ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.23.1
यजा॑मह॒ इन्द्रं॒ वज्र॑दक्षिणं॒ हरी॑णां र॒थ्यं॑ विव्र॑तानाम् ।
प्र श्मश्रु॒ दोधु॑वदू॒र्ध्वथा॑ भू॒द्वि सेना॑भि॒र्दय॑मानो॒ वि राध॑सा ॥
ବଜ୍ର ହାତରେ ଧରି ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁ; ସେ ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱଯୁଗଳର ରଥର ସାରଥି, ନିୟମିତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ଦାଢ଼ି ହଲାଇ ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ; ନିଜ ସେନା ଓ ଧନ ସହିତ ଚାରିଆଡ଼େ ଦାନ ବାଣ୍ଟେ।
10.23.2
हरी॒ न्व॑स्य॒ या वने॑ वि॒दे वसु॒ इन्द्रो॑ म॒घैर्म॒घवा॑ वृत्र॒हा भु॑वत् ।
ऋ॒भुर्वाज॑ ऋभु॒क्षाः प॑त्यते॒ शवोऽव॑ क्ष्णौमि॒ दास॑स्य॒ नाम॑ चित् ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେହି ଦୁଇ ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱ ବନରେ ଧନ ପାଇବାକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି; ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଦାନରେ ସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି। ଋଭୁ, ବାଜ ଓ ଋଭୁକ୍ଷା ବଳର ଅଧିପତି; ଶତ୍ରୁର ନାମ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତଳକୁ ପକାଏ।
10.23.3
य॒दा वज्रं॒ हिर॑ण्य॒मिदथा॒ रथं॒ हरी॒ यम॑स्य॒ वह॑तो॒ वि सू॒रिभिः॑ ।
आ ति॑ष्ठति म॒घवा॒ सन॑श्रुत॒ इन्द्रो॒ वाज॑स्य दी॒र्घश्र॑वस॒स्पतिः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ଓ ରଥକୁ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱ ସୂରିମାନଙ୍କ ସହ ବହନ କଲେ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଖ୍ୟାତ ଇନ୍ଦ୍ର ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ବିଜୟ ପୁରସ୍କାର ଓ ଦୀର୍ଘ ଯଶର ଅଧିପତି।
10.23.4
सो चि॒न्नु वृ॒ष्टिर्यू॒थ्या॑ स्वा सचाँ॒ इन्द्रः॒ श्मश्रू॑णि॒ हरि॑ता॒भि प्रु॑ष्णुते ।
अव॑ वेति सु॒क्षयं॑ सु॒ते मधूदिद्धू॑नोति॒ वातो॒ यथा॒ वन॑म् ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଦଳ ସହିତ ବର୍ଷା ଆଣନ୍ତି; ସାଥୀ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜର ଦାଢ଼ି ଓ ପିଙ୍ଗଳ କେଶ ହଲାନ୍ତି। ସୋମ ନିଷ୍ପେଷଣ ସମୟରେ ସେ ଭଲ ନିବାସ ଜାଣନ୍ତି; ପବନ ଯେପରି ବନକୁ ହଲାଏ, ସେପରି ସେ ମଧୁ ପାନୀୟକୁ ଉପରକୁ ହଲାନ୍ତି।
10.23.5
यो वा॒चा विवा॑चो मृ॒ध्रवा॑चः पु॒रू स॒हस्राशि॑वा ज॒घान॑ ।
तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसि पि॒तेव॒ यस्तवि॑षीं वावृ॒धे शवः॑ ॥
ବାକ୍ୟରେ କଥା କହୁଥିବା ଓ ତୋତଳାଉଥିବା ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ଅନେକ ସହସ୍ର ଅଶୁଭକୁ ବଧ କରିଥିବା ତାଙ୍କ ସେହି ପରାକ୍ରମକୁ ଆମେ ଗାନ କରୁ; ପିତାଙ୍କ ପରି ସେ ନିଜ ବଳ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି।
10.23.6
स्तोमं॑ त इन्द्र विम॒दा अ॑जीजन॒न्नपू॑र्व्यं पुरु॒तमं॑ सु॒दान॑वे ।
वि॒द्मा ह्य॑स्य॒ भोज॑नमि॒नस्य॒ यदा प॒शुं न गो॒पाः क॑रामहे ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ବିମଦ ଋଷିମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଅପୂର୍ବ, ଅତି ବିସ୍ତୃତ ସ୍ତୁତି ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନ ପାଇଁ ରଚିଲେ; ଏହି ବଳବାନଙ୍କ ଭୋଜନ କଣ ତାହା ଆମେ ଜାଣୁ। ଗୋପାଳମାନେ ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ଏହା କରୁ।
10.23.7
माकि॑र्न ए॒ना स॒ख्या वि यौ॑षु॒स्तव॑ चेन्द्र विम॒दस्य॑ च॒ ऋषेः॑ ।
वि॒द्मा हि ते॒ प्रम॑तिं देव जामि॒वद॒स्मे ते॑ सन्तु स॒ख्या शि॒वानि॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ବିମଦ ଓ ଋଷି ସହିତ ସଖ୍ୟ ଆମ ଠାରୁ କେବେ ଦୂର ନ ହେଉ। ହେ ଦେବ, ଆମେ ତୁମର ପ୍ରଜ୍ଞାକୁ ଆତ୍ମୀୟ ପରି ଜାଣୁ; ଆମ ପ୍ରତି ତୁମର ସଖ୍ୟ କଲ୍ୟାଣକର ହେଉ।