ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.122.1
वसुं॒ न चि॒त्रम॑हसं गृणीषे वा॒मं शेव॒मति॑थिमद्विषे॒ण्यम् ।
स रा॑सते शु॒रुधो॑ वि॒श्वधा॑यसो अ॒ग्निर्होता॑ गृ॒हप॑तिः सु॒वीर्य॑म् ॥
തേജോമയനായ വസുവിനെപ്പോലെ, പ്രിയനും മംഗളകരനും ദ്വേഷിക്കപ്പെടാത്തവനുമായ അതിഥിയായ അഗ്നിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. ശുദ്ധരും സർവ്വപോഷകരുമായ ദാതാക്കൾക്ക് അദ്ദേഹം അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ; അഗ്നി ഹോതാവും ഗൃഹപതിയുമാണ്; അദ്ദേഹം ഉത്തമമായ വീര്യം നൽകട്ടെ.
10.122.2
जु॒षा॒णो अ॑ग्ने॒ प्रति॑ हर्य मे॒ वचो॒ विश्वा॑नि वि॒द्वान्व॒युना॑नि सुक्रतो ।
घृत॑निर्णि॒ग्ब्रह्म॑णे गा॒तुमेर॑य॒ तव॑ दे॒वा अ॑जनय॒न्ननु॑ व्र॒तम् ॥
അഗ്നേ, പ്രസന്നനായി എന്റെ വാക്ക് സ്വീകരിക്കുക; സദ്ബുദ്ധിയുള്ളവനേ, എല്ലാ വഴികളും അറിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മത്തിന് (സ്തുതിക്ക്) വഴി പ്രേരിപ്പിക്കുക. നെയ്യൊഴുക്കുന്നവനേ, നിന്റെ വ്രതപ്രകാരം ദേവന്മാർ നിന്നെ ജനിപ്പിച്ചു.
10.122.3
स॒प्त धामा॑नि परि॒यन्नम॑र्त्यो॒ दाश॑द्दा॒शुषे॑ सु॒कृते॑ मामहस्व ।
सु॒वीरे॑ण र॒यिणा॑ग्ने स्वा॒भुवा॒ यस्त॒ आन॑ट्स॒मिधा॒ तं जु॑षस्व ॥
ഏഴു ധാമങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അമർത്യനായ അഗ്നി, ദാതാവിനെയും സത്കർമ്മിയെയും ബഹുമാനിക്കട്ടെ. അഗ്നേ, വീരസന്താനങ്ങളോടും ധനത്തോടും കൂടി, സ്വയംഭുവായ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് സമിധയുമായി വന്നവനെ സ്വീകരിക്കുക.
10.122.4
य॒ज्ञस्य॑ के॒तुं प्र॑थ॒मं पु॒रोहि॑तं ह॒विष्म॑न्त ईळते स॒प्त वा॒जिन॑म् ।
शृ॒ण्वन्त॑म॒ग्निं घृ॒तपृ॑ष्ठमु॒क्षणं॑ पृ॒णन्तं॑ दे॒वं पृ॑ण॒ते सु॒वीर्य॑म् ॥
യജ്ഞത്തിന്റെ ആദ്യ കൊടിയും പുരോഹിതനും വാജിയും (ബലവാനും) ആയ അഗ്നിയെ, ഹവിസ്സ് വഹിക്കുന്നവർ സ്തുതിക്കുന്നു — ഏഴുപേർ. കേൾക്കുന്നവനും, നെയ്യ് പുറത്തുള്ളവനും, വർഷിക്കുന്നവനുമായ അഗ്നി ദേവനെ, നിറയ്ക്കുന്നവന് അദ്ദേഹം വീര്യം നൽകുന്നു.
10.122.5
त्वं दू॒तः प्र॑थ॒मो वरे॑ण्यः॒ स हू॒यमा॑नो अ॒मृता॑य मत्स्व ।
त्वां म॑र्जयन्म॒रुतो॑ दा॒शुषो॑ गृ॒हे त्वां स्तोमे॑भि॒र्भृग॑वो॒ वि रु॑रुचुः ॥
നീ ആദ്യനും ശ്രേഷ്ഠനുമായ ദൂതനാണ്; വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അമൃതത്വത്തിനായി സന്തോഷിക്കുക. മരുത്തുക്കൾ ദാതാവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; ഭൃഗുക്കൾ സ്തുതികളാൽ നിന്നെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
10.122.6
इषं॑ दु॒हन्त्सु॒दुघां॑ वि॒श्वधा॑यसं यज्ञ॒प्रिये॒ यज॑मानाय सुक्रतो ।
अग्ने॑ घृ॒तस्नु॒स्त्रिर्ऋ॒तानि॒ दीद्य॑द्व॒र्तिर्य॒ज्ञं प॑रि॒यन्त्सु॑क्रतूयसे ॥
സദ്ബുദ്ധിയുള്ള അഗ്നേ, യജമാനനുവേണ്ടി സമൃദ്ധവും എളുപ്പത്തിൽ പാൽ ചുരത്തുന്നതുമായ ആഹാരം കറക്കുന്നവനേ, യജ്ഞപ്രിയനും സർവ്വപോഷകനുമായവനേ. നെയ്യ് ചൊരിയുന്ന അഗ്നേ, മൂന്നുവട്ടം ഋതങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, വേദിയിൽ തിളങ്ങി, യജ്ഞത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് നീ ഉത്തമ സങ്കല്പമുള്ളവനാണ്.
10.122.7
त्वामिद॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु दू॒तं कृ॑ण्वा॒ना अ॑यजन्त॒ मानु॑षाः ।
त्वां दे॒वा म॑ह॒याय्या॑य वावृधु॒राज्य॑मग्ने निमृ॒जन्तो॑ अध्व॒रे ॥
അഗ്നേ, ഈ ഉഷസ്സിന്റെ പ്രകാശം പരക്കുന്ന വേളകളിൽ മനുഷ്യർ നിന്നെ ദൂതനാക്കി ആരാധിച്ചു; ദേവന്മാർ മഹായജ്ഞത്തിനായി നിന്നെ വളർത്തി, യജ്ഞത്തിൽ നെയ്യാൽ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തുകൊണ്ട്.
10.122.8
नि त्वा॒ वसि॑ष्ठा अह्वन्त वा॒जिनं॑ गृ॒णन्तो॑ अग्ने वि॒दथे॑षु वे॒धसः॑ ।
रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानेषु धारय यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
അഗ്നേ, വസിഷ്ഠ വംശത്തിലെ ഋഷിമാർ ശക്തനായ നിന്നെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു; യജ്ഞമത്സരങ്ങളിൽ യജമാനന്മാർക്ക് സമ്പത്തും പോഷണവും നൽകേണമേ; നിങ്ങളെല്ലാം എപ്പോഴും ശുഭത്തോടെ ഞങ്ങളെ പാലിക്കേണമേ.