ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.37.1
नमो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ चक्ष॑से म॒हो दे॒वाय॒ तदृ॒तं स॑पर्यत ।
दू॒रे॒दृशे॑ दे॒वजा॑ताय के॒तवे॑ दि॒वस्पु॒त्राय॒ सूर्या॑य शंसत ॥
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ନମସ୍କାର। ସେହି ମହାନ ଦେବତା, ଯିଏ ଋତ, ତାଙ୍କର ସେବା କର। ଦୂରରୁ ଦେଖାଯିବା, ଦେବଜାତ, ଆଲୋକ-ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ, ଦ୍ୟୁଲୋକର ପୁତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।
10.37.2
सा मा॑ स॒त्योक्तिः॒ परि॑ पातु वि॒श्वतो॒ द्यावा॑ च॒ यत्र॑ त॒तन॒न्नहा॑नि च ।
विश्व॑म॒न्यन्नि वि॑शते॒ यदेज॑ति वि॒श्वाहापो॑ वि॒श्वाहोदे॑ति॒ सूर्यः॑ ॥
ସେହି ସତ୍ୟବାଣୀ ମୋତେ ସବୁ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଓ ଦିନସବୁ ବିସ୍ତୃତ ହୁଏ। ଯାହା ଚାଲେ ସବୁ ଅନ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ; ଜଳ ସଦା ବହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଉଦୟ ହୁଏ।
10.37.3
न ते॒ अदे॑वः प्र॒दिवो॒ नि वा॑सते॒ यदे॑त॒शेभिः॑ पत॒रै र॑थ॒र्यसि॑ ।
प्रा॒चीन॑म॒न्यदनु॑ वर्तते॒ रज॒ उद॒न्येन॒ ज्योति॑षा यासि सूर्य ॥
ତୁମ ପାଇଁ ଅଦେବ କିଛି ଦୂରରୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ପଥରେ ରୁହେ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସାରଥି ଓ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକଙ୍କ ସହ ରଥ ଚଳାଉଛ। ପୂର୍ବର ଗୋଟିଏ, ଅନ୍ୟଟି ଅନ୍ତରୀକ୍ଷକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ଅନ୍ୟ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯାଅ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
10.37.4
येन॑ सूर्य॒ ज्योति॑षा॒ बाध॑से॒ तमो॒ जग॑च्च॒ विश्व॑मुदि॒यर्षि॑ भा॒नुना॑ ।
तेना॒स्मद्विश्वा॒मनि॑रा॒मना॑हुति॒मपामी॑वा॒मप॑ दु॒ष्वप्न्यं॑ सुव ॥
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯେଉଁ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଚାଲୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦିଅ, ଏବଂ ତୁମ ଦୀପ୍ତିରେ ସବୁ ଉପରେ ଉଦୟ ହୁଅ, ସେହି ଆଲୋକରେ ଆମ ଠାରୁ ସବୁ ଅନିରା, ଅନାହୁତି, ରୋଗ ଓ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର କର।
10.37.5
विश्व॑स्य॒ हि प्रेषि॑तो॒ रक्ष॑सि व्र॒तमहे॑ळयन्नु॒च्चर॑सि स्व॒धा अनु॑ ।
यद॒द्य त्वा॑ सूर्योप॒ब्रवा॑महै॒ तं नो॑ दे॒वा अनु॑ मंसीरत॒ क्रतु॑म् ॥
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ତୁମେ ବ୍ରତ ରକ୍ଷା କର, ହାନି ନ କରି; ତୁମ ସ୍ୱଧା-ପଥରେ ଉଦୟ ହୁଅ। ଏବେ ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟରୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ସେହି ଆମ ସଂକଳ୍ପକୁ ବିଚାର କରନ୍ତୁ।
10.37.6
तं नो॒ द्यावा॑पृथि॒वी तन्न॒ आप॒ इन्द्रः॑ शृण्वन्तु म॒रुतो॒ हवं॒ वचः॑ ।
मा शूने॑ भूम॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशि॑ भ॒द्रं जीव॑न्तो जर॒णाम॑शीमहि ॥
ସେହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଆମ ପାଇଁ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଶୁଣୁ, ସେହି ଆମ ପାଇଁ ଜଳ ଶୁଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଓ ବାଣୀ ଶୁଣୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆମେ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ; କଲ୍ୟାଣରେ ବଞ୍ଚି ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା।
10.37.7
वि॒श्वाहा॑ त्वा सु॒मन॑सः सु॒चक्ष॑सः प्र॒जाव॑न्तो अनमी॒वा अना॑गसः ।
उ॒द्यन्तं॑ त्वा मित्रमहो दि॒वेदि॑वे॒ ज्योग्जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य ॥
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସଦା ପ୍ରସନ୍ନମନା, ତୀକ୍ଷ୍ଣଦୃଷ୍ଟି, ସନ୍ତାନବାନ, ରୋଗରହିତ ଓ ନିଷ୍ପାପ ଆମେ ଜୀବିତ ରହି ପ୍ରତିଦିନ ଉଦିତ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ଦେଖିବା।
10.37.8
महि॒ ज्योति॒र्बिभ्र॑तं त्वा विचक्षण॒ भास्व॑न्तं॒ चक्षु॑षेचक्षुषे॒ मयः॑ ।
आ॒रोह॑न्तं बृह॒तः पाज॑स॒स्परि॑ व॒यं जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य ॥
ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ମହାନ୍ ଆଲୋକ ଧାରଣକାରୀ, ଦୀପ୍ତ ତୁମକୁ, ଚକ୍ଷୁର ସୁଖ ପାଇଁ, ଉଚ୍ଚ ବଳରୁ ଆରୋହଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ, ଆମେ ଜୀବିତ ରହି ଦେଖିବା।
10.37.9
यस्य॑ ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि के॒तुना॒ प्र चेर॑ते॒ नि च॑ वि॒शन्ते॑ अ॒क्तुभिः॑ ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वेन॑ हरिकेश सू॒र्याह्ना॑ह्ना नो॒ वस्य॑सावस्य॒सोदि॑हि ॥
ତୁମ ଧ୍ୱଜାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ବାହାରି ଚାଲନ୍ତି ଏବଂ ରାତ୍ରିରେ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ହେ ହରିକେଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ନିଷ୍ପାପ ହୋଇ, ପ୍ରତିଦିନ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ରୂପେ ଉପରକୁ ଆସ।
10.37.10
शं नो॑ भव॒ चक्ष॑सा॒ शं नो॒ अह्ना॒ शं भा॒नुना॒ शं हि॒मा शं घृ॒णेन॑ ।
यथा॒ शमध्व॒ञ्च्छमस॑द्दुरो॒णे तत्सू॑र्य॒ द्रवि॑णं धेहि चि॒त्रम् ॥
ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ଦିନରେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ଆଲୋକରେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ଶୀତରେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ତାପରେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ। ପଥରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଦୁର୍ଗରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଧାରଣ କର।
10.37.11
अ॒स्माकं॑ देवा उ॒भया॑य॒ जन्म॑ने॒ शर्म॑ यच्छत द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे ।
अ॒दत्पिब॑दू॒र्जय॑मान॒माशि॑तं॒ तद॒स्मे शं योर॑र॒पो द॑धातन ॥
ହେ ଦେବତାଗଣ, ଆମ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ପ୍ରଦାନ କର। ଖାଇଥିବା, ପିଇଥିବା, ପୋଷଣରେ ରନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଓ ଶତ୍ରୁରହିତ ହେଉ; ତାହା ସ୍ଥାପନ କର।
10.37.12
यद्वो॑ देवाश्चकृ॒म जि॒ह्वया॑ गु॒रु मन॑सो वा॒ प्रयु॑ती देव॒हेळ॑नम् ।
अरा॑वा॒ यो नो॑ अ॒भि दु॑च्छुना॒यते॒ तस्मि॒न्तदेनो॑ वसवो॒ नि धे॑तन ॥
ହେ ଦେବତାଗଣ, ଆମେ ଜିଭ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ମନର ପ୍ରେରଣାରେ ଦେବତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ବଡ଼ ଅପରାଧ କରିଛୁ, ଆମକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା କୃପଣ ଉପରେ, ହେ ବସୁଗଣ, ତାହା ରଖ।