ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.31.1
आ नो॑ दे॒वाना॒मुप॑ वेतु॒ शंसो॒ विश्वे॑भिस्तु॒रैरव॑से॒ यज॑त्रः ।
तेभि॑र्व॒यं सु॑ष॒खायो॑ भवेम॒ तर॑न्तो॒ विश्वा॑ दुरि॒ता स्या॑म ॥
દેવોની આ સ્તુતિ અમારી પાસે આવે. સર્વ ઝડપી સહાયકો સાથે, યજનીય દેવો રક્ષણ માટે આવો. તેમની સાથે અમે સારા મિત્રો બનીને બધી મુશ્કેલીઓ પાર કરીએ.
10.31.2
परि॑ चि॒न्मर्तो॒ द्रवि॑णं ममन्यादृ॒तस्य॑ प॒था नम॒सा वि॑वासेत् ।
उ॒त स्वेन॒ क्रतु॑ना॒ सं व॑देत॒ श्रेयां॑सं॒ दक्षं॒ मन॑सा जगृभ्यात् ॥
મનુષ્ય ધનની ઇચ્છા કરે; ઋતના માર્ગે નમસ્કાર સાથે પાસે આવે. પોતાના સંકલ્પથી યોગ્ય બોલે; મનથી શ્રેષ્ઠ કૌશલ્ય ગ્રહણ કરે.
10.31.3
अधा॑यि धी॒तिरस॑सृग्र॒मंशा॑स्ती॒र्थे न द॒स्ममुप॑ य॒न्त्यूमाः॑ ।
अ॒भ्या॑नश्म सुवि॒तस्य॑ शू॒षं नवे॑दसो अ॒मृता॑नामभूम ॥
વિચાર સ્થાપિત થયો; નદીઓ તીર્થમાં સુંદર પ્રવાહની જેમ વહી, તેજસ્વી રૂપો તેમની તરફ જાય છે. સારી પ્રેરણાનું તેજ અમે મેળવ્યું; અમર દેવોના (સાથી) થયા.
10.31.4
नित्य॑श्चाकन्या॒त्स्वप॑ति॒र्दमू॑ना॒ यस्मा॑ उ दे॒वः स॑वि॒ता ज॒जान॑ ।
भगो॑ वा॒ गोभि॑रर्य॒मेम॑नज्या॒त्सो अ॑स्मै॒ चारु॑श्च्छदयदु॒त स्या॑त् ॥
નિત્ય, ઘરનો સ્વામી, નિયંતા જેના માટે દેવ સવિતાએ જન્મ આપ્યો, તે આનંદિત થાય. ભગ કે અર્યમા ગાયો સાથે તેનો અભિષેક કરે; તે તેજસ્વી દાતા તેને આવરે, અને તે થાય.
10.31.5
इ॒यं सा भू॑या उ॒षसा॑मिव॒ क्षा यद्ध॑ क्षु॒मन्तः॒ शव॑सा स॒माय॑न् ।
अ॒स्य स्तु॒तिं ज॑रि॒तुर्भिक्ष॑माणा॒ आ नः॑ श॒ग्मास॒ उप॑ यन्तु॒ वाजाः॑ ॥
આ (સ્તુતિ) ઉષાઓના નિવાસ જેવી થાય; જ્યારે બળવાન દેવો બળ સાથે એકઠા થયા. આ ગાયકની સ્તુતિ માગતા, અમારી પાસે કૃપાથી પુરસ્કારો આવે.
10.31.6
अ॒स्येदे॒षा सु॑म॒तिः प॑प्रथा॒नाभ॑वत्पू॒र्व्या भूम॑ना॒ गौः ।
अ॒स्य सनी॑ळा॒ असु॑रस्य॒ योनौ॑ समा॒न आ भर॑णे॒ बिभ्र॑माणाः ॥
તેની આ બુદ્ધિ, વિસ્તરતી, પ્રાચીન સર્જનોમાં ગાય બની. આ અસુરના ગર્ભમાં, એક જ આધારમાં, સાથે વિચરતા (રહે છે).
10.31.7
किं स्वि॒द्वनं॒ क उ॒ स वृ॒क्ष आ॑स॒ यतो॒ द्यावा॑पृथि॒वी नि॑ष्टत॒क्षुः ।
सं॒त॒स्था॒ने अ॒जरे॑ इ॒तऊ॑ती॒ अहा॑नि पू॒र्वीरु॒षसो॑ जरन्त ॥
કયું વન, કયું વૃક્ષ હતું, જેમાંથી તેમણે દ્યાવાપૃથિવીને કોતરી? તે બંને અજર સ્થિર ઊભાં છે, નજીકના રક્ષણ સાથે; પૂર્વના દિવસો અને ઉષાઓ જીર્ણ થાય છે.
10.31.8
नैताव॑दे॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्ति उ॒क्षा स द्यावा॑पृथि॒वी बि॑भर्ति ।
त्वचं॑ प॒वित्रं॑ कृणुत स्व॒धावा॒न्यदी॒ं सूर्यं॒ न ह॒रितो॒ वह॑न्ति ॥
આનાથી આગળ બીજું કશું નથી; તે બળવાન દ્યાવાપૃથિવીને ધારણ કરે છે. સ્વધાવાન ચામડાને પવિત્ર ગાળણી બનાવે ત્યારે લીલા અશ્વો સૂર્યને વહન કરે છે.
10.31.9
स्ते॒गो न क्षामत्ये॑ति पृ॒थ्वीं मिहं॒ न वातो॒ वि ह॑ वाति॒ भूम॑ ।
मि॒त्रो यत्र॒ वरु॑णो अ॒ज्यमा॑नो अ॒ग्निर्वने॒ न व्यसृ॑ष्ट॒ शोक॑म् ॥
સ્તંભ જેવી તે વિશાળ પૃથ્વીને ઓળંગી જાય છે; ઝાકળને પવન વિખેરે તેમ તે મહાવિસ્તારમાં વહે છે. મિત્ર અને વરુણ અભિષિક્ત થાય ત્યાં અગ્નિએ વનમાં જ્વાળા છોડી.
10.31.10
स्त॒रीर्यत्सूत॑ स॒द्यो अ॒ज्यमा॑ना॒ व्यथि॑रव्य॒थीः कृ॑णुत॒ स्वगो॑पा ।
पु॒त्रो यत्पूर्वः॑ पि॒त्रोर्जनि॑ष्ट श॒म्यां गौर्ज॑गार॒ यद्ध॑ पृ॒च्छान् ॥
વંધ્યા તરત પ્રસવે ત્યારે, અભિષિક્ત છતાં તે વેદનાઓને વેદનારહિત બનાવે છે; તે સ્વયંરક્ષિતા છે. માતાપિતામાંથી પ્રથમ પુત્ર જન્મ્યો ત્યારે ગાયે ગર્ભને ગળી લીધો—પૂછાય તો પણ.
10.31.11
उ॒त कण्वं॑ नृ॒षदः॑ पु॒त्रमा॑हुरु॒त श्या॒वो धन॒माद॑त्त वा॒जी ।
प्र कृ॒ष्णाय॒ रुश॑दपिन्व॒तोध॑र्ऋ॒तमत्र॒ नकि॑रस्मा अपीपेत् ॥
નૃષદો કણ્વને પુત્ર કહે છે; બળવાન શ્યાવે ધન મેળવ્યું. કૃષ્ણ માટે ચમકતી (ગાયે) આંચળ ભરી; અહીં ઋત; કોઈ તેને હાનિ ન પહોંચાડી શક્યું.