Ṛgveda · Sūkta 1.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.176.1
मत्सि॑ नो॒ वस्य॑: इष्टय॒ इन्द्र॑मिन्दो॒ वृषा वि॑श ।
ऋ॒घा॒यमा॑ण इन्वसि॒ शत्रु॒मन्ति॒ न वि॑न्दसि ॥
Ó Soma, alegra Indra para o nosso sacrifício. Ó viril, entra aqui. Ansiando, avanças, mas não encontras o inimigo por perto.
1.176.2
तस्मि॒न्ना वे॑शया॒ गिरो॒ य एक॑श्चर्षणी॒नां ।
अनु॑ स्व॒धा यमु॒प्यते॒ यवं॒ न चर्कृ॑ष॒द्वृषा॑ ॥
Faz entrar os nossos cantos nele, o único entre os que se movem; para ele se verte a svadhā, como se semeia a cevada, e o viril lavra.
1.176.3
यस्य॒ विश्वा॑नि॒ हस्त॑योः॒ पञ्च॑ क्षिती॒नां वसु॑ ।
स्पा॒शय॑स्व॒ यो अ॑स्म॒ध्रुग्दि॒व्येवा॒शनि॑र्जहि ॥
Nas mãos de quem está toda a riqueza dos cinco povos, arrebata essa riqueza; e fere quem nos é hostil como um raio celeste.
1.176.4
असु॑न्वन्तं समं जहि दू॒णाशं॒ यो न ते॒ मयः॑ ।
अ॒स्मभ्य॑मस्य॒ वेद॑नं द॒द्धि सू॒रिश्चि॑दोहते ॥
Abate quem não espreme o soma; fere Dūṇāśa, que é como a tua alegria. Dá-nos a posse dele; que também o vidente a alcance.
1.176.5
आवो॒ यस्य॑ द्वि॒बर्ह॑सो अ॒र्केषु॑ सानु॒षगस॑त् ।
आ॒जाविन्द्र॑स्येन्दो॒ प्रावो॒ वाजे॑षु वा॒जिन॑म् ॥
Com quem estavas nos cantos dos sacrificadores de dois barhis, ó Soma, guardaste na contenda de Indra; nas batalhas protegeste o forte.
1.176.6
यथा॒ पूर्वे॑भ्यो जरि॒तृभ्य॑ इन्द्र॒ मय॑ इ॒वापो॒ न तृष्य॑ते ब॒भूथ॑ ।
तामनु॑ त्वा नि॒विदं॑ जोहवीमि वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
Como foste alegria para os antigos louvadores, ó Indra, como a água não atormenta o sedento, assim te tornaste. Por isso te invoco com este hino, para que obtenhamos alimento, força e o poder que dá longa vida.