ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
स्व॒स्ति नो॑ दि॒वो अ॑ग्ने पृथि॒व्या वि॒श्वायु॑र्धेहि य॒जथा॑य देव ।
सचे॑महि॒ तव॑ दस्म प्रके॒तैरु॑रु॒ष्या ण॑ उ॒रुभि॑र्देव॒ शंसैः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ଦିଅ; ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଉଥିବା, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ହୁଅ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଆମେ ତୁମ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଉ; ହେ ଦେବ, ଅନେକ ସ୍ତୁତିରେ ଆମକୁ ଆଲୋକ ଦିଅ।
10.7.2
इ॒मा अ॑ग्ने म॒तय॒स्तुभ्यं॑ जा॒ता गोभि॒रश्वै॑र॒भि गृ॑णन्ति॒ राधः॑ ।
य॒दा ते॒ मर्तो॒ अनु॒ भोग॒मान॒ळ्वसो॒ दधा॑नो म॒तिभिः॑ सुजात ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ରଚିତ; ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଧନକୁ ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ହେ ବସ୍ତ୍ରଦାତା, ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ତୁମ ଅଂଶ ପାଏ, ସେ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରେ, ହେ ସୁଜାତ।
10.7.3
अ॒ग्निं म॑न्ये पि॒तर॑म॒ग्निमा॒पिम॒ग्निं भ्रात॑रं॒ सद॒मित्सखा॑यम् ।
अ॒ग्नेरनी॑कं बृह॒तः स॑पर्यं दि॒वि शु॒क्रं य॑ज॒तं सूर्य॑स्य ॥
ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପିତା ବୋଲି ମାନେ; ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳପାନକାରୀ, ଭାଇ ଏବଂ ସର୍ବଦା ସତ୍ୟ ସଖା ବୋଲି ମାନେ। ମହାନ ଅଗ୍ନିର ଶିଖାର ମୁଁ ସେବା କରେ; ତାହା ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୂଜନୀୟ ଜ୍ୟୋତି।
10.7.4
सि॒ध्रा अ॑ग्ने॒ धियो॑ अ॒स्मे सनु॑त्री॒र्यं त्राय॑से॒ दम॒ आ नित्य॑होता ।
ऋ॒तावा॒ स रो॒हिद॑श्वः पुरु॒क्षुर्द्युभि॑रस्मा॒ अह॑भिर्वा॒मम॑स्तु ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବୁଦ୍ଧି ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ଘରେ ତୁମେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କର, ସେ ସର୍ବଦା ଯଜ୍ଞକାରୀ ହେଉ। ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ, ବହୁ ଆହୂତ ହେଉ; ତାହାର ପାଇଁ ଦିନ ସହିତ ଧନ ହେଉ।
10.7.5
द्युभि॑र्हि॒तं मि॒त्रमि॑व प्र॒योगं॑ प्र॒त्नमृ॒त्विज॑मध्व॒रस्य॑ जा॒रम् ।
बा॒हुभ्या॑म॒ग्निमा॒यवो॑ऽजनन्त वि॒क्षु होता॑रं॒ न्य॑सादयन्त ॥
ଦିନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ, ସଖା ପରି, ପ୍ରିୟ, ପ୍ରାଚୀନ, ଋତୁରେ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଯଜ୍ଞର ସଖା। ଦୁଇ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋତାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
10.7.6
स्व॒यं य॑जस्व दि॒वि दे॑व दे॒वान्किं ते॒ पाकः॑ कृणव॒दप्र॑चेताः ।
यथाय॑ज ऋ॒तुभि॑र्देव दे॒वाने॒वा य॑जस्व त॒न्वं॑ सुजात ॥
ତୁମେ ନିଜେ ଆକାଶରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ଦେବ; ଅଜ୍ଞ ପାଚକ ତୁମର କ'ଣ କରିପାରିବ? ତୁମେ ଋତୁରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲ ସେପରି, ନିଜ ଶରୀରରେ ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ସୁଜାତ।
10.7.7
भवा॑ नो अग्नेऽवि॒तोत गो॒पा भवा॑ वय॒स्कृदु॒त नो॑ वयो॒धाः ।
रास्वा॑ च नः सुमहो ह॒व्यदा॑तिं॒ त्रास्वो॒त न॑स्त॒न्वो॑ अप्र॑युच्छन् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ ଓ ପାଳକ ହୁଅ; ଆମକୁ ବଳ ଦାନକାରୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦାନକାରୀ ହୁଅ। ହେ ମହାନ, ଆମକୁ ହବିର୍ଦାନର ଦାନ ଦିଅ ଏବଂ ଆମ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କର, କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ ନ କରି।