ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.122.1
वसुं॒ न चि॒त्रम॑हसं गृणीषे वा॒मं शेव॒मति॑थिमद्विषे॒ण्यम् ।
स रा॑सते शु॒रुधो॑ वि॒श्वधा॑यसो अ॒ग्निर्होता॑ गृ॒हप॑तिः सु॒वीर्य॑म् ॥
ஒளிமிக்க வசுவைப் போன்ற, அன்பிற்குரிய, மங்கலமான, பகைக்கப்படாத விருந்தினரான அக்னியை நான் போற்றுகிறேன். அவர் தூய்மையான, அனைத்தையும் தாங்கும் அளிப்பவர்களுக்கு அருள்புரியட்டும்; அக்னி ஹோதாவும் இல்லத் தலைவருமாவார்; அவர் நல்ல வீரியத்தை அளிக்கட்டும்.
10.122.2
जु॒षा॒णो अ॑ग्ने॒ प्रति॑ हर्य मे॒ वचो॒ विश्वा॑नि वि॒द्वान्व॒युना॑नि सुक्रतो ।
घृत॑निर्णि॒ग्ब्रह्म॑णे गा॒तुमेर॑य॒ तव॑ दे॒वा अ॑जनय॒न्ननु॑ व्र॒तम् ॥
அக்னியே, மகிழ்ந்து என் சொல்லை ஏற்றுக்கொள்; நல்ல சிந்தனையுடையவனே, அனைத்து வழிகளையும் அறிந்து, பிரம்மத்திற்கு (துதிக்கு) வழியை அனுப்பு. நெய்ச் சொட்டும் அக்னியே, உன் விரதத்தின்படி தேவர்கள் உன்னைப் பிறப்பித்தனர்.
10.122.3
स॒प्त धामा॑नि परि॒यन्नम॑र्त्यो॒ दाश॑द्दा॒शुषे॑ सु॒कृते॑ मामहस्व ।
सु॒वीरे॑ण र॒यिणा॑ग्ने स्वा॒भुवा॒ यस्त॒ आन॑ट्स॒मिधा॒ तं जु॑षस्व ॥
ஏழு இருப்பிடங்களில் சுற்றிச் செல்லும் அமரரான அக்னி, கொடையளிப்பவனையும் நல்வினை செய்பவனையும் கௌரவிக்கட்டும். அக்னியே, வீரமிக்க மக்களும் செல்வமும் கொண்டு, சுயம்பூவான உன்னிடம் சமித்துடன் வந்தவனை ஏற்றுக்கொள்.
10.122.4
य॒ज्ञस्य॑ के॒तुं प्र॑थ॒मं पु॒रोहि॑तं ह॒विष्म॑न्त ईळते स॒प्त वा॒जिन॑म् ।
शृ॒ण्वन्त॑म॒ग्निं घृ॒तपृ॑ष्ठमु॒क्षणं॑ पृ॒णन्तं॑ दे॒वं पृ॑ण॒ते सु॒वीर्य॑म् ॥
யாகத்தின் முதல் கொடியும், புரோகிதனுமான வலிமைமிக்க அக்னியை, ஹவிஸ் ஏந்திய மக்கள் போற்றுகின்றனர் — ஏழு பேர். கேட்பவனும், நெய் முதுகுடையவனும், பொழிபவனுமான அக்னி தேவனை நிரப்புபவனுக்கு அவர் நல்ல வீரியத்தை அளிக்கிறார்.
10.122.5
त्वं दू॒तः प्र॑थ॒मो वरे॑ण्यः॒ स हू॒यमा॑नो अ॒मृता॑य मत्स्व ।
त्वां म॑र्जयन्म॒रुतो॑ दा॒शुषो॑ गृ॒हे त्वां स्तोमे॑भि॒र्भृग॑वो॒ वि रु॑रुचुः ॥
நீயே முதல், சிறந்த தூதன்; அழைக்கப்படும்போது அமரத்துவத்திற்காக மகிழ்வாயாக. மருத்துகள் கொடையாளியின் வீட்டில் உன்னை மகிழ்வித்தனர்; பிருகுக்கள் துதிகளால் உன்னைப் பிரகாசிக்கச் செய்தனர்.
10.122.6
इषं॑ दु॒हन्त्सु॒दुघां॑ वि॒श्वधा॑यसं यज्ञ॒प्रिये॒ यज॑मानाय सुक्रतो ।
अग्ने॑ घृ॒तस्नु॒स्त्रिर्ऋ॒तानि॒ दीद्य॑द्व॒र्तिर्य॒ज्ञं प॑रि॒यन्त्सु॑क्रतूयसे ॥
நல்ல சிந்தனையுடையவனே அக்னியே, யாகத்தை விரும்பும், அனைத்தையும் தாங்கும், எளிதில் பால் சுரக்கும் உணவை யஜமானனுக்காகக் கறப்பவனே. நெய்ச் சுரக்கும் அக்னியே, மூன்று முறை ஒழுங்குகளை ஒளிரச் செய்து, வேதியில் பிரகாசித்து, யாகத்தில் சுற்றி வருபவனே, நீ நல்ல நோக்கமுடையவன்.
10.122.7
त्वामिद॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु दू॒तं कृ॑ण्वा॒ना अ॑यजन्त॒ मानु॑षाः ।
त्वां दे॒वा म॑ह॒याय्या॑य वावृधु॒राज्य॑मग्ने निमृ॒जन्तो॑ अध्व॒रे ॥
அக்னியே, இந்த உஷஸ் ஒளிரும் வேளைகளில் மனிதர்கள் உன்னை தூதனாக்கி வழிபட்டனர்; தேவர்கள் பெரிய யாகத்திற்காக உன்னை வளர்த்தனர், யாகத்தில் நெய்யால் உன்னை அபிஷேகித்தபடி.
10.122.8
नि त्वा॒ वसि॑ष्ठा अह्वन्त वा॒जिनं॑ गृ॒णन्तो॑ अग्ने वि॒दथे॑षु वे॒धसः॑ ।
रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानेषु धारय यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
அக்னியே, வசிஷ்டர்களாகிய ஞானிகள் வலிமை மிக்க உன்னை துதித்து அழைத்தனர்; போட்டி யாகங்களில் யாகம் செய்பவர்களுக்கு செல்வத்தையும் வளத்தையும் அளி; நீங்கள் அனைவரும் எப்போதும் நலமுடன் எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.