Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.37

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

10.37.1

नमो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ चक्ष॑से म॒हो दे॒वाय॒ तदृ॒तं स॑पर्यत ।
दू॒रे॒दृशे॑ दे॒वजा॑ताय के॒तवे॑ दि॒वस्पु॒त्राय॒ सूर्या॑य शंसत ॥

മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും കാഴ്ചയ്ക്കായി നമസ്കാരം. ആ മഹാദേവനെ, ഋതമായവനെ, സേവിക്കുവിൻ. ദൂരെ കാണപ്പെടുന്നവനും, ദേവജാതനും, പ്രകാശ-ചിഹ്നമുള്ളവനും, ദ്യുലോകപുത്രനുമായ സൂര്യനെ സ്തുതിക്കുവിൻ.

10.37.2

सा मा॑ स॒त्योक्तिः॒ परि॑ पातु वि॒श्वतो॒ द्यावा॑ च॒ यत्र॑ त॒तन॒न्नहा॑नि च ।
विश्व॑म॒न्यन्नि वि॑शते॒ यदेज॑ति वि॒श्वाहापो॑ वि॒श्वाहोदे॑ति॒ सूर्यः॑ ॥

ആ സത്യവചനം എന്നെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും കാക്കട്ടെ, ദ്യാവാപൃഥിവിയും ദിവസങ്ങളും വ്യാപിക്കുന്നിടത്ത്. ചലിക്കുന്നതെല്ലാം മറ്റൊന്നിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; ജലങ്ങൾ എന്നും ഒഴുകുന്നു, സൂര്യൻ എന്നും ഉദിക്കുന്നു.

10.37.3

न ते॒ अदे॑वः प्र॒दिवो॒ नि वा॑सते॒ यदे॑त॒शेभिः॑ पत॒रै र॑थ॒र्यसि॑ ।
प्रा॒चीन॑म॒न्यदनु॑ वर्तते॒ रज॒ उद॒न्येन॒ ज्योति॑षा यासि सूर्य ॥

നിനക്കായി ദേവനല്ലാത്തതൊന്നും ദൂരെ കാണുന്ന വഴിയിൽ നിൽക്കുന്നില്ല, നീ സാരഥികളോടും വഴികാട്ടികളോടുമൊപ്പം രഥം തെളിക്കുമ്പോൾ. മുൻപുള്ളത് ഒന്ന്, മറ്റൊന്ന് ആകാശത്തെ പിന്തുടരുന്നു; മറ്റൊരു പ്രകാശത്താൽ നീ മുകളിലേക്ക് പോകുന്നു, ഓ സൂര്യാ.

10.37.4

येन॑ सूर्य॒ ज्योति॑षा॒ बाध॑से॒ तमो॒ जग॑च्च॒ विश्व॑मुदि॒यर्षि॑ भा॒नुना॑ ।
तेना॒स्मद्विश्वा॒मनि॑रा॒मना॑हुति॒मपामी॑वा॒मप॑ दु॒ष्वप्न्यं॑ सुव ॥

ഓ സൂര്യാ, ഏത് പ്രകാശത്താൽ നീ ഇരുട്ടിനെയും ചലിക്കുന്ന ജീവികളെയും ഓടിക്കുന്നുവോ, നിന്റെ തേജസ്സാൽ എല്ലാറ്റിനും മീതെ ഉദിക്കുന്നുവോ, ആ പ്രകാശത്താൽ തന്നെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് എല്ലാ അനിരയെയും അനാഹുതിയെയും രോഗത്തെയും ദുഃസ്വപ്നത്തെയും അകറ്റുക.

10.37.5

विश्व॑स्य॒ हि प्रेषि॑तो॒ रक्ष॑सि व्र॒तमहे॑ळयन्नु॒च्चर॑सि स्व॒धा अनु॑ ।
यद॒द्य त्वा॑ सूर्योप॒ब्रवा॑महै॒ तं नो॑ दे॒वा अनु॑ मंसीरत॒ क्रतु॑म् ॥

എല്ലാവരാലും അയയ്ക്കപ്പെട്ട് നീ വ്രതത്തെ കാക്കുന്നു, ദ്രോഹിക്കാതെ; നിന്റെ സ്വധാ-വഴികളിൽ ഉദിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അടുത്ത് വിളിക്കുമ്പോൾ, ഓ സൂര്യാ, ദേവന്മാർ ആ ഞങ്ങളുടെ സങ്കല്പം പരിഗണിക്കട്ടെ.

10.37.6

तं नो॒ द्यावा॑पृथि॒वी तन्न॒ आप॒ इन्द्रः॑ शृण्वन्तु म॒रुतो॒ हवं॒ वचः॑ ।
मा शूने॑ भूम॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशि॑ भ॒द्रं जीव॑न्तो जर॒णाम॑शीमहि ॥

ആ പ്രാർത്ഥന ഞങ്ങൾക്കായി ദ്യാവാപൃഥിവി കേൾക്കട്ടെ, ആ ഞങ്ങൾക്കായി ജലങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രനും മരുത്തുകളും ഞങ്ങളുടെ വിളിയും വാക്കും കേൾക്കട്ടെ. സൂര്യന്റെ ദർശനത്തിൽ, പ്രകാശത്തിൽ ഞങ്ങൾ വീഴാതിരിക്കട്ടെ; ക്ഷേമത്തോടെ ജീവിച്ച് വാർധക്യം പ്രാപിക്കട്ടെ.

10.37.7

वि॒श्वाहा॑ त्वा सु॒मन॑सः सु॒चक्ष॑सः प्र॒जाव॑न्तो अनमी॒वा अना॑गसः ।
उ॒द्यन्तं॑ त्वा मित्रमहो दि॒वेदि॑वे॒ ज्योग्जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य ॥

ഓ സൂര്യാ, എപ്പോഴും പ്രസന്നമനസ്സോടും തീക്ഷ്ണദൃഷ്ടിയോടും സന്തതിയോടും രോഗമില്ലാതെയും കുറ്റമില്ലാതെയും ദിനംതോറും ഉദിക്കുന്ന നിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് ദീർഘകാലം കാണുമാറാകട്ടെ.

10.37.8

महि॒ ज्योति॒र्बिभ्र॑तं त्वा विचक्षण॒ भास्व॑न्तं॒ चक्षु॑षेचक्षुषे॒ मयः॑ ।
आ॒रोह॑न्तं बृह॒तः पाज॑स॒स्परि॑ व॒यं जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य ॥

ഓ സർവദർശീ, മഹത്തായ പ്രകാശം വഹിക്കുന്ന, ദീപ്തനായ നിന്നെ, കണ്ണുകൾക്ക് സുഖമായി, ഉന്നതബലത്തിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന നിന്നെ, ജീവിച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കാണുമാറാകട്ടെ.

10.37.9

यस्य॑ ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि के॒तुना॒ प्र चेर॑ते॒ नि च॑ वि॒शन्ते॑ अ॒क्तुभिः॑ ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वेन॑ हरिकेश सू॒र्याह्ना॑ह्ना नो॒ वस्य॑सावस्य॒सोदि॑हि ॥

നിന്റെ ധ്വജത്താൽ സർവലോകങ്ങളും പുറത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു; രാത്രികളിൽ അവ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. ഓ ഹരികേശാ സൂര്യാ, നിന്നാൽ കുറ്റമില്ലാത്തവരായി, ദിനംതോറും ഞങ്ങൾക്ക് നന്മയോടെ ഉദിച്ചു വരിക.

10.37.10

शं नो॑ भव॒ चक्ष॑सा॒ शं नो॒ अह्ना॒ शं भा॒नुना॒ शं हि॒मा शं घृ॒णेन॑ ।
यथा॒ शमध्व॒ञ्च्छमस॑द्दुरो॒णे तत्सू॑र्य॒ द्रवि॑णं धेहि चि॒त्रम् ॥

ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളമായിരിക്കൂ; കാഴ്ചയാൽ മംഗളമായിരിക്കൂ; പകലിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളമായിരിക്കൂ; പ്രകാശത്താൽ മംഗളമായിരിക്കൂ; തണുപ്പിനാൽ മംഗളമായിരിക്കൂ; ചൂടിനാൽ മംഗളമായിരിക്കൂ. വഴിയിലും കോട്ടയിലും മംഗളം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്; ഓ സൂര്യാ, ആ അത്ഭുതസമ്പത്ത് ധരിച്ചാലും.

10.37.11

अ॒स्माकं॑ देवा उ॒भया॑य॒ जन्म॑ने॒ शर्म॑ यच्छत द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे ।
अ॒दत्पिब॑दू॒र्जय॑मान॒माशि॑तं॒ तद॒स्मे शं योर॑र॒पो द॑धातन ॥

ഓ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുവിധ ജന്മത്തിനും, ദ്വിപാദങ്ങൾക്കും ചതുഷ്പാദങ്ങൾക്കും ശരണം നൽകുവിൻ. ഭക്ഷിച്ചതും പാനം ചെയ്തതും പോഷണത്താൽ പാകമായതും ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളവും ശത്രുരഹിതവുമാകട്ടെ; അതു സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

10.37.12

यद्वो॑ देवाश्चकृ॒म जि॒ह्वया॑ गु॒रु मन॑सो वा॒ प्रयु॑ती देव॒हेळ॑नम् ।
अरा॑वा॒ यो नो॑ अ॒भि दु॑च्छुना॒यते॒ तस्मि॒न्तदेनो॑ वसवो॒ नि धे॑तन ॥

ഓ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ നാവുകൊണ്ടോ മനസ്സിന്റെ പ്രേരണയാലോ ദേവന്മാർക്കെതിരെ ചെയ്ത വലിയ കുറ്റം എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങളെ നിന്ദിക്കുന്ന പിശുക്കനിൽ, ഓ വസുക്കളേ, ആ പാപം വെച്ചാലും.