Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.84.1
तथोक्तवति रामे तु भरते च महात्मनि ।
लक्ष्मणो ऽथ शुभं वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.८४.१ ॥
Quando Rāma e o magnânimo Bharata assim falaram, Lakṣmaṇa dirigiu ao deleite dos Raghus estas palavras auspiciosas.
7.84.2
अश्वमेधो महायज्ञः पावनः सर्वपाप्मनाम् ।
पावनस्तव दुर्धर्षो रोचतां रघुनन्दन ॥ ७.८४.२ ॥
O grande sacrifício do cavalo purifica de todos os pecados. É purificador e inabalável também para ti, ó deleite dos Raghus; que te agrade.
7.84.3
श्रूयते हि पुरावृत्तं वासवे सुमहात्मनि ।
ब्रह्महत्यावृतः शक्रो हयमेधेन पावितः ॥ ७.८४.३ ॥
Conta-se uma antiga história do magnânimo Vāsava (Indra): Śakra, envolto no pecado de matar um brâmane, foi purificado pelo sacrifício do cavalo.
7.84.4
पुरा किल महाबाहो देवासुरसमागमे ।
वृत्रो नाम महानासीद्दैतेयो लोकसम्मतः ॥ ७.८४.४ ॥
Há muito tempo, ó de braços poderosos, no encontro de deuses e asuras, houve um grande daitya chamado Vṛtra, estimado pelos mundos.
7.84.5
विस्तीर्णो योजनशतमुच्छ्रितस्त्रिगुणं ततः ।
अनुरागेण लोकांस्त्रीन्स्नेहात्पश्यति सर्वतः ॥ ७.८४.५ ॥
Tinha cem yojanas de largura e três vezes mais altura; com afeto, olhava os três mundos por todos os lados.
7.84.6
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च बुद्ध्या च परिनिष्ठितः ।
शशास पृथिवीं स्फीतां धर्मेण सुसमाहितः ॥ ७.८४.६ ॥
Conhecedor do dharma e grato, firmemente estabelecido na sabedoria e bem recolhido no dharma, governava a terra próspera.
7.84.7
तस्मिन्प्रशासति तदा सर्वकामदुघा मही ।
रसवन्ति प्रभूनानि मूलानि च फलानि च ॥ ७.८४.७ ॥
Enquanto ele governava, a terra era uma vaca que concedia todos os desejos, e raízes e frutos saborosos cresciam em abundância.
7.84.8
अकृष्टपच्या पृथिवी सुसम्पन्ना महात्मनः ।
स राज्यं तादृशं भुङ्क्ते स्फीतमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.८४.८ ॥
Sob o magnânimo, a terra produzia sem ser arada, e era ricamente próspera. Ele desfrutava de um reino assim, florescente e maravilhoso de contemplar.
7.84.9
तस्य बुद्धिः समुप्तन्ना तपः कुर्यामनुत्तमम् ।
तपो हि परमं श्रेयः सम्मोहमितरत्सुखम् ॥ ७.८४.९ ॥
Sua mente resolveu: «Praticarei a austeridade suprema, pois a austeridade é o bem supremo, e qualquer outra felicidade é ilusão».
7.84.10
स निक्षिप्य सुतं ज्येष्ठं पौरेषु मधुरेश्वरम् ।
तप उग्रं समातिष्ठत्तापयन्सर्वदेवताः ॥ ७.८४.१० ॥
Confiando seu filho mais velho, senhor de Madhurā, aos cidadãos, empreendeu uma austeridade feroz que queimou todos os deuses.
7.84.11
तपस्तप्यति वृत्रे तु वासवः परमार्तवत् ।
विष्णुं समुपसङ्क्रम्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.८४.११ ॥
Como Vṛtra praticava austeridade, Vāsava (Indra) ficou muito aflito; aproximou-se de Viṣṇu e disse estas palavras.
7.84.12
तपस्यता महाबाहो लोकाः वृत्रेण निर्जिताः ।
बलवान्स हि धर्मात्मा नैनं शक्ष्यामि शासितुम् ॥ ७.८४.१२ ॥
Ó de braços poderosos, os mundos foram conquistados por Vṛtra, que pratica a austeridade. Ele é poderoso e de alma justa; não poderei subjugá-lo.
7.84.13
यद्यसौ तप आतिष्ठेद्भूय एवासुरेश्वर ।
यावल्लोका धरिष्यन्ति तावदस्य वशानुगाः ॥ ७.८४.१३ ॥
Ó senhor dos asuras, se ele novamente empreender austeridades, enquanto os mundos perdurarem, eles permanecerão sob o seu domínio.
7.84.14
तं चैनं परमोदारमुपेक्षसि महाबलम् ।
क्षणं हि न भवेद्वृत्रः क्रुद्धे त्वयि सुरेश्वर ॥ ७.८४.१४ ॥
E tu o desprezas, ele, sumamente generoso e de grande poder. Ó senhor dos deuses, se te irasses, Vṛtra não duraria um só instante.
7.84.15
यदा हि प्रीतिसंयोगं त्वया विष्णो समागतः ।
तदाप्रभृति लोकानां नाथत्वमुपलब्धवान् ॥ ७.८४.१५ ॥
Ó Viṣṇu, desde que te uniste a mim no vínculo da amizade, ele obteve o domínio sobre os mundos.
7.84.16
स त्वं प्रसादं लोकानां कुरुष्व सुसमाहितः ।
त्वत्कृतेन हि सर्वं स्याप्रशान्तमरुजं जगत् ॥ ७.८४.१६ ॥
Portanto, com a mente serena, concede tua graça aos mundos; somente por tua ação o mundo inteiro se tornaria tranquilo e livre de aflição.
7.84.17
इमे हि सर्वे विष्णो त्वां निरीक्षन्ते दिवौकसः ।
वृत्रघातेन महता तेषां साह्यं कुरुष्व ह ॥ ७.८४.१७ ॥
Ó Viṣṇu, todos estes habitantes do céu olham para ti. Presta-lhes auxílio na grande morte de Vṛtra.
7.84.18
त्वया हि नित्यशः साह्यं कृतमेषां महात्मनाम् ।
असह्यमिदमन्येषामगतीनां गतिर्भवान् ॥ ७.८४.१८ ॥
Sempre prestaste auxílio a estes magnânimos. Para os outros desamparados, isto é insuportável; tu és o seu refúgio.