ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.31.1
आ नो॑ दे॒वाना॒मुप॑ वेतु॒ शंसो॒ विश्वे॑भिस्तु॒रैरव॑से॒ यज॑त्रः ।
तेभि॑र्व॒यं सु॑ष॒खायो॑ भवेम॒ तर॑न्तो॒ विश्वा॑ दुरि॒ता स्या॑म ॥
தேவர்களின் இந்தத் துதி எங்களிடம் வரட்டும். அனைத்து விரைந்த உதவியாளர்களுடனும், வழிபாட்டுக்குரிய தேவர்கள் காக்க வருக. அவர்களுடன் நாங்கள் நல்ல நண்பர்களாகி, எல்லா இடர்களையும் கடப்போமாக.
10.31.2
परि॑ चि॒न्मर्तो॒ द्रवि॑णं ममन्यादृ॒तस्य॑ प॒था नम॒सा वि॑वासेत् ।
उ॒त स्वेन॒ क्रतु॑ना॒ सं व॑देत॒ श्रेयां॑सं॒ दक्षं॒ मन॑सा जगृभ्यात् ॥
மனிதன் செல்வத்தை விரும்பட்டும்; ரதத்தின் நெறியில் வணக்கத்துடன் அணுகட்டும். தன் சொந்த சங்கல்பத்தால் சரியாகப் பேசட்டும்; மனத்தால் உயர்ந்த திறமையைப் பற்றிக்கொள்ளட்டும்.
10.31.3
अधा॑यि धी॒तिरस॑सृग्र॒मंशा॑स्ती॒र्थे न द॒स्ममुप॑ य॒न्त्यूमाः॑ ।
अ॒भ्या॑नश्म सुवि॒तस्य॑ शू॒षं नवे॑दसो अ॒मृता॑नामभूम ॥
சிந்தனை நிலைநாட்டப்பட்டது; நீரோட்டங்கள் துறையில் அழகிய ஓட்டம்போல் பாய்ந்தன; ஒளிவீசும் அவை அவர்களிடம் செல்கின்றன. நற்தூண்டுதலின் ஒளியை நாங்கள் அடைந்தோம்; அழியாதவர்களின் (துணையானோம்).
10.31.4
नित्य॑श्चाकन्या॒त्स्वप॑ति॒र्दमू॑ना॒ यस्मा॑ उ दे॒वः स॑वि॒ता ज॒जान॑ ।
भगो॑ वा॒ गोभि॑रर्य॒मेम॑नज्या॒त्सो अ॑स्मै॒ चारु॑श्च्छदयदु॒त स्या॑त् ॥
நித்தியமானவனும், வீட்டின் தலைவனும், அடக்குபவனுமானவன் மகிழ்விக்கட்டும்; எவருக்காக தேவன் சவிதா பிறப்பித்தாரோ. பகனும் அல்லது அரியமனும் பசுக்களுடன் அவனை அபிஷேகிக்கட்டும்; அந்த ஒளிவீசும் தாரகன் அவனை மூடட்டும், அவனும் ஆகட்டும்.
10.31.5
इ॒यं सा भू॑या उ॒षसा॑मिव॒ क्षा यद्ध॑ क्षु॒मन्तः॒ शव॑सा स॒माय॑न् ।
अ॒स्य स्तु॒तिं ज॑रि॒तुर्भिक्ष॑माणा॒ आ नः॑ श॒ग्मास॒ उप॑ यन्तु॒ वाजाः॑ ॥
இந்தப் (துதி) உஷஸ்களின் வாசஸ்தலம்போல் இருக்கட்டும்; வலிமையுள்ள தேவர்கள் பலத்துடன் ஒன்றுகூடியபோது. இந்தப் பாடகனின் துதியை வேண்டி, நம்மிடம் கருணையுடன் பரிசுகள் வரட்டும்.
10.31.6
अ॒स्येदे॒षा सु॑म॒तिः प॑प्रथा॒नाभ॑वत्पू॒र्व्या भूम॑ना॒ गौः ।
अ॒स्य सनी॑ळा॒ असु॑रस्य॒ योनौ॑ समा॒न आ भर॑णे॒ बिभ्र॑माणाः ॥
இவனுடைய இந்த ஞானம், விரிந்து பரவி, பழமையான படைப்புகளில் பசுவாகியது. இந்த அசுரனின் கருவில், ஒரே ஆதாரத்தில், ஒன்றாகச் சுற்றித்திரிபவர்கள் (இருக்கின்றனர்).
10.31.7
किं स्वि॒द्वनं॒ क उ॒ स वृ॒क्ष आ॑स॒ यतो॒ द्यावा॑पृथि॒वी नि॑ष्टत॒क्षुः ।
सं॒त॒स्था॒ने अ॒जरे॑ इ॒तऊ॑ती॒ अहा॑नि पू॒र्वीरु॒षसो॑ जरन्त ॥
எந்த வனம், எந்த மரம் அது இருந்தது, அதிலிருந்து வானும் பூமியும் செதுக்கப்பட்டன? அழியாத அவ்விரண்டும் அருகிலுள்ள காவலுடன் நிலைத்து நிற்கின்றன; பழைய நாட்களும் உஷஸ்களும் மூப்படைகின்றன.
10.31.8
नैताव॑दे॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्ति उ॒क्षा स द्यावा॑पृथि॒वी बि॑भर्ति ।
त्वचं॑ प॒वित्रं॑ कृणुत स्व॒धावा॒न्यदी॒ं सूर्यं॒ न ह॒रितो॒ वह॑न्ति ॥
இதைவிட உயர்ந்த வேறொன்றும் இல்லை; அந்த வலிமை மிக்கவன் வானையும் பூமியையும் தாங்குகிறான். சுயசக்தி மிக்கவன் தோலைத் தூய வடிகட்டியாக்கும்போது, பச்சை நிறக் குதிரைகள் சூரியனை சுமக்கின்றன.
10.31.9
स्ते॒गो न क्षामत्ये॑ति पृ॒थ्वीं मिहं॒ न वातो॒ वि ह॑ वाति॒ भूम॑ ।
मि॒त्रो यत्र॒ वरु॑णो अ॒ज्यमा॑नो अ॒ग्निर्वने॒ न व्यसृ॑ष्ट॒ शोक॑म् ॥
தூணைப்போல அவள் பரந்த பூமியைக் கடந்து செல்கிறாள்; பனியை காற்று சிதறடிப்பது போல பெரும் விரிவில் அவள் வீசுகிறாள். மித்திரனும் வருணனும் அபிஷேகம் பெறும் இடத்தில், காட்டில் நெருப்பைப் போல அக்னி தன் சுடரை விடுத்தான்.
10.31.10
स्त॒रीर्यत्सूत॑ स॒द्यो अ॒ज्यमा॑ना॒ व्यथि॑रव्य॒थीः कृ॑णुत॒ स्वगो॑पा ।
पु॒त्रो यत्पूर्वः॑ पि॒त्रोर्जनि॑ष्ट श॒म्यां गौर्ज॑गार॒ यद्ध॑ पृ॒च्छान् ॥
மலடி உடனே பெற்றெடுக்கும்போது, அபிஷேகம் பெற்றவளாய் வலிகளை வலியற்றவையாக்கி, தன்னைத் தானே காக்கும் ஆனவள். தந்தை தாயிடமிருந்து முதல் மகன் பிறந்தபோது, பசு கருவை விழுங்கியது—கேட்பவர் கேட்டாலும்.
10.31.11
उ॒त कण्वं॑ नृ॒षदः॑ पु॒त्रमा॑हुरु॒त श्या॒वो धन॒माद॑त्त वा॒जी ।
प्र कृ॒ष्णाय॒ रुश॑दपिन्व॒तोध॑र्ऋ॒तमत्र॒ नकि॑रस्मा अपीपेत् ॥
நிருஷதர்கள் காண்வனை மகன் என்று அழைக்கின்றனர்; வலிமையான ஷ்யாவனும் செல்வத்தைப் பெற்றான். கிருஷ்ணனுக்காக ஒளிரும் (பசு) மடியை நிரப்பினாள்; இங்கு ரிதம்; அவனை யாரும் துன்புறுத்த முடியவில்லை.