ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.31.1
आ नो॑ दे॒वाना॒मुप॑ वेतु॒ शंसो॒ विश्वे॑भिस्तु॒रैरव॑से॒ यज॑त्रः ।
तेभि॑र्व॒यं सु॑ष॒खायो॑ भवेम॒ तर॑न्तो॒ विश्वा॑ दुरि॒ता स्या॑म ॥
ദേവന്മാരുടെ ഈ സ്തുതി ഞങ്ങളിലേക്ക് എത്തട്ടെ. എല്ലാ വേഗമുള്ള സഹായികളോടുമൊപ്പം, യജനീയരായ ദേവന്മാർ സംരക്ഷണത്തിനായി വരട്ടെ. അവരോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും കടക്കട്ടെ.
10.31.2
परि॑ चि॒न्मर्तो॒ द्रवि॑णं ममन्यादृ॒तस्य॑ प॒था नम॒सा वि॑वासेत् ।
उ॒त स्वेन॒ क्रतु॑ना॒ सं व॑देत॒ श्रेयां॑सं॒ दक्षं॒ मन॑सा जगृभ्यात् ॥
മനുഷ്യൻ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കട്ടെ; ഋതത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ നമസ്കാരത്തോടെ അടുക്കട്ടെ. സ്വന്തം സങ്കല്പത്താൽ ശരിയായി സംസാരിക്കട്ടെ; മനസ്സിനാൽ ശ്രേഷ്ഠമായ വൈദഗ്ധ്യം നേടട്ടെ.
10.31.3
अधा॑यि धी॒तिरस॑सृग्र॒मंशा॑स्ती॒र्थे न द॒स्ममुप॑ य॒न्त्यूमाः॑ ।
अ॒भ्या॑नश्म सुवि॒तस्य॑ शू॒षं नवे॑दसो अ॒मृता॑नामभूम ॥
ചിന്ത സ്ഥാപിതമായി; നദികൾ കടവിൽ മനോഹരമായ ഒഴുക്കുപോലെ ഒഴുകി, പ്രകാശമുള്ള രൂപങ്ങൾ അവരിലേക്ക് പോകുന്നു. നല്ല പ്രേരണയുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങൾ നേടി; അമരന്മാരുടെ (കൂട്ടുകാരായി).
10.31.4
नित्य॑श्चाकन्या॒त्स्वप॑ति॒र्दमू॑ना॒ यस्मा॑ उ दे॒वः स॑वि॒ता ज॒जान॑ ।
भगो॑ वा॒ गोभि॑रर्य॒मेम॑नज्या॒त्सो अ॑स्मै॒ चारु॑श्च्छदयदु॒त स्या॑त् ॥
നിത്യനും ഗൃഹനാഥനും നിയന്ത്രകനുമായവൻ ആരുടെ വേണ്ടി ദേവൻ സവിതാവ് ജനിപ്പിച്ചുവോ, അവൻ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. ഭഗനോ അര്യമാവോ പശുക്കളോടൊപ്പം അവനെ അഭിഷേകിക്കട്ടെ; ആ തിളങ്ങുന്ന ദാതാവ് അവനെ മൂടട്ടെ, അവൻ ആകട്ടെ.
10.31.5
इ॒यं सा भू॑या उ॒षसा॑मिव॒ क्षा यद्ध॑ क्षु॒मन्तः॒ शव॑सा स॒माय॑न् ।
अ॒स्य स्तु॒तिं ज॑रि॒तुर्भिक्ष॑माणा॒ आ नः॑ श॒ग्मास॒ उप॑ यन्तु॒ वाजाः॑ ॥
ഈ (സ്തുതി) ഉഷസ്സുകളുടെ വാസസ്ഥാനംപോലെ ആകട്ടെ; ശക്തിമാന്മാരായ ദേവന്മാർ ബലത്തോടെ ഒന്നിച്ചുചേർന്നപ്പോൾ. ഈ ഗായകന്റെ സ്തുതി ആഗ്രഹിച്ച്, കൃപയോടെ സമ്മാനങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ.
10.31.6
अ॒स्येदे॒षा सु॑म॒तिः प॑प्रथा॒नाभ॑वत्पू॒र्व्या भूम॑ना॒ गौः ।
अ॒स्य सनी॑ळा॒ असु॑रस्य॒ योनौ॑ समा॒न आ भर॑णे॒ बिभ्र॑माणाः ॥
ഇവന്റെ ഈ ജ്ഞാനം വ്യാപിച്ച് പുരാതന സൃഷ്ടികളിൽ പശുവായി. ഈ അസുരന്റെ ഗർഭത്തിൽ, ഒരേ ആധാരത്തിൽ, ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നവർ (ഉണ്ട്).
10.31.7
किं स्वि॒द्वनं॒ क उ॒ स वृ॒क्ष आ॑स॒ यतो॒ द्यावा॑पृथि॒वी नि॑ष्टत॒क्षुः ।
सं॒त॒स्था॒ने अ॒जरे॑ इ॒तऊ॑ती॒ अहा॑नि पू॒र्वीरु॒षसो॑ जरन्त ॥
ഏത് വനം, ഏത് വൃക്ഷം ആയിരുന്നു, അതിൽനിന്ന് ദ്യാവാപൃഥിവിയെ അവർ ചെത്തിയെടുത്തു? ജരയില്ലാത്ത ആ രണ്ടും സമീപ സംരക്ഷണത്തോടെ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നു; പൂർവ്വദിനങ്ങളും ഉഷസ്സുകളും ജീർണ്ണിക്കുന്നു.
10.31.8
नैताव॑दे॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्ति उ॒क्षा स द्यावा॑पृथि॒वी बि॑भर्ति ।
त्वचं॑ प॒वित्रं॑ कृणुत स्व॒धावा॒न्यदी॒ं सूर्यं॒ न ह॒रितो॒ वह॑न्ति ॥
ഇതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നില്ല; ആ ശക്തൻ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ താങ്ങുന്നു. സ്വധാവാൻ തോൽ പവിത്ര അരിപ്പയാക്കുമ്പോൾ, പച്ച കുതിരകൾ സൂര്യനെ വഹിക്കുന്നു.
10.31.9
स्ते॒गो न क्षामत्ये॑ति पृ॒थ्वीं मिहं॒ न वातो॒ वि ह॑ वाति॒ भूम॑ ।
मि॒त्रो यत्र॒ वरु॑णो अ॒ज्यमा॑नो अ॒ग्निर्वने॒ न व्यसृ॑ष्ट॒ शोक॑म् ॥
തൂണുപോലെ അവൾ വിശാലമായ ഭൂമിയെ കടന്നുപോകുന്നു; മഞ്ഞിനെ കാറ്റ് ചിതറിക്കുംപോലെ അവൾ മഹാവിസ്തൃതിയിൽ വീശുന്നു. മിത്രനും വരുണനും അഭിഷിക്തരാകുന്നിടത്ത്, കാട്ടിൽ അഗ്നി ജ്വാല അഴിച്ചുവിട്ടു.
10.31.10
स्त॒रीर्यत्सूत॑ स॒द्यो अ॒ज्यमा॑ना॒ व्यथि॑रव्य॒थीः कृ॑णुत॒ स्वगो॑पा ।
पु॒त्रो यत्पूर्वः॑ पि॒त्रोर्जनि॑ष्ट श॒म्यां गौर्ज॑गार॒ यद्ध॑ पृ॒च्छान् ॥
വന്ധ്യ ഉടൻ പ്രസവിക്കുമ്പോൾ, അഭിഷിക്തയായിട്ടും അവൾ വേദനകളെ വേദനയില്ലാത്തതാക്കുന്നു; അവൾ സ്വയം സംരക്ഷിക്കുന്നവൾ. മാതാപിതാക്കളിൽനിന്ന് ആദ്യപുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ പശു ഗർഭത്തെ വിഴുങ്ങി—ചോദിച്ചാലും.
10.31.11
उ॒त कण्वं॑ नृ॒षदः॑ पु॒त्रमा॑हुरु॒त श्या॒वो धन॒माद॑त्त वा॒जी ।
प्र कृ॒ष्णाय॒ रुश॑दपिन्व॒तोध॑र्ऋ॒तमत्र॒ नकि॑रस्मा अपीपेत् ॥
നൃഷദന്മാർ കണ്വനെ പുത്രനെന്ന് വിളിക്കുന്നു; ശക്തനായ ശ്യാവൻ ധനം സ്വീകരിച്ചു. കൃഷ്ണനുവേണ്ടി തിളങ്ങുന്ന (പശു) അകിട് നിറച്ചു; ഇവിടെ ഋതം; ആരും അവനെ ഉപദ്രവിക്കാനായില്ല.