Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.135

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

1.135.1

स्ती॒र्णं ब॒र्हिरुप॑ नो याहि वी॒तये॑ स॒हस्रे॑ण नि॒युता॑ नियुत्वते श॒तिनी॑भिर्नियुत्वते॒ तुभ्यं॒ हि पू॒र्वपी॑तये ।
दे॒वा दे॒वाय॑ येमि॒रे प्र ते॑ सु॒तासो॒ मधु॑मन्तो अस्थिर॒न्मदा॑य॒ क्रत्वे॑ अस्थिरन् ॥

ହେ ବାୟୁ, ବିଛାଯାଇଥିବା କୁଶ ଉପରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ହଜାର ରଥ ଓ ଶହେ ରଥସମୂହ ସହିତ ଆସ। ଦେବତାମାନେ ଦେବତା ପାଇଁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି; ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମରସ ପ୍ରଥମ ପାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ।

1.135.2

तुभ्या॒यं सोमः॒ परि॑पूतो॒ अद्रि॑भिः स्पा॒र्हा वसा॑नः॒ परि॒ कोश॑मर्षति शु॒क्रा वसा॑नो अर्षति॒ तवा॒यं भा॒ग आ॒युषु॑ ।
सोमो॑ दे॒वेषु॑ हूयते॒ वह॑ वायो नि॒युतो॑ याह्यस्म॒युर्जु॑षा॒णो या॑ह्यस्म॒युः ॥

ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ପଥର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରିୟ ବସ୍ତ୍ର ପରି କଳସ ଚାରିପାଖେ ବହେ; ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପରି ବହେ। ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ତୁମ ଅଂଶ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ଡାକି ହୁଏ। ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ଅଶ୍ୱଦଳ ଆଣ; ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆନନ୍ଦରେ ଆସ।

1.135.3

आ नो॑ नि॒युद्भिः॑ श॒तिनी॑भिरध्व॒रं स॑ह॒स्रिणी॑भि॒रुप॑ याहि वी॒तये॒ वायो॑ ह॒व्यानि॑ वी॒तये॒ तवा॒यं भा॒ग ऋ॒त्वियः॑ ।
सर॑श्मिः॒ सूर्ये॒ सचा॑ अध्व॒र्युभि॒र्भर॑माणा अयंसत॒ वायो॑ शु॒क्रा अ॑यंसत ॥

ଆମ ପାଖକୁ ଶହେ ଓ ହଜାର ଦଳ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ; ହେ ବାୟୁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ହବିଷ୍ୟ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମ ଏହି ଅଂଶ ଋତୁ ଅନୁସାରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ କିରଣ ଏକତ୍ର ଅଛି; ଅଧ୍ୱର୍ଯୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହନ କରି ଧରାଯାଇଛି। ହେ ବାୟୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧରାଯାଇଛି।

1.135.4

आ वां॒ रथो॑ नि॒युत्वा॑न्वक्ष॒दव॑से अ॒भि प्रयां॑सि॒ सुधि॑तानि वी॒तये॒ वायो॑ ह॒व्यानि॑ वी॒तये॒ पिब॑तं॒ मध्वो॒ अन्ध॑सः ।
पू॒र्व॒पेयं॒ हि वां॑ हि॒तं वाय॒वा च॒न्द्रेण॒ राध॒सा ग॑त॒मिन्द्र॑श्च॒ राध॒सा ग॑तम् ॥

ତୁମ ରଥ ଦଳ ସହିତ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସୁ; ସକାଳ ଆହୁତି ଦିଗେ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବସ୍ତୁ ସହିତ ଯାଉ। ହେ ବାୟୁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ହବିଷ୍ୟ ପାଖକୁ ଆସ; ମଧୁର ରସ ପାନ କର। ପ୍ରଥମ ପାନ ପାଇଁ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ହେ ବାୟୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ସହିତ ଆସ; ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଧନ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।

1.135.5

आ वां॒ धियो॑ ववृत्युरध्व॒राँ उपे॒ममिन्दुं॑ मर्मृजन्त वा॒जिन॑मा॒शुमत्यं॒ न वा॒जिनं॒ तेषां॑ पिबतमस्म॒यू ।
आ नो॑ गन्तमि॒होत्या इन्द्र॑वायू सु॒ताना॒मद्रि॑भिर्यु॒वं मदा॑य वाजदा यु॒वम् ॥

ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଖରେ ସ୍ତୁତି ଯଜ୍ଞ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଛି; ଏହି ସୋମ ବଳବାନ, ଦ୍ରୁତ ରେସ ଘୋଡାଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି। ସେଥିରୁ ପାନ କର, ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କରି; ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ। ପଥରରେ ନିଷ୍ପେଷିତ ସୋମ ପାଇଁ, ହେ ଦୁହେଁ, ଆନନ୍ଦ ଓ ବଳ ଦାତା ହୁଅ।

1.135.6

इ॒मे वां॒ सोमा॑ अ॒प्स्वा सु॒ता इ॒ह अ॑ध्व॒र्युभि॒र्भर॑माणा अयंसत॒ वायो॑ शु॒क्रा अ॑यंसत ए॒ते वा॑म॒भ्य॑सृक्षत ।
ति॒रः प॒वित्र॑मा॒शवः॑ युवा॒यवोऽति॒ रोमा॑ण्य॒व्यया॒ सोमा॑सो॒ अत्य॒व्यया॑ ॥

ପାଣିରେ ନିଷ୍ପେଷିତ ଏହି ସୋମ ସବୁ ଏଠାରେ ଆହୂତ ହୋଇଛି; ଅଧ୍ୱର୍ଯୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହନ କରି ଧରାଯାଇଛି। ହେ ବାୟୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧରାଯାଇଛି। ଏଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଢଳାଯାଇଛି। ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ଦ୍ରୁତ, ଆଗ୍ରହୀ ସୋମରସ; କେଶ ଚାରିପାଖେ, ଅଖଣ୍ଡ। ସୋମମାନଙ୍କ ବାହାରେ ଅଖଣ୍ଡ, ସୋମ ଅଖଣ୍ଡ।

1.135.7

अति॑ वायो सस॒तो या॑हि॒ शश्व॑तो॒ यत्र॒ ग्रावा॒ वद॑ति॒ तत्र॑ गच्छतं गृ॒हमिन्द्र॑श्च गच्छतम् ।
वि सू॒नृता॒ ददृ॑शे॒ रीय॑ते घृ॒तमा पू॒र्णया॑ नि॒युता॑ याथो अध्व॒रमिन्द्र॑श्च याथो अध्व॒रम् ॥

ହେ ବାୟୁ, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ; ଯେଉଁଠାରେ ପଥର କହେ, ସେଠାରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଘରକୁ ଆସ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆସ। ସତ୍ୟବାଣୀ ଆହୁତି ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଘିଅ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ରୁତ ଯୋଡ଼ି ସହିତ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ।

1.135.8

अत्राह॒ तद्व॑हेथे॒ मध्व॒ आहु॑तिं॒ यम॑श्व॒त्थमु॑प॒तिष्ठ॑न्त जा॒यवो॑ अ॒स्मे ते स॑न्तु जा॒यवः॑ ।
सा॒कं गावः॒ सुव॑ते॒ पच्य॑ते॒ यवो॒ न ते॑ वाय॒ उप॑ दस्यन्ति धे॒नवो॒ नाप॑ दस्यन्ति धे॒नवः॑ ॥

ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମଧୁମିଶ୍ରିତ ଆହୁତି ଆଣ; ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ ଯାହା ପାଖକୁ ଆପଣାମାନେ ଆସନ୍ତି ସେହି ଆହୁତି; ସେମାନେ ଆମର ଆପଣାମାନେ ହୁଅନ୍ତୁ। ଗାଈମାନେ ଏକତ୍ର ବାଛୁରି ପ୍ରସବ କରନ୍ତି, ଯବ ରାନ୍ଧାଯାଏ; ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ଗାଈମାନେ ତୁମଠାରୁ କମି ନ ଯାଉନ୍ତୁ, ଦୁଧାଳୁ ଗାଈମାନେ ଦୂରେ ନ ଯାଉନ୍ତୁ।

1.135.9

इ॒मे ये ते॒ सु वा॑यो बा॒ह्वो॑जसो अ॒न्तर्न॒दी ते॑ प॒तय॑न्त्यु॒क्षणो॒ महि॒ व्राध॑न्त उ॒क्षणः॒ धन्व॑ञ्चि॒द्ये अ॑ना॒शवो॑ ।
जी॒राश्चि॒दगि॑रौकसः॒ सूर्य॑स्येव र॒श्मयो॑ दुर्नि॒यन्त॑वो॒ हस्त॑योर्दुर्नि॒यन्त॑वः ॥

ଏମାନେ ତୁମ ବଳଶାଳୀ ବାହୁର ବୀର, ହେ ବାୟୁ; ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ନ୍ତି; ବଳବାନ ଷଣ୍ଢମାନେ ମହାନ ହୋଇ ବଢ଼ନ୍ତି; ମରୁଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ଥର ନୁହଁନ୍ତି, ବୃଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ; ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରୁଥିବା ଜୀର୍ଣ୍ଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ପରି ହାତରେ ବଶ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।