ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.23.1
यजा॑मह॒ इन्द्रं॒ वज्र॑दक्षिणं॒ हरी॑णां र॒थ्यं॑ विव्र॑तानाम् ।
प्र श्मश्रु॒ दोधु॑वदू॒र्ध्वथा॑ भू॒द्वि सेना॑भि॒र्दय॑मानो॒ वि राध॑सा ॥
வஜ்ரத்தைக் கையில் கொண்டு தட்சிணை அளிக்கும் இந்திரனை நாங்கள் வணங்குகிறோம்; அவர் பழுப்பு நிறக் குதிரைகளின் தேரோட்டி, நியமித்த குதிரைகளின் தலைவர். தாடியை அசைத்தபடி அவர் உயர எழுகிறார்; தம் படைகளோடும் செல்வத்தோடும் பல திசைகளில் கொடை பகிர்ந்தளிக்கிறார்.
10.23.2
हरी॒ न्व॑स्य॒ या वने॑ वि॒दे वसु॒ इन्द्रो॑ म॒घैर्म॒घवा॑ वृत्र॒हा भु॑वत् ।
ऋ॒भुर्वाज॑ ऋभु॒क्षाः प॑त्यते॒ शवोऽव॑ क्ष्णौमि॒ दास॑स्य॒ नाम॑ चित् ॥
இந்திரனின் அந்த இரு பழுப்புக் குதிரைகளும் காட்டில் செல்வத்தைப் பெற விரைகின்றன; வ்ருத்ரனை வென்ற செல்வமிக்க இந்திரன் தன் கொடைகளால் வலிமை பெறுகிறான். ரிபுவும் வாஜனும் ரிபுக்ஷனும் வலிமைக்குத் தலைவர்கள்; பகைவனின் பெயரையும் நான் தாழ்த்தி வீழ்த்துகிறேன்.
10.23.3
य॒दा वज्रं॒ हिर॑ण्य॒मिदथा॒ रथं॒ हरी॒ यम॑स्य॒ वह॑तो॒ वि सू॒रिभिः॑ ।
आ ति॑ष्ठति म॒घवा॒ सन॑श्रुत॒ इन्द्रो॒ वाज॑स्य दी॒र्घश्र॑वस॒स्पतिः॑ ॥
இந்திரனின் பொன்னிறமான வஜ்ரத்தையும் ரதத்தையும் அவரது இரு பழுப்புக் குதிரைகள் சூரிகளுடன் சுமந்து செல்லும்போது, கொடைமிக்க புகழ்பெற்ற இந்திரன் நின்றுவிடுகிறான்; அவன் வெற்றிப் பரிசுக்கும் நீடித்த புகழுக்கும் தலைவன்.
10.23.4
सो चि॒न्नु वृ॒ष्टिर्यू॒थ्या॑ स्वा सचाँ॒ इन्द्रः॒ श्मश्रू॑णि॒ हरि॑ता॒भि प्रु॑ष्णुते ।
अव॑ वेति सु॒क्षयं॑ सु॒ते मधूदिद्धू॑नोति॒ वातो॒ यथा॒ वन॑म् ॥
அந்த இந்திரனே தன் சொந்தக் கூட்டத்துடன் மழையைக் கொண்டு வருகிறான்; தோழனாக இணைந்த இந்திரன் தன் தாடிகளையும் பழுப்பு முடியையும் அசைக்கிறான். சோம அழுத்தத்தில் அவன் நல்ல இருப்பிடத்தை அறிகிறான்; காற்று காட்டை அசைப்பது போல அவன் இனிய பானத்தை உயர்த்தி அசைக்கிறான்.
10.23.5
यो वा॒चा विवा॑चो मृ॒ध्रवा॑चः पु॒रू स॒हस्राशि॑वा ज॒घान॑ ।
तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसि पि॒तेव॒ यस्तवि॑षीं वावृ॒धे शवः॑ ॥
பேசுபவர்களையும் தடுமாறிப் பேசுபவர்களையும், பல்லாயிரம் தீயவர்களையும் வாக்கால் வென்று அழித்தவனின் அந்தச் செயலையே நாங்கள் பாடுகிறோம்; தந்தையைப் போல அவன் தன் வலிமையையும் பெரும் ஆற்றலையும் வளர்க்கிறான்.
10.23.6
स्तोमं॑ त इन्द्र विम॒दा अ॑जीजन॒न्नपू॑र्व्यं पुरु॒तमं॑ सु॒दान॑वे ।
वि॒द्मा ह्य॑स्य॒ भोज॑नमि॒नस्य॒ यदा प॒शुं न गो॒पाः क॑रामहे ॥
இந்திரா! விமத முனிவர்கள் உனக்காக இந்தப் புதிய, மிகப் பெரிய துதியை கொடையாளிக்காக உருவாக்கினர்; இந்த வலிமையாளனின் உணவை நாங்கள் அறிவோம். மாடுகளைக் காக்கும் இடையர்கள் போல நாங்கள் இதைச் செய்கிறோம்.
10.23.7
माकि॑र्न ए॒ना स॒ख्या वि यौ॑षु॒स्तव॑ चेन्द्र विम॒दस्य॑ च॒ ऋषेः॑ ।
वि॒द्मा हि ते॒ प्रम॑तिं देव जामि॒वद॒स्मे ते॑ सन्तु स॒ख्या शि॒वानि॑ ॥
இந்திரனே, இந்த விமதனுடனும் ரிஷியுடனும் உள்ள நட்பு எங்களிடமிருந்து ஒருபோதும் விலகாதிருக்கட்டும். தேவனே, உன் ஞானத்தை உறவினனைப் போல் நாங்கள் அறிவோம்; எங்களிடம் உன் நட்புகள் மங்கலமானவையாக இருக்கட்டும்.