அந்த மகா தேஜஸ்வி ராமனை நோக்கி கூர்மையான அம்புகளாக ஏவினான்; சினத்துடன் பாம்பைப் போல சீறியவாறு।
6.99.46
आसुरेण समाविष्टः सोऽस्त्रेण रघुपुङ्गवः।
ससर्जास्त्रं महोत्साहं पावकं पावकोपमः ॥ ६.९९.४६ ॥
அசுர அஸ்திரத்தால் பற்றப்பட்டவனை, நெருப்புக்கு ஒப்பான அந்த ரகுபுங்கவன் பெரும் உற்சாகத்துடன் பாவக அஸ்திரத்தை ஏவினான்.
6.99.47
अग्निदीप्तमुखान् बाणांस्तत्र सूर्यमुखानपि।
चन्द्रार्धचन्द्रवक्त्रांश्च धूमकेतुमुखानपि।
ग्रहनक्षत्रवर्णांश्च महोल्कामुखसंस्थितान् ॥ ६.९९.४७ ॥
அங்கே நெருப்பைப் போல ஒளிரும் முகம் கொண்ட அம்புகள், சூரிய முகம் கொண்டவை, சந்திரன் மற்றும் அரைச்சந்திர முகம் கொண்டவை, வால்நட்சத்திர முகம் கொண்டவை, கோள் மற்றும் நட்சத்திர நிறம் கொண்டவை, பெரும் எரிகற்களின் முகத்தில் நிலைத்தவையுமான அம்புகளை ஏவினான்.
6.99.48
विद्युज्जिह्वोपमांश्चापि ससर्ज विविधाञ्छरान्।
ते रावणशरा घोरा राघवास्त्रसमाहताः ॥ ६.९९.४८ ॥
மின்னல் நாக்குகள் போன்றவையும் பல வகை அம்புகளை அவன் ஏவினான்; அந்த ராவணனின் கொடிய அம்புகள் ராகவனின் அஸ்திரங்களால் தாக்கப்பட்டன.
6.99.49
विलयं जग्मुराकाशे जघ्नुश्चैव सहस्रशः।
तदस्त्रं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ६.९९.४९ ॥
ஆகாயத்தில் அவை அனைத்தும் மறைந்தன; ஆயிரக்கணக்கில் அவை தாக்கின. அக்லிஷ்டகர்மாவான ராமனால் அந்த அஸ்திரம் அழிக்கப்படுவதைக் கண்டு (அவை மறைந்தன).
6.99.50
हृष्टा नेदुस्ततः सर्वे कपयः कामरूपिणः।
सुग्रीवाभिमुखा वीराः सम्परिक्षिप्य राघवम् ॥ ६.९९.५० ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியடைந்த அனைத்து காமரூபி குரங்குகளும், சுக்ரீவனை முன்னிட்டு நின்ற வீரர்களும், ராகவனை சுற்றி வளைத்து முழங்கினர்.
6.99.51
ततस्तदस्त्रं विनिहत्य राघवः
प्रसह्य तद् रावणबाहुनिःसृतम्।
मुदान्वितो दाशरथिर्महात्मा
विनेदुरुच्चैर्मुदिताः कपीश्वराः ॥ ६.९९.५१ ॥
பின்னர் ராவணனின் கரத்திலிருந்து ஏவப்பட்ட அந்த அஸ்திரத்தை ராகவன் வலுவாக முழுவதுமாக அழித்தார். மகிழ்ச்சி நிறைந்த மகாத்மா தாசரதி (ராமன்) மகிழ, மகிழ்ந்த கபீஸ்வரர்கள் உரக்க முழங்கினர்.