ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.110.1
त॒तं मे॒ अप॒स्तदु॑ तायते॒ पुनः॒ स्वादि॑ष्ठा धी॒तिरु॒चथा॑य शस्यते ।
अ॒यं स॑मु॒द्र इ॒ह वि॒श्वदे॑व्यः॒ स्वाहा॑कृतस्य॒ समु॑ तृप्णुत ऋभवः ॥
ମୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି; ଏହି ଅତି ମଧୁର ଚିନ୍ତା ପୁନଃ ପାଠ ପାଇଁ ଗାଯାଉଛି। ଏଠାରେ ଥିବା ଏହି ସମୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର; ହେ ଋଭୁଗଣ, ସ୍ୱାହା କହି ଅର୍ପଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
1.110.2
आ॒भो॒गयं॒ प्र यदि॒च्छन्त॒ ऐत॒नापा॑काः॒ प्राञ्चो॒ मम॒ के चि॑दा॒पयः॑ ।
सौध॑न्वनासश्चरि॒तस्य॑ भू॒मनाग॑च्छत सवि॒तुर्दा॒शुषो॑ गृ॒हम् ॥
ସେମାନେ ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାନ୍ତର ଆଡ଼କୁ ଇଚ୍ଛାରେ ବାହାରିଲେ ବେଳେ, ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ମୋର କେତେକ ପାନକାରୀ ମଧ୍ୟ ସେପରି; ହେ ସୁଧନ୍ୱାର ପୁତ୍ରଗଣ, ଚଳନ୍ତି ଜଗତର ବିସ୍ତାର ଦେଇ ସବିତୃ ଦାତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସିଲ।
1.110.3
तत्स॑वि॒ता वो॑ऽमृत॒त्वमासु॑व॒दगो॑ह्यं॒ यच्छ्र॒वय॑न्त॒ ऐत॑न ।
त्यं चि॑च्चम॒समसु॑रस्य॒ भक्ष॑ण॒मेकं॒ सन्त॑मकृणुता॒ चतु॑र्वयम् ॥
ସବିତା ତୁମମାନଙ୍କୁ ଅମରତା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଯାହା ଅଗୋଚର ତାହା ଘୋଷଣା କରି ତୁମେ ଯାଉଥିଲ ବେଳେ। ଅସୁରର ପାନପାତ୍ର ଥିବା ସେହି ଏକ ପାତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଚାରି ଭାଗରେ କଲ।
1.110.4
वि॒ष्ट्वी शमी॑ तरणि॒त्वेन॑ वा॒घतो॒ मर्ता॑सः॒ सन्तो॑ अमृत॒त्वमा॑नशुः ।
सौ॒ध॒न्व॒ना ऋ॒भवः॒ सूर॑चक्षसः संवत्स॒रे सम॑पृच्यन्त धी॒तिभिः॑ ॥
ଶମୀ ବୃକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା, ପାର ହେବାର ଶକ୍ତିରେ, କଟାଯାଇ—ମର୍ତ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅମରତା ପାଇଲେ। ସୁଧନ୍ୱାର ପୁତ୍ର, ତୀକ୍ଷ୍ଣଦୃଷ୍ଟି ଋଭୁଗଣ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ର ମିଳିତ ହେଲେ।
1.110.5
क्षेत्र॑मिव॒ वि म॑मु॒स्तेज॑नेनँ॒ एकं॒ पात्र॑मृ॒भवो॒ जेह॑मानम् ।
उप॑स्तुता उप॒मं नाध॑माना॒ अम॑र्त्येषु॒ श्रव॑ इ॒च्छमा॑नाः ॥
ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ପରି, ସେମାନେ କୌଶଳରେ ସେହି ଏକ ଡିଆଁଉଥିବା ପାତ୍ରକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ମାପି ଗଢ଼ିଲେ। ପ୍ରଶଂସିତ ଋଭୁଗଣ, ଉପମାର ଯୋଗ୍ୟ, ଅମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକ।
1.110.6
आ म॑नी॒षाम॒न्तरि॑क्षस्य॒ नृभ्यः॑ स्रु॒चेव॑ घृ॒तं जु॑हवाम वि॒द्मना॑ ।
त॒र॒णि॒त्वा ये पि॒तुर॑स्य सश्चि॒र ऋ॒भवो॒ वाज॑मरुहन्दि॒वो रजः॑ ॥
ଅନ୍ତରିକ୍ଷର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, ସ୍ରୁକ ଦ୍ୱାରା ଘୃତ ଢାଳିବା ପରି, ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆମେ ଚିନ୍ତାରୂପୀ ଆହୁତି ଦେଉ। ପାର ହେବାର ଶକ୍ତିରେ ଏହି ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଲାଗି ରହିଥିବା ଋଭୁଗଣ ପୁରସ୍କାର ପାଇ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଉଠିଲେ।
1.110.7
ऋ॒भुर्न॒ इन्द्रः॒ शव॑सा॒ नवी॑यानृ॒भुर्वाजे॑भि॒र्वसु॑भि॒र्वसु॑र्द॒दिः ।
यु॒ष्माकं॑ देवा॒ अव॒साह॑नि प्रि॒येऽभि ति॑ष्ठेम पृत्सु॒तीरसु॑न्वताम् ॥
ଋଭୁ ପରି ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ବଳରେ ନୂତନ; ବାଜ ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଋଭୁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଦାତା। ହେ ଦେବଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଦିନରେ ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନରେ ସୋମ ନ ନିଷ୍କାଶନକାରୀମାନଙ୍କ ସେନାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା।
1.110.8
निश्चर्म॑ण ऋभवो॒ गाम॑पिंशत॒ सं व॒त्सेना॑सृजता मा॒तरं॒ पुनः॑ ।
सौध॑न्वनासः स्वप॒स्यया॑ नरो॒ जिव्री॒ युवा॑ना पि॒तरा॑कृणोतन ॥
ହେ ଋଭୁଗଣ, ଚର୍ମରୁ ଗାଈକୁ ତୁମେ ବାହାର କଲ; ବତ୍ସ ସହିତ ମାତାଙ୍କୁ ପୁଣି ସଂଯୁକ୍ତ କଲ। ହେ ସୌଧନ୍ୱନଗଣ, ସତ୍କର୍ମରେ ହେ ନରଗଣ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଯୁବକ ଉଭୟଙ୍କୁ ମାତାପିତା କଲ।
1.110.9
वाजे॑भिर्नो॒ वाज॑सातावविड्ढि ऋभु॒माँ इ॑न्द्र चि॒त्रमा द॑र्षि॒ राधः॑ ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ବାଜସାତିରେ ଆମକୁ ବଳ ଦିଅ; ଋଭୁଙ୍କ ସହ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ତାହାକୁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ।